Με κόκκινα γαρύφαλλα στα χέρια και ψηλά τα ονόματα των εκτελεσμένων, οι Οργανώσεις Αιτωλοακαρνανίας του ΚΚΕ και της ΚΝΕ και το Παράρτημα Αγρινίου - Αμφιλοχίας της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ το πρωί της Παρασκευής τίμησαν με κατάθεση στεφάνων και λουλουδιών τους 120 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στις 14 Απρίλη 1944 από τους Γερμανούς - ναζί κατακτητές και τους συνεργάτες τους στο Αγρίνιο.

Συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στο μνημείο των 120 στην πλατεία Ηρώων, όπου κατατέθηκαν στεφάνια από τις Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, το Παράρτημα της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ και τον δήμαρχο Χαϊδαρίου Μιχάλη Σελέκο, που έδωσε το «παρών». Ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης έως την κεντρική πλατεία, στο μνημείο των δύο απαγχονισμένων ΕΠΟΝιτών Πάνου Σούλου και Χρήστου Σαλάκου, καθώς και του Αβραάμ Αναστασιάδη. Και στα δύο σημεία έγιναν μικρές αναφορές στα γεγονότα από το Παράρτημα της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ.

Σήμερα Τετάρτη στις 7 μ.μ., με αφορμή και τα 82 χρόνια από την εκτέλεση, θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στην πλατεία Ηρώων από τις Οργανώσεις Αιτωλοακαρνανίας του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, όπως και από την ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ. Θα μιλήσει ο Αλέξανδρος Παγώνης, μέλος της ΚΕΟΕ του ΚΚΕ και του Γραφείου Περιοχής Δυτικής Ελλάδας. Θα απευθύνει χαιρετισμό το Παράρτημα Αγρινίου - Αμφιλοχίας της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, και θα ακολουθήσουν θεατρικό δρώμενο και μουσικό αφιέρωμα.

Πρόκειται για μια σημαντική, ηρωική στιγμή για την πόλη του Αγρινίου, που σημειώθηκε στις 14 Απρίλη 1944, ξημερώματα Μεγάλης Παρασκευής. Πρωτοπόροι καπνεργάτες, τσαγκάρηδες και άλλοι εργάτες στήθηκαν απέναντι στα πολυβόλα των ναζί κατακτητών.

Νωρίτερα, τρεις από αυτούς τους κρέμασαν στην κεντρική πλατεία της πόλης. Πρόκειται για δύο ΕΠΟΝίτες, τον Πάνο Σούλο και τον Χρήστο Σαλάκο, και τον Αβραάμ Αναστασιάδη, συνταξιούχο τραπεζικό υπάλληλο. Ανάμεσα στους 120 ήταν και μια γυναίκα, η Κατίνα Χατζάρα, πρωτεργάτρια της Εθνικής Αλληλεγγύης στην πόλη και στη γύρω περιοχή.

Οπως αναφέρεται και σε ένα μικρό ιστορικό της σφαγής που δημοσιεύεται στο «Επεσαν για τη ζωή» (τόμος 4α, σελ. 142, «Σύγχρονη Εποχή»), τα γεγονότα έχουν ως εξής:

«Οι Γερμανοί φρόντιζαν να εφοδιάζουν τη στρατιά του Ρόμελ στη Β. Αφρική όχι μόνο μέσω της κεντρικής σιδηροδρομικής αρτηρίας Θεσσαλονίκης - Πειραιά αλλά και με άλλες βοηθητικές, μαζί και τη σιδηροδρομική γραμμή Δυτικής Στερεάς. Μετέφεραν στρατό, πολεμοφόδια, καύσιμα από την Κεντρική Ευρώπη - Ηπειρο - Πάτρα - Καλαμάτα. Οι συγκοινωνιακοί αυτοί κόμβοι αποτελούσαν πρωταρχικούς στόχους και για τον ΕΛΑΣ, που δρούσε κάτω από τις διαταγές του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής. Το Αρχηγείο του ΕΛΑΣ Μεσολογγίου ανατίναξε την αμαξοστοιχία κοντά στο χωριό Αγγελόκαστρο, στις 9 Απρίλη 1944, εξουδετέρωσε τη γερμανική συνοδεία του τρένου και αφού πήρε τα όπλα και ό,τι άλλο μεταφέρονταν, έβαλε φωτιά και την έκαψε.

Σε αντίποινα οι Γερμανοί ναζί - κατακτητές, μαζί με τους ταγματασφαλίτες του προδότη Ταγματάρχη Γ. Τολιόπουλου, που είχαν την έδρα τους στο Αγρίνιο, έκαναν συλλήψεις και γέμισαν τις φυλακές της πόλης».

Από τη θυσία αυτή εμπνεύστηκε ο Γιάννης Ρίτσος το 1981 και έγραψε το ποίημα «Αναστάσιμο Μνημόσυνο».