Κυριακή 4 Μάη 2008
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 26
ΔΙΕΘΝΗ
Τα συμφέροντα της ... ενέργειας

Μετά την κοινή συνέντευξη Τύπου στη Μόσχα του πρωθυπουργού της Ελλάδας και του Προέδρου της Ρωσίας, Κ. Καραμανλή και Α. Πούτιν, αντίστοιχα, τα πρώτα γενικά συμπεράσματα επιβεβαιώνουν αυτό που η στήλη επισήμανε από την αρχή. Οτι, δηλαδή, η ελληνική κυβέρνηση κλείνει τις συμφωνίες ενέργειας πετρελαίου και φυσικού αερίου με την αντίστοιχη ρωσική για λογαριασμό κυρίως της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σ' αυτές κολλάει σαν ουρά και το ελληνικό συμφέρον.

Διερωτάται, όμως, κανείς εάν θα προχωρούσε σ' αυτές τις συμφωνίες χωρίς τη συγκατάθεση των ισχυρών ευρω-εταίρων. Διερωτάται, επίσης, γιατί υπαρχούσης της Σοβιετικής Ενωσης οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις δεν ακολουθούσαν ανάλογη της σημερινής πολιτικής, παρ' όλο που τότε μπορούσαν να υπάρξουν πολύ καλύτερες συμφωνίες με σεβασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων. Αυτή η ρητορική, ασφαλώς, ερώτηση καταδεικνύει την ποιότητα της ελληνικής αστικής τάξης ότι ταυτίζει τα εθνικά συμφέροντα μόνο με τα ταξικά της συμφέροντα.

Η νέα ελληνο-ρωσική συμφωνία αποτελεί κρίκο των προγενέστερων συμφωνιών στο καυτό θέμα της εξασφάλισης ενέργειας για την Ευρωπαϊκή Ενωση. Εάν ληφθούν υπόψη οι αρνητικές αμερικανικές αντιδράσεις γίνεται κατανοητό ότι ο ελληνικός καπιταλισμός μπαίνει βαθύτερα στο λεόντειο παιχνίδι των ισχυρών καπιταλιστικών δυνάμεων. Αμέσως προκύπτει η ερώτηση, κατά πόσον είναι δυνατό να αντέξει τέτοιους ανταγωνισμούς. Η σημερινή Ρωσία είναι μια ισχυρή νεοκαπιταλιστική δύναμη, ισχυρός εταίρος της G8, δηλαδή της μαύρης πλανητικής υπερεξουσίας. Ο ανταγωνισμός τους είναι τόσο ρευστός και εναλλασσόμενος, ώστε κάθε στιγμή είναι δυνατό ν' ανατραπεί το status της προηγούμενης στιγμής.

Η νέα διεθνής τους ισορροπία έχει ως υπέρτατο ομολογημένο σκοπό την πλανητική τους επιβολή. Ομως, αυτή διασφαλίζεται μέσα από ισχυρές, έντονες «αγκωνιές». Τη στιγμή της περιοδικής τους έξαρσης δύναται να παρασύρουν τους παρακατιανούς εκκολαπτόμενους και κατά φαντασία εταίρους στον αφανισμό. Αυτό δύναται να συμβεί από ένα ισχυρό ρεύμα ανισορροπίας που δημιουργείται στην ανάλογη χρονική στιγμή. Ξέσπασε με περιφερειακούς εθνικούς ανταγωνισμούς μικρών κι αδύναμων χωρών για ζητήματα που θα μπορούσαν μόνες τους με απευθείας ισότιμες συνομιλίες να επιλύσουν.

Η ρωσική πλευρά είναι μια από τις ισχυρές δυνάμεις που για εν πολλοίς γνωστούς λόγους επιζητά την αύξηση της επιρροής της στον ευαίσθητο χώρο της νοτιο-ανατολικής Ευρώπης. Αυτό προσπαθεί να επιτύχει, εκτός των άλλων, με την «ακινητοποίηση» της Ευρωπαϊκής Ενωσης χρησιμοποιώντας το πολύτιμο υλικό της ενέργειας. Αυτό ανοίγει νέα διεθνή προβλήματα για την ανάλογη συμπεριφορά της ευρωπαϊκής μεγαλοαστικής τάξης και τους τρόπους αντίδρασής της στο πλαίσιο της αντιφατικής αποδοχής του ρωσικού πετρελαίου κι αερίου.

Ολα είναι ρευστά κι όλα δύναται να συμβούν. Οι Ελληνες έχουν μπροστά τους μια διλημματική ερώτηση: Πόσο θα αντέξει η άρχουσα και διευθύνουσα αστική τάξη ένα τέτοιο παιχνίδι στο οποίο μπήκε με τη θέλησή της; Κυρίως, ποιο είναι το μέγεθος του κινδύνου να σύρει την Ελλάδα, κυρίως το λαό, σε μια νέα εθνική καταστροφή; Το παρελθόν είναι αποκαλυπτικό γι' αυτό...


Αντώνης ΔΑΜΙΓΟΣ


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org