Την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης τουλάχιστον των διαδικασιών του περιβόητου "κοινωνικού διαλόγου" επιδιώκει η κυβέρνηση, για να επιταχύνει την αντεργατική πολιτική της κάτω από τη συναινετική ομπρέλα των "κοινωνικών εταίρων".

Στα πλαίσια αυτής της επιδίωξης εντάσσεται και η επιστολή του υφυπουργού Εργασίας και "αρχιερέα" του "κοινωνικού διαλόγου", Χ. Πρωτόπαπα,προς τους επικεφαλής των ομάδων εργασίας και συνδικαλιστές, για επίσπευση των εργασιών καταγραφής και επεξεργασίας των θέσεων της κάθε πλευράς. Στη συνέχεια η κυβέρνηση θα πάρει, υποτίθεται, υπόψη της αυτές τις θέσεις και θα αποφασίσει... ό,τι αυτή νομίζει!

Πέρα από τη σταθερή επιδίωξη για αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων και την κατεδάφιση του συστήματος της κοινωνικής ασφάλισης, η κυβέρνηση έχει και επίκαιρους στόχους να εξυπηρετήσει μέσα από το "διάλογο". Οι δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Οικονομίας για την εισοδηματική πολιτική του 1998 και την ανάγκη μικρών "αυξήσεων" δείχνουν ανάγλυφα τις σκοπιμότητες της κυβέρνησης που έχει προτείνει τη σύναψη συμφωνίας για τα εισοδηματικά ανάμεσα στους "κοινωνικούς εταίρους". Για την κυβέρνηση η παραπέρα πραγματική μείωση των μισθών είναι δεδομένη, απλώς αναζητείται η "συναινετική" φόρμουλα, αν και είναι δύσκολο να γίνει κάτι τέτοιο ανοιχτά, έστω, αποδεκτό ακόμα και από τις πλειοψηφίες των συνδικαλιστικών οργανώσεων που έχουν στηρίξει τις διαδικασίες του "κοινωνικού διαλόγου".

Το σίγουρο είναι πως η κυβέρνηση δε θέλει να γίνει ο "κοινωνικός διάλογος" κάποιου είδους διαπραγμάτευση, κάτι στο οποίο συμφωνούν και οι συνδικαλιστές που συμμετέχουν σε αυτόν, προβάλλοντάς το μάλιστα σαν κατόρθωμα. Οι υπερασπιστές του "διαλόγου" - κυβερνητικοί παράγοντες και ορισμένα ΜΜΕ - υποστηρίζουν ότι αν ο διάλογος μετατραπεί σε διαπραγμάτευση, θα... "ακυρωθεί σαν θεσμός"!