Η χτεσινή κινητοποίηση - στο πλαίσιο της οποίας είχαν συρρεύσει το απόγευμα στο Παρίσι τουλάχιστον 350 τρακτέρ - έγινε ενώ συνεχίζονται αποκλεισμοί εδώ και μέρες και σε κρίσιμους κόμβους διαμετακόμισης της χώρας, όπως το βιομηχανικό λιμάνι της Χάβρης (δυτικά) αλλά και τα κρίσιμα λιμάνια σε Μπαγιόν και Ροσέλ (νοτιοδυτικά).

Στο στόχαστρο αγροτών και κτηνοτρόφων βρίσκεται σταθερά η συμφωνία που στα τέλη της περασμένης βδομάδας η ΕΕ ενέκρινε να οριστικοποιηθεί με τη Mercosur, και η οποία φέρνει αθρόα εισαγωγή αγροτικών και άλλων προϊόντων από τη Λατινική Αμερική, γιγαντώνοντας την πίεση για χιλιάδες βιοπαλαιστές, ενώ ήδη τους απειλούν με αφανισμό η απουσία εγγυημένων κατώτατων τιμών, το κόστος παραγωγής κ.ά. Η πολιτική δηλαδή που ευνοεί πολλαπλά τους μεγαλοϊδιοκτήτες γης και τους μονοπωλιακούς ομίλους στους κλάδους των Τροφίμων, της Φαρμακοβιομηχανίας κ.λπ.

«Θέλουμε να ζήσουμε από τη γεωργία και να μην πεθάνουμε από αυτήν!», τόνιζαν αγρότες που συμμετείχαν στη χτεσινή διαμαρτυρία στο Παρίσι, συμπληρώνοντας πως «σήμερα δεν μπορούμε να ζούμε πλέον από τη δραστηριότητά μας...».

Σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, χτες έγιναν «55 δράσεις» (κινητοποιήσεις) σε «31 τμήματα» της χώρας, με τη συμμετοχή τουλάχιστον 1.000 τρακτέρ.

Μεταξύ άλλων, στο λιμάνι της Ροσέλ οι αγρότες απέκλεισαν αποθήκη πετρελαίου και στην Μπαγιόν σιλό σιτηρών.

Καταδικάζοντας τη συμφωνία ΕΕ - Mercosur, εκπρόσωποι αγροτών σημείωναν ότι «θα οδηγήσει σε εισαγωγές ξένων αγαθών που μπορούμε θαυμάσια να παράγουμε στη Γαλλία και τα οποία δεν σέβονται προδιαγραφές που είναι επιβεβλημένες στη γαλλική γεωργία».

Σημειωτέον, στις 20 Γενάρη έχει εξαγγελθεί νέα κινητοποίηση και στο Στρασβούργο, έξω από την έδρα του Ευρωκοινοβουλίου, όπου αναμένεται νέα συζήτηση για την επίμαχη συμφωνία.

Θυμίζουμε ότι η κυβέρνηση Μακρόν - Λεκορνί, εκπροσωπώντας τη γαλλική αστική τάξη, ήταν ανάμεσα σε εκείνες που την περασμένη βδομάδα τάχθηκαν κατά της συμφωνίας ΕΕ - Mercosur, εκφράζοντας ανησυχία για την πίεση που μεγαλώνει απέναντι στην «ανταγωνιστικότητα» των γαλλικών ομίλων σχετικών κλάδων. Αντίστοιχα έπραξαν κι άλλες χώρες της ΕΕ, όπως η Ουγγαρία, η Ιρλανδία και η Αυστρία.

Σε χτεσινή συνάντηση η κυβέρνηση εμφανίστηκε να «κατανοεί» τις ανησυχίες των αγροτών, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι καθ' όλα έτοιμη να υπερασπιστεί τη θέση των μονοπωλίων της χώρας και όχι τους βιοπαλαιστές. Αλλωστε, αυτό που απειλεί τους βιοπαλαιστές εδώ και δεκαετίες είναι η πολιτική που συνδιαμορφώνεται στις Βρυξέλλες, παρά τις αντιθέσεις που διατηρούνται εντός ΕΕ και οξύνουν το παζάρι για τις προτεραιότητες της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Τα δε «μέτρα στήριξης» που ανακοίνωσε πρόσφατα η Γαλλίδα υπουργός Γεωργίας, Ανί Ζενεβάρ, δήθεν για τη στήριξη καλλιεργητών δημητριακών, αμπελουργών και κτηνοτρόφων, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι τελικά θα ισχύσουν, αφού θα εξαρτηθούν από το πώς θα διαμορφωθεί τελικά ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2026.