Αποφάσεις αύξησης των τιμολογίων σε όλες τις κατηγορίες παροχής (οικιακό, μικρών επαγγελματιών κ.λπ.) για νερό που ...δεν πίνεται έλαβε η πλειοψηφία του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑ Ζακύνθου, την ίδια ώρα που τα λαϊκά στρώματα στο νησί βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη και για να αγοράζουν εμφιαλωμένα μπουκάλια και να γεμίζουν ντεπόζιτα (λόγω της σαθρότητας και ακαταλληλότητας του δικτύου) από τους ιδιώτες «υδρομεταφορείς», ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες.

Αυτόν τον τρόπο βρήκε η δημοτική αρχή της ΝΔ για την αντιμετώπιση του λεγόμενου «εκσυγχρονισμού» της ΔΕΥΑ, του αυξημένου ενεργειακού κόστους κ.λπ., με τα βάρη να μετακυλίονται στα λαϊκά στρώματα την ώρα που η ποιότητα του νερού είναι τραγική και το δίκτυο παροχής του άθλιο.

«Τόσο η δημοτική αρχή όσο και η διοίκηση της ΔΕΥΑΖ βρήκαν την εύκολη λύση, για άλλη μια φορά να μετακυλήσουν το κόστος στους δημότες. Ετσι, αποδεικνύονται περίτρανα για ακόμα μια φορά τα κούφια λόγια περί χρηματοδότησης της ΔΕΥΑΖ από τον βουλευτή της ΝΔ κ. Ακτύπη, αφού στην πράξη οι δημότες της Ζακύνθου θα επιβαρυνθούν με αυξήσεις σε τεράστιο βαθμό», καταγγέλλει η «Λαϊκή Συσπείρωση» Ζακύνθου και προσθέτει:

«Οι τεράστιες διαχρονικές ευθύνες τόσο των δημοτικών αρχών όσο και των κομμάτων που κυβέρνησαν όλα αυτά τα χρόνια, και άφησαν τη Ζάκυνθο χωρίς νερό, αποσιωπούνται, αναφέροντας γενικά και αόριστα ευθύνες, χωρίς φυσικά να κατονομάσουν τις πολιτικές που οδήγησαν στο σήμερα και συνεχίζοντας την ίδια πολιτική. Δηλαδή να πληρώνουμε πανάκριβα το λιγοστό και κακής ποιότητας νερό, σε έναν τόπο με υψηλή βροχόπτωση».

Στέκεται στις απώλειες νερού από το απαρχαιωμένο δίκτυο και στα νέα βάρη που προστίθενται στον λαό την ώρα που η ακρίβεια «σαρώνει», και επισημαίνει: «Την ίδια στιγμή, μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες υδροδοτούνται τόσο από ιδιωτικές γεωτρήσεις όσο και από μεταφορά νερού, γλιτώνοντας έτσι σε μεγάλο βαθμό τα τιμολόγια της ΔΕΥΑΖ».

Η «Λαϊκή Συσπείρωση» απαιτεί να παρθούν πίσω οι σχεδιασμοί των αυξήσεων στα λαϊκά νοικοκυριά και στις μικρές επιχειρήσεις του νησιού. Καλεί σε διεκδίκηση χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό, για έργα και παρεμβάσεις στο νησί, και αντιμετώπιση του νερού ως αγαθού «και όχι ως πεδίου επιχειρηματικής δραστηριότητας και κερδοφορίας».