Πέρα από την ανάδειξη των πολιτικών και των ποινικών ευθυνών όσων εμπλέκονται στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το πόρισμα του ΚΚΕ κωδικοποιούσε και ορισμένα κρίσιμα συμπεράσματα που αφορούν τη στάση του λαού και ιδιαίτερα των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων απέναντι σε τέτοια φαινόμενα και στις πραγματικές αιτίες τους.
Σημειωνόταν για παράδειγμα στο πόρισμα ότι «απαιτείται μεγάλη επιφυλακτικότητα απέναντι σε κάθε επίδοξο διαχειριστή της αστικής εξουσίας. Το σύστημα δεν διορθώνεται με "καλύτερους" μάνατζερ, γιατί η σαπίλα είναι στο DNA του. Αυτό που απαιτείται είναι η ανατροπή του με τη λαϊκή δράση».
Επίσης ότι «η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποποιείται τις ευθύνες της επειδή "έσκασε στα χέρια της η καυτή πατάτα", που δεν θα κρυώσει με επικοινωνιακά τεχνάσματα. Η προσπάθειά της να παρουσιαστεί ως εγγυητής της τάξης είναι προκλητική, καθώς δεν μπορεί να μπει τάξη σε ένα οικοδόμημα που βασίζεται στην εκμετάλλευση. Κοροϊδεύει όταν υπόσχεται κάθαρση».
«Η μόνη δύναμη που μπορεί να επιβάλει το δίκαιο είναι ο οργανωμένος αγώνας των αγροτών σε συμμαχία με την εργατική τάξη», τονίζει το πόρισμα του ΚΚΕ και απαιτεί:
Τέλος, στο πόρισμα αναφέρεται:
«Το ΚΚΕ στηρίζει τα αιτήματα του κινήματος για ανάσες επιβίωσης, ενώ ταυτόχρονα προβάλλει και παλεύει για το Πρόγραμμά του, το οποίο αποτελεί τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο από τη σημερινή σαπίλα του καπιταλισμού. Γιατί μόνο ο Σοσιαλισμός μπορεί να εγγυηθεί:
Στο πλαίσιο αυτό, οι εθελοντικοί παραγωγικοί συνεταιρισμοί των ατομικών αγροτοπαραγωγών, ενταγμένοι οργανικά στον Κεντρικό Επιστημονικό Σχεδιασμό, αποτελούν το όχημα για τη ριζική βελτίωση της ζωής του αγρότη. Με την πλήρη υποστήριξη του εργατικού κράτους, εξασφαλίζουν:
Ετσι, διασφαλίζεται ότι ο μόχθος του αγρότη δεν γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης, αλλά επιστρέφει στον ίδιο και στο κοινωνικό σύνολο, εξασφαλίζοντας την ευημερία της υπαίθρου.
Οι βιοπαλαιστές αγρότες συμμετέχουν ενεργά στη διακυβέρνηση της χώρας μέσα από τους θεσμούς της εργατικής εξουσίας. Δεν είναι παθητικοί δέκτες αποφάσεων, αλλά συνδιαμορφωτές του σχεδιασμού της παραγωγής.
Ταυτόχρονα, ο βιοπαλαιστής της υπαίθρου θα απολαμβάνει μια αξιοπρεπή ζωή με σύγχρονη Υγεία, Παιδεία και Πολιτισμό. Ο σοσιαλισμός διαμορφώνει μια αναβαθμισμένη ποιότητα ζωής, εξασφαλίζοντας όλες τις απαραίτητες υποδομές ώστε ο αγρότης να μένει στον τόπο του, να δημιουργεί και να ευημερεί, χωρίς να αναγκάζεται να ξενιτεύεται για να συνωστίζεται στα μεγάλα αστικά κέντρα».