Στην εκδήλωση μίλησε ο Γιάννης Δελής, βουλευτής του ΚΚΕ. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων από εκπροσώπους του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με το «Επέσατε Θύματα».

«Πέρασαν 59 χρόνια από κείνη τη μαύρη μέρα του πραξικοπήματος της 21ης Απρίλη του 1967 από δυνάμεις του αστικού στρατού, που αξιοποιώντας τα υφιστάμενα σχέδια αντιμετώπισης του λεγόμενου κομμουνιστικού κινδύνου συνέλαβαν πολλούς πρωτοπόρους των εργατικών - λαϊκών αγώνων, κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές, και τους φέραν και εδώ στην τότε Ασφάλεια προκειμένου να αποτραπεί κάθε λαϊκή αντίδραση στο πραξικόπημα», είπε ο Γιάννης Δελής.

Ανέδειξε ότι οι πρωταγωνιστές της δικτατορίας των συνταγματαρχών ήταν πρόσωπα που υπηρέτησαν τους μηχανισμούς του αστικού κράτους, τον στρατό και την ΚΥΠ, το ψηφισμένο από όλα τα αστικά κόμματα Σύνταγμα του 1952, ήταν φορείς του αντικομμουνιστικού ιδεολογικού οπλοστασίου. Η δικτατορία της 21ης Απρίλη ήταν αποτέλεσμα των ανεπίλυτων ενδοαστικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών στη λειτουργία του αστικού πολιτικού συστήματος, όπως αυτό είχε διαμορφωθεί στη διάρκεια του αγώνα και μετά την ήττα του ΔΣΕ, την επόμενη δεκαετία. Η δικτατορία των συνταγματαρχών αποτέλεσε στη γενική της κατεύθυνση συνέχεια της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής των μεταπολεμικών αστικών κυβερνήσεων. Στήριξε το μεγάλο κεφάλαιο και διατήρησε τις διεθνείς συμμαχίες του καπιταλιστικού κράτους (ΕΟΚ, ΝΑΤΟ), υπηρετώντας τους σχεδιασμούς τους σε βάρος των χωρών της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, αλλά και οδήγησε στην τραγωδία της Κύπρου. Η δικτατορία της 21ης Απρίλη συνέχισε και ενέτεινε τα νομοθετικά μέτρα σε βάρος του ΚΚΕ, επέβαλε μαζικά διώξεις, διέλυσε συνδικαλιστικές και άλλες μαζικές οργανώσεις και προχώρησε σε φυλακίσεις και εξορίες, βασανισμούς και δολοφονίες. Το πραξικόπημα της 21ης Απρίλη συνιστά απόδειξη ότι η καπιταλιστική εξουσία δεν διστάζει να εναλλάσσει τις πολιτικές μορφές της, από την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία σε πολιτική ή στρατιωτική δικτατορία και το αντίστροφο, με γνώμονα πάντα να εξυπηρετούνται καλύτερα τα καπιταλιστικά συμφέροντα, να μένει ανέγγιχτη η δικτατορία του κεφαλαίου».

Αναφερόμενος στον ρόλο των κομμουνιστών τόνισε πως «από την πρώτη στιγμή, ενάντια στους σχεδιασμούς της αστικής στρατιωτικής δικτατορίας στάθηκαν οι κομμουνιστές και άλλοι ριζοσπάστες αγωνιστές, πληρώνοντας βαρύ αντίτιμο για την πάλη τους υπέρ των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων. Διακηρύσσοντας το ΚΚΕ την ανάγκη ανατροπής της δικτατορίας από τη μαζική εργατική -λαϊκή δράση και με όλες τις μορφές πάλης, το Κόμμα συγκρότησε παράνομες Κομματικές Οργανώσεις, τον Ιούνη του 1967 την Κομματική Οργάνωση Αθήνας (ΚΟΑ) του ΚΚΕ και τον Ιούλη 1967 την Κομματική Οργάνωση Θεσσαλονίκης (ΚΟΘ). Ιδρυσε την ΚΝΕ και πρωτοστάτησε στον μαζικό αντιδικτατορικό αγώνα από την πρώτη μέρα μέσα σε συνθήκες άγριας καταστολής».

Αναφερόμενος στη συνέχεια του αστικού κράτους, τόνισε πως «μετά την επαναφορά της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, το καπιταλιστικό κράτος με οποιαδήποτε κυβέρνηση συνέχισε και συνεχίζει να υπηρετεί την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, να καταστέλλει εργατικούς - λαϊκούς αγώνες, να συμμετέχει σε διακρατικές καπιταλιστικές συμμαχίες και να εμπλέκεται σε ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους. Γιατί ο χαρακτήρας του αστικού κράτους παραμένει πάντα ίδιος, καπιταλιστικός και αντιλαϊκός».

Και κατέληξε λέγοντας ότι «η συνέχιση του αγώνα για να διαμορφωθεί αντικαπιταλιστικό - αντιμονοπωλιακό κίνημα είναι η μεγαλύτερη τιμή στους μάρτυρες του αντιδικτατορικού αγώνα 1967-1974, σε όλους και όλες που αγωνίστηκαν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, εξορίστηκαν ή βασανίστηκαν στα διάφορα κολαστήρια σε όλη την Ελλάδα, σε όλους και όλες όσοι οργάνωσαν, στήριξαν, βοήθησαν τη λαϊκή αντίσταση και πάλη τα χρόνια εκείνα με κάθε τρόπο και μέσο που διέθεταν. Ο ασταμάτητος αγώνας για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό σε οποιεσδήποτε συνθήκες είναι και η μεγαλύτερη τιμή σε ανθρώπους που έδωσαν τα νιάτα τους και τη ζωή τους για να φέρουν πιο κοντά τον στόχο για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Σε αυτόν τον αγώνα καλεί και σήμερα το ΚΚΕ, έχοντας παρακαταθήκη την ηρωική υπερεκατοντάχρονη πορεία του!».