Ηχηρά και στοχευμένα: Ξεσκεπάζοντας όλους όσοι σέρνουν τον λαό της Κύπρου και όλης της περιοχής στον ιμπεριαλιστικό όλεθρο - δηλαδή την αστική τάξη και τους Ευρωατλαντικούς συμμάχους της, που έκαναν το νησί ορμητήριο πολέμου και επεμβάσεων, για τα κέρδη τους.
Αισιόδοξα και μαχητικά: Για να ξεκουμπιστούν οι βρετανικές βάσεις και όλες οι ξένες στρατιωτικές δυνάμεις που περικύκλωσαν την Κύπρο, να ξεκουμπιστούν οι ΝΑΤΟικοί, να απεμπλακεί η Κύπρος από τον πόλεμο όπου την οδηγούν τα συμφέροντα της αστικής της τάξης και των συμμάχων της.
Ετσι «υψώθηκαν» το πρωί της Κυριακής στη Λευκωσία οι φωνές όσων συμμετείχαν στη μεγάλη αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση που έγινε, κόντρα στη «σιγή νεκροταφείου» που προσπαθούν να επιβάλουν η κυπριακή κυβέρνηση μαζί με τους Ευρωατλαντικούς συμμάχους της, σύσσωμος ο αστικός πολιτικός κόσμος της χώρας και φυσικά οι μεγαλοεπιχειρηματίες, τα επιτελεία και οι παρατρεχάμενοί τους, που έχουν πιάσει δουλειά από την πρώτη στιγμή. Ολοι εκείνοι που πασχίζουν να «μαντρώσουν» τις συνειδήσεις, τις αντιδράσεις, τις ελπίδες των εργαζομένων στα γεωπολιτικά σχέδια του ευρωατλαντικού άξονα, να κρυφτεί η «μεγάλη εικόνα» της κόντρας ΗΠΑ - Κίνας για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία, ειδικά τώρα που οι ραγδαίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν τι είναι αυτό που γεννά τους πολέμους, αλλά και ότι οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι δεν είναι των λαών, αλλά των αντιπάλων τους...
Το πρωί της Κυριακής ήχησαν λέξεις που μπήκαν στη σωστή σειρά, για να δείξουν τη σωστή πλευρά της Ιστορίας:
«Διέξοδο στον πόλεμο θα δώσει ο λαός, ανίκητος δεν είναι ο ιμπεριαλισμός!».
«Αλληλεγγύη στην πάλη των λαών, όχι στους πολέμους των ιμπεριαλιστών!».
«Απ' τη Μέση Ανατολή έως τη Νότια Αμερική - φονιάδες των λαών, σας ξέρει όλη η Γη!».
Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής απηύθυνε η Τομεακή Οργάνωση Κύπρου του ΚΚΕ, συνεχίζοντας το πλατύ άνοιγμα στον λαό ώστε η κινητοποίηση να δώσει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στην πάλη για απεμπλοκή από τον πόλεμο και για μέτρα προστασίας του λαού, μέσα σε αυτές τις τόσο κρίσιμες και καταιγιστικές εξελίξεις.
Η κινητοποίηση έγινε με συμμετοχή κόσμου από πολλές γωνιές του νησιού, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Τη συγκέντρωση στο δημόσιο πάρκινγκ ακολούθησε μαχητική πορεία προς την πρεσβεία των ΗΠΑ, με απανωτά συνθήματα που στόχευαν τους υπαίτιους του πολέμου («Εξω το ΝΑΤΟ, να κλείσουνε οι βάσεις - καμιά συμμετοχή στις επεμβάσεις») και ξεμπρόστιαζαν την άθλια ευρωατλαντική προπαγάνδα («Τις βόμβες τις ρίχνει ο ιμπεριαλισμός - κοράκι του πολέμου ο "ειρηνοποιός"!»).
Από τη συγκέντρωση |
Στην ομιλία του στη συγκέντρωση ο Πέτρος Μαρκομιχάλης, Γραμματέας της Τομεακής Οργάνωσης Κύπρου του ΚΚΕ, τόνισε: «Αυτές τις κρίσιμες ώρες για τον κυπριακό λαό, για όλους εμάς που ζούμε στην Κύπρο, δεν πρέπει να αφήσουμε να κατευθύνει το μυαλό και τη σκέψη μας ο βομβαρδισμός των πληροφοριών και των ειδήσεων (...) ενισχύοντας από τη μία τον φόβο και καλλιεργώντας από την άλλη εφησυχασμό, εξυπηρετώντας - όπως και να 'χει - την κυβερνητική προπαγάνδα».
«Θέτουμε επιτακτικά εδώ και τώρα το αίτημα να ξεκουμπιστούν οι βρετανικές βάσεις από την Κύπρο, να κλείσουν οριστικά, γιατί γίνονται η αφορμή να μπαίνει τελικά στο στόχαστρο όχι η βάση στο Ακρωτήρι, αλλά ο ίδιος ο κυπριακός λαός», πρόσθεσε, και αναφερόμενος στην προπαγάνδα της κυπριακής κυβέρνησης περί «μη συμμετοχής» στον πόλεμο και «ισχυρών συμμάχων που ήρθαν να μας προστατέψουν», επεσήμανε:
Από την πορεία |
Συνεχίζοντας υπογράμμισε: «Σε αυτά τα σχέδια παίρνει μέρος και η αστική τάξη της Κύπρου, επιδιώκοντας να παίξει ακόμα πιο ενεργό ρόλο για να συμμετέχει και εκείνη στη μοιρασιά της λείας, για να αναβαθμίσει τη θέση της στην περιοχή. Για να κάνει το "καλό παιδί" ώστε να ενταχθεί πιο γρήγορα η Κύπρος στο ΝΑΤΟ, όπως είπε προχθές ο Χριστοδουλίδης, γεγονός που θα βάλει τον κυπριακό λαό σε ακόμα μεγαλύτερες περιπέτειες.
Τα συμφέροντα της αστικής της τάξης πάει να εξυπηρετήσει και η ελληνική κυβέρνηση, που έχει στείλει στην Κύπρο 2 φρεγάτες και 4 F-16, και όχι να προστατέψει τον κυπριακό λαό, όπως ξεδιάντροπα μας παρουσιάζουν. Για την προστασία του κυπριακού ή μήπως του ελληνικού λαού έχει στείλει η Ελλάδα συστοιχία "Patriot" στη Σαουδική Αραβία, φρεγάτα στην Ερυθρά Θάλασσα, στρατιωτικό εξοπλισμό στην Ουκρανία, πυροβολαρχία "Patriot" στη Σούδα και τώρα και στην Κάρπαθο;».
Και απαίτησε να κλείσουν τώρα οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο και οι αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα, που φέρνουν ακόμα πιο κοντά τη φωτιά του πολέμου.
Σχολιάζοντας δε την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο από Ισπανία, Γαλλία και Ολλανδία, τόνισε πως «είναι ενταγμένη στον ΝΑΤΟικό σχεδιασμό και στις ΝΑΤΟικές αποστολές στην περιοχή, και δεν έρχονται για να προστατέψουν τον κυπριακό λαό.
Αυτή είναι η αλήθεια. Οι χώρες αυτές, μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που παρουσιάζονται σαν προστάτες, προκαλούν τον κυπριακό λαό, γιατί διατηρούν στρατηγικές σχέσεις με το τουρκικό κράτος και το τροφοδοτούν με στρατιωτικό εξοπλισμό δισεκατομμυρίων ευρώ.
ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ έχουν εγκληματικές ευθύνες για την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, τη διατήρηση της κατοχής εδώ και 52 χρόνια και την πορεία διχοτόμησης του νησιού. Είναι αντίπαλοι του κυπριακού λαού!».
Και, αναφερόμενος στην αποστολή μαχητικών αεροσκαφών της Τουρκίας στα Κατεχόμενα, υπογράμμισε: «Η ΝΑΤΟική Τουρκία λοιπόν, που είναι δύναμη κατοχής στην Κύπρο, επικαλείται την προστασία των ΝΑΤΟικών υποδομών και των κατοχικών της "δικαιωμάτων" για να εντείνει τη στρατιωτική της παρουσία στο νησί, προχωρώντας την ντε φάκτο ΝΑΤΟική διχοτόμηση της Κύπρου».
Τόσο η καλλιέργεια φόβου όσο και ο εφησυχασμός έχουν ως στόχο να οδηγήσουν τη σκέψη του κυπριακού λαού μακριά από τις πραγματικές αιτίες και τους ενόχους, συνέχισε και πρόσθεσε: «Η διέξοδος για τον κυπριακό λαό, για τους λαούς συνολικά, δεν μπορεί παρά να θέτει στο επίκεντρο την ανατροπή αυτού του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, που όσο κυριαρχεί φέρνει τον πόλεμο και την "ειρήνη" με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών.
Αγώνας για την ειρήνη είναι εκ των πραγμάτων η πάλη για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος, η πάλη για μια κοινωνία όπου οι λαοί θα ζουν ειρηνικά, απολαμβάνοντας οι ίδιοι τον πλούτο που παράγουν. Αυτός ο πλούτος δεν θα είναι στα χέρια των εκμεταλλευτών τους, που για τη μοιρασιά του βάζουν τους ίδιους τους λαούς ως κρέας στα κανόνια τους.
Γι' αυτήν την προοπτική το ΚΚΕ, στο πλευρό των κομμουνιστών και κομμουνιστριών στην Κύπρο, θα δώσουμε ακούραστα όλες μας τις δυνάμεις για να αποκαλύψουμε την προπαγάνδα της κυβέρνησης, για να αναδείξουμε τον πραγματικό αντίπαλο, για να προβάλουμε τη διέξοδο για τους λαούς».
Ο ομιλητής αναφέρθηκε και στις εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης, «που ενώ νοιάζεται τάχα για την προστασία του κυπριακού λαού, έχει αναγάγει σε ατομική ευθύνη αναγκαία μέτρα που θα προστατέψουν τη ζωή του σε περίπτωση παραπέρα κλιμάκωσης», μιλώντας για τα απροετοίμαστα να καλύψουν τις έκτακτες ανάγκες νοσοκομεία, για τις οικογένειες σε χωριά κοντά στη βρετανική βάση που βρίσκονται σε κατάσταση «μόνιμου συναγερμού», χωρίς καμία ενημέρωση, για τις τιμές σε τρόφιμα και καύσιμα, που έχουν εκτοξευτεί, για τις ουρές στα πρατήρια, για τα άδεια ράφια στα σούπερ μάρκετ. Αλλά και για το γεγονός ότι δεν έχει πάρει κανένα μέτρο για τους εργαζόμενους στον Τουρισμό, οι οποίοι λόγω ακύρωσης των κρατήσεων κινδυνεύουν να βρεθούν στον δρόμο, καμία πρόβλεψη για τους εργαζόμενους σε μεγάλους και κρίσιμους χώρους δουλειάς, όπως το αεροδρόμιο, το οποίο μπορεί να γίνει στόχος ανά πάσα στιγμή. «Το μόνο μέτρο που παίρνει η κυβέρνηση σε αυτές τις συνθήκες είναι να ενισχύσει με όλους τους τρόπους τις δυνάμεις καταστολής, για να βρεθούν όταν χρειαστεί απέναντι από τον λαό».
Κλείνοντας ο Π. Μαρκομιχάλης τόνισε ότι οι κομμουνιστές μπαίνουν αποφασιστικά μπροστά στην πάλη σε όλες τις συνθήκες και υπογράμμισε την ανάγκη «να οργανωθεί άμεσα και με όλους τους τρόπους - μέσα και από τις συντεχνίες - η διεκδίκηση για την προστασία της ζωής και των δικαιωμάτων του κυπριακού λαού: Για να μη χαθεί ούτε μία θέση εργασίας, να εξασφαλιστεί ο μισθός κάθε εργαζόμενου σε κάθε περίπτωση. Για να μη χτυπηθούν παραπέρα τα εργασιακά δικαιώματα, αυτήν τη φορά στο όνομα των "έκτακτων συνθηκών", να παρθούν τώρα μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας σε τρόφιμα, καύσιμα και φάρμακα. Να μη χάσει κανένας φοιτητής το έτος του.
Να μη χαθεί πολύτιμος χρόνος! Συμπόρευση τώρα με το ΚΚΕ και τους κομμουνιστές στην Κύπρο, για να βγει ο λαός μας πιο δυνατός!».
«Συντρόφισσες, σύντροφοι, φίλες και φίλοι, η ζωή και οι αγώνες μας έφεραν να διαδηλώνουμε σήμερα, Διεθνή Μέρα της Γυναίκας, και είναι η καλύτερη τιμή μια τέτοια μέρα να βρισκόμαστε στον δρόμο και να παλεύουμε ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στους πολέμους του, για να ανθρωπέψει ο άνθρωπος και να κυριαρχήσει η δίκαιη ειρήνη! Σε αυτούς τους αγώνες, όπως και σε κάθε αγώνα και στην επαναστατική πάλη, χωρίς τη συμμετοχή των γυναικών, χωρίς το γυναικείο "προζύμι", δεν μπορεί να συντελεστεί καμία ανατροπή! Γι' αυτό και σήμερα υποκλινόμαστε στον ηρωισμό όλων των γυναικών αγωνιστριών, των συντροφισσών που ισότιμα, χέρι με χέρι, μαζί παλεύουμε για να ξεκουμπίσουμε τους ιμπεριαλιστές και τους δυνάστες», σημείωσε νωρίτερα ο Χρήστος Κουρτελάρης, εκτελεστικός γραμματέας της Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας Κύπρου, από το βήμα της εκδήλωσης.
Στην ομιλία του ανέδειξε την ανάγκη «για αποσύνδεση της Κύπρου από ιμπεριαλιστικά συμφέροντα και τη διακοπή κάθε σχεδιασμού στην κατεύθυνση αυτή, συμπεριλαμβανομένης και της δημιουργίας κοινής Στρατιωτικής Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης Κύπρου - Ελλάδας - Ισραήλ», αφού πρόκειται για «έναν ακόμα μηχανισμό για τη βαθύτερη και πιο άμεση εμπλοκή των λαών των τριών χωρών στους σχεδιασμούς και τις επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περιοχή».
Οπως επεσήμανε, «πίσω από τις δηλώσεις που πασχίζουν να μας πείσουν ότι η Κύπρος αποτελεί "πυλώνα ασφάλειας και σταθερότητας" στην περιοχή, αναδύεται η αντίφαση της ανασφάλειας που έχουν γεννήσει στον λαό οι πολιτικές επιλογές των κυβερνώντων και οι στρατηγικές κατευθύνσεις που ακολουθούν το κεφάλαιο και η αστική τάξη. Τα μαχητικά αεροσκάφη και τα πολεμικά πλοία των "συμμάχων" που κατακλύζουν την χώρα μας όχι μόνο δεν μπορούν να εμπνέουν οποιαδήποτε ασφάλεια ή εφησυχασμό, αλλά μάλλον επιβεβαιώνουν τους κινδύνους με τους οποίους μας έχουν φέρει αντιμέτωπους οι λυκοσυμμαχίες με τους μακελάρηδες των λαών.
Αυτές οι συμμαχίες δεν έχουν ως κίνητρο τις λαϊκές ανάγκες και τα συμφέροντα των εργαζομένων, παρά μόνο στρώνουν τον δρόμο για επενδύσεις που διασφαλίζουν την κερδοφορία των λίγων, έναν δρόμο συνήθως ποτισμένο με το αίμα των λαών.
(...) Οι στρατιώτες είναι παιδιά του λαού και δεν έχουν καμία δουλειά να επιχειρούν και να διακινδυνεύουν στο όνομα αλλότριων συμφερόντων. Η γη μας δεν είναι για ξεπούλημα στις αδηφάγες ορέξεις των ιμπεριαλιστών, γιατί ως χώρα με κατοχή και απειλή από ιμπεριαλιστικές δυνάμεις επί σειρά δεκαετιών, γνωρίζουμε τις συνέπειες με τον πιο σκληρό τρόπο».
Και κατέληξε: «Η δύναμη ενός λαού δεν μετριέται από το πόσοι είμαστε, αλλά από το ανάστημα που σηκώνει ο λαός. Και ο λαός μας οφείλει με την ασταμάτητη και ανειρήνευτη πάλη του να απαιτήσει να κλείσουν άμεσα όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις, να ξεκουμπιστούν οι φονιάδες των λαών από τη χώρα μας».
Είναι ο τόπος που εκείνο το καλοκαίρι αλλά και πολλά ακόμα γέμισε χήρες μανάδες να πασχίζουν να ηρεμήσουν τα παιδιά τους από εφιάλτες. Είδε να γίνονται «εχθροί» άνθρωποι που μέχρι πρότινος δούλευαν σε διπλανά πόστα και ξαπόσταιναν στα ίδια καφενεία...
Πλάι στον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου, πλάι στις «εκκλήσεις» για νομιμοποίηση της κατοχής με ΝΑΤΟικό μανδύα, όπως γίνεται τις μέρες αυτές, άφθονο χύνεται όλα αυτά τα χρόνια και το εθνικιστικό δηλητήριο στους Κύπριους εργαζόμενους, τους απλούς λαϊκούς ανθρώπους, για να ξεχάσουν αυτό που τους φωνάζει η ίδια τους η ζωή πεισματικά: Δεν είναι οι Τούρκοι ή οι Ελληνες ή οι Αρμένιοι όλοι, ο αντίπαλός μας... Δεν είναι το έθνος ή η γλώσσα ή η θρησκεία που κυριαρχεί σε μια χώρα αυτό που την κάνει κίνδυνο ή που βάζει τον λαό σε περιπέτειες: Είναι η τάξη που έχει την εξουσία σε αυτή.
«Εκείνο το βράδυ, η πεθερά μου με τα τρία της παιδιά κρύφτηκε κάτω από ένα τραπέζι μαζί τους, για να γλιτώσουν, ενώ περνούσαν τουρκικά στρατεύματα. Εκλεινε το στόμα της γυναίκας μου, που ήταν μωρό, μην ακούσουν οι στρατιώτες το κλάμα της», λέει στον «Ριζοσπάστη» ο Κωνσταντίνος, 57χρονος εργαζόμενος σε σούπερ μάρκετ, που ήρθε από την Ελλάδα και μένει στην Κύπρο εδώ και 16 χρόνια: «Ο πεθερός μου κατάφερε να πάει στην Κερύνεια, όπου έμεναν πριν την εισβολή, μόνο κάποια χρόνια πριν πεθάνει - δεν του ήταν εύκολο να το κάνει νωρίτερα (...) Εφτασε στη γειτονιά του και όταν μπήκε στο σπίτι τους, είδε πως οι Τουρκοκύπριοι που έμεναν σε αυτό δεν είχαν πειράξει τίποτα (...) Δεν ήταν βέβαια από τους εποίκους, ήταν Τουρκοκύπριοι, τους ήξερε δηλαδή από πριν, ήταν χωριανοί (...) Πήρε μάλιστα κι έφερε στην οικογένειά του μια γαμήλια φωτογραφία που βρήκε (...)».
Ο Κωνσταντίνος γνωρίζει πολύ καλά πλέον τον κυπριακό λαό. Την πληγή που άνοιξε η εισβολή κι ακόμα «αιμορραγεί»: «Ο πεθερός μου, που ήταν στρατιωτικός, αγαπούσε πολύ την Ελλάδα», εξηγεί, προσθέτοντας όμως ότι «η στάση της Ελλάδας τότε» γέννησε μεγάλη πίκρα στον κυπριακό λαό...
Εξηγώντας δε ότι «αυτοί που ανησύχησαν αυτές τις μέρες πρώτοι, είναι η γενιά που έζησε πόλεμο», ο Κωνσταντίνος σκέφτεται όσα σκέφτονται από το περασμένο Σαββατοκύριακο όλοι οι τίμιοι μεροκαματιάρηδες της Κύπρου: «Ελπίζουμε να μη γίνει τίποτα», λέει και μιλάει για την κόρη του...
Κι είναι δύσκολο να πει κάποιος από τους εργαζόμενους γονείς του νησιού ότι δεν ανησυχεί. Οσο κι αν όταν χτυπάνε οι σειρήνες στο Ακρωτήρι, τα «επίσημα μέσα» της κυβέρνησης τρέχουν να μιλήσουν μόνο για «ύποπτα αντικείμενα», ενημερώνοντας την ίδια στιγμή το πολύ με 2-3 αράδες για πυρετώδεις επαφές με στελέχη ΗΠΑ - ΕΕ, ενώ Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον κλίνουν παράλληλα σε όλες τις πτώσεις την «ανάγκη να πάρει απάντηση το Ιράν», να «διασφαλιστεί η περιφερειακή σταθερότητα».
Η «σταθερότητα» που βέβαια η Ιστορία διδάσκει πως για τους λαούς φέρνει μόνο κινδύνους. Αυτά τα πολύτιμα διδάγματα της Ιστορίας, τη λεπτή κόκκινη κλωστή που δείχνει πώς και γιατί οι αστοί κρίνουν πάντοτε με βάση τα δικά τους ταξικά συμφέροντα, ποτέ με βάση τις ανάγκες του λαού για ειρήνη και προκοπή, είναι που και σήμερα η αστική τάξη της Κύπρου παλεύει μανιωδώς να ξεχάσει ο κυπριακός λαός. Ωστε να μη βγάλει και σήμερα κρίσιμα συμπεράσματα για τις εξελίξεις.
Για την «προδοτική στάση της Ελλάδας τότε», που την καθόρισαν τα ταξικά συμφέροντα που εξυπηρετούσε η Χούντα. Για τα ίδια ταξικά συμφέροντα που με ευλάβεια υπηρέτησαν και όλες οι «εγγυήτριες δυνάμεις», που από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας τής «φύτεψαν» ξένες στρατιωτικές βάσεις οι οποίες μάλιστα αποτελούν «κυρίαρχο έδαφος» της Βρετανίας.
Είναι τα ίδια ταξικά συμφέροντα που σήμερα μετατρέπουν την Κύπρο σε ευρωατλαντικό αεροπλανοφόρο, καθιστώντας την προκεχωρημένο στόχο των αντίπαλων ιμπεριαλιστικών κέντρων. Τα ίδια ταξικά συμφέροντα που οδηγούν τώρα διά της «ευρωατλαντικής οδού» σε «ντε φάκτο» αναγνώριση της κατοχής από τη «ΝΑΤΟική σύμμαχο».
Είναι τα ίδια ταξικά συμφέροντα που θέλουν ο κυπριακός λαός να πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων την Ιστορία της πατρίδας του. Να παρατηρεί τα παιδιά του ενώ παίζουν στις πλατείες και να σκέφτεται απλά ότι «δεν τρέχει τίποτα», ενώ δίπλα ακριβώς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ μαζεύουν τα πιο σύγχρονα φονικά μέσα κι η αστική τάξη της Κύπρου ζητά και χειροκροτήματα για την «τεχνολογική τους υπεροχή». Να μην αμφισβητεί ούτε λεπτό αν, τελικά, η «άμυνα» που στήνεται στο νησί είναι άμυνα για το δικό του όφελος, ή σκάβει τον λάκκο του...
Πέρα από παρακαταθήκη για την οργάνωση της πάλης για την προστασία του λαού, η προχτεσινή κινητοποίηση ήταν και η καλύτερη απάντηση σε όσους κλιμακώνουν την επιχείρηση χυδαίας χειραγώγησης των γυναικών.
Ενώ οι μανάδες, οι μετανάστριες, οι φοιτήτριες, οι νέες και όλες οι εργαζόμενες, συνολικά οι λαϊκές γυναίκες που μένουν στην Κύπρο έχουν πλέον ακόμα περισσότερους λόγους να ξεσηκωθούν ενάντια στην πολιτική που υπηρετεί το κεφάλαιο, οι σειρήνες της αποκοίμισής τους στριγγλίζουν. Για παράδειγμα, για να «τιμήσει» τη φετινή 8η Μάρτη η Συνομοσπονδία Εργαζομένων Κύπρου (ΣΕΚ) τις προηγούμενες μέρες μοίραζε σε εργαζόμενες ...καθρεφτάκια και τουλίπες. Τέτοια χυδαιότητα...
Την απάντησή τους δίνουν όμως εκείνες οι γυναίκες που αρνούνται υποταγή σε ό,τι τους στερεί μια ζωή με δικαιώματα. Οπως η 35χρονη Χρυσάνθη. Αν και έγκυος, είναι σήμερα εδώ. «Η πραγματική ισοτιμία κατακτιέται με αγώνα που δεν μπορεί να διαχωριστεί από τον αγώνα συνολικά της τάξης μας, ανδρών και γυναικών. Η πραγματική χειραφέτηση περνά μέσα από την αντιιμπεριαλιστική πάλη, και είναι χρέος κάθε γυναίκας να συμμετέχει», απάντησε στον «Ριζοσπάστη» όταν τη ρώτησε «γιατί να έρθουν εδώ οι γυναίκες σήμερα, 8 Μάρτη;».
Σίγουρα το μυαλό της θα γυρόφερναν χίλιες δυο σκέψεις για το πώς θα μπορέσει να στηρίξει το πλασματάκι της. Πάντως, διαδηλώνοντας σε αυτήν την κινητοποίηση, με αυτά τα συνθήματα, σε αυτήν την περιοχή του πλανήτη, του έμαθε κιόλας κάτι καίριο: «Υπάρχει διέξοδος... Πρέπει όμως να παλέψουμε γι' αυτήν!».