Παρασκευή 22 Σεπτέμβρη 2000
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 16
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
Η διάλυση της ΔΕΗ μπορεί ν' αποτραπεί!

Στα δύο προηγούμενα άρθρα σχετικά με τη ΔΕΗ εξηγήσαμε την τεράστια ζημιά, που θα υποστούν οι εργαζόμενοι όλης της χώρας και ειδικότερα της ΔΕΗ, από την «απελευθέρωση της ηλεκτρικής ενέργειας» και την ουσιαστική διάλυση της ΔΕΗ. Στο σημερινό, τρίτο και τελευταίο άρθρο θα απαντήσουμε στα ψευτοδιλήμματα που προπαγανδίζουν και τα 3 άλλα κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΝ), ψευτοδιλήμματα που πίσω τους κρύβονται και οι πλειοψηφίες της ΓΕΝΟΠ και της ΓΣΕΕ, για να δικαιολογήσουν την αντεργατική και αντιλαϊκή τους στάση. Η πλειοψηφία μάλιστα της ΓΕΝΟΠ κοκορεύεται ότι μέσα στις υπάρχουσες συνθήκες ήταν επιτυχία η συμφωνία για το ασφαλιστικό.

***

Κατ' αρχάς πρέπει να τονίσουμε ότι το κύριο ήταν να διατηρηθεί η ΔΕΗ ως ο μοναδικός φορέας παραγωγής, μεταφοράς και διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας, με ιδιοκτησία της 100% από το δημόσιο. Η οποιαδήποτε παρέκκλιση απ' αυτή την κατεύθυνση ζημιώνει τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ καθώς και τους εργαζόμενους όλης της χώρας, όπως εξηγήσαμε στα προηγούμενα άρθρα. Οι ασφαλισμένοι στη ΔΕΗ (εργαζόμενοι και συνταξιούχοι) δεν έχουν καμιά εξασφάλιση, όπως ισχυρίζεται η πλειοψηφία της ΓΕΝΟΠ, αφού η ιδιωτικοποιούμενη ΔΕΗ απαλλάσσεται από τις υποχρεώσεις της και απλά ο κρατικός προϋπολογισμός θα καλύπτει τις ανάγκες του Οργανισμού Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ (ΟΑΠ). Η μέχρι σήμερα πείρα δείχνει ότι αυτό θα γίνει 2-3 χρόνια και στη συνέχεια ο ΟΑΠ θα βουλιάξει στα ελλείμματα, όπως έχει συμβεί με όλα τα ασφαλιστικά ταμεία. Ας εξετάσουμε τις δικαιολογίες και τα επιχειρήματα που προβάλλει η πλειοψηφία της ΓΕΝΟΠ.

Δικαιολογία 1η: «Η ΕΕ επιβάλλει την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και τη μετατροπή της σε ΑΕ». Ασφαλώς η ΕΕ θέλει να ανοίξει δρόμους να εισβάλει το κεφάλαιο και στην ηλεκτρική ενέργεια, όμως σε καμιά οδηγία της δεν αναφέρεται ότι δεν μπορεί το δημόσιο να έχει επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας, φτάνει να υπάρχουν όροι εξασφάλισης για μη προνομιούχο μεταχείριση της Δημόσιας Επιχείρησης. Η ΓΕΝΟΠ μπορούσε και μπορούν και σήμερα οι εργαζόμενοι να αγωνιστούν για να παραμείνει η ΔΕΗ στο δημόσιο, όπως ήταν, κι όχι να μετατραπεί σε ΑΕ.

Δικαιολογία 2η: «Εφόσον γίνει η απελευθέρωση ηλεκτρικής ενέργειας, η ΔΕΗ αν δε δουλέψει με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, δε θα είναι ανταγωνιστική και θα καταρρεύσει, γι' αυτό πρέπει να γίνει ΑΕ». Αλλο ψέμα αυτό, που το έχει αποδείξει η ίδια η ζωή. Οπως αναφέρθηκε σε προηγούμενα άρθρα, η δημόσια ΔΕΗ έχει τα χαμηλότερα τιμολόγια στην ΕΕ και δεν είναι ζημιογόνα. Το ότι θα μπορούσε να αυξήσει τα τιμολόγιά της και να αυξήσει τα κέρδη της είναι γεγονός (όπως θα έκανε ο ιδιώτης), όμως τότε θα απαρνιόταν τον όποιο κοινωνικό της ρόλο. Αλλωστε και με την καπιταλιστική τους λογική μπορούμε να απαντήσουμε, ότι η δημόσια ΔΕΗ έχει ιδιοκτήτη το λαό και ο κάθε καταναλωτής είναι μέτοχος, έτσι αντί η ΔΕΗ να δίνει μέρισμα κάθε χρόνο, δίνει φτηνό τιμολόγιο. Η αγωνία είναι στους μεγαλοκαπιταλιστές πώς θα ανταγωνιστούν τα χαμηλά τιμολόγια της ΔΕΗ. Γι' αυτό οι εκπρόσωποι του ΣΕΒ ζητούν αύξηση των τιμολογίων για το λαό και η κυβέρνηση ξεκίνησε βήμα βήμα αυτή την αύξηση. Ας μην ξεχνάμε ότι από το 1986 ως το 1994 κανένας ιδιώτης δεν κατάφερε να προσφέρει στη ΔΕΗ ηλεκτρική ενέργεια από αιολικά πάρκα (όπως είχε πια δικαίωμα), σε τιμή όση θα κόστιζε στη ΔΕΗ αν έφτιαχνε μόνη της τα πάρκα αυτά και γι' αυτό με νόμο το ΠΑΣΟΚ υποχρέωσε τη ΔΕΗ να αγοράζει από ιδιώτες σε τιμή σχεδόν διπλάσια από ό,τι θα της κόστιζε.

Δικαιολογία 3η: «Ενιαία ΔΕΗ δεν μπορεί να υπάρχει, αφού το Σύστημα Μεταφοράς αυτονομείται». Κι εδώ υπάρχει ψέμα. Κατ' αρχάς, σύμφωνα και με την οδηγία της ΕΕ, υπάρχει η δυνατότητα το Σύστημα Μεταφοράς να μείνει στη ΔΕΗ (όπως εφαρμόζεται στη Γαλλία από την EdF). Βέβαια, το όλο Λογιστικό Σύστημα για τη Μεταφορά θα ήταν ξεχωριστό και η δαπάνη για μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας θα εφαρμοζότανε τόσο για τη ΔΕΗ, όσο και για τους ιδιώτες που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια, με τους ίδιους όρους. Η ΔΕΗ θα έβαζε το κόστος της για το επενδυμένο στη Μεταφορά κεφάλαιο, τις δαπάνες για τη συντήρηση, λειτουργία κλπ. του Συστήματος και θα έβαζε κι ένα λογικό κέρδος. Αλλά ακόμα και με τον ξεχωριστό φορέα για τη Μεταφορά, αν η ΔΕΗ του βάλει όλα αυτά τα κόστη που αναφέραμε, δεν υπάρχει θέμα για την πορεία της ΔΕΗ.

Δικαιολογία 4η: «Η ασφάλιση στον εργοδότη δήθεν απαγορεύεται από το νόμο, εφόσον η ΔΕΗ ιδιωτικοποιηθεί, γι' αυτό ήταν υποχρεωτικός ο αποχωρισμός της ασφάλισης σε ξεχωριστό Οργανισμό». Πέραν του ότι υπάρχουν και διαφορετικές νομικές γνώμες για την παραπάνω δικαιολογία, εφόσον η ΔΕΗ παρέμενε ως δημόσιος οργανισμός μπορούσε να προσφέρει και ασφάλιση στο προσωπικό της.

***

Από τα παραπάνω γίνεται πασιφανές ότι η μόνη δικαιολογία για τη στάση της πλειοψηφίας της ΓΕΝΟΠ είναι η αποδοχή της κυβερνητικής πολιτικής και της επιθυμίας του μεγάλου κεφαλαίου να αρπάξουν την περιουσία, που ο ελληνικός λαός και οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ δημιούργησαν. Μια αγωνιστική αντίδραση των εργαζομένων στη ΔΕΗ μπορούσε και μπορεί ακόμα και σήμερα, να ανατρέψει την πορεία διάλυσης της ΔΕΗ και ξεπουλήματός της. Αλλωστε, μην ξεχνάμε ότι με αγώνες οι εργαζόμενοι μπορούν ακόμα και θεσμοθετημένες από την ΕΕ οδηγίες να τις ανατρέψουν.

Θα πρέπει πάντως να ξεκαθαρίσουμε ότι η παραμονή της ΔΕΗ στο δημόσιο (100%) και η αποδοτικότητά της προς όφελος του λαού μας και των εργαζομένων σ' αυτή (στον όποιο βαθμό επιτρέπει το σημερινό καπιταλιστικό σύστημα) απαιτεί συνεχή αγωνιστική επαγρύπνηση ώστε να μην υπάρξουν παρεμβάσεις σκανδαλώδεις (όπως, π.χ., ο σταθμός της Φλώρινας, που θα στοιχίσει πάνω από 100 δισ. δρχ. περισσότερο από το κανονικό), να συμπληρώνονται οι ελλείψεις προσωπικού για να μην παραδίδονται κερδοφόροι τομείς σε ιδιώτες, να διατηρεί η ΔΕΗ το δικαίωμα επιλογής λύσεων που την ωφελούν οικονομικά. Γενικά να γίνεται συνεχής αγώνας για τον όσο το δυνατόν μεγαλύτερο εκδημοκρατισμό της λειτουργίας της, με στόχο να εξασφαλίζει τα λαϊκά συμφέροντα.

***

Σήμερα μια λύση μόνο υπάρχει, που εξυπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα, αλλά και τα συμφέροντα των εργαζομένων στη ΔΕΗ. Αυτή είναι η πλατιά συσπείρωση όλων εκείνων που, άσχετα από τις μέχρι σήμερα κομματικές τους συμπάθειες, καταλαβαίνουν ότι κινδυνεύουν σοβαρά τα συμφέροντά τους (και νομίζω ότι είναι η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων στη ΔΕΗ) και το ξεκίνημα ενός ασυμβίβαστου αγώνα για τη σωτηρία της ΔΕΗ. Σ' αυτό τον αγώνα μπορούν να βρεθούν σύμμαχοι κι έξω από τη ΔΕΗ, στο ΠΑΜΕ, στις αγροτικές κινήσεις, στους μικροεπαγγελματίες, που όλο και ζημιώνονται από την πορεία που χαράζεται σήμερα. Αλλωστε, μέσα από τέτοιους αγώνες ξεκαθαρίζει και στη συνείδηση του λαού μας η ανάγκη για τη συγκρότηση εκείνου του Μετώπου ενάντια στα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό, που έχει τόση ανάγκη ο λαός μας.


Του
Νίκου ΜΠΑΤΙΣΤΑΤΟΥ


Κορυφή σελίδας
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ