Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δείχνει με στοιχεία και ντοκουμέντα πώς λειτουργεί το αστικό «επιτελικό κράτος». Μαθαίνουμε επίσης ότι σε αυτό το σάπιο κράτος το ρουσφέτι, που συντηρεί την εκλογική πελατεία και τη χειραγώγηση, λέγεται «πολιτική διαμεσολάβηση». Σύμφωνα με τον υπουργό Υγείας, «η έννοια της πολιτικής διαμεσολάβησης είναι σύμφυτη της δημοκρατίας. Η πολιτική διαμεσολάβηση ούτε αντιδημοκρατική είναι, ούτε ανήθικη». Πόσο μοιάζουν όλα αυτά με το περίφημο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου, που έλεγε: «Η ικανότητα των λόμπι να επηρεάζουν τη λήψη αποφάσεων στο κοινοβούλιο αποτελεί ζωτικό στοιχείο της ευρωπαϊκής δημοκρατίας». Το κράτος τους κάνει «πολιτικές διαμεσολαβήσεις» κλέβοντας χρήματα των αγροτών για να στήσει τους ΟΠΕΚΕΠΕδες. Κάνει διαμεσολαβήσεις με τα λεφτά των εργαζομένων για να στήνει σεμινάρια η ηγεσία της ΓΣΕΕ και να κονομάνε οι εκατομμυριούχοι εργατοπατέρες. Κάνει «πολιτικές διαμεσολαβήσεις» σε επιχειρηματίες και εξαϋλώνονται οι εργάτριες στη «Βιολάντα». Η αποτελεσματικότητα των ...διαμεσολαβήσεων είναι εντυπωσιακή. Σαν αυτό που έλεγε η Αραμπατζή στον πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ: «Οι πολιτικοί γι' αυτό είμαστε... Εσείς υλοποιείτε και εμείς πρέπει να πούμε το αφήγημα (...) Πριν αρχίσει η πληρωμή... Θέλω το αρχείο των Σερρών (...) θέλω όνομα, τηλέφωνο και έκταση». Το ρουσφέτι και τα σκάνδαλα είναι «φράντζα» της λειτουργίας της καπιταλιστικής αγοράς και του πολιτικού συστήματος. Γι' αυτό επαναλαμβάνονται με όλες τις κυβερνήσεις και σε όλες τις χώρες, με τον λαό να τρίβει τα μάτια του με τη βρωμιά που ξεβράζει ο υπόνομος της αστικής εξουσίας.