Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στο Middle East Eye ότι το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ και αυτό της Τουρκίας έχουν μια «ισχυρή εταιρική σχέση» και διερευνούν τρόπους για να την επεκτείνουν, όπως καταγράφει και σχετική έκθεση, στην οποία η Τουρκία περιγράφεται ως «πολύτιμος σύμμαχος στο ΝΑΤΟ». Ο ίδιος υπογράμμισε ότι «μεταξύ των υποστηρικτών της στενότερης συνεργασίας ΗΠΑ - Τουρκίας, η ναυπηγική βιομηχανία θεωρείται ως ένας τρόπος ενίσχυσης (αυτών) των δεσμών ενώ (παράλληλα) εργάζονται γύρω από τις κυρώσεις (που επιβλήθηκαν στην Τουρκία το 2019, εξαιτίας της αγοράς του ρωσικού συστήματος "S-400")».

Πρόσθεσε δε ότι «η ναυπηγική βιομηχανία των ΗΠΑ βρίσκεται σε πραγματική κρίση και η κυβέρνηση Τραμπ έχει μιλήσει με την Τουρκία για την κάλυψη των αναγκών της», ενώ «το υπουργείο Αμυνας έχει ήδη αναζητήσει εναλλακτικές τοποθεσίες παραγωγής», με δεδομένη τη σχετική όξυνση του ανταγωνισμού με την Κίνα.

Η «Χουριέτ» μετέδωσε ότι, σύμφωνα με ενημέρωση από το τουρκικό υπουργείο Αμυνας, στις 25 Γενάρη αντιπροσωπεία της Διοίκησης Ναυτικών Θαλάσσιων Συστημάτων των ΗΠΑ (NAVSEA) επισκέφθηκε τη Διοίκηση Ναυτικών Ναυπηγείων της Κωνσταντινούπολης στις 25 Ιανουαρίου.

Σύμφωνα με τα σχετικά ρεπορτάζ, οι διμερείς συνομιλίες εστιάζουν στην προμήθεια των ΗΠΑ με εξαρτήματα πλοίων αλλά και την πιθανότητα κατασκευής φρεγατών για το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό, προκειμένου να αντιμετωπιστούν «σημεία συμφόρησης» στην παραγωγική ικανότητα του Ναυτικού των ΗΠΑ. Οι δύο πλευρές εξετάζουν διάφορα μοντέλα συνεργασίας, με δεδομένη τη μεγάλη παραγωγική ικανότητα που έχουν κατακτήσει τα τελευταία χρόνια τα τουρκικά ναυπηγεία.

Η Ουάσιγκτον αναζητά τρόπους για να αυξήσει τη ναυπηγική παραγωγή και να εκσυγχρονίσει έναν γερασμένο στόλο, αναγκασμένη να αντιμετωπίσει - μεταξύ άλλων - την περιορισμένη χωρητικότητα δεξαμενών που υπάρχει σήμερα σε πολλά εγχώρια ναυπηγεία.

Εμπειρογνώμονες από την τουρκική πολεμική βιομηχανία ανέφεραν στο Middle East Eye ότι η Αγκυρα μπορεί να βοηθήσει την Ουάσιγκτον ειδικά όσον αφορά τον «όγκο παραγωγής, τα χρονοδιαγράμματα, τον επιμερισμό κινδύνου και την κατανομή φόρτου εργασίας», παρατηρώντας ότι για τις ΗΠΑ σήμερα μεγάλη πρόκληση αποτελεί «η αύξηση της παραγωγής πλοίων με ταυτόχρονη ανάπτυξη νέων σχεδίων, η αντιμετώπιση των αναγκών γενικής επισκευής και εκσυγχρονισμού ενός γερασμένου στόλου...».