Αυτό που με βεβαιότητα μπορεί να προβλέψει κανείς, είναι ότι ο ουγγρικός λαός δεν έχει τίποτα καλό να περιμένει από αυτή την αλλαγή της κυβερνητικής σκυτάλης, που έγινε με καταλύτη τα σκάνδαλα και την «αυτοκάθαρση» του συστήματος. Ούτε και οι άλλοι λαοί της Ευρώπης, που προσπαθούν να τους πείσουν ότι «ξημερώνει μια άλλη μέρα» επειδή «χάνει δυνάμεις» το στρατόπεδο των «λαϊκιστών» ηγετών. Τα λαϊκά στρώματα στην Ουγγαρία υποφέρουν από τους χαμηλούς μισθούς και την ακρίβεια, που μεταφράζονται σε κέρδη, φοροαπαλλαγές και προνόμια για το μεγάλο κεφάλαιο, όπως σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο. Ο μέσος μισθός είναι κοντά στα 890 ευρώ και δεν φτάνει για να βγει ο μήνας. Το κόστος διαβίωσης αυξάνεται ραγδαία, ειδικά για τη διατροφή και τη στέγη, με τον πληθωρισμό να «τρέχει» με 4% και το 12,8% του πληθυσμού να ξοδεύει πάνω από το 40% του εισοδήματος για στέγη. Στα αστικά κέντρα, με τα πανάκριβα νοίκια, το ποσοστό αυτό εκτοξεύεται. Την ίδια ώρα, οι μεγαλύτεροι επιχειρηματικοί όμιλοι, όπως η MOL Group στην Ενέργεια, η OTP Bank, η φαρμακοβιομηχανία «Gedeon Richter» και η «Wizz Air» στον κλάδο των αερομεταφορών, συνεχίζουν να καταγράφουν κερδοφορία πολλών δισ. ευρώ. Αυτοί θα είναι οι μόνοι κερδισμένοι και με την επόμενη κυβέρνηση, ενώ είναι σίγουρο ότι τα γεωπολιτικά διλήμματα που φουντώνουν στο φόντο των διεθνών εξελίξεων θα επιδράσουν και στην ενδοαστική διαπάλη, με τον λογαριασμό να καταλήγει ξανά βαρύς και ασήκωτος στον λαό...