«Ετούτ' η μάντρ' αγνάντια σου το σύνορο του κόσμου»...

Δίπλα στη ματωμένη μάντρα στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, οι κόκκινες σημαίες ανέμισαν στέλνοντας σινιάλο, μήνυμα και υπόσχεση. Τιμώντας τους 200 της Καισαριανής, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, ηγέτες της εργατικής τάξης, στην πλειοψηφία τους φυλακισμένοι σε περίοδο αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, αλλά και δικτατορίας, πριν την Κατοχή. Αυτούς που βάδισαν προς τον θάνατο αλύγιστοι, με το κεφάλι ψηλά, με ακλόνητη την πίστη στο δίκιο του αγώνα για έναν κόσμο χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση.

Μια συγκλονιστική συγκέντρωση δεκάδων χιλιάδων κόσμου «αγκάλιασε» το θυσιαστήριο της Λευτεριάς το βράδυ του Σαββάτου, στην εκδήλωση που οργάνωσε η Κομματική Οργάνωση Αττικής του ΚΚΕ. Αυτήν τη γη που εκπέμπει Ιστορία ηρωική, περήφανη, ζωής κόντρα στον θάνατο. Απ' άκρη σ' άκρη, σε όλο το τεράστιο πάρκο απλώθηκε ο κόσμος, παρακολουθώντας την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, πολλοί απ' αυτούς εκατοντάδες μέτρα μακριά από τη σκηνή, από τις γιγαντοοθόνες που στήθηκαν για τον σκοπό αυτό, με τα βλέμματα καρφωμένα στη σκηνή, τα αυτιά και τις καρδιές ανοιχτά.

Τη δική τους ξεχωριστή παρουσία είχαν οι εκατοντάδες ΚΝίτες με τις κόκκινες σημαίες. Ανεμίζουν πιο δυνατά αυτές, μαζί με τα χειροκροτήματα, όταν ο Δ. Κουτσούμπας από το βήμα της συγκέντρωσης αναφέρεται στην Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, στη συμβολή του Κόκκινου Στρατού, στους εκτελεσμένους κομμουνιστές, στο «σύνορο του κόσμου», που χάραξαν με τον αγώνα και με το αίμα τους τον σάπιο κόσμο του καπιταλισμού, του αστικού κράτους, των πολιτικών εκπροσώπων της αστικής τάξης. Αλλά και στη σκυτάλη που τώρα περνάει στα δικά μας χέρια για να βαδίσουμε στα χνάρια τους, για να οργανώσουμε πιο αποφασιστικά την πάλη του λαού μας κόντρα στο ρεύμα και τον αρνητικό συσχετισμό, για τις μεγάλες μάχες που έχουμε μπροστά μας, για να γυρίσει ο τροχός της Ιστορίας.

Σε αυτήν την Ιστορία, σε αυτά τα «χνάρια» βάδισαν ξανά το Σάββατο τα πλήθη που συνέρρευσαν από νωρίς στο Σκοπευτήριο, πολλοί από τους οποίους - φανερά - για πρώτη φορά, ανάμεσά τους εκατοντάδες παιδιά. Με ξεναγήσεις στο μουσείο, με ξεναγήσεις στα ταμπλό της Εκθεσης που στήθηκε ειδικά για την εκδήλωση, διατρέχοντας τους αγώνες της εργατικής τάξης, μέσα από τις Πρωτομαγιές ενός και πλέον αιώνα μέχρι σήμερα. Επισκέφτηκαν τον χώρο του Σκοπευτηρίου, το μνημείο, είδαν στη μάντρα πάνω, τα πρόσωπα των 200 που πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας, δείχνοντάς μας πώς είναι να περπατάς πάντα με το βλέμμα καθαρό. Οι φωτογραφίες αυτές μίλησαν στη συνείδηση και την καρδιά των εργαζομένων, του λαού. Και αποτέλεσαν έναυσμα για την τεράστια, δυνατή και συγκινητική παρουσία λαού και νεολαίας στη συγκέντρωση.

Ενα προσκύνημα του λαού μας για αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους χαμογελώντας μπροστά στην κάννη των όπλων, για να ξημερώσουν για τον τόπο μας καλύτερες μέρες.

Και μία υπόσχεση. Δεν θα τους προδώσουμε. «Μην καρτεράτε να λυγίσουμε ούτε για μια στιγμή... έχουμε τη ζωή πολύ αγαπήσει» και θα συνεχίσουμε τον αγώνα τους, τον αγώνα μας, γιατί οι καλύτερες μέρες μας δεν ξημέρωσαν ακόμα.