Σε «ωρολογιακή βόμβα» μετατρέπεται και το Λαύριο για τις μπίζνες του πολέμου (φωτ. από τα φορτία του θανάτου που περιδιαβαίνουν μέσα από την πόλη)

Χαρακτηριστικά, η πρέσβειρα των ΗΠΑ Κιμ. Γκίλφοϊλ προανήγγειλε επίσκεψη του Τραμπ στην Ελλάδα (όλως τυχαίως ενώ τις αμέσως επόμενες μέρες αναμένεται και σύγκληση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Τουρκίας, με την τουρκική αστική τάξη να έχει απλώσει όλες τις απαράδεκτες διεκδικήσεις της στο παζάρι για τα μερτικά της καπιταλιστικής «λείας» σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο), ενώ στο ελληνικό ΥΠΕΞ επιδιώκουν πάντα τη σύγκληση του 6ου γύρου Στρατηγικού Διαλόγου μεταξύ των δύο κυβερνήσεων (ξεκίνησε το 2018, επί ΣΥΡΙΖΑ), ευελπιστώντας και σε μια μετάβαση εδώ του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μ. Ρούμπιο. Σε κάθε περίπτωση, οι δύο πλευρές έχουν δρομολογήσει συνάντηση υψηλόβαθμων αξιωματούχων των δύο πλευρών στις 24/2 στην Ουάσιγκτον, προκειμένου να δουν πώς θα γεμίσει με καύσιμο ο πολυδιαφημισμένος Κάθετος Αγωγός (από Αλεξανδρούπολη μέχρι Ουκρανία), αφού οι πρώτοι δύο διαγωνισμοί προσέκρουσαν στην «ξέρα» των ανταγωνισμών.

Θυμίζουμε ότι στις ΗΠΑ ήταν την προηγούμενη βδομάδα ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης, ο οποίος μετέχοντας σε συζήτηση εκεί δεν έχασε ευκαιρία να διαφημίσει την αξία και τη χρησιμότητα της ντόπιας αστικής τάξης για τους Αμερικανούς, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι «περίπου το 25% των αμερικανικών ενεργειακών εξαγωγών κατευθύνεται προς την Ελλάδα», ότι η ντόπια αστική τάξη διαθέτει «έναν πολύ ισχυρό εμπορικό στόλο, τον ισχυρότερο παγκοσμίως», και ότι «σχεδόν το ένα τρίτο του αμερικανικού LNG μεταφέρεται με πλοία ελληνικών συμφερόντων». «Η Ελλάδα αποτελεί, συνεπώς, κρίσιμο και αξιόπιστο σύμμαχο για τις ΗΠΑ, διότι όπως γνωρίζετε η Ελλάδα έχει αποδείξει τα τελευταία 6 - 7 χρόνια με τη νέα κυβέρνηση ότι είναι σταθερή στις αρχές της. Αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία στις παραδοσιακές μας συμμαχίες και δεν λειτουργούμε με συναλλακτική λογική», πρόσθεσε, μιλώντας για τις ...συναλλαγές εφοπλιστών και λοιπών κοινωνικών παρασίτων με τις ΗΠΑ, που διαμορφώνουν και τις «αξίες» και «σταθερές» τάχα συμμαχίες τους.

Την ίδια ώρα σημείωσε ότι «η διεθνής πραγματικότητα καθίσταται όλο και λιγότερο προβλέψιμη, και αυτό δεν οφείλεται μόνο στη νέα αμερικανική κυβέρνηση. Συνολικά η νέα γεωπολιτική εποχή χαρακτηρίζεται από αυξημένη αβεβαιότητα». «Η αβεβαιότητα αποτελεί πλέον καθημερινότητα», πρόσθεσε, επιβεβαιώνοντας εμμέσως ότι οι ανταγωνισμοί του κεφαλαίου, και εντός του ευρωατλαντικού άξονα, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί σε άλλη, πολύ πιο οξυμένη, φάση και υποσκάπτουν τα θεμέλια και της δήθεν «αραγούς», μέχρι πριν λίγο καιρό, ιμπεριαλιστικής συμμαχίας.

Αλλωστε, και ο ίδιος ο Γεραπετρίτης ανέφερε ότι «στο πλαίσιο του νέου ευρωπαϊκού δόγματος περί στρατηγικής αυτονομίας είναι αναγκαίο να αναλάβουμε (σ.σ. τα ευρωπαϊκά κράτη - μέλη του ΝΑΤΟ και η ΕΕ) τη βασική ευθύνη της άμυνας μας».

Σημειωτέον, η συζήτηση αυτή απλώνεται κάθετα και οριζόντια στο πολιτικό, επιστημονικό, στρατιωτικό και άλλο προσωπικό της αστικής τάξης, εξ ου και π.χ. στην «Καθημερινή» δημοσιεύτηκε άρθρο με τίτλο «Η Ευρώπη χρειάζεται τη δική της πυρηνική αποτροπή», όπου δίνεται ένα πλήρες σχέδιο τέτοιας δομής, «μια ενιαία ευρωπαϊκή δομή διοίκησης», «μια νέα Ευρωπαϊκή Κοινότητα Αποτροπής (European Deterrence Community - EDC), που θα λειτουργεί εκτός της ΕΕ και παράλληλα με το ΝΑΤΟ», όπου «η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο διαθέτουν από κοινού την κρίσιμη μάζα βιομηχανικής ισχύος, οικονομικής δύναμης και πολιτικής βούλησης» και «νέα μέλη θα μπορούσαν να ενταχθούν μόνο εφόσον πληρούν κριτήρια βιομηχανικής ικανότητας, δημοκρατικής σταθερότητας και ακλόνητης δέσμευσης στη συλλογική άμυνα». Σχέδια που φανερώνουν και τις ρωγμές των αντιθέσεων στο εσωτερικό και της ΕΕ, που διευρύνονται, με βάση και τα αποκλίνοντα συμφέροντα των «λύκων» που τη συγκροτούν.

Με τέτοιες απόψεις να διακινούνται στο προσκήνιο, και πολύ περισσότερο στο παρασκήνιο, στην Ουάσιγκτον βρίσκεται από χθες ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας, απευθύνοντας ομιλία σε συνέδριο με θέμα «Η άμυνα σε σταυροδρόμι: Το ΝΑΤΟ, η Ανατολική Μεσόγειος και η στρατηγική δέσμευση των ΗΠΑ». Σήμερα θα πάρει μέρος σε συζήτηση με θέμα τις «τρέχουσες διεθνείς και περιφερειακές εξελίξεις για ζητήματα Αμυνας και Ασφάλειας».

Την ίδια ώρα, και με τη στροφή στην πολεμική οικονομία να έρχεται σε συνέχεια της εμπλοκής, αλλά και της ανάγκης του κεφαλαίου να βρει διεξόδους σε νέα κερδοφόρα πεδία, ο Κυρ. Μητσοτάκης στην κυριακάτικη ανάρτησή του διαφήμισε το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε το λεγόμενο «εθνικό αμυντικό σχέδιο» της Ελλάδας, ύψους 788 εκατ. ευρώ, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος SAFE, σπρώχνοντας κι άλλο ζεστό παραδάκι στις μπίζνες του θανάτου.

Εστίασε επίσης σε «μια επενδυτική και εξοπλιστική συνεργασία στρατηγικής σημασίας», καθώς «ολοκληρώθηκε η σύσταση της νέας κοινοπραξίας μεταξύ των ΕΑΣ (Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα) και του ομίλου Czechoslovak Group (CSG), με επιχειρησιακό βραχίονα την MSM Group, με επίκεντρο το συγκρότημα του Λαυρίου», με την ενίσχυση των γραμμών παραγωγής ώστε - σε όσα δεν λένε - να επισπεύσουν παραδόσεις παρτίδων προς Ουκρανία.

Τι άλλο έκανε γαργάρα ο πρωθυπουργός; Το γεγονός ότι με ευθύνη των ΕΑΣ αλλά και της κυβέρνησης, εδώ και χρόνια δεν έχει γίνει το παραμικρό για την καταστροφή 220 τόνων εκρηκτικής ύλης που αποτελούν «ωρολογιακή βόμβα» στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης στο Λαύριο. Επιπλέον, πολλές φορές με κινητοποίηση του Εργατικού Κέντρου και του λαού της περιοχής αποτράπηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή η μετακίνηση εκρηκτικού υλικού φορτωμένου σε νταλίκες, χωρίς κανένα μέτρο προφύλαξης, μέσα από τους κεντρικούς δρόμους της πόλης, καθώς δεν υπάρχει πεδίο όπου η ζωή του λαού να μην παίζεται «κορόνα - γράμματα», αφού το αστικό κράτος, που αποδεικνύεται πολυεργαλείο για τις ανάγκες του κεφαλαίου, την ίδια ώρα χάνεται τάχα στις αρμοδιότητες και στις διαδικασίες για το ποιος διασφαλίζει την προστασία των ανθρώπων του μόχθου και της λαϊκής περιουσίας, στην άλλη όψη βέβαια των υπηρεσιών που παρέχει στο κεφάλαιο, ώστε να μη διαταραχθεί η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων με μέτρα και ελέγχους που του είναι κόστος.