Η εκκίνηση θα δοθεί στις 7.30 π.μ. - 8 π.μ. από το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου «Καραϊσκάκη Α» - Μπλοκ 15, με τερματισμό το Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Οι δηλώσεις συμμετοχής υποβάλλονται μέχρι την Τετάρτη 30 Απρίλη, με ευθύνη του κάθε αγωνιζόμενου, στο link: https://forms.gle/f6Bz9MrTbpZpDFpZA.

Θα απονεμηθούν έπαθλα στους τρεις πρώτους άνδρες και στις τρεις πρώτες γυναίκες της γενικής κατάταξης. Επίσης, σε όλους τους τερματίσαντες θα δοθούν αναμνηστικά μετάλλια, με προβλεπόμενη ώρα βραβεύσεων 11 π.μ. Κάλεσμα συμμετοχής απευθύνει το ΠΑΜΕ.

Για τον εργατικό - λαϊκό αγώνα δρόμου ο «Ριζοσπάστης» μίλησε με τον Μάρκο Μπεκρή, πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και του σωματείου ΕΝΕΔΕΠ. Ανάμεσα σε άλλα μας είπε:

«Ο 3ος εργατικός - λαϊκός αγώνας δρόμου, που συνδιοργανώνουν τα Εργατικά Κέντρα Πειραιά και Αθήνας, είναι μια ζωντανή υπόσχεση ότι η θυσία των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή δεν θα ξεχαστεί, δεν θα διαστρεβλωθεί, δεν θα γίνει ακίνδυνο μνημείο χωρίς περιεχόμενο, αλλά θα χαράσσει για εμάς όλο και πιο βαθιά, πιο καθαρά τον δρόμο που πρέπει να πορευτούμε. Δεν είναι λοιπόν ένας ακόμα αγώνας δρόμου. Δεν πρόκειται για μια τυπική εκδήλωση μνήμης

Οι 200 εκτελεσμένοι της Πρωτομαγιάς του 1944 δεν πήγαν στο απόσπασμα ως θύματα, γενικά και αόριστα. Ηταν οργανωμένοι εργάτες, κομμουνιστές, πρωτοπόροι της ταξικής πάλης. Πλήρωσαν με τη ζωή τους τη στάση τους απέναντι στον φασισμό, στους κατακτητές, αλλά και απέναντι στο ίδιο το εκμεταλλευτικό σύστημα, που γεννά τον φασισμό. Και αυτή η αλήθεια είναι που ενοχλεί ακόμα και σήμερα κυβερνήσεις, αστικά κόμματα, τους ανθρώπους τους μέσα στο εργατικό κίνημα, για παράδειγμα τον διωκόμενο πρόεδρο της ΓΣΕΕ, που στο πρόσφατο Συνέδριο είχε ένα αντικομμουνιστικό ντελίριο που θα το ζήλευαν οι φασίστες.

Ιδιαίτερα φέτος η σημασία αυτού του αγώνα δρόμου γίνεται ακόμη πιο βαθιά και ουσιαστική. Οι φωτογραφίες των 200 που ήρθαν στο φως, τα πρόσωπα, τα βλέμματα, οι άνθρωποι πίσω από τα ονόματα, είναι εργάτες σαν κι εμάς, με οικογένειες, με όνειρα, με ζωή μπροστά τους, που διάλεξαν συνειδητά τον δρόμο της σύγκρουσης και όχι του συμβιβασμού.

Αυτός ο δρόμος δεν ήταν εύκολος τότε, δεν είναι εύκολος ούτε σήμερα.

Γιατί και σήμερα η εργατική τάξη βρίσκεται μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις. Σε ένα περιβάλλον όπου η εκμετάλλευση εντείνεται, τα δικαιώματα συμπιέζονται και η χώρα εμπλέκεται όλο και πιο βαθιά σε επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Σε ένα περιβάλλον όπου τα λιμάνια, οι υποδομές, οι βασικές υποδομές, αλλά και η δουλειά και ο κόπος των εργαζομένων αξιοποιούνται για συμφέροντα που δεν έχουν καμία σχέση με τις ανάγκες του λαού.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η μνήμη των 200 δεν μπορεί να είναι ουδέτερη. Δεν μπορεί να χωράει σε "εθνικές ενότητες" και σε ψεύτικες συμφιλιώσεις. Είναι μνήμη που γεννά ευθύνη. Ευθύνη να συνεχίσουμε τον αγώνα από εκεί που τον άφησαν. Για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Ο εργατικός - λαϊκός αγώνας δρόμου είναι ακριβώς μια τέτοια πράξη συλλογικής μνήμης, και ταυτόχρονα μια πράξη αγώνα. Είναι η συνάντηση των εργαζομένων, των νέων, των σωματείων, των ανθρώπων που δεν συμβιβάζονται με τη σημερινή πραγματικότητα. Είναι ένα βήμα που ενώνει το χθες με το σήμερα και δείχνει προς το αύριο.

Δεν τιμάμε τους 200 με λόγια. Τους τιμάμε με στάση ζωής κάθε μέρα, αντιπαλεύοντας κάθε μέρα, κάθε ώρα τους όποιους αρνητικούς συσχετισμούς ή δυσκολίες, με μαχητικό, επαναστατικό τρόπο, που θα αποτυπώνεται με οργάνωση στους χώρους δουλειάς, με σύγκρουση με την εργοδοσία και την πολιτική που υπηρετεί τα κέρδη των λίγων, με αλληλεγγύη στους λαούς που δοκιμάζονται.

Με επιμονή να μην περάσει η λογική "τίποτα δεν αλλάζει". Γιατί τα πράγματα αλλάζουν, αλλά προς το χειρότερο αν δεν κάνουμε κάτι, περιμένοντας σωτήρες κυβερνητικούς ή άλλους για να λύσουν τα προβλήματα που οι ίδιοι δημιούργησαν, από τα πάνω. Εμείς δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη σε αυτές τις λογικές, γιατί η ίδια η ζωή το απέδειξε, γιατί οι 200 της Καισαριανής απέδειξαν ότι όλα αλλάζουν, όταν ο λαός το αποφασίσει.

Και αυτό είναι το μήνυμα που μεταφέρει ο δρόμος που θα διανύσουμε. Ενας δρόμος που δεν μετριέται σε χιλιόμετρα, αλλά σε αντοχή, σε συνείδηση, σε συλλογικότητα, ακολουθώντας έστω και για λίγο τον ίσκιο των γιγάντων.

Σήμερα, όπως και τότε, τίποτα δεν χαρίζεται. Ολα κατακτιούνται, και ο δρόμος των 200 θα συνεχιστεί από εμάς.

Γι' αυτό καλούμε όλους τους νέους, τους εργαζόμενους να λάβουν μέρος σε έναν αγώνα που πέρα από το περιεχόμενό του δείχνει και τις δυνατότητες που έχουμε, γιατί μιλάμε για έναν αγώνα με τα υψηλότερα πρότυπα διοργανώσεων, που γίνεται εντελώς δωρεάν, βασιζόμενοι στην εθελοντική προσφορά εκατοντάδων εργαζομένων».

«Από το κτίριο των μελλοθανάτων ΜΠΛΟΚ 15 στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου μέχρι το Σκοπευτήριο της Καισαριανής, τρέχουμε με το κεφάλι ψηλά!», λέει στον «Ριζοσπάστη» και ο Φώτης Καρακίζος, μαθηματικός, μέλος του Σωματείου Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση «Ο Βύρων», συνδιοργανωτής του αγώνα ορεινού τρεξίματος «Γίδι των Μεθάνων».

Και συμπληρώνει: «Την Κυριακή 3 Μαΐου τρέχουμε στον 3ο εργατικό - λαϊκό αγώνα δρόμου για τους 200 εκτελεσθέντες στην Καισαριανή. Εναν αγώνα μνήμης και τιμής στη θυσία αγωνιστών - κομμουνιστών εκτελεσθέντων από τους Γερμανούς κατακτητές. Ευχαριστούμε τα Εργατικά Κέντρα Αθήνας και Πειραιά, καθώς και τον δήμο Καισαριανής, για την διοργάνωση του αγώνα, και τους δεκάδες εθελοντές που θα διασφαλίσουν την ομαλή διεξαγωγή του».

Εκατοντάδες είναι οι συμμετοχές και στον εργατικό - λαϊκό αγώνα δρόμου που διοργανώνει το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων την Κυριακή 26 Απρίλη, στις 10 π.μ. στην πλατεία Μαβίλη, με σύνθημα «Από το Σικάγο έως την Καισαριανή, τη φλόγα του αγώνα κρατάμε ζωντανή».