ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Παρασκευή 14 Φλεβάρη 2020
Σελ. /24
Αβεβαιότητες

«Για να μην είμαστε οι χαμένοι από τον ανταγωνισμό ΗΠΑ - Κίνας, πρέπει να μάθουμε και πάλι τη γλώσσα της ισχύος», έλεγε σε συνέντευξή του το Σαββατοκύριακο ο επικεφαλής Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ, Ζοζέπ Μπορέλ, προαναγγέλλοντας επιτάχυνση των σχεδίων για την παραπέρα στρατιωτικοποίηση της ΕΕ. Την ίδια ώρα, βασικό θέμα στην περιβόητη Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια, που ξεκινά σήμερα, είναι η «ευρεία αίσθηση δυσφορίας και ανησυχίας ενόψει της αυξανόμενης αβεβαιότητας για το μέλλον της Δύσης», αφού όπως σημειώνει «παραμένει ασαφές σε ποιο βαθμό η Δύση θα βρει μια στρατηγική και κοινή απάντηση σε μια αναδυόμενη εποχή μεγάλης αντιπαλότητας των δυνάμεων - η οποία μπορεί να είναι η μεγαλύτερη στρατηγική πρόκληση για τη διατλαντική εταιρική σχέση». Αυτά τα επικίνδυνα σχέδια, το... κλοτσομπουνίδι των ανταγωνισμών, των μεγάλων ανακατατάξεων στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, είναι που η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα παρουσιάζουν περίπου ως... απάνεμο λιμάνι, που μπορεί τάχα να εγγυηθεί την ασφάλεια, την ευημερία και την ειρήνη για το λαό. Πέρα όμως από το ξεσκέπασμα των ευρωατλαντικών μύθων, οι αντιθέσεις που μεγαλώνουν, οι ρωγμές ακόμα και στο εσωτερικό του ευρωατλαντικού άξονα, όλα όσα πριν μερικά χρόνια έμοιαζαν με «επιστημονική φαντασία», δείχνουν ότι τα πράγματα δεν είναι σταματημένα και «αιώνια», όπως λένε τα αστικά επιτελεία. Το ζήτημα είναι οι λαοί να βάλουν τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις. Γιατί τον γόρδιο δεσμό των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, που σηματοδοτεί ιμπεριαλιστικούς πολέμους, κρίσεις και προσφυγιά, μπορεί να τον κόψει μόνο ο δικός τους αγώνας για να απαλλαγούν από τα παράσιτα τους καπιταλιστές, τις ενώσεις και συμμαχίες τους.

Μύθοι (1)

Μία πανευρωπαϊκή έρευνα δείχνει ότι στην Ελλάδα οι οδηγοί περνάνε 36 ώρες κάθε χρόνο στην κίνηση, δείκτης της ταλαιπωρίας που συνεπάγεται η μετακίνηση σε πολυσύχναστους δρόμους για την πλειοψηφία αυτών που μετακινούνται με το αυτοκίνητο. Αναζητώντας κανείς την αιτία, πέφτει πάνω στα εξής στοιχεία της έρευνας: Το 80% των μετακινήσεων στα κράτη - μέλη της ΕΕ γίνεται με αυτοκίνητο και μόλις το 1,7% με μετρό ή τραμ, δηλαδή με δημόσια μέσα συγκοινωνίας! Η αναγωγή αυτών των ποσοστών στην ελληνική πραγματικότητα δικαιολογείται απόλυτα από την άθλια κατάσταση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ειδικά της πρωτεύουσας, με τα πανάκριβα εισιτήρια, τις καθυστερήσεις, το συνωστισμό, τη μη εξυπηρέτηση πιο απομακρυσμένων περιοχών. Αυτά είναι τα διαχρονικά αποτελέσματα της αντιλαϊκής πολιτικής, που αντιμετωπίζει τις δημόσιες συγκοινωνίες ως «φιλέτο» για τους επιχειρηματικούς ομίλους και βαθαίνει τη λειτουργία τους με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Ως αποτέλεσμα, το κέντρο «μπουκώνει», η κίνηση μεταφέρεται και σε πιο περιφερειακούς δρόμους και η ταλαιπωρία «χτυπάει κόκκινο» για όποιον εργάζεται ή πρέπει οπωσδήποτε να βρεθεί στο κέντρο. Την επόμενη φορά, επομένως, που κάποιο από τα τσακάλια της κυβέρνησης θυμηθεί ότι για την ταλαιπωρία στους δρόμους των πόλεων φταίνε οι διαδηλώσεις, προκειμένου να δικαιολογήσει τα μέτρα που ετοιμάζει για τον περιορισμό τους, την απάντηση πρέπει να την πάρει από όλους εκείνους τους ταλαίπωρους που λιώνουν καθημερινά στο κέντρο, είτε πίσω από το τιμόνι είτε στοιβαγμένοι και καταρρακωμένοι μέσα σε ένα Μέσο Μαζικής Μεταφοράς.

Μύθοι (2)

Η πολιτική αναβάθμισης της Ελλάδας στον ενεργειακό χάρτη, πέρα από κερδοφόρες προοπτικές για τους επιχειρηματικούς ομίλους, δημιουργεί και προσδοκίες στο λαό για φτηνότερη Ενέργεια, όπως του πιπιλίζουν τα αυτιά η κυβέρνηση και τα αστικά επιτελεία, για να τον κάνουν συμμέτοχο στους ιμπεριαλιστικούς ενεργειακούς ανταγωνισμούς και στη στρατηγική «απελευθέρωσης» της Ενέργειας. Τα στοιχεία όμως μαρτυρούν ότι παρά την επέκταση των ενεργειακών δικτύων στην ΕΕ, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, παρά την ανεύρεση και νέων πηγών Ενέργειας, παρά τις επενδύσεις δισ. ευρώ σε κερδοφόρους για το κεφάλαιο τομείς των ΑΠΕ, η ενεργειακή φτώχεια αφορά σήμερα περισσότερους από 50 εκατ. κατοίκους της ΕΕ! Κι όχι μόνο αυτό, αλλά το ποσοστό εκείνων που αντιμετωπίζουν αντικειμενικές δυσκολίες να πληρώσουν το λογαριασμό του ρεύματος, του πετρελαίου ή του γκαζιού αυξάνεται κάθε χρόνο, αγγίζοντας το 10% του πληθυσμού της ΕΕ το 2014, από 6% το 2000. Στο φόντο αυτής της πραγματικότητας και με δεδομένη την τάση να γίνεται ολοένα και χειρότερη για τα λαϊκά στρώματα, ενισχύεται στην Ευρώπη ο ρόλος των λεγόμενων «οργανώσεων καταναλωτών», οι οποίες, με κρατική στήριξη, παρέχουν συμβουλές στα νοικοκυριά που ξεπαγιάζουν για το πώς μπορούν να περιορίσουν τις απώλειες Ενέργειας στο σπίτι τους ή από πού θα μπορούσαν να δανειοδοτηθούν για να τα αναβαθμίσουν ενεργειακά! Η λογική τους είναι απλή: Αφού έτσι κι αλλιώς είσαι καταδικασμένος να ζεις σε συνθήκες ενεργειακής φτώχειας, τουλάχιστον μάθε να τη διαχειρίζεσαι σωστά. Κάτι τέτοια βλέπουν και στην Ελλάδα για να πάρουν ιδέες, μπροστά στα νέα επεισόδια ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, «απελευθέρωσης» της Ενέργειας, επέκτασης των ΑΠΕ και συμπράξεων για τους υδρογονάνθρακες, για να γίνει η χώρα «κόμβος».

Σκοινί - κορδόνι

«Αποφάσισαν να νομοθετήσουν με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, ενώ η Βουλή είναι ανοιχτή. Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου το Σύνταγμα προβλέπει μόνο σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και όταν δεν υπάρχει δυνατότητα νομοθέτησης στη Βουλή. Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου δημοκρατικές κυβερνήσεις δεν επιλέγουν, παρά μόνο όταν υπάρχει πολύ σοβαρή αιτία για να τις προκαλέσει». Τα παραπάνω δήλωσε χτες ο Αλ. Τσίπρας, ο οποίος υπήρξε πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης - βιομηχανίας ΠΝΠ! Στις μέρες της γνώρισαν μεγάλες δόξες, μαζί φυσικά με τις απαράδεκτες διαδικασίες του «κατεπείγοντος» και του «επείγοντος», με τις οποίες περνούσαν τα αντιλαϊκά νομοσχέδια. Μάλιστα, ο τότε κοινοβουλευτικός τους εκπρόσωπος, Σ. Φάμελλος, τις υπερασπιζόταν, δηλώνοντας ότι «ήταν απαραίτητες για να σταθεί η χώρα όρθια μέσα σε μια πολιτική, κοινωνική και οικονομική ασφυξία. Ηταν αναγκαίες προκειμένου να μπορέσει να λειτουργήσει εκείνη την περίοδο η κοινωνία μας και η οικονομία μας»! Και πιστός στο ρόλο του, ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κυρ. Μητσοτάκης, έλεγε αυτά που λέει σήμερα ο Τσίπρας, διαμαρτυρόμενος στον πρόεδρο της Βουλής για κυβερνητικές πρακτικές υποβάθμισης της λειτουργίας του Κοινοβουλίου, για «κατάχρηση διαδικασιών», με τη συχνότητα νομοθέτησης με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ ) «χωρίς να συντρέχουν οι προβλεπόμενες συνταγματικές προϋποθέσεις» κ.λπ. Τελικά, το αστικό κράτος έχει συνέχεια και εκεί όπου τα συμφέροντα του κεφαλαίου δεν μπορούν να περιμένουν ούτε την τυπική έγκριση ενός νόμου από τη Βουλή...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

1884 Γεννιέται στον Πύργο (Μπουργκάς) της Βουλγαρίας ο κομμουνιστής ποιητής Κώστας Βάρναλης. Το 1919 πήγε στο Παρίσι με υποτροφία και παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας, φιλολογίας και κοινωνιολογίας. Τότε προσχώρησε στον μαρξισμό και τον διαλεκτικό υλισμό και αναθεώρησε τις προηγούμενες απόψεις του για την ποίηση, τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Διετέλεσε για πολλά χρόνια καθηγητής μέσης εκπαίδευσης, ενώ εργάστηκε για βιοποριστικούς λόγους και ως δημοσιογράφος. Υπήρξε κομμουνιστής με διαρκή προσφορά και συμμετοχή στους αγώνες της εργατικής τάξης. Τιμήθηκε με το Βραβείο «Λένιν» για την Ειρήνη το 1959 στη Μόσχα. Πέθανε στις 16 Δεκέμβρη 1974, πλήρης ημερών και έργου.

1896 Ο Εβραίος δημοσιογράφος Τέοντορ Χερτζλ δημοσιεύει το μανιφέστο «Der Judenstaat» («Το κράτος των Εβραίων»), σηματοδοτώντας την εμφάνιση του σιωνισμού που αφορούσε τη δημιουργία στην περιοχή της Παλαιστίνης ενός νέου εβραϊκού κράτους, το οποίο θα συγκέντρωνε όλους τους Εβραίους της διασποράς.

1946 Τίθεται σε λειτουργία στο αμερικανικό Πεντάγωνο ο πρώτος ηλεκτρονικός υπολογιστής, κατασκευασμένος από την IBM.

1950 Υπογράφεται το σινο-σοβιετικό Σύμφωνο Αμυνας και Αμοιβαίας Αλληλοβοήθειας.

1956 Αρχίζουν οι εργασίες του 20ού Συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ενωσης - ΚΚΣΕ (14-25/2/1956), που αποτέλεσε κομβικό σημείο στην κυριαρχία των οπορτουνιστικών - αναθεωρητικών δυνάμεων, τόσο στο ΚΚΣΕ όσο και στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα γενικότερα. Οι εκτιμήσεις του 20ού Συνεδρίου προκάλεσαν όξυνση της εσωκομματικής διαπάλης σε μια σειρά Κομμουνιστικά Κόμματα ανά τον κόσμο, ενώ τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματά του στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα αλλά και στην πορεία οικοδόμησης του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες αποδείχθηκαν καταστροφικά.

1973 Συγκέντρωση των φοιτητών που απείχαν από τα μαθήματα στο Πολυτεχνείο με αίτημα την ανάκληση του διατάγματος της Χούντας για την επιστράτευση. Η αστυνομία παραβιάζει το άσυλο και επιτίθεται βίαια εναντίον των φοιτητών. Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ με απόφασή του στέκεται στο πλευρό των φοιτητών, καλώντας τον εργαζόμενο λαό σε συμπαράσταση.

1984 Αστυνομικές δυνάμεις στο Αμστερνταμ συγκρούονται με χιλιάδες διαδηλωτές, πολλοί από τους οποίους είναι καταληψίες στέγης. Αφορμή της διαδήλωσης είναι η απόφαση του δημάρχου της πόλης να εκκενωθεί αποθήκη, όπου κατοικούν 400 άστεγοι, ώστε να κατεδαφιστεί και στη θέση της να χτιστεί ξενοδοχείο.

1987 Πεθαίνει ο μεγάλος Ελληνας σκηνοθέτης Κάρολος Κουν. Δημιουργός της «Λαϊκής Σκηνής» το 1933, του «Θεάτρου Τέχνης» το 1942 κ.λπ.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org