Δεν πέρασε πολύς καιρός από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης με αφορμή την αναπροσαρμογή των συντάξεων για το 2026 και το κλίμα ευφορίας που καλλιεργούσε πριν τρεις βδομάδες για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Μόλις σε λίγους μήνες αποδείχθηκε πόσο άνθρακας ήταν ο θησαυρός, καθώς σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο επίσημος πληθωρισμός σε ετήσια βάση εκτοξεύτηκε στο 3,9% τον Μάρτη. Αφαντη λοιπόν η περιβόητη αύξηση του 2,4% στις συντάξεις του Γενάρη, πόσο μάλλον για όσους συνταξιούχους είχαν τη λεγόμενη «προσωπική διαφορά» και πήραν «αύξηση» μόλις 1,2%. Αυτό σημαίνει νέα βουτιά στην αγοραστική δύναμη 2,5 εκατομμυρίων συνταξιούχων. Αντίστοιχη είναι η θέση των μισθωτών ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Η αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού από 1η Απρίλη κατά 4,55%, ή κατά 40 ευρώ μεικτά, εξανεμίζεται πριν φτάσει στην τσέπη. Και ενώ μισθοί και συντάξεις χάνουν κάθε μήνα την αγοραστική τους αξία, το πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού έφτασε τα 4,39 δισ. ευρώ μόνο για το α' τρίμηνο του έτους! Οσα ψέματα κι αν επιστρατεύσει η κυβέρνηση, δεν πείθει κανέναν. Η πραγματικότητα βοά. Για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τη νεολαία, που υποφέρουν, το μόνο που μπορεί να δώσει διέξοδο είναι ο δικός τους οργανωμένος αγώνας. Ενάντια στα κελεύσματα που εντείνονται για «κοινωνική - εργασιακή ειρήνη» και «τα κεφάλια μέσα», στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος», όσο μεγαλώνει η εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.