Η Μεγάλη Εβδομάδα, η ματωμένη εβδομάδα, η πονεμένη, πέρασε. Το Πάσχα φεύγει απόψε τα μεσάνυχτα, ενώ το αίμα συνεχίζει να στάζει στην πληγωμένη από το ΝΑΤΟ, Γιουγκοσλαβία. Δεν ξέρουμε πια σε τι να ελπίζουμε. Οταν οι λαοί που τίποτε δεν έχουν να χωρίσουν μεταξύ τους αλληλοσπαράζονται, γιατί το θέλει ο πλανητάρχης, ο σκύλος του και η παρέα του, τι άλλο να πει κανείς από: Ημαρτον Θεέ μου. Τουλάχιστον ας παρακολουθήσουμε κάτι σοβαρό όπως ταιριάζει στη διάθεσή μας. Στις 19.00 από τη ΝΕΤ θα προβληθεί ένα αφιέρωμα στον μεγάλο διηγηματογράφο του περασμένου αιώνα, με αφορμή τη συμπλήρωση 103 χρόνων από το θάνατό του. Αναφερόμαστε, φυσικά, στον Γιώργο Βιζυηνό (1849 - 1896). Ο Γ. Β γεννήθηκε στη Βιζύη της Ανατολικής Θράκης και ήταν γιος του πραματευτή Μιχαλιού και της Δεσποινιώς. Εμαθε τα πρώτα γράμματα στο τοπικό σχολείο και στη συνέχεια δούλεψε σε ραφτάδικο στην Κωνσταντινούπολη. Οταν πέθανε ο τυραννικός εργοδότης του, στάλθηκε από τον προστάτη του, τον Γιάγκο Γεωργιάδη στην Κύπρο, όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια ως υποτακτικός του αρχιεπισκόπου Σωφρονίου Β. Την εποχή αυτή χρονολογούνται και ορισμένες σπουδές του στη Λευκωσία καθώς και οι πρώτες αισθηματικές και λογοτεχνικές του εμπειρίες. Οταν επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη τύπωσε τα πρώτα στιχουργήματα "Ποιητικά πρωτόλεια".Πήγε στην Αθήνα και τέλειωσε το Γυμνάσιο στην Πλάκα. Επί ένα χρόνο ο Βιζυηνός παρακολούθησε μαθήματα στη Φιλοσοφική Σχολή και τον επόμενο Οκτώβρη χάρη στον ευεργέτη του Γιώργο Ζαρίφη φτάνει στη Γερμανία για σπουδές. Στην Αθήνα θα εγκατασταθεί οριστικά το 1884 και σε ηλικία 35 εκλέγεται ως υφηγητής της Ιστορίας της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Παράλληλα, διδάσκει σε γυμνάσια Ψυχολογία και Λογική. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Γ. Β. ως επιστήμονας έδειξε θεωρητικά ενδιαφέροντα και όταν το 1881 υποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή που είχε ως θέμα το παιδικό παιχνίδι και την επίδρασή του από ψυχολογική και παιδαγωγική άποψη έκανε το μοιραίο ταξίδι επιστροφής στο Σαμάκοβι της Θράκης αναζητώντας, στα μεταλλεία που είχε κληρονομήσει, χρυσάφι. Εκεί νιώθει τα πρώτα συμπτώματα της φρενοβλάβειάς του που θα εκδηλωθεί δέκα χρόνια αργότερα. Μέχρι να εκδηλωθεί όμως χάρη στη γενναία επιχορήγηση του Γ. Ζαρίφη έχει πολλές οικονομικές δυνατότητες. Στα 1890, γίνεται καθηγητής της ρυθμικής και δραματολογίας στο Ωδείο Αθηνών και ερωτεύεται παράφορα τη νεαρή μαθήτριά του Μπετίνα Φραβασίλη (1876 - 1897). Τότε είναι που χάνει εντελώς τα λογικά του και κλείνεται στο Δρομοκαϊτειο ψυχιατρείο, όπου και πέθανε "εκ προϊούσης γενικής παραλύσεως". Ο Βιζυηνός δεν είναι ο πατέρας του νεοελληνικού μυθιστορήματος, αφού προηγείται ο Α. Ραγκαβής, αλλά είναι ο πρώτος διηγηματογράφος που άνοιξε ένα νέο δρόμο στην πεζογραφία με τον ιδιότυπο αφηγηματικό του τρόπο. Η εκπομπή που θα παρακολουθήσουμε αξιοποιεί όλα τα γνωστά μέχρι σήμερα ντοκουμέντα για τη ζωή του Γιώργου Βιζυηνού, συνδυάζοντας το βίωμα του συγγραφέα με τη λογοτεχνική του πορεία. Ο θεατής μπορεί να γνωρίσει τα πρόσωπα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη ζωή του Βιζυηνού, πρόσωπα που γίνονται ήρωες του λογοτεχνικού του έργου. Ο Δημήτρης Καταλειφός διαβάζει αποσπάσματα από τα διηγήματα και τα ποιήματα του. Η σκηνοθεσία είναι των Λάκη Παπαστάθη και Αντώνη Τσάβαλου.