Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών μαζικά και αποφασισμένα συνεχίζει τη μάχη για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με τις δύο μεγάλες εργοδοτικές ενώσεις του θεάτρου, την ΠΕΘ και την ΕΝΘΕΠΑ.

Η Γενική Συνέλευση του Σωματείου τη Δευτέρα αποφάσισε την κήρυξη απεργίας στις δύο εργοδοτικές ενώσεις την Παρασκευή 20 Φλεβάρη, ενώ αυτό το Σάββατο θα πραγματοποιήσει μαζικές εξορμήσεις στα θέατρα.

Οπως σημείωσε ο Νίκος Καραγεώργης, πρόεδρος του ΣΕΗ, στην τοποθέτησή του στη συνέλευση:

«Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, με τον κλάδο μας, όλες τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους ενωμένους και αποφασισμένους!

Μας ένωσε από την πρώτη στιγμή η απόλυτα δίκαιη ανάγκη να ζούμε από το θέατρο, να μπορούμε να αφοσιωνόμαστε σε αυτό. Μας ένωσε η αντιπαράθεση με τους θεατρικούς επιχειρηματίες, γι' αυτά που δικαιούμαστε, με ιστορικά ποσοστά συμμετοχής στις απεργίες, αλλά και πλήρη αποδοκιμασία των ηθοποιών απέναντι στις φιέστες μέρους της εργοδοσίας, που στόχο είχαν το χτύπημα του αγώνα και του Σωματείου μας.

Το θέατρο είμαστε πραγματικά εμείς, όπως λέει το σύνθημά μας και μετά από 14 χρόνια απουσίας ΣΣΕ.

Και δεν είναι μόνο η Σύμβαση που λείπει. Βρισκόμαστε εν μέσω σοβαρής δυσκολίας επιβίωσης, ακρίβειας, επίθεσης στις ζωές μας συνολικά».

Ακόμα, υπενθύμισε ότι το ΣΕΗ με την όλη του στάση στις διαπραγματεύσεις απέδειξε πως θέλει την υπογραφή της Σύμβασης, «πραγματική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας κλαδική, και όχι ένα κούφιο υποσχετικό έγγραφο.

Το προηγούμενο διάστημα το Σωματείο μας με τις απεργίες και τις άλλες δράσεις του πίεσε την εργοδοσία και ανάγκασε τη μία, την πιο μεγάλη εργοδοτική ένωση, την ΠΕΘ, να καθίσει ξανά στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Κάθισε, αλλά μετά επαναπαύτηκε, χωρίς να απαντήσει γραπτά στις τελικές προτάσεις. Μόλις όμως βγήκε η απόφαση του ΔΣ μας για απεργία για τις 20, που εισηγούμαστε σήμερα, ξαφνικά μας πήρε τηλέφωνο. Φαίνεται καθαρά τι είναι αυτό που φοβούνται. Ας υπογράψουν λοιπόν, τους περιμένουμε.

Το Σωματείο με συνέπεια και αίσθημα ευθύνης απέναντι στον κλάδο πάει στις συζητήσεις μαζί τους με τη λογική να κερδίσουμε μια Σύμβαση που δεν θα αλυσοδένει τον συνάδελφο και την συναδέλφισσα.

Οτι θα είναι μια Σύμβαση που θα εξασφαλίζει αξιοπρεπή μισθό και ημερομίσθιο. Μια Σύμβαση που θα βελτιώνει αλλά δεν θα έχει βλαπτικά για τον κλάδο σημεία.

Οπως ακριβώς το πετύχαμε και στη Σύμβαση του Εθνικού.

Θεωρούμε ότι υπάρχουν δύο ζητήματα όπου δεν μπορούμε να υποχωρήσουμε. Οτι είναι κόκκινη γραμμή.

Δεν μπορούμε να δεχτούμε ποτέ υποκατώτατο μισθό και κατηγοριοποίηση των συναδέλφων ανάλογα τον ρόλο, ούτε τις απλήρωτες - υποπληρωμένες ή ανασφάλιστες πρόβες».