Αποκαλυπτικά στοιχεία από τους μεγαλοεξαγωγείς. Τώρα όλοι παραδέχονται πως οι προοπτικές για πραγματικά οφέλη βρίσκονται... εκτός Ενωσης
Ολο και πιο μικρή αποδεικνύεται μέρα με τη μέρα η... τεράστια αγορά των εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων για τα ελληνικά προϊόντα. Το μήνυμα, αυτή τη φορά, έρχεται από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Εξαγωγέων και τα συμπεράσματα από την ετήσια γενική συνέλευσή του. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη συνέλευση, οι ελληνικές εξαγωγές προς τις διάφορες, εκτός Κοινότητας χώρες, πέρσι ήταν αυξημένες σε σχέση με το 1989 κατά 132%, ενώ οι εξαγωγές προς τις χώρες της ΕΕ αυξήθηκαν μόλις κατά 32%! Σε ό,τι αφορά την περσινή χρονιά οι εξαγωγές προς τις χώρες - μέλη της ΕΕ αυξήθηκαν κατά 3,7%, ενώ προς τις υπόλοιπες χώρες κατά 27,5%. Αξιοσημείωτο και άκρως ενδεικτικό είναι επίσης το στοιχείο ότι ενώ το 1989 οι εξαγωγές προς τις χώρες των "εταίρων" αποτελούσαν το 68% του συνόλου των εξαγωγών, το σχετικό ποσοστό πέρσι "έπεσε" στο 55%.
Στο φόντο των παραπάνω επίσημων στοιχείων, λογική φαίνεται η προσπάθεια των εξαγωγέων για αναπροσανατολισμό ουσιαστικά των εξαγωγικών δραστηριοτήτων υπό το σύνθημα "οι ελληνικές εξαγωγές πάνες παντού". Ομως και αυτό ακόμα το παντού, όπως προκύπτει από τις επίσημες θέσεις τους, το κατανοούν ως μια επιχείρηση ..."διείσδυσης" σε αγορές όπου ακόμα δεν έχουν ακόμα εδραιώσει τις θέσεις τους οι πολυεθνικές. Κατά τ' άλλα για μια ακόμα φορά οι εξαγωγείς ουσιαστικά ζητούν παρεμβάσεις για διολίσθηση του εθνικού νομίσματος, τη δημιουργία από το δημόσιο υποδομών για τη διευκόλυνσή τους, τη "διεύρυνση παροχής πιστώσεων", τη δημιουργία "ελεύθερων ζωνών για μεταποίηση και εξαγωγή".
Στο ίδιο μήκος κύματος, σε ό,τι αφορά τα... κέρδη που μπορεί να υπάρχουν για τη χώρα από την ΕΕ, κινήθηκε χτες και ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας Θ. Καρατζάς, μιλώντας στα πλαίσια εκδήλωσης του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Αθήνας (ΑΣΟΕΕ) για τα 75 χρόνια λειτουργίας του. Αναφερόμενος στις προοπτικές αξιοποίησης και δράσης των ελληνικών επιχειρηματικών κεφαλαίων, ο διοικητής αναφέρθηκε στη Μέση Ανατολή και τη Β. Αφρική όπου, όπως είπε χαρακτηριστικά, "υπάρχει ανοχή στη φυσική και μόνιμη παρουσία του αλλοδαπού επιχειρηματικού στοιχείου". Και ο Θ. Καρατζάς, σκεφτόμενος προφανώς τα κέρδη που αποκόμισε το ξένο κεφάλαιο από τους αποικιακούς νόμους που επί δεκαετίες ίσχυαν στη χώρα μας, κατέληξε: "Αυτή η ανοχή καθιστά εφικτή και τη δημιουργία ελληνικών επιχειρηματικών κοινοτήτων στη Μ. Ανατολή και τη Β. Αφρική, επιχειρηματικών κοινοτήτων που είναι σε θέση να διερευνήσουν πλήρως τις δυνατότητες που τους παρέχει ο περιβάλλον χώρος".