Οι Θέσεις της ΚΕ για το 22ο Συνέδριο κατά την γνώμη μου αποτυπώνουν τα καθήκοντα όλου του Κόμματος. Κόμμα έτοιμο να ηγηθεί της πάλης για την ανατροπή του καπιταλισμού. Διαμορφώνοντας τους όρους, με τη στάση και τη δράση μας ώστε να υπηρετείται σήμερα αυτό το καθήκον, τον δρόμο της ανατροπής.

Εχοντας στο επίκεντρο της καθοδηγητικής δουλειάς και δράσης την ΚΟΒ, ώστε το επόμενο διάστημα να στηριχθεί καθοδηγητικά κάθε Οργάνωση, κάθε κομματικό μέλος, για να δουλεύει μέσα στον λαό με τη στρατηγική του Κόμματος ως διαφωτιστής και οργανωτής. Αποφασιστική στροφή που πρέπει να πάρει η δουλειά μας, ώστε πιο ενιαία, πιο αφοσιωμένα να δουλέψει όλο το Κόμμα, με πρώτη την ευθύνη των στελεχών.

Σε αυτή την κατεύθυνση συμβάλλει η ουσιαστική συζήτηση στα όργανα. Η επαναφορά συμπερασμάτων και η επαναληπτικότητά τους βοηθά να ωριμάζει η πείρα της ΚΟ. Χωρίς να κρύβουμε κάτω από το χαλί τις αδυναμίες μας, ανεβάζοντας την απαίτησή μας ως όργανα και στελέχη, για να μην διαπερνά στην καθοδηγητική δουλειά η αυτάρκεια.

Βλέποντας κάτω την ΚΟΒ, είναι κρίσιμη η προσπάθεια τα όργανα να αναπτύσσεται η ιδεολογική πολιτική συγκρότηση, η ικανότητα για την διεξαγωγή διαπάλης ξεκινώντας από τις γενικές οικονομικές - πολιτικές - κοινωνικές συνθήκες, φωτίζοντας στοιχεία αντιπαράθεσης με την αστική τάξη, τις πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις της στον χώρο ευθύνης της περιοχής, του τομέα, της ΚΟΒ. Στοιχεία που επιδρούν στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης, στον πολιτικό συσχετισμό δύναμης.

Για να αμβλύνεται η αμορφία που εκφράζεται στις ΚΟΒ με διάφορους τρόπους, με μια γενική και πληροφοριακού τύπου συζήτηση που δεν καταλήγει σε τίποτα συγκεκριμένο και δεν χρεώνει καθήκοντα τα κομματικά μέλη.

Από αυτή τη σκοπιά, περνά από το χέρι μας σε μεγάλο βαθμό καθοδηγητικά, να μην βλέπουμε τις ΚΟΒ έως και το «τελευταίο» κομματικό μέλος ως παρατηρητές των εξελίξεων. Γιατί αλλιώς, σε τελική ανάλυση η υπόθεση οικοδόμησης και στρατολογίας θα παραμένει σε έναν πυρήνα στελεχών. Η αλλαγή του συσχετισμού δύναμης στο κίνημα σε κάποιους συνδικαλιστές, η ιδεολογική - πολιτική παρέμβαση σε κάποιους ειδικούς. Και τελικά έτσι να καταλήγουμε να προσαρμόζουμε - περιορίζουμε την δράση της ΚΟΒ σε αυτά που θεωρούμε ότι «μπορεί να κάνει» και στην τελική να μην είναι πολλά, υπονομεύοντας άθελά μας τον χαρακτήρα της ΚΟΒ και των μελών μας.

Σε αυτή την κατεύθυνση, μέσα από μεγάλα γεγονότα που κλόνισαν και δώσανε τροφή για σκέψη σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα όπως των πλημμυρών στη Θεσσαλία, δουλέψαμε στρατηγικά ζητήματα, με πλαίσια πάλης για να αγκαλιάζει ευρύτερα εργατικές λαϊκές δυνάμεις που να φωτίζουν τον ρόλο του κράτους, τον κοινό αντίπαλο.

Προσπαθώντας να στηρίξουμε την πρωτοπόρα δουλειά της ΚΟ, με πνεύμα ότι κανένα κομματικό μέλος δεν περισσεύει έχοντας την ευθύνη στο σωματείο του, στη γειτονιά του, στο χωριό του, ότι μπορεί να ανταπεξέλθει, με την έμπρακτη και πρακτική συμβολή των στελεχών.

Με στόχους και διεκδικήσεις, που να συμβάλλουν ώστε να κατακτιέται στη συνείδηση του λαού ότι οι καταστροφές των πλημμυρών δεν είναι αποτέλεσμα ακραίου καιρικού φαινομένου, αλλά προδιαγεγραμμένο έγκλημα, όπως αυτό των Τεμπών. Αποτέλεσμα των στρατηγικών επιλογών κυβερνήσεων - ΕΕ που αντιμετωπίζει την ζωή και την ασφάλεια με όρους κόστους - οφέλους.

Οπως αντίστοιχα το μεγάλο ζήτημα, την εμπλοκή στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, δίνοντας τη μάχη για να μην νομιμοποιείται στην εργατική λαϊκή συνείδηση η παρουσία των ΝΑΤΟικών μακελάρηδων, η ισραηλινή στρατιωτική παρουσία, η μετατροπή της Θεσσαλίας σε πολεμοβιομηχανικό κέντρο.

Εχουμε να αναμετρηθούμε με σημαντικές αδυναμίες για την άνοδο της συσπείρωσης της οργάνωσης, στη συμπόρευση και επαφή με σωματεία και συνδικαλιστές από άλλους χώρους, στο τράβηγμά τους με το ΠΑΜΕ. Στη δημιουργία πυρήνων στους χώρους δουλειάς, στη συγκρότηση νέων σωματείων στην προσπάθεια ανασύνταξης του κινήματος και αλλαγής των συσχετισμών.

Να συγκεντρώσουμε καλύτερα την προσοχή μας στο ιδεολογικό πολιτικό περιεχόμενο του «δρόμου της ανατροπής». Αναδεικνύοντας την ανάγκη να ανοίξει πιο ολοκληρωμένα η συζήτηση σήμερα, είναι για το «τι κίνημα χρειάζεται», η κατεύθυνση της πάλης, ο τελικός σκοπός του αγώνα. Από αυτή την σκοπιά, με επίκεντρο την ΚΟΒ, χρειάζεται να ανοίγουμε σταθερά, τι σημαίνει νίκη των εργατικών αγώνων. Οχι μόνο το τι θα πάρει στο χέρι, που και αυτό είναι πολύ σημαντικό και τέτοια θετική εμπειρία έχουμε από τους οικοδόμους. Συζήτηση που πρέπει να είναι συνεχώς ανοιχτή, γιατί αλλιώς θα είμαστε πιο ευάλωτοι στις πιέσεις που εκτιμούν οι Θέσεις, απέναντι στον κίνδυνο να δυναμώνει ρεύμα ρεφορμισμού.

Βασική προϋπόθεση για όλα τα παραπάνω, για να ανταποκριθούμε στο περιεχόμενο των θέσεων που συμπυκνώνεται στο σύνθημα «ΚΚΕ Δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον Σοσιαλισμό!» είναι να αναμετρηθούμε με συνήθειες χρόνων, με την ρουτίνα. Με την άμεση εμπλοκή των στελεχών, των οργάνων για να λύνουμε ζητήματα, βοηθώντας ουσιαστικά τις ΚΟΒ χωρίς να τις υποκαθιστούμε ταυτόχρονα. Στην προσπάθεια σε ένα όργανο, μια ΚΟΒ να βοηθήσουμε ουσιαστικά εντοπίζοντας βασικές αδυναμίες, στην προσπάθεια να τις λύνουμε.

Με την προσωπική εμπλοκή, που να δίνει το παράδειγμα όταν όλα μπορεί να φαντάζουν δύσκολα, ανυπέρβλητα. Για να μη σβήνει η φλόγα, για να αποκτά έμπρακτη συμβολή στην επιθυμία το Κόμμα να «πηγαίνει καλά».

Κόντρα σε όλα αυτά που επιδρούν και πρέπει να προφυλαχτούμε, να αναμετρηθούμε, τις συνήθειες της μακρόχρονης «ειρηνικής» περιόδου, που θολώνουν την εικόνα, με κίνδυνο να δημιουργούν εφησυχασμό, πλαδαρότητα.

Συνειδητοποιώντας πως οι στόχοι και οι σκοποί μας ως Κόμμα, απαιτούν σήμερα περισσότερο κόπο, προσπάθεια και θυσίες.

Σήμερα από καλύτερες θέσεις παρεμβαίνουμε ως Κόμμα στους αγρότες, το κύρος μας είναι ανεβασμένο ειδικά σε όσους αγωνίζονται μαζί μας, που πλέον δεν είναι μικρή μάζα αλλά χιλιάδες. Είναι κάτι που διαπιστώνουμε καθημερινά, το λένε οι ίδιοι οι αγρότες, ακόμα και στελέχη άλλων κομμάτων αναγνωρίζουν ότι η οργάνωση και η δράση μας είναι καταλυτική στους αγώνες τους.

Με όπλο τις αποφάσεις του 21ου Συνεδρίου τα καθοδηγητικά όργανα καλύτερα συζήτησαν, οργάνωσαν, καθοδήγησαν τις κινητοποιήσεις που ξέσπασαν το προηγούμενο διάστημα, παίρνοντας υπόψη τη δυσαρέσκεια και οργή εξαιτίας των οξυμένων προβλημάτων που υπήρχαν.

Αποδείχτηκε ότι με τα επεξεργασμένα αιτήματα που είχαμε, μπορούμε να ανοίγουμε δουλειά με απήχηση σε βιοπαλαιστές αγρότες άλλων πολιτικών πεποιθήσεων. Παραμένει ζητούμενο να μάθουμε να απευθυνόμαστε με βάση το πλαίσιο πάλης, τη συμφωνία πάνω στα ζητήματα που ανοίγονται στο κίνημα, τις διεκδικήσεις, ώστε να κατακτιέται ένας τρόπος δουλειάς που να αγκαλιάζει δυνάμεις που ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες, ωστόσο συμφωνούν σε ορισμένα βασικά ζητήματα και είναι διατεθειμένοι να αγωνιστούν.

Παραδείγματα υπάρχουν πολλά από το προηγούμενο Συνέδριο μέχρι σήμερα, όπως η δράση που αναπτύξαμε με τις μεγάλες πυρκαγιές στην Ηλεία. Πρωτοστατήσαμε, οργανώνοντας αυτούς τους αγώνες, κυρίως μέσα από την Ομοσπονδία Αγροτών, εξετάζοντας βήμα - βήμα τις κινήσεις μας, με πολυμορφία και ευρηματικότητα, που παίζει ιδιαίτερο ρόλο όταν μιλάμε για κίνηση μαζών που είναι άπειρες και ανώριμες. Δεδομένα σε ό,τι πετύχαμε ρόλο έπαιξαν η επεξεργασμένη γραμμή και το πλαίσιο που θέταμε στο κίνημα, αιτήματα που συμπληρώθηκαν, βγήκαν μέσα από τα όργανα, τις συλλογικές διεργασίες, τη ζωντάνια της συζήτησης από το τι συναντήσαμε στη διαπάλη.

'Η αντίστοιχα η παρέμβασή μας με τις περσινές μεγάλες κινητοποιήσεις και μπλόκα των αγροτών, όπου είχαμε και νέα στοιχεία, με τη συμμετοχή νέων αγροτών, γυναικών, τη μαζική συμμετοχή κτηνοτρόφων. Ακόμα και η συμμετοχή αγροτών από περιοχές και κωμοπόλεις που είτε προηγουμένως δεν είχαμε κάποια επαφή, είτε υπήρχε μικρή συμμετοχή στους αγώνες.

Πρόκειται για βάση που αξιοποιούμε για να ανοίξει δουλειά με προοπτική, με το συνολικότερο πλαίσιο της ιδεολογικής - πολιτικής μας πάλης. Χρειάζεται όμως προετοιμασία ώστε να διευρύνεται η συζήτηση για τις αιτίες των προβλημάτων, ώστε αυτά να συσχετίζονται με το κοινωνικοοικονομικό σύστημα, συνολικά τον καπιταλισμό, έτσι ώστε να απαντά στη λογική της «εθνικής ενότητας και παραγωγικής ανάπτυξης» της εκάστοτε κυβέρνησης, να αναδεικνύει την ανάγκη σταθερότητας στην κατεύθυνση του περιεχομένου και των μορφών της πάλης.

Οι δυνάμεις μας έχουν δυσκολία να ξεφύγουν από μια ρουτινιάρικη συζήτηση ανάλυσης των οξυμένων προβλημάτων, να βαθαίνουν ακριβώς στα ζητήματα που μπορούν να τσακίσουν την προπαγάνδα των αστικών κομμάτων, τον κατακερματισμό που «λύνει και δένει» ιδιαίτερα στο αγροτικό κίνημα και τον καλλιεργούν έντεχνα όλες οι κυβερνήσεις.

Γι' αυτό πρέπει να επεξεργαζόμαστε επιχειρήματα που βοηθάνε να διαλύονται οι αυταπάτες που καλλιεργεί η κυρίαρχη αστική ιδεολογία. Για παράδειγμα, οι ευρωενωσιακές επιδοτήσεις στους βιοπαλαιστές αγρότες, αν και δεν έχουν τα ίδια αποτελέσματα με το παρελθόν, παραμένουν παράγοντας αυταπατών και αποπροσανατολισμού, κυρίως για τους άμεσους κατόχους γης και παραγωγούς, στους οποίους οι ενισχύσεις ουσιαστικά παρατείνουν την επιβίωσή τους, ώστε να εξασφαλίζουν φτηνή πρώτη ύλη και εξαρτημένη καλλιέργεια υπέρ των εμποροβιομηχάνων. Οι άμεσες ενισχύσεις είναι η άλλη όψη του νομίσματος των εξευτελιστικών τιμών στα προϊόντα των αγροτών που επιβάλλουν οι εμποροβιομήχανοι. Η όποια ανακατανομή τους γίνεται με κριτήριο τις προτεραιότητες του κεφαλαίου. Γι' αυτό και σήμερα ήδη έχει ανοίξει συζήτηση για περιορισμό των κονδυλίων μέσω ΚΑΠ, καθώς πλέον τα χρήματα κατευθύνονται προς την πολεμική βιομηχανία.

Είναι μία από τις πλευρές που πρέπει τα όργανα να έχουν σταθερά στον προσανατολισμό τους. Κάτι που μέσα από την πίεση των καθημερινών καθηκόντων τελικά χάνεται. Είναι αναγκαίος όρος να στελεχωθούν και να λειτουργούν με καλύτερους όρους Βοηθητικές Επιτροπές για τους αγρότες, και για άλλους τομείς προφανώς, όπου με την καθοδήγηση των οργάνων θα κάνουμε βήμα σε αυτά τα καθήκοντα. Αλλιώς αυτό το βάρος πέφτει στους χρεωμένους συντρόφους σε Τομεακά Γραφεία και Γραφεία Περιοχής, που είναι σχεδόν αδύνατο να τα καταφέρουν.

Κλειδί για όλα αυτά είναι η ενασχόληση των οργάνων και η λειτουργία των εκάστοτε Κομματικών Ομάδων, που πρέπει να επικεντρώνονται στην καλύτερη μελέτη του χώρου, στην παρακολούθηση της διαπάλης, στην επεξεργασία και εξειδίκευση πλαισίων, γενίκευσης της πείρας από τη δράση. Εδώ έχουμε ακόμα δρόμο να διανύσουμε, μιας και η συνεδρίαση των ΚΟ γίνεται κατά αραιά διαστήματα ή χωρίς σταθερή θεματολογία.

Το να λαμβάνεις υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στη μάζα όπου απευθύνεσαι, ή στην καλλιέργεια που έχει ένα κομμάτι αγροτών, τι σημαίνει, με ποιο κομμάτι του κεφαλαίου συνδέεται, ακόμα και ιστορικά στοιχεία που διαμόρφωσαν αυτό που εσύ βλέπεις τώρα σε μια στιγμή, είναι ζήτημα δύσκολο αλλά απαραίτητο. Εύκολα παρακάμπτεται, ή άλλες φορές φτάνεις στο άλλο άκρο, να υπερθεματίζεις τις ιδιαιτερότητες. Ομως μέσα από αυτό μπορείς να γίνεις πιο ικανός στην αντιπαράθεση, στην αποκάλυψη του μηχανισμού εκμετάλλευσης κ.λπ. Ετσι, για παράδειγμα, θα αποκαλύπτουμε σε έναν ελαιοπαραγωγό ότι δεν χτυπιέται μόνο από τη χαμηλή τιμή πώλησης αλλά και από τις ανύπαρκτες υποδομές προστασίας από ασθένειες, τα ανύπαρκτα έργα άρδευσης (και όχι ότι δεν βρέχει, όπως λέει η κυβέρνηση), από το ότι δεν έχει γίνει εκμηχάνιση με σύγχρονα μηχανήματα, μέχρι το γεγονός ότι οι βιομηχανίες τού κλέβουν για ψίχουλα τον πυρήνα της ελιάς.

Το ζήτημα είναι τα όργανα και οι ΚΟΒ να συγκροτούμε και να υλοποιούμε μακρόπνοο σχέδιο με υπομονή και βάζοντας όλους τους παράγοντες μέσα, όλα τα «κανάλια» που διαθέτουμε, ώστε οι προσπάθειές μας να συναντηθούν στο βασικό ζήτημα, που είναι η οικοδόμηση στους αγρότες.

Με αυτόν τον τρόπο δουλειάς θα γίνουμε πιο ικανοί να πείθουμε αγρότες ότι λύση στα προβλήματά τους, αλλά και συνολικά της παραγωγής, δίνει η πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ. Αναδεικνύοντας τις δυνατότητες που υπάρχουν με ανατροπή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της γης, των συγκεντρωμένων μέσων αγροτικής παραγωγής με κοινωνικοποίησή τους, με κεντρικό σχεδιασμό. Να εντείνουμε τέτοιες πρωτοβουλίες, παρεμβάσεις, εκδηλώσεις που θα συνδυάζουν την ιστορική αιματοβαμμένη πείρα των αγώνων όπου ηγήθηκαν οι κομμουνιστές, και υπάρχουν σε κάθε τόπο, όπως κάναμε με τους σταφιδεργάτες στο Αίγιο και στην Ηλεία, τους καπνοπαραγωγούς στο Αγρίνιο, με τον δρόμο ανάπτυξης που καλεί το ΚΚΕ και θα δικαιώσει τους αγώνες, που συνδέεται με την πάλη για μια άλλη κοινωνία, τον σοσιαλισμό.