Κατάργηση του ταξικού νόμου για τις διαγραφές και ουσιαστικά μέτρα στήριξης των φοιτητριών/των διεκδικεί η «Δημοκρατική Πανεπιστημονική Κίνηση» (ΔΗΠΑΚ) ΑΠΘ, και παρουσιάζει στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι οι φοιτητικές διαγραφές είναι ένα κοινωνικά άδικο και αντιεκπαιδευτικό μέτρο.

Με βάση τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν από τα Τμήματα τετραετούς φοίτησης του ΑΠΘ, επιβεβαιώνεται ότι δεν πρόκειται για ένα μέτρο τυπικής εκκαθάρισης των μητρώων από «αιώνιους» - ανενεργούς φοιτητές. Το ακραία άδικο, βαθιά ταξικό μέτρο της διαγραφής εξυπηρετεί τον παραπέρα μετασχηματισμό των δημόσιων ΑΕΙ ώστε να λειτουργούν ως ανώνυμες εταιρείες, με στατιστικά απόδοσης που αφορούν την αγορά και όχι την επιστήμη, την Εκπαίδευση και την κοινωνία, όπως και την τροφοδότηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων με πελάτες.

Ετσι, σε σύνολο 7 Σχολών και 23 Τμημάτων τετραετούς φοίτησης του ΑΠΘ (όπου ήταν διαθέσιμα τα σχετικά στοιχεία) διαγράφηκαν συνολικά 31.653 φοιτητές, από τους οποίους 2.079 (ποσοστό 6,6%) εισήχθησαν κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2014 - 2015 έως και 2016 - 2017. Πρόκειται δηλαδή για φοιτητές και φοιτήτριες 27 έως 29 ετών, των οποίων η περίοδος των σπουδών συνέπεσε χρονικά με την οικονομική και πανδημική κρίση και τις επιπτώσεις που είχαν οι διαδοχικές αυτές κρίσεις στην προσωπική ζωή, στην οικονομική κατάσταση και τελικά στην πορεία των σπουδών τους.

Σε 9 από τα 23 Τμήματα τετραετούς φοίτησης του ΑΠΘ (όπου υπήρχαν διαθέσιμα στοιχεία) το ποσοστό των φοιτητών με έτος εισαγωγής από το 2014 μέχρι και το 2016 κυμαίνεται μεταξύ 10% και 25% των διαγραφέντων. Περίπου 1.000 επιπλέον φοιτητές και φοιτήτριες βρίσκονται σε καθεστώς ανασφάλειας, καθώς αυτός υπολογίζεται ότι είναι ο αριθμός όσων έχουν καταθέσει αιτήσεις για παράταση των σπουδών τους. Αλλωστε, εξίσου αυθαίρετα και ταξικά είναι και τα κριτήρια που ορίζει ο νόμος για τις παρατάσεις, π.χ. φοιτητές και φοιτήτριες που λόγω της εργασίας τους ή λόγω μητρότητας δεν κατάφεραν να συμμετάσχουν στις δύο τελευταίες εξεταστικές διαγράφηκαν, παρότι εκπλήρωναν τα υπόλοιπα κριτήρια.

Από το επόμενο ακαδημαϊκό έτος, και μετά τη φετινή εκκαθάριση των μητρώων, οι διαγραφές θα αφορούν πλέον φοιτητές και φοιτήτριες 24 - 27 ετών, νέους ανθρώπους που αγωνίζονται να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους σε απόλυτα εχθρικές εργασιακές και κοινωνικές συνθήκες και σε ένα πλαίσιο πολεμικής προετοιμασίας και συνολικής απαξίωσης της ζωής των λαϊκών οικογενειών.

«Αυτοί οι άνθρωποι είναι που αντιμετωπίζονται ως λεκέδες προς εκκαθάριση, αυτοί είναι που αποκαλούνται "εγκλωβισμένοι" προς "απελευθέρωση" από την υπουργό Παιδείας Σ. Ζαχαράκη. Το δικαίωμα στα "πτυχία με αξία" αλλά και η λεγόμενη "διά βίου μάθηση" για την οποία κόπτεται η κυβέρνηση, σε συμφωνία με το εκπαιδευτικό πλαίσιο της ΕΕ, φαίνεται ότι αφορούν αποκλειστικά τα αμφίβολης ποιότητας εκπαιδευτικά πακέτα επί πληρωμή ή τα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα με δίδακτρα προς τα οποία "απελευθερώνει" τους "εγκλωβισμένους" η κυβέρνηση», τονίζει η ΔΗΠΑΚ.

Αναδεικνύει ότι η αιτία απαξίωσης των πτυχίων και πρόβλημα για τα ΑΕΙ δεν είναι οι φοιτητές και οι φοιτήτριές τους, αλλά οι τεράστιες ελλείψεις σε μόνιμο διδακτικό και διοικητικό προσωπικό, η άθλια κατάσταση των υποδομών και η υποβάθμιση της φοιτητικής μέριμνας, η έλλειψη επαρκούς χρηματοδότησης, οι καθηλωμένοι μισθοί.

Και ξεκαθαρίζει ότι «η φοιτητική καθυστέρηση και φοιτητική διαρροή δεν επιλύεται με τιμωρητικού χαρακτήρα μέτρα, όπως είναι κατεξοχήν οι διαγραφές, αλλά με πολιτικές στήριξης των φοιτητών, όπως δωρεάν σίτιση και στέγαση, στοχευμένη ενίσχυση των εργαζόμενων φοιτητών, δωρεάν και ολοκληρωμένη φροντίδα υγείας και εξειδικευμένη υποστήριξη σε περιπτώσεις σοβαρών οικογενειακών ή άλλων προβλημάτων».