Αρκεί μόνο μια σύντομη «ματιά» στους σχεδιασμούς της ΕΕ, εκεί όπου η πολεμική προπαρασκευή ονοματίζεται ως «ανάπτυξη» και η αιματοχυσία των λαών ως «καινοτομία», για να αντιληφθεί κανείς το μέλλον που προετοιμάζουν για τους λαούς στον νέο γύρο ιμπεριαλιστικών σφαγείων που στήνουν οι εκμεταλλευτές τους, επιστρατεύοντας στην κατεύθυνση αυτή κάθε λογής «ταμεία του θανάτου», προκειμένου να ενσωματώσουν από την τεχνολογία και την επιστήμη, μέχρι τις υποδομές και τα δίκτυα μεταφορών στις υπηρεσίες της ιμπεριαλιστικής ευρωενωσιακής πολεμικής μηχανής.

Πιο συγκεκριμένα, το Πρόγραμμα Εργασίας του EDF για το 2026, που εγκρίθηκε στα τέλη του 2025, προβλέπει τη διάθεση περίπου 1 δισ. ευρώ στην πολεμική «Ερευνα και Ανάπτυξη (R&D)» σε 31 θεματικές κατηγορίες, προσφέροντας απευθείας κι απλόχερα πακτωλούς ζεστού χρήματος στα πολεμικά μεγαθήρια προκειμένου να σχεδιάσουν και να παράξουν τα «όπλα του μέλλοντος», με τα οποία θα αιματοκυλιστούν οι λαοί, τινάζοντας την μπάνκα τους στον αέρα.

Από αυτό το 1 δισ. ευρώ για το 2026, περίπου το μισό αναμένεται να κατευθυνθεί προς τη χρηματοδότηση μεγάλων συνεργατικών έργων (μιας και το ταμείο επιβάλλει τη δημιουργία διασυνοριακών κοινοπραξιών με συμμετοχή τουλάχιστον 3 πολεμικών βιομηχανιών από 3 διαφορετικά κράτη της ΕΕ), όπως για παράδειγμα του νέου άρματος μάχης «Future Main Battle Tank», συστήματα πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων και ημιαυτόνομα πλοία επιφάνειας, με «ηχηρά ονόματα» της πολεμικής εμπλοκής όπως Dassault, Rheinmetall, Leonardo να καρπώνονται τη μερίδα του λέοντος.

Ενα 25% (περίπου 250 εκατομμύρια δηλαδή) κατευθύνονται για «επενδύσεις» σε τομείς που άπτονται των «τεχνολογιών αιχμής», όπως για παράδειγμα τα κβαντικά δίκτυα, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, το cloud στρατιωτικών επιχειρήσεων και η ανάπτυξη κι ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης για πολεμικούς σκοπούς. Οι τεχνολογίες αιχμής αποτελούν το νέο πεδίο δόξης λαμπρό για «καθιερωμένους» παίκτες του θανάτου, όπως η γαλλική «Thales», που τρίβουν τα χέρια τους βλέποντας τους τζίρους τους να εκτινάσσονται από τη μετατροπή της τεχνολογίας και της επιστήμης σε εργαλείο ολέθρου για τους λαούς.

Αλλα περίπου 250 εκατομμύρια πηγαίνουν μέσω του EU Defence Innovation Scheme (EUDIS) που αποτελεί τον κεντρικό βραχίονα του EDF στην προσέλκυση και χρηματοδότηση επιχειρήσεων τύπου startups, προκειμένου να αναπτύξουν προϊόντα «διπλής χρήσης» που δύνανται να χρησιμοποιηθούν για πολεμικούς σκοπούς.

Παράλληλα, μέσω του λεγόμενου Επιταχυντή - EUDIS Business Accelerator, 40 τέτοιες εταιρείες αναμένεται για το 2026 να λάβουν «κουπόνια» των 120.000 ευρώ η καθεμία, με επιπλέον μπόνους 50.000 ευρώ για τους «αριστούχους» της πολεμικής προπαρασκευής, με οκτάμηνη συνεργασία με τα γεράκια της πολεμικής βιομηχανίας, εξασφαλίζοντας συγχρόνως πρόσβαση σε πραγματικά πεδία ιμπεριαλιστικών μαχών, προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες «δοκιμές» των προϊόντων.

Σε ένα βαρέλι που δεν έχει πάτο, η ΕΕ διοργανώνει διαγωνισμούς αμυντικής καινοτομίας» ονόματι «Defence Hackathons» (με τον 4ο από αυτούς να έχει προγραμματιστεί για τον φετινό Μάρτη με θεματολογία την «Προστασία του Εναέριου Χώρου»), καλώντας όχι μόνο τις startups, αλλά και φοιτητές, επιστήμονες και ερευνητές να πάρουν μέρος για την «επίλυση πραγματικών στρατιωτικών προκλήσεων», με «έπαθλο» την «ευκαιρία» δικτύωσης με στελέχη της πολεμικής βιομηχανίας και τη δυνατότητα να παρουσιάσουν τις λύσεις τους σε εκπροσώπους κρατών - μελών της ιμπεριαλιστικής ένωσης.

Ακόμη, μέσω της στρατηγικής «spin in calls» που αποτελεί θεμέλιο λίθο του EUDIS και τις δράσεις διασύνδεσης (Matchmaking), επιχειρεί να δημιουργήσει ένα συμπαγές δίκτυο επιστημόνων συνδεδεμένων με πολεμικές startups, στρατιωτικά μεγαθήρια και επενδυτικά funds, διαμορφώνοντας τους κατάλληλους όρους για να εξασφαλίσουν τη μετατροπή πολιτικών εφαρμογών σε στρατιωτικές.

Μάλιστα, όσον αφορά τη χώρα μας, ερευνητικά κέντρα όπως ο Δημόκριτος, αλλά και ΑΕΙ (π.χ. ΕΜΠ και ΑΠΘ), «σπρώχνονται» μέσω του ΕΛΚΑΚ στο πλαίσιο του EDF να λειτουργήσουν ως «φυτώριο» επιστημόνων για τις ανάγκες των πολεμικών μονοπωλιακών ομίλων της ΕΕ.

Επιπλέον, η ιμπεριαλιστική ΕΕ επιστρατεύει και το χρηματοδοτικό εργαλείο EDIP (European Defence Investment Programme - Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Επενδύσεων για την Αμυνα), με συνολικό προϋπολογισμό 1,5 δισ ευρώ για την περίοδο 2025 - 2027, με 621,3 εκατομμύρια ευρώ από αυτά να διατίθενται για το έτος 2026. Στόχος να διαμορφώσει μια ευρωενωσιακή βιομηχανική και τεχνολογική βάση πολεμικών εξοπλισμών, στο πλαίσιο του αδυσώπητου ανταγωνισμού με Κίνα, Ρωσία αλλά και ΗΠΑ για την κυριαρχία στο πεδίο της πολεμικής βιομηχανίας.

Ειδικότερα, μέσω του EDIP η πολεμική βιομηχανία της ΕΕ αναμένεται να λάβει «πλούσια δώρα» για τα made in Europe όπλα της, έτσι ώστε να ενισχυθούν μέσω του ταμείου αυτού οι κοινές προμήθειες όπλων και τα «αμυντικά» έργα «κοινού ενδιαφέροντος» των κρατών - μελών της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, εν μέσω πολεμικής προετοιμασίας. Ως απαραίτητος όρος προκειμένου να εγκριθεί χρηματοδότηση για ένα πολεμικό «προϊόν», μπαίνει πως τουλάχιστον το 65% του κόστους των εξαρτημάτων του θα πρέπει να προέρχεται από την ΕΕ ή από συνεργαζόμενες χώρες. Την ίδια στιγμή το EDIP προβλέπει τη δημιουργία των Δομών για το Ευρωπαϊκό Εξοπλιστικό Πρόγραμμα (SEAP), με τις προμήθειες που πραγματοποιούνται μέσω αυτών να απολαμβάνουν απαλλαγή από τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, με πιο απλά λόγια δηλαδή εξασφαλίζοντας φοροασυλία στους εμπόρους του πολέμου...

Στο μεταξύ, στα «ψηλά» του πολεμικού προϋπολογισμού της ΕΕ παραμένει η χρηματοδότηση στο ιμπεριαλιστικό σφαγείο της Ουκρανίας με την πρόσφατη επικύρωση του Ukraine Support Loan ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ για τη διετία 2026-2027, το οποίο στη σχετική Σύνοδο Κορυφής ο Κυρ. Μητσοτάκης χαρακτήριζε ως την «κατάλληλη λύση»... Από αυτά, τα 60 δισ. ευρώ (το 66%) κατευθύνονται απευθείας σε εξοπλιστικά συμβόλαια, ενώ η χρηματοδότηση συνδέεται ρητά με την υποχρέωση αγοράς από την «Ευρωπαϊκή Αμυντική Τεχνολογική και Βιομηχανική Βάση». Για τους ευρωενωσιακούς και τους εγχώριους μονοπωλιακούς κολοσσούς της πολεμικής βιομηχανίας, η Ουκρανία συνεχίζει να λειτουργεί ως το βολικό «πεδίο δοκιμής» της δολοφονικής πραμάτειας τους, βελτιώνοντας επί «πραγματικών όρων» τα πολεμικά τους συστήματα, ενώ τα «κονδύλια» αυτά που προέρχονται από τη φοροαφαίμαξη των εργαζομένων και το πετσόκομμα των λαϊκών αναγκών, βαφτίζονται ως «στήριξη» και «βοήθεια» για να καταλήξουν ζεστά και αχνιστά στις «τσέπες» των Ευρωπαίων εμπόρων και παραγωγών οπλικών συστημάτων...

Φυσικά, εκτός από το σφαγείο της Ουκρανίας, στις πρώτες προτεραιότητες της πολεμικής χρηματοδότησης των ευρωενωσιακών μπαίνει και η Στρατιωτική Κινητικότητα, με την ΕΕ να ενισχύει τις χρηματοδοτήσεις μέσω του μηχανισμού «Συνδέοντας την Ευρώπη» (CEF), διαθέτοντας 261,3 εκατ. ευρώ μόνο για το 2026, με στόχο τη μετατροπή των υποδομών (γεφυρών, λιμανιών, σιδηροδρομικών δικτύων κ.λπ.) σε διπλής χρήσης, ώστε να μεταφέρονται απρόσκοπτα και ταχέως άρματα μάχης, πολεμικό υλικό και στρατεύματα κυρίως προς «ανατολάς», μετατρέποντας τις υποδομές σε στόχους αντιποίνων ανά πάσα ώρα και στιγμή, με την «αναβάθμιση» των υποδομών για τους ιμπεριαλιστές να είναι συνώνυμο των πολεμικών προδιαγραφών.

Ολα τα παραπάνω ένα πράγμα αποδεικνύουν, πως η ωμότητα των ευρωενωσιακών σχεδιασμών δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες. Η «στρατολόγηση» νέων επιστημόνων για πολεμικούς σκοπούς και η αξιοποίηση των δυνατοτήτων της τεχνολογίας εις βάρος των λαών, η προκλητική φοροασυλία των οπλοβιομηχάνων, τα 90 δισ. για το σφαγείο της Ουκρανίας, σχεδιασμοί που «καταχειροκροτούν» η κυβέρνηση και τα λοιπά αστικά κόμματα, είναι η άλλη όψη του νομίσματος της ίδιας πολιτικής που τσακίζει το λαϊκό εισόδημα, που διαμορφώνει εργασιακές σχέσεις γαλέρας, που σμπαραλιάζει την Υγεία και την Παιδεία, που επιστρατεύει την καταστολή εις βάρος των λαών, αποδεικνύοντας πως η βαρβαρότητα, η φτώχεια και ο πόλεμος είναι η «προοπτική» που προσφέρει το σύστημα της εκμετάλλευσης για τους πολλούς για να πλουτίζουν οι λίγοι. Για τον λαό, η αληθινή προοπτική βρίσκεται στην πάλη για την ανατροπή του σάπιου συστήματος του κέρδους, που θέλει το αίμα του για λάδι στην πολεμική μηχανή του, και στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού, εκεί όπου μπορεί να διασφαλιστεί πραγματική ευημερία και ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του.