«Το γεγονός αυτό αναδεικνύει με τραγικό τρόπο τα αδιέξοδα που βιώνουν οι οικογένειες ανθρώπων με ψυχικά νοσήματα και εξαρτήσεις.

Η οικογένεια, δηλώνοντας ότι είχε απευθυνθεί στις αρμόδιες αρχές χωρίς να υπάρξει ουσιαστική παρέμβαση, οδηγήθηκε σε απαράδεκτες ενέργειες στην προσπάθειά της να την προστατεύσει και να προστατευτεί. Η γυναίκα τελικά μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της Αθήνας, όπου κατέληξε από κίρρωση του ήπατος.

Τα πρόσφατο τραγικό περιστατικό στη Νεάπολη Λακωνίας, μαζί με άλλα αντίστοιχα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και πολλά περισσότερα που δεν δημοσιοποιούνται και σχετίζονται με ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας και εξαρτήσεων, αναδεικνύουν με δραματικό τρόπο τις τεράστιες ελλείψεις στις δημόσιες δομές πρόληψης, θεραπείας και μακροχρόνιας φροντίδας».

Τονίζοντας ότι οι οικογένειες αφήνονται ουσιαστικά μόνες τους, να διαχειριστούν καταστάσεις που απαιτούν οργανωμένη επιστημονική και κοινωνική παρέμβαση, με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε αδιέξοδα και τραγικές εξελίξεις, την ίδια ώρα που συχνά εκδίδονται αποφάσεις δικαστηρίων για περίθαλψη ή για παρακολούθηση προγραμμάτων συμβουλευτικής, χωρίς να υπάρχουν δημόσιοι φορείς με αντίστοιχες δομές και υπηρεσίες, σημειώνει: «Οι δημόσιες δομές ψυχικής υγείας είναι περιορισμένες και υποστελεχωμένες. Οι υπηρεσίες πρόληψης και αντιμετώπισης εξαρτήσεων δεν καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού. Απουσιάζουν επαρκείς δομές μακροχρόνιας ή μόνιμης φροντίδας για ασθενείς που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν ή να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνική ζωή. Η ευθύνη μετακυλίεται στις οικογένειες, οι οποίες σηκώνουν δυσβάσταχτο οικονομικό, ψυχολογικό και κοινωνικό βάρος».

Με βάση τα παραπάνω, ρωτά την περιφερειακή αρχή: «Ποιες είναι σήμερα οι δημόσιες δομές ψυχικής υγείας και απεξάρτησης που λειτουργούν στην Περιφέρεια Πελοποννήσου (ανά Περιφερειακή Ενότητα) και ποια είναι η στελέχωσή τους; Υπάρχουν στην Περιφέρεια δομές μόνιμης ή μακροχρόνιας φροντίδας για ασθενείς με βαριά ψυχικά νοσήματα ή εξαρτήσεις; Αν ναι, ποιες είναι αυτές και ποια η δυναμικότητά τους; Πόσοι ασθενείς αναγκάζονται να μετακινηθούν εκτός Περιφέρειας (π.χ. σε νοσοκομεία όπως το Δρομοκαΐτειο Νοσοκομείο ή άλλες δομές), λόγω έλλειψης αντίστοιχων υπηρεσιών; Ποια μέτρα έχουν ληφθεί για την ενίσχυση της πρόληψης, της έγκαιρης παρέμβασης και της κοινωνικής φροντίδας; Υπάρχει σχεδιασμός για δημιουργία νέων δημόσιων δομών, ιδιαίτερα για μακροχρόνια φροντίδα και αποκατάσταση; Πώς στηρίζονται σήμερα οι οικογένειες των ασθενών, που σηκώνουν το κύριο βάρος φροντίδας χωρίς ουσιαστική κρατική υποστήριξη;».