Μεγάλο ντόρο έκαναν οι αισχρότητες που ξεστόμισε η βουλευτής της ΝΔ Αλεξοπούλου, σχολιάζοντας το γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί με μισθό 800 ευρώ δεν μπορούν να ζήσουν, όταν πληρώνουν 400 ευρώ για νοίκι. Οπως είπε, «το τζάμπα πέθανε. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα. Το τζάμπα δεν υπάρχει. Και όλοι θέλαμε το τζάμπα. Ποιος θα το πληρώσει;». Στο ίδιο προκλητικό ύφος συνέχισε: «Εσείς τι υπονοείτε, ότι θα μπορούσε (σ.σ. η κυβέρνηση) να δώσει πέντε ενοίκια πίσω για να πάρει ζακετούλα που λέγατε πριν; Αυτό με τις ζακέτες και τα παιδάκια που λιποθυμούσανε, αυτή η ρητορική μας έστειλε στον ΣΥΡΙΖΑ που μας έκλεισε τις τράπεζες». Η κυβέρνηση «μάλωσε» την Αλεξοπούλου για το ύφος της (όχι βέβαια για την ουσία) και άρπαξε την ευκαιρία να υπενθυμίσει ότι τα «δημοσιονομικά όρια» είναι απαραβίαστα, ακόμα κι αν χρειαστεί τα λαϊκά νοικοκυριά να ζουν κάτω από τα αστέρια! Η συστημική αντιπολίτευση από την άλλη βρήκε έδαφος να στήσει έναν ακόμα αποπροσανατολιστικό καβγά με την κυβέρνηση, για να συγκαλύψουν όλοι μαζί τις διαχρονικές ευθύνες τους για το σημερινό χάλι των μισθών, το πανάκριβο κόστος της στέγης και τα αδιέξοδα της πολιτικής τους, που σε όλους τους τομείς υπηρετεί τα κέρδη των ομίλων. Με άλλα λόγια, «καλά πήγε αυτό» για το αστικό πολιτικό σύστημα, που πετάει τη σκούφια του να εκτονώνεται η λαϊκή δυσαρέσκεια και να εξαντλείται η πολιτική αντιπαράθεση στην κάθε Αλεξοπούλου, για να μένει στο απυρόβλητο η βάρβαρη αντιλαϊκή στρατηγική τους. Τόσο που αν δεν είχε γίνει η δήλωση, θα έπρεπε να την εφεύρουν...