ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριακή 12 Απρίλη 2009
Σελ. /40
ΕΡΓΑΤΙΚΑ
ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Μεγαλύτερη η απαιτητικότητα της φετινής μάχης

Η μάχη των Συμβάσεων δυναμώνει
Η μάχη των Συμβάσεων δυναμώνει
Σημαντικοί αγώνες, με πρωτοπόρα τα σωματεία και τις δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, βρίσκονται αυτήν την περίοδο σε εξέλιξη, με αιχμή τις κλαδικές ή επιχειρησιακές Συμβάσεις. Αυτός ο αγώνας δένεται αναπόφευκτα με την προετοιμασία της πρωτομαγιάτικης απεργίας, αλλά και τη συνολικότερη προσπάθεια που κάνει το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα να δημιουργήσει ισχυρές και οργανωμένες αντιστάσεις στην επέλαση που έχουν κηρύξει οι εργοδότες και τα κόμματά τους στο όνομα της οικονομικής κρίσης. Από αυτήν την άποψη και με δεδομένη την προσπάθεια της μεγαλοεργοδοσίας να μειώσει περαιτέρω, αντί να αυξήσει, τους μισθούς, η φετινή μάχη των Συμβάσεων έχει ξεχωριστή σημασία, είναι ακόμα πιο σύνθετη και απαιτητική.

Ποια είναι τα βασικά στοιχεία, που χαρακτηρίζουν τη μέχρι τώρα κατάσταση; Σε πολλούς κλάδους, όπου το 2008 είχε υπογραφεί μονοετής Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, όπως για παράδειγμα στο Φάρμακο, παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε στα μέσα σχεδόν του Απρίλη, η εργοδοσία δεν έχει κάτσει ακόμα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Ομοσπονδία. Διαμηνύει, ωστόσο, ότι στο όνομα της κρίσης προτίθεται να δώσει «αυξήσεις» στα όρια του πληθωρισμού. Και μιλάμε για έναν κλάδο που τα προηγούμενα χρόνια παρουσίασε και συνεχίζει να έχει τεράστια κερδοφορία.

Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι οι 10 φαρμακοβιομηχανίες με την πιο θεματική αύξηση κερδών μεταξύ του 2006 και του 2007, κατέγραψαν το 2007 κέρδη της τάξης των 79.381.902 ευρώ, αυξημένα σε ορισμένες επιχειρήσεις μέχρι και κατά 664,4% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά! Επιβεβαιώνεται και μ' αυτόν τον τρόπο ότι η κρίση, πέρα από τις όποιες διαστάσεις της, αποτελεί το καλύτερο άλλοθι για να επιβάλει το κεφάλαιο ακόμα μεγαλύτερη μείωση στην τιμή στην οποία αγοράζει την εργατική δύναμη.

Επίθεση με γερές πλάτες

Κοινό στοιχείο στους κλάδους που έχουν ήδη ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για τη Σύμβαση, είναι το γεγονός ότι οι εργοδότες εμφανίζονται πιο επιθετικοί από κάθε άλλη φορά. Και έχουν κάθε λόγο να το κάνουν, αν συνυπολογίσει κανείς τη στήριξη που τους παρέχουν στο όνομα της κρίσης η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, τόσο με το φιλεργοδοτικό νομικό πλαίσιο που έχουν δημιουργήσει (νόμοι για την εκ περιτροπής εργασίας, τις απολύσεις κ.ά.), όσο και με την έκτακτη οικονομική στήριξη (τράπεζες, μεγαλοξενοδόχοι) που αθροίζεται στα υπερπρονόμια που απολαμβάνει διαχρονικά το κεφάλαιο και στη χώρα μας, είτε σε περίοδο κρίσης, είτε σε περίοδο οικονομικής μεγέθυνσης.

Η στήριξη του κεφαλαίου από τα κόμματά του, σε συνδυασμό με τη στρατηγική της ενσωμάτωσης του συνδικαλιστικού κινήματος στις ανάγκες της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας, έχουν βάλει στην κυριολεξία το πιστόλι στον κρόταφο των εργαζομένων. Μέσα σ' αυτό το κλίμα συναίνεσης και εκφυλισμού, που επιδιώκει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και τα στελέχη της στους κλάδους και τις επιχειρήσεις, βρίσκουν το έδαφος επιχειρήσεις, όπως η πολυεθνική «Αλουμίνιον» (Hellenic Steel) στη Θεσσαλονίκη, να βάλουν θέμα μη καταβολής ακόμα και της πενιχρής αύξησης που προβλέπει η επιχειρησιακή Σύμβαση από 1/5/2009.

Επί της ουσίας, είναι η επιχείρηση που σέρνει το χορό στην προσπάθεια του κεφαλαίου να αποδεσμευτεί μια και καλή από τις Συλλογικές Συμβάσεις και να επιβάλει τις ατομικές διαπραγματεύσεις. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι σε όσες κλαδικές ή επιχειρησιακές διαπραγματεύσεις έχουν γίνει μέχρι σήμερα, οι εργοδότες έρχονται εξοπλισμένοι με το επιχείρημα ότι η κατάπτυστη Σύμβαση του ενός ευρώ που υπέγραψε η ΓΣΕΕ δεν μπορεί παρά να αποτελεί το ταβάνι στην όποια αύξηση. Αλλο ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της ζημιάς που κάνει η πλειοψηφία στους εργαζόμενους και τους διεκδικητικούς αγώνες τους.

Αγώνες με επιμονή και διάρκεια

Τα ταξικά Συνδικάτα δίνουν μάχες και αποσπούν κατακτήσεις, την ώρα που η ΓΣΕΕ σχεδιάζει τη μετάλλαξή της σε Μη Κυβερνητική Οργάνωση και ετοιμάζεται να δραστηριοποιηθεί στο καταναλωτικό κίνημα, κρύβοντας το γεγονός ότι για τη μειωμένη αγοραστική δύναμη ευθύνονται, κατά κύριο λόγο, οι αυξήσεις του ενός ευρώ τη μέρα που υπογράφει κάθε διετία με τους βιομήχανους.

Οι εργαζόμενοι στο Καζίνο της Πάρνηθας βρίσκονται εδώ και μέρες σε διαδοχικές απεργιακές και άλλες κινητοποιήσεις, με τελευταία αυτήν της Παρασκευής και επόμενη αυτήν της Δευτέρας, απαιτώντας ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, παλεύοντας ενάντια στις απολύσεις. Η προκλητικότητα της εργοδοσίας φτάνει σε σημείο τέτοιο, που να προτείνει 1,5% αύξηση στους μισθούς και μάλιστα από 1/5/2009! Ανάλογη μάχη δίνουν για τρίτη βδομάδα και οι εργαζόμενοι του Παπουτσάνη, παλεύοντας παράλληλα να ματαιώσουν τα εργοδοτικά σχέδια για απολύσεις, με στάσεις εργασίας ανά βάρδια που συνεχίζονται την Τρίτη.

Και στους οικοδόμους η μάχη κλιμακώνεται, σε συνέχεια του αγωνιστικού προγράμματος που είχε καταρτίσει η Ομοσπονδία για τον περασμένο Γενάρη και Φλεβάρη, προετοιμάζοντας την απεργία στις 2 Απρίλη. Η μαζική συμμετοχή των οικοδόμων στις κινητοποιήσεις που έγιναν, η καλύτερη οργάνωση στα γιαπιά και τα εργοτάξια, έφερε άρον άρον τους κατασκευαστές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όταν μέχρι πριν λίγους μήνες έστελναν υπαλλήλους τους να διαπραγματευτούν με την Ομοσπονδία.

Ο δρόμος για την υπογραφή ικανοποιητικής κλαδικής Σύμβασης είναι μακρύς και δύσκολος. Επόμενος σταθμός του διεκδικητικού αγώνα είναι η συγκέντρωση που διοργανώνει το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας την ερχόμενη Τρίτη 14 Απρίλη, στις 6.30 μ.μ., στην πλατεία Κάνιγγος, απ' όπου θα ξεκινήσει πορεία στα γραφεία των κατασκευαστών.

Κατακτήσεις με γενικότερη σημασία

Σε άλλους κλάδους, η οργανωμένη πάλη με το πλαίσιο των ταξικών Συνδικάτων έχει ήδη αποφέρει σημαντικές κατακτήσεις για τους εργαζόμενους, όπως για παράδειγμα στους αμμοβολιστές, βαφείς και καθαριστές της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης. Στις αρχές του Απρίλη, η Πανελλήνια Ενωση Αμμοβολιστών υπέγραψε Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με αυξήσεις στο μεροκάματο που ξεκινάνε από 7,6% και φτάνουν στο ποσοστό του 9,7%, ανάλογα με την ειδικότητα.

Σαν αποτέλεσμα, το μεροκάματο στις ειδικότητες των αμμοβολιστών, βαφέων, υδροβολιστών και στοκαδόρων διαμορφώνεται στα 85 ευρώ από 79 ευρώ που ήταν πριν, δηλαδή καταγράφεται αύξηση 7,6%. Ανάλογη κλιμάκωση έχουν και τα μεροκάματα των υπόλοιπων ειδικοτήτων. Μάλιστα, στους βοηθούς που μπαίνουν για πρώτη φορά στη δουλειά, από 62 ευρώ που ήταν το μεροκάματο, διαμορφώνεται στα 68 ευρώ (αύξηση 9,7%).

Στην ίδια κατεύθυνση και οι μεταλλεργάτες του Πειραιά κερδίζουν βήμα βήμα μιαν ακόμα Σύμβαση με ικανοποιητικές αυξήσεις. Οι αυξήσεις στο μεροκάματο που έχουν πετύχει μέχρι τώρα σε 50 και πλέον επιχειρήσεις της Ζώνης φτάνουν το 12%, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται η μάχη για την υπογραφή της Συλλογικής Σύμβασης με την Ενωση των εργοδοτών.


Περ. Κ.


10 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΜΕ

Γίνεται πολύς λόγος σήμερα για απαξίωση του συνδικαλιστικού κινήματος για αδρανείς και βολεμένους συνδικαλιστές και γενικότερα για προπαγανδιστικά μηνύματα που έχουν σαν στόχο την υποδούλωση της συνείδησης των εργαζομένων, τον περιορισμό των κεκτημένων δικαιωμάτων τους και την κάμψη της αγωνιστικής τους σκέψης και διάθεσης για διεκδίκηση των συμφερόντων τους. Η δικιά μας ιστορία, των εργαζομένων στην ΚΑΤΣΕΛΗΣ, είναι η άλλη όψη του νομίσματος και δείχνει τι μπορεί να πετύχει το Συνδικαλιστικό Κίνημα. Είμαστε ένα νέο σχετικά Σωματείο με ζωή περίπου δύο χρόνια και που η γέννησή του προκλήθηκε από την εξαγορά της εταιρείας μας.

Από τις πρώτες κιόλας μέρες και πριν ακόμα ολοκληρωθούν οι διαδικασίες νομιμοποίησής μας, γνωρίσαμε τους συνδικαλιστές της Ομοσπονδίας Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών και του ΠΑΜΕ, που ως έμπειροι αγωνιστές διέβλεψαν τους κινδύνους που κρύβουν αυτές οι εξαγορές και έσπευσαν να συνδράμουν τους εργαζόμενους για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους. Αυτή ήταν η πρώτη μας γνωριμία και το άνοιγμα του δρόμου για το κτίσιμο μιας εποικοδομητικής συνεργασίας. Στη συνέχεια και όπως αναμενόταν η καινούρια διοίκηση της εταιρείας μας και παρά τις βαρύγδουπες και καθησυχαστικές ανακοινώσεις της στον Τύπο, γνωστό ποίημα που όλοι λένε και σχεδόν κανείς δεν εφαρμόζει, έδειξε τις πραγματικές της προθέσεις, δηλαδή κλείσιμο δραστηριοτήτων, απολύσεις προσωπικού και κατάργηση θέσεων εργασίας.

Κατά την διάρκεια αυτών των ενεργειών από μέρους της εργοδοσίας, η επαφή μας με τους ανθρώπους του ΠΑΜΕ είχε γίνει σχεδόν καθημερινή, βοηθώντας μας μέσα από την πολύτιμη γνώση και εμπειρία τους να παλέψουμε την επερχόμενη λαίλαπα εναντίον των εργαζομένων. Η αντιπαράθεση με την εργοδοσία κλιμακώθηκε, ώσπου φτάσαμε στις 4/2/2009 όπου έγινε η πρώτη, με καθολική συμμετοχή και απόλυτα επιτυχημένη, Απεργία στα χρονικά της εταιρείας. Στις αμέσως επόμενες μέρες, στη συνάντηση του ΔΣ του Σωματείου μας με τη διοίκηση της εταιρείας πετύχαμε να επαναπροσληφθεί μερίδα των απολυμένων συναδέλφων, τη δέσμευση για προτεραιότητα στην επαναπρόσληψη των υπολοίπων εποχικών εργαζομένων, καθώς και τη δέσμευση ότι δε θα πραγματοποιηθεί καμιά απόλυση για το 2009, επιτεύγματα που είναι πολύ σημαντικά, σε σχέση με τα αντίθετα πλάνα που είχε η εργοδοσία.

Ολα αυτά πέτυχαν λόγω της καθολικής κινητοποίησης των εργαζομένων, λόγω του δικού μας ρόλου ως ΔΣ στη συσπείρωσή τους και λόγω της καθοριστικής βοήθειας του ΠΑΜΕ, δείχνοντάς μας το δρόμο και τον τρόπο για να αποτραπούν τα όποια σχέδια της εργοδοσίας και να μη θιγούν τα συμφέροντα των εργαζομένων. Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι ο Συνδικαλισμός είναι εδώ και παλεύοντας προς τη σωστή κατεύθυνση, με έρεισμα και κυρίαρχο γνώμονα την εξασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, μπορεί και πετυχαίνει σπουδαία πράγματα. Τελειώνοντας χαιρετίζουμε τα δεκάχρονα του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου και τους συνδικαλιστές του που αγόγγυστα και ανιδιοτελώς όλο αυτόν τον καιρό μας προσέφεραν και συνεχίζουν να μας προσφέρουν τη στήριξη και τη βοήθειά τους.


Κωνσταντίνος ΣΑΞΩΝΗΣ
Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων στην ΚΑΤΣΕΛΗΣ




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org