Οπως επισημαίνεται και στο κείμενο που συνοδεύει την ανάρτηση στο Ιστορικό Αρχείο του Κόμματος, η ΕΕΔΥΕ (Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη) εμφανίστηκε στο ιστορικό προσκήνιο στις 15 Μαΐου 1955, με ιδρυτική διακήρυξη που υπέγραψαν 77 προσωπικότητες της δημόσιας ζωής (πρώην βουλευτές, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, συνδικαλιστές κ.λπ.).
Παρά τις δύσκολες συνθήκες της εποχής, η ΕΕΔΥΕ ανέπτυξε δράση και παράλληλα συμμετείχε σε διεθνείς δραστηριότητες του ΠΣΕ (Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης). Σημαντικό βήμα - όπλο στον αγώνα κατά των ιμπεριαλιστικών πολέμων αποτέλεσε η έκδοση του περιοδικού, στις 9 Μαΐου 1958, «ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ».
Σημαντικοί σταθμοί στη δεκαετία του 1960 ήταν: Το 1ο Εθνικό Συνέδριο της ΕΕΔΥΕ, τον Απρίλη του 1962 και οι Μαραθώνιες Πορείες Ειρήνης.
Η 1η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης στη χώρα μας, παρά την κυβερνητική απαγόρευση, πραγματοποιήθηκε στις 21 του Απρίλη του 1963, την οποία κατάφεραν να ολοκληρώσουν ο Γρηγόρης Λαμπράκης με τους συνοδοιπόρους του, Ανδρέα Μαμμωνά, Παντελή Γούτη και Μπάμπη Παπαδόπουλο. Εναν μήνα αργότερα, στις 22 Μάη του 1963 στη Θεσσαλονίκη, ο Γρηγόρης Λαμπράκης δολοφονείται.
Οι Μαραθώνιες Πορείες διακόπηκαν το 1967 λόγω της δικτατορίας.
Η ΕΕΔΥΕ αποτέλεσε και αποτελεί σημαντικό παράγοντα και πόλο συσπείρωσης και δράσης χιλιάδων αγωνιστών ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, στο ΝΑΤΟ, στην πολεμική - ιμπεριαλιστική δράση της ΕΕ. Δεν υπέστειλε στιγμή τη σημαία της αντιιμπεριαλιστικής πάλης και της έμπρακτης αγωνιστικής παρουσίας και αλληλεγγύης στους δοκιμαζόμενους από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις λαούς.