«Τα θαλάσσια πάρκα και συνολικά ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός που επιχειρείται από την κυβέρνηση, στο πλαίσιο της πολιτικής της ΕΕ, είναι προφανές ότι δεν αφορούν ούτε κατ' ελάχιστο την προστασία του περιβάλλοντος και των συμφερόντων των βιοπαλαιστών ψαράδων και άλλων επαγγελματιών, ούτε αποτελούν κάποιου είδους ασπίδα για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας», επισημαίνει η Τομεακή Επιτροπή Κεφαλονιάς - Ιθάκης του ΚΚΕ με αφορμή τη συζήτηση που έχει ανοίξει στα νησιά για την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη (ΕΜΠ) για το Θαλάσσιο Πάρκο Ιονίου.

Πρόκειται για προσπάθεια «ικανοποίησης των συμφερόντων των ομίλων που δραστηριοποιούνται σε αυτά, που χαράσσονται με γνώμονα τα γενικότερα παζάρια που βρίσκονται σε εξέλιξη ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού για το κέρδος, το μοίρασμα των αγορών και τις γεωπολιτικές ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις», τονίζει η Οργάνωση του Κόμματος και αναφέρει αναλυτικά:

«Η σπουδή της κυβέρνησης να "τακτοποιήσει" την από το 2002 σχετική "εκκρεμότητα" στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Οδηγίας του πλαισίου Natura 2000, πέρα από τα ευρωπαϊκά πρόστιμα για την καθυστέρηση στην υλοποίησή της, έχει να κάνει κυρίως με την κινητικότητα που επιδεικνύουν στην περιοχή του Ιονίου μεγάλοι ντόπιοι και ξένοι επιχειρηματικοί όμιλοι στους τομείς των εξορύξεων, των αιολικών πάρκων, των Περιοχών Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ) κ.λπ.

Η πρόσφατη υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ της κυβέρνησης και των αμερικανικών κολοσσών "ExxonMobil", "Energean" και "HelleniQ Energy" για γεωτρήσεις στο Ιόνιο, οι προαναγγελίες νέων ενεργειακών συμφωνιών στην περιοχή, η από το 2021 χαραγμένη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις Θαλάσσιες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (προβλέπει τον πενταπλασιασμό της θαλάσσιας αιολικής ισχύος, από 12 GW σε 60 GW έως το 2030 και 300 GW έως το 2050, με επενδύσεις 800 δισ. ευρώ και παγκόσμια υπεροχή της ΕΕ στις τεχνολογίες υπεράκτιας παραγωγής Ενέργειας), ο διακηρυγμένος στόχος για την παραπέρα επέκταση ΠΟΑΥ και άλλοι επιχειρηματικοί σχεδιασμοί συγκροτούν και στο Ιόνιο το αφήγημα της "γαλάζιας και κυκλικής οικονομίας", που όλα τα αστικά κόμματα του ευρωπαϊκού τόξου υλοποιούν χρόνια τώρα, είτε ως κυβερνήσεις είτε ως "δημιουργικές" αντιπολιτεύσεις.

Πρόκειται για σχεδιασμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ τους οποίους υλοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ, μπίζνες του κεφαλαίου σε θάλασσα και νησιά με τον μανδύα της προστασίας του περιβάλλοντος. Η εφαρμογή τους θα έχει ανεξέλεγκτες επιπτώσεις στην υγεία και στην ασφάλεια του λαού, στην επιβίωση όσων μικρομεσαίων επαγγελματιών επηρεάζονται είτε άμεσα είτε έμμεσα από αυτές, π.χ. των βιοπαλαιστών ψαράδων, και, φυσικά, στο θαλάσσιο περιβάλλον».

Και η ΤΕ Κεφαλονιάς - Ιθάκης του ΚΚΕ καταλήγει: «Ο θαλάσσιος πλούτος, η αξιοποίηση των θαλάσσιων πόρων και η προστασία τους είναι υπόθεση του λαού και όχι αυτών που επιδιώκουν ένα νέο "φαγοπότι" στο πλαίσιο της στροφής στην πολεμική οικονομία, και που γι' αυτόν τον σκοπό έχουν ήδη βγάλει τα μαχαίρια και τα ακονίζουν.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι ανάγκη η εργατική τάξη και ο λαός να πάρουν την υπόθεση της προστασίας της ζωής και του περιβάλλοντος στα χέρια τους. Είναι ο ίδιος αντίπαλος που εντείνει την εκμετάλλευση όλων των φυσικών πόρων, που έχει μετατρέψει σε εμπόρευμα τη γη, το νερό, ακόμα και τον αέρα που αναπνέουμε. Το εκμεταλλευτικό σύστημα που σαπίζει, οι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι κυβερνήσεις τους, που υπηρετούν τα συμφέροντά τους, τα κέρδη τους, και υλοποιούν τις κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Η αξιοποίηση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών, και όχι για την εξυπηρέτηση των κερδοφόρων επιδιώξεων των ομίλων, έρχεται σε σύγκρουση με την πολιτική που οδηγεί στην καταστροφή και στον θάνατο που φέρνουν τα κέρδη, οι ανταγωνισμοί και ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος.

Η διέξοδος για τον λαό βρίσκεται στον δικό του ανυποχώρητο αγώνα σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, με βασικό το πρόταγμα "ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας".

Για μια ζωή που μας αξίζει, σε μια άλλη, μη εκμεταλλευτική κοινωνία και οικονομία, οργανωμένη με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών - κοινωνικών αναγκών και την προστασία του περιβάλλοντος.

Μόνο έτσι μπορούν να διασφαλιστούν μια προγραμματισμένη, σταθερή, συνειδητή και ισόρροπη επίδραση του εργαζόμενου ανθρώπου στη φύση, στο περιβάλλον, και η ικανοποίηση των συμφερόντων των εργαζομένων, βιοπαλαιστών αλιέων, αγροτών, μικρών επαγγελματιών, των γυναικών, των νέων κ.λπ.».