Στις 4 Απρίλη, η καρδιά της εργατικής τάξης στην Ελλάδα θα βρίσκεται και θα χτυπάει στην Καισαριανή, στον τόπο της αντίστασης, στον τόπο που είναι ποτισμένος με την περηφάνια, με την αξιοπρέπεια του λαού μας, στον τόπο όπου ακόμα λάμπει η διέξοδος για την εργατική τάξη και τον λαό.

Εκεί που το παράδειγμα των εκατοντάδων αγωνιστών εργατών, πρωτοπόρων κομμουνιστών έγινε παγκόσμιο σύμβολο, εκεί όπου αποδείχτηκε ότι το αδύνατο μπορεί να γίνει δυνατό. Θα βρίσκονται εκεί εκατοντάδες συνδικάτα, δεκάδες Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες, ξεχωριστοί εκλεγμένοι συνδικαλιστές, εργαζόμενοι και εργαζόμενες όλων των ηλικιών που δίνουν καθημερινό αγώνα για να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας. Για να υπάρχουν μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για να αυξηθούν οι μισθοί και να υπογραφούν κλαδικές και επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις τέτοιες που να ικανοποιούν τις σημερινές τουλάχιστον βασικές ανάγκες.

Οι πανελλαδικές συσκέψεις του ΠΑΜΕ αποτελούν μια μεγάλη και μαζική συλλογική ζωντανή διαδικασία του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος. Πολύ σημαντική συλλογική διαδικασία, που συγκεντρώνει τις πραγματικές ανησυχίες, τον προβληματισμό και τη διάθεση για να οργανώνεται με όλο και καλύτερους όρους ο αγώνας των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών οργανώσεών τους. Επαιξαν σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση της δράσης των σωματείων τα προηγούμενα χρόνια, στον συντονισμό και την οργάνωση του κοινού αγώνα ενάντια στους αντεργατικούς νόμους της κυβέρνησης και της ΕΕ, που χτυπάνε το 8ωρο και συνολικά τον εργάσιμο χρόνο, τις Συλλογικές Συμβάσεις και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Μια συλλογική συζήτηση που είναι απαλλαγμένη από την «ιδέα» του συμβιβασμού, της υποταγής στα «θέλω» της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων.

Απαλλαγμένη από τη λογική του λιγότερου κακού, του λεγόμενου «ρεαλισμού» που οδηγεί στην προσαρμογή της ζωής μας ανάλογα με τους στόχους κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, που οδηγεί σε συνεχόμενες απώλειες σε δικαιώματα κατακτημένα με αίμα. Λογική και γραμμή που όποιος την ακολουθεί μπορεί να φτάσει στην απόλυτη «παράδοση» ακόμα και της αξιοπρέπειας και της τιμής του, όπως έγινε με τους εργατοπατέρες που έβαλαν την υπογραφή τους για μειώσεις μισθών, για κατάργηση του σταθερού εργάσιμου χρόνου και του 8ωρου, που έφτασαν στο σημείο να ελέγχονται για ξέπλυμα μαύρου χρήματος.

Αποτέλεσαν εφαλτήριο για τις πανελλαδικές απεργίες που πραγματοποιήθηκαν χωρίς απόφαση της ΓΣΕΕ για το έγκλημα των Τεμπών, ενάντια στους νόμους Χατζηδάκη - Γεωργιάδη - Κεραμέως.

Εδωσαν ώθηση για να οργανωθούν μεγάλες συγκεντρώσεις, κινητοποιήσεις και άλλες πρωτοβουλίες των συνδικάτων ενάντια στη συμμετοχή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.

Για να εκφραστεί μαζικά η αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό και σε όλους τους λαούς που αντιμετωπίζουν μαζικά τον θάνατο, ως συνέπεια των ανταγωνισμών μεταξύ των πετρελαιάδων, των εφοπλιστών, των εμπόρων όπλων, ως συνέπεια των σχεδιασμών του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των ανταγωνιστών τους για την πρωτοκαθεδρία, την Ρωσία και την Κίνα.

Η κυβέρνηση με τη στήριξη των κομμάτων που υπερασπίζονται το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, μας έχει μπλέξει ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στη Μ. Ανατολή και την Ουκρανία. Η αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων έξω από τα σύνορα, δεν υπερασπίζεται τίποτα άλλο παρά τα συμφέροντα των ενεργειακών ομίλων και συνολικά του ελληνικού κεφαλαίου και όχι τα δικά μας συμφέροντα. Οι αποστολές στην Κύπρο δεν έχουν καμία σχέση με το δικαίωμα του κυπριακού λαού να έχει τη δική του πατρίδα, χωρίς κατοχικές δυνάμεις, ανεξάρτητη και ενιαία. Είναι κοροϊδία να μας λένε ότι στη Σαουδική Αραβία η πυροβολαρχία «Patriot» μάς προστατεύει από την ακρίβεια. Ο πόλεμός τους γίνεται για τα κέρδη τους και για να τα δεχτούμε τα ονομάζουν «εθνικούς στόχους».

Οι συνέπειες είναι ήδη εδώ. Η ακρίβεια που ήδη υπήρχε στα βασικά καταναλωτικά αγαθά μεγάλωσε και η προοπτική είναι να μεγαλώσει κι άλλο. Τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, είναι κοροϊδία, είναι στην ουσία επιδότηση για τους ενεργειακούς ομίλους και τους εμπόρους. Είναι μέτρα που μεγαλώνουν τα πλεονάσματα, τους άδικους και έμμεσους φόρους, που αυξάνουν τη φοροληστεία του εισοδήματός μας, για να δίνουν το χρήμα σε σφαίρες, σε φρεγάτες και F16, για να γενικεύσουν τα σφαγεία.

Αυτό που πρέπει να γίνει τώρα είναι, εμείς οι εργαζόμενοι να υπερασπιστούμε τα δικά μας συμφέροντα. Να συντονιστούν περισσότερες δυνάμεις σε ένα μεγάλο, πανελλαδικό μέτωπο πάλης. Να πολλαπλασιαστούν οι εστίες του αγώνα, της διεκδίκησης, της αμφισβήτησης της αντεργατικής πολιτικής. Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε γειτονιά, σε όλη τη χώρα. Να μαζικοποιηθούν τα σωματεία, να ανέβει το επίπεδο οργάνωσης των εργαζομένων, αλλά και λειτουργίας και δράσης των συνδικάτων. Να αλλάξει ο συσχετισμός στους φορείς του κινήματος, στα Συνδικάτα, στις Ομοσπονδίες, στα Εργατικά Κέντρα υπέρ των δυνάμεων της ταξικής πάλης, ενάντια στις δυνάμεις του συμβιβασμού και της υποταγής. Να δυναμώσει η κοινή δράση με τους μαζικούς φορείς του λαϊκού κινήματος, τους φοιτητικούς συλλόγους, τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους και άλλους φτωχούς βιοπαλαιστές.

* Το άρθρο αναδημοσιεύεται από την «Εφημερίδα των Συντακτών»