Χάρηκα που το Τμήμα Πολιτισμού του ΚΚΕ επέλεξε να προβάλει δύο ταινίες από τη νεότερη Ιστορία της χώρας μας. Και μάλιστα τις πιο τραγικές, αλλά και ένδοξες στιγμές της.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς για το αφιέρωμα.

Η πρώτη ταινία που θα δείτε, «Η αλήθεια για τα παιδιά της Ελλάδας» - μη φοβηθείτε, δεν πρόκειται να κάνω ανάλυση, το τι λένε, γιατί το λένε, πώς το λένε κ.λπ., θεωρώ ότι κάθε ταινία πρέπει να λέει μόνη της αυτά που θέλει.

«Η αλήθεια για τα παιδιά της Ελλάδας» γυρίστηκε τον καιρό του εμφυλίου, από το κινηματογραφικό συνεργείο του ΔΣΕ. Επικεφαλής του συνεργείου ήταν ο αείμνηστος Γιώργος Σεβαστίκογλου, καλλιτεχνικός μου δάσκαλος και αγαπητός μου φίλος. Ο Γιώργος έγραψε το σενάριο, ο Απόστολος Μουσούρης ήταν ο οπερατέρ και εγώ συνέβαλα με τις κινηματογραφικές μου γνώσεις.

Η ταινία γυρίστηκε στο Βίτσι και στον Γράμμο, στη Βουδαπέστη και στην Πράγα. Το ΚΚΕ είχε στείλει στις Λαϊκές Δημοκρατίες, για να γλιτώσουν από τα δεινά του πολέμου, παιδιά και από άλλες περιοχές της Ελλάδας. Εμείς όμως μπορέσαμε να γυρίσουμε μόνο εκεί που είχαμε πρόσβαση, δηλαδή στο Βίτσι και στον Γράμμο. Γι' αυτό ό,τι δείτε από Ελλάδα είναι Βίτσι και Γράμμος.

Η δεύτερη ταινία δεν έχει καμία σχέση με πολέμους, είναι μια ιστορία αγάπης. Αλλά είναι ποτισμένη από τις μνήμες μου. Μνήμες μου από τα «χρόνια της θύελλας», όπως γράφει και η αφίσα, που τις θεωρώ πολύτιμη παρακαταθήκη για τις νέες γενιές. Καταγράφοντάς τες προσπάθησα να είμαι ειλικρινής.

Σας εύχομαι λοιπόν καλή θέαση.