Εχουν πια συμπληρώσει έξι συνεχόμενες βδομάδες ανυποχώρητης πάλης, στα μαζικότερα μπλόκα των τελευταίων χρόνων, διεκδικώντας το αυτονόητο: Να μπορούν να παραμείνουν στα χωράφια τους, να μπορούν να καλλιεργούν και να παράγουν, να ζουν από τον μόχθο τους στους τόπους τους με αξιοπρέπεια.

Αυτήν την απαίτηση ετοιμάζονται να μεταφέρουν και στη συνάντηση με το κυβερνητικό κλιμάκιο, η οποία αποτελεί μέρος του σκληρού αγώνα που δίνουν μέσα από τις μαζικές και συλλογικές διαδικασίες τους. Μέσα από αυτές τις διαδικασίες θα εκτιμήσουν και τα όποια αποτελέσματα της συνάντησης, όπως και το πώς θα συνεχίσουν τον αγώνα τους με παρακαταθήκη όσα κατάφεραν μέχρι σήμερα.

Γιατί οι ίδιοι οι βιοπαλαιστές με την αποφασιστικότητα, τον πανελλαδικό τους συντονισμό και την ενότητά τους πίεσαν και ανάγκασαν την κυβέρνηση, που στην αρχή του αγώνα έκανε πως ...δεν τους ξέρει, που παρίστανε ότι «δεν γνωρίζει» τα αιτήματά τους, τελικά να τους συναντήσει με επίκεντρο ακριβώς τις διεκδικήσεις τους.

Κρίνοντας μάλιστα από όλες τις κινήσεις της κυβέρνησης, είναι φανερή η επιδίωξή της από την πρώτη στιγμή να χτυπήσει το οργανωμένο αγροτικό κίνημα, μια επιδίωξη που έφαγε το ένα στραπάτσο μετά το άλλο: Από την καταστολή και τις διώξεις μέχρι τις συκοφαντίες και την προσπάθεια διάσπασης... Και από τον «κοινωνικό αυτοματισμό» μέχρι τους διαλόγους - παρωδία που έστησε την περασμένη Τρίτη στο Μαξίμου με τους «πρόθυμους» του κόμματός της.

Από κάθε τέτοια προσπάθεια που αντιμετώπισαν οι βιοπαλαιστές έχουν βγει πιο δυνατοί, πιο έμπειροι και πιο αποφασισμένοι, στηριγμένοι στην πολύμορφη αλληλεγγύη της εργατικής τάξης και όλου του λαού. Το δίκιο τους δεν αμφισβητείται, κατάφεραν να το φέρουν στο επίκεντρο της συζήτησης, γιατί δεν συμβιβάστηκαν, δεν υποχώρησαν και δεν παραιτήθηκαν απέναντι σε μια πολιτική που τους οδηγεί στο ξεκλήρισμα.

Αυτά είναι τα στοιχεία που πραγματικά στριμώχνουν την κυβέρνηση, αποκαλύπτοντας τις μεθοδεύσεις της και τα αδιέξοδα της πολιτικής της.

Αυτά είναι που αποτελούν ήδη σημαντικές νίκες που πιστώνονται στην εξέλιξη του αγώνα τους, ενός αγώνα που πρέπει να στηριχθεί ακόμα πιο αποφασιστικά από την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα.

Οι βιοπαλαιστές της υπαίθρου είναι τόσες μέρες στον δρόμο και κάνουν ξεκάθαρο ότι βρίσκονται εκεί για το μέλλον τους, για να έχουν εισόδημα, ποιότητα ζωής και προοπτική στην ύπαιθρο της χώρας. Στα παραπάνω προστίθεται η αγωνία τους από τη στροφή στην πολεμική οικονομία και προετοιμασία της ΕΕ, που αφαιρεί κονδύλια από την ενίσχυση των αγροτοκτηνοτρόφων και τα κατευθύνει στις αγορές όπλων και στην κατασκευή πολεμικού υλικού.

Τα ζωτικής σημασίας αιτήματα (βλ. σχετικό θέμα) θα μεταφέρει η αντιπροσωπεία των μπλόκων στη συνάντηση της Δευτέρας, απαιτώντας συγκεκριμένες απαντήσεις, στον αντίποδα του «μια απ' τα ίδια» που ανακοινώνει ξανά και ξανά η κυβέρνηση προσπαθώντας να παρουσιάσει ως «ενίσχυση» τα γνωστά ημίμετρα, που δεν απαντάνε στο ελάχιστο στο πρόβλημα της επιβίωσης που αντιμετωπίζουν οι αγροτοκτηνοτρόφοι.

Αυτά είναι που δίνουν απάντηση στην κυβέρνηση, που υπερπροβάλλει ότι οι αγρότες «φέτος πήραν περισσότερα χρήματα από ποτέ», αναφερόμενη στα παρωχημένα και καθυστερημένα ψίχουλα που δικαιούνται και που ακόμα κι αυτά δόθηκαν «κουτσουρεμένα», και κάτω από την πίεση των μπλόκων.

Κυρίως είναι αιτήματα που το γεγονός ότι η κυβέρνηση αρνείται να τα ικανοποιήσει φανερώνει και τις δικές της αδιαπραγμάτευτες δεσμεύσεις: Την προσήλωσή της στις κατευθύνσεις της ΚΑΠ της ΕΕ, στην ανάγκη να τρέξουν πιο γρήγορα τα σχέδια συγκέντρωσης της γης και της παραγωγής της χώρας σε λιγότερα χέρια.

Αυτό εννοούν οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι σε κάθε τους εμφάνιση και στην «εξειδίκευση» των ημίμετρων προς τους αγρότες, όταν μιλάνε για το «νέο ανταγωνιστικό μοντέλο αγροτικής παραγωγής» και τις αναγκαίες «επενδύσεις στον αγροτοδιατροφικό τομέα».

Γι' αυτό η κυβέρνηση, επικαλούμενη το «ευρωπαϊκό πλαίσιο», ξεκαθαρίζει συνεχώς ότι αυτό επιτρέπει μόνο «συγκεκριμένα πράγματα», όπως επανέλαβε στην περιβόητη εξειδίκευση ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κ. Χατζηδάκης.

Είναι αυτό το «ευρωπαϊκό πλαίσιο» που δεν επιτρέπει κατώτατες εγγυημένες τιμές για τα προϊόντα των βιοπαλαιστών, αλλά επιτρέπει σε ευρωπαϊκά κράτη και κυβερνήσεις να χρηματοδοτούν επιχειρηματικούς ομίλους, την πολεμική βιομηχανία, με πακτωλούς χρημάτων. Επιτρέπει εγγυημένες τιμές για την κερδοφορία των παραγωγών των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, διασφαλίζει τα «κατώτατα κέρδη» στους κατασκευαστικούς ομίλους που λυμαίνονται τους δρόμους θησαυρίζοντας από τα πανάκριβα διόδια, όπως και στους εφοπλιστές της ακτοπλοΐας για τις «άγονες γραμμές» κ.ο.κ.

Είναι η «λειτουργία της αγοράς» και τα κέρδη των βιομηχανιών και των μεγαλοεξαγωγέων της φέτας που δεν επιτρέπουν τον εμβολιασμό των αιγοπροβάτων, για την αντιμετώπιση της ευλογιάς. Είναι οι «δημοσιονομικές αντοχές» της οικονομίας που δεν επιτρέπουν χρήματα για τις ανάγκες των βιοπαλαιστών, αλλά τα βρίσκουν και με το παραπάνω όταν πρόκειται να ενισχύσουν με «δωράκια» των 300 εκατομμυρίων τους εφοπλιστές για να «πρασινίσουν» τον στόλο τους.

Με τα αιτήματά τους, λοιπόν, και με την ακλόνητη μαχητική στάση τους οι βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι αρνούνται να συμβιβαστούν με αυτά τα στενά όρια του «δημοσιονομικού χώρου» και του «εφικτού» που τους καλεί η κυβέρνηση, οι κατευθύνσεις της ΕΕ. Στο «παραγωγικό μοντέλο» που φαντάζονται η κυβέρνηση και τα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης, κανένας τους δεν βλέπει τον εαυτό του αλλά και καμία προοπτική για να ζήσει στην ύπαιθρο.

Γι' αυτό επιμένουν στον αγώνα τους! Με τον συντονισμό τους σε πανελλαδικό επίπεδο, μέσα από την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, μέσα από την ενότητά τους σε αυτό το πλαίσιο αιτημάτων, «φωτίζουν» πιο καθαρά ότι για να κερδίσουν οι ίδιοι πρέπει να χάσουν οι λίγοι, τα παράσιτα, οι μεγαλέμποροι και οι βιομήχανοι που κλέβουν τον ιδρώτα της δουλειάς τους.

Με τον αγώνα τους κατάφεραν να αναδείξουν πιο πλατιά αυτήν την ανάγκη, να σπάσουν τον «τσαμπουκά» της κυβέρνησης, να τα βάλουν με «θεούς και δαίμονες», να μετρήσουν νέα σημαντικά βήματα στον συντονισμό τους. Με αυτές τις παρακαταθήκες συνεχίζουν, και με «όπλο» τους τη νέα πείρα που κατακτούν κάθε μέρα από τις πολλές που βρίσκονται στους δρόμους γνωρίζουν πως αυτός ο αγώνας είναι μακρύς, σε κάθε περίπτωση θα συνεχιστεί με τον τρόπο που οι ίδιοι θα αποφασίσουν συντονισμένα, όπως κάνουν μέχρι σήμερα.