Eurokinissi

Συγκεκριμένα, προτάσσοντας τη συνταγματική αναθεώρηση στο πλαίσιο αναγκαίων εκσυγχρονισμών στο αστικό κράτος, έβαλε ερώτημα «τι από όσα έχουμε θεσπίσει μας εξυπηρετεί πραγματικά σήμερα και τι χρειάζεται να προσαρμοστεί για να συνεχίσει να λειτουργεί», με στόχο μεταξύ άλλων και την ενσωμάτωση λαϊκών στρωμάτων στην αντιλαϊκή πολιτική («να ενισχύεται η εμπιστοσύνη των πολιτών και το πολίτευμα να μπορεί να ανταποκρίνεται στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής», είπε), με ταυτόχρονη θωράκιση των μνημονίων διαρκείας («συνταγματική περιφρούρηση της δημοσιονομικής σταθερότητας»), «δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων» και «αξιολόγηση στο Δημόσιο, με ενδεχόμενη άρση της μονιμότητας».

Η τελική εισήγηση της κυβέρνησης θα παρουσιαστεί μέσα στον Μάρτιο και στο ενδιάμεσο αναζητούν τις γνωστές - και δεδομένες σε ζητήματα στρατηγικής κατεύθυνσης για την ντόπια αστική τάξη - συναινέσεις των άλλων αστικών πολιτικών δυνάμεων (για «προσδοκία ότι και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις θα προσέλθουν στον διάλογο με διάθεση συνεννόησης, χωρίς δογματισμούς, προσχήματα και κομματικούς υπολογισμούς» μίλησε ο Μητσοτάκης, κρούοντας ανοιχτές θύρες).

Αλλωστε, καθώς η διαδικασία αξιοποιείται και για την επιτάχυνση διεργασιών στο αστικό πολιτικό σκηνικό, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης είπε χθες ότι «αυτήν τη στιγμή υπάρχουν δύο κόμματα στη Βουλή τα οποία έχουν μια θεσμική συνέπεια. Εχουν επιδείξει μια θεσμική συνέπεια και σοβαρότητα (...) Και έχουν μάλιστα - σε κάποιες διαδικασίες συνταγματικής αναθεώρησης - δείξει και μια θεσμική σοβαρότητα, για να υπάρξουν και κάποιες αλλαγές, παράδειγμα το 2001. Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ». Σε αυτήν τη βάση, υπογράμμισε το γεγονός ότι σήμερα «τα δύο κόμματα αυτά έχουν πάνω από 180 ψήφους», βάζοντάς το ως «ευκαιρία» να προωθήσουν από κοινού «κάποιες ιστορικές αλλαγές», «όπως είναι η αναθεώρηση του άρθρου 86» (περί ευθύνης υπουργών) ή «η αξιολόγηση να μπει στο Σύνταγμα και να συνδέεται με τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων».

Στον ίδιο αντιδραστικό καμβά, την Κυριακή ο Μητσοτάκης υπερασπίστηκε και το λεγόμενο Εθνικό Απολυτήριο, που έρχεται να προσθέσει κι άλλες εξετάσεις στον μαραθώνιο εξετάσεων που δίνουν τα παιδιά μέχρι την Γ' Λυκείου, φορτώνοντας τη λαϊκή οικογένεια με πρόσθετα έξοδα για φροντιστήρια και βοηθήματα. Αλλωστε, σε ό,τι έχουμε μέχρι σήμερα στο σύστημα πρόσβασης, που την καθιστά μια ανταγωνιστική διαδικασία με τεράστιο κόστος και άγχος για γονείς και μαθητές, θα προστεθούν άλλες δυο χρονιές με αντίστοιχες διαδικασίες. Θα προστεθούν εξεταστικές δοκιμασίες πανελλαδικού τύπου, σε περισσότερα μαθήματα και από πιο νωρίς.

Τέλος, αναφερόμενος στο έγκλημα στη Χίο («πολύνεκρο ναυάγιο» το παρουσίασε στρογγυλά) ο πρωθυπουργός απέφυγε να δώσει οποιαδήποτε απάντηση για τις συνθήκες που έγινε η τραγωδία, ενώ οι υποσχέσεις για «απόλυτη διαφάνεια» στην έρευνα που υποτίθεται ότι γίνεται δεν πείθουν κανέναν, με δεδομένο το τι προηγήθηκε π.χ. στην περίπτωση της Πύλου και αλλού. Αλλωστε, και μόνο οι διακηρύξεις του ότι «η πολιτεία επιδεικνύει και θα επιδείξει μηδενική ανοχή απέναντι στα κυκλώματα των διακινητών», ή ότι εφαρμόζει ένα «πλαίσιο που συνδυάζει τη φύλαξη των συνόρων, τη διπλωματία και την αποφασιστική αντιμετώπιση των διακινητών, με απόλυτη στήριξη στο έργο του Λιμενικού Σώματος», δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών για το όργιο καταστολής που εξελίσσεται στα σύνορα.