INTIME NEWS

Από εκείνη τη στιγμή και μέχρι σήμερα, με ενορχηστρωτή την κυβέρνηση είναι σε πλήρη εξέλιξη από τη μια το ξέπλυμα της εργοδοσίας και της επιχειρηματικότητας, και από την άλλη η επίθεση στα σωματεία, στις αποκαλύψεις τους και στην οργάνωση της διεκδίκησης.

Πριν ακόμα «κατακάτσουν» οι φλόγες, σαν έτοιμος από καιρό στήθηκε ο μηχανισμός της συγκάλυψης εργοδοτικών ευθυνών, με στόχο να αθωωθεί η πολιτική του κέρδους, που μετατρέπει σε τάφους τους χώρους δουλειάς.

Πρώτοι - πρώτοι, τα κυβερνητικά παπαγαλάκια, αστικά ΜΜΕ και κάτι πρόθυμοι τοπικοί παράγοντες της Θεσσαλίας που έπιασαν τα «πόστα». Μίλησαν για την «κακιά την ώρα», κριμάτισαν τον «αυτοδημιούργητο» επιχειρηματία, το εργοστάσιο «πρότυπο», των σύγχρονων υποδομών και ευρωπαϊκών προδιαγραφών.

Με περισσή χυδαιότητα και κλιμακωτά, απαιτώντας «σιωπητήριο», άρχισαν να κουνούν το δάχτυλο στα Συνδικάτα και στο Εργατικό Κέντρο Τρικάλων, που προειδοποιούσαν.

Λυσσάνε ειδικά με το ΚΚΕ και τα αποκαλυπτικά δημοσιεύματα του «Ριζοσπάστη». Κι αυτό γιατί ξέρουν ότι κάθε σελίδα είναι και ένα ράπισμα στα «ιερά και όσια» της κερδοφορίας που γεννάνε εγκλήματα, κάθε αποκάλυψη γίνεται ανάσα ανακούφισης και φωνή της εργατικής τάξης, που ζει τα ίδια σε κάθε χώρο δουλειάς - καρμανιόλα και γκέτο της εργοδοσίας.

Από τις πρώτες ώρες κυβερνητικά στελέχη και εντεταλμένοι τους έσπευσαν να μιλήσουν για το ...πλήγμα που δέχτηκε μια βιομηχανία - «διαμάντι». Ακόμα δεν είχαν ανασυρθεί όλες οι σοροί, δεν είχε εντοπιστεί η πέμπτη νεκρή εργάτρια, και η πρεμούρα τους ήταν το πώς θα ανακάμψει η «Βιολάντα», αν θα πάρει τις «ασφαλιστικές αποζημιώσεις» για να ορθοποδήσει, μην πάει στράφι η επένδυση.

Εκεί κοντά και κάτι εκλεγμένοι από την Περιφέρεια και τη δημοτική αρχή Τρικάλων, να δηλώνουν τη θλίψη τους για το «δράμα που περνάει ο βιομήχανος», να λένε ότι είναι επιχειρηματίας που «ποτέ δεν σκέφτηκε το κόστος σωστής λειτουργίας».

Πάνω στις στάχτες καθαγίαζαν την επιχειρηματικότητα, επαναλάμβαναν σε «λούπα» το θαύμα του «φούρνου που έγινε αυτοκρατορία», και από κοντά το αντικομμουνιστικό ντελίριο από τους σεσημασμένους της κυβέρνησης. Το κόλπο παλιό: Αφού δεν ξελασπώνεται η σαπίλα τους, παλεύουν να λασπώσουν τον πραγματικό τους αντίπαλο, να ορθώσουν ανάχωμα στη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Το πόρισμα της Πυροσβεστικής επιβεβαίωσε τις μαρτυρίες των εργατών, δηλώνοντας ότι «η διαρροή ήταν πολύμηνη, με τα ανιχνευτικά μέσα να καταγράφουν εξαιρετικά υψηλές συγκεντρώσεις προπανίου».

Και ενώ κατατίθενται τέτοια ανατριχιαστικά ευρήματα, αποδεικνύοντας ότι όλα λειτουργούσαν «ρολόι» για τα κέρδη σκάβοντας τον λάκκο των εργατών, εκείνη τη μέρα βρήκε η κυβέρνηση να επιτεθεί στο Εργατικό Κέντρο Τρικάλων και στα Συνδικάτα που προειδοποιούσαν για την παντελή έλλειψη μέτρων υγείας και ασφάλειας. Μάλιστα, τότε ξεκίνησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος το «γαϊτανάκι» με τα μαγειρεμένα στοιχεία για τα «ατυχήματα».

Εκείνη τη μέρα βρήκαν η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα να στήσουν καβγά για το ποιος έχει πιο «ματωμένα χέρια». Μια αποκρουστική εικόνα με εκείνους που κυβέρνησαν και κυβερνούν τη χώρα, κάνοντας «νόμο» το «πάμε κι όπου βγει». Σαν σε ...σκυταλοδρομία οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ τα προηγούμενα χρόνια νομοθετούσαν τις «λευκές αδειοδοτήσεις», δίνοντας το ελεύθερο να λειτουργούν τέτοιες βραδυφλεγείς βόμβες χωρίς ελέγχους, παρά μόνο με κάτι «υπεύθυνες δηλώσεις» του ιδιοκτήτη ότι είναι «νόμιμος».

«Το κράτος δεν φταίει. Αν τηρούνταν οι νόμοι το ατύχημα θα είχε αποφευχθεί»: Αυτή ήταν μία ακόμα ...γραμμή άμυνας της κυβέρνησης.

Βέβαια, το πρόβλημα για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ότι δεν είναι η «απουσία του κράτους» και η «παράβαση νόμων», αλλά η ίδια η παρουσία του σάπιου και εχθρικού αστικού κράτους, που με τους νόμους του θωρακίζει την εργοδοσία και το ξεσάλωμά της. Αλλωστε, την ίδια στιγμή το υπουργείο Ανάπτυξης μοίραζε ανακοίνωση επικαλούμενο τον νόμο του 2016 (κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ), σύμφωνα με τον οποίο μπορεί να λειτουργεί μια βιομηχανία και να γίνονται «εκ των υστέρων οι έλεγχοι». Οι ίδιοι οι νόμοι είναι που διαλύουν εργασιακές σχέσεις, κάνουν κανονικότητα τα 13ωρα, ακυρώνουν το έργο της Επιθεώρησης Εργασίας.

Ο πόλεμος στη ζωή της εργατικής τάξης λοιπόν είναι διακηρυγμένος από τους κεφαλαιοκράτες, το κράτος τους, τα κόμματά τους και τα κάθε λογής «υποπόδιά» τους. Είναι πόλεμος τάξης απέναντι σε τάξη.

Με νύχια και με δόντια υπερασπίζονται τον σάπιο κόσμο τους και επιτίθενται σε καθετί που φωτίζει ότι οι εργάτες μπορούν χωρίς αυτούς, ότι όσο υπάρχουν αυτοί θα υπάρχουν και τέτοια εγκλήματα.

Γι' αυτό έβαλαν στο στόχαστρο το ΚΚΕ και την οργανωμένη συλλογική διεκδίκηση. Γιατί το Κόμμα δείχνει τον δρόμο, ότι για να γυρίζουν οι εργαζόμενοι ασφαλείς και ζωντανοί από το μεροκάματο ο αγώνας πρέπει να σημαδεύει στην καρδιά του κτήνους: Το καπιταλιστικό κέρδος. Και να φτάσει μέχρι τέλους: Στην ανατροπή του!

Από την απεργία την επομένη του εγκλήματος

Ετσι, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση και οι κρατικοί παράγοντες κλαίγονταν για το «πλήγμα στην επιχειρηματικότητα» τα σωματεία εξέφρασαν την οργή και την αγανάκτηση των εργαζομένων, έβαλαν στο στόχαστρο την εργοδοσία και το κράτος της, απαίτησαν να αποδοθούν όλες οι ευθύνες, έδωσαν απάντηση στο «σιωπητήριο», οργανώνοντας τον αγώνα για να επιστρέφουν οι εργάτες ζωντανοί από το μεροκάματο.

Από την πρώτη στιγμή της έκρηξης, άλλωστε, η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων βρέθηκε στο φλεγόμενο εργοστάσιο, ξεκαθαρίζοντας ότι πρόκειται για εργοδοτικό έγκλημα, τσαλακώνοντας την προπαγάνδα της «επιχείρησης - πρότυπο». Μάλιστα, για να μην αφήσει «χαραμάδα» σε προσπάθεια κουκουλώματος, το ΕΚ εξαρχής υπέβαλε αίτημα στην Εισαγγελία να συμπεριληφθεί εκπρόσωπός του ως τεχνικός ελέγχου στη διαδικασία διερεύνησης των αιτιών.

Την ίδια μέρα, το απόγευμα πραγματοποιήθηκε στα Τρίκαλα η πρώτη μαζική συγκέντρωση - απάντηση μετά από κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου, με τη συμμετοχή σωματείων και φορέων της πόλης. Την επόμενη μέρα προκηρύχθηκε απεργία στον νομό, για να καταγγελθεί αγωνιστικά το εργοδοτικό έγκλημα, ενώ από το πρωί συνδικαλιστές βρέθηκαν σε χώρους δουλειάς. Στο μαζικό απεργιακό συλλαλητήριο, μαζί με την οργή και την αγανάκτηση, οι εκατοντάδες εργαζόμενοι ειδικά από τον κλάδο των Τροφίμων βροντοφώναξαν «Φτάνει πια στα εργοδοτικά εγκλήματα για τα κέρδη των βιομηχάνων!»

Το ίδιο μήνυμα ακούστηκε ηχηρά και στα συλλαλητήρια που διοργάνωσαν το απόγευμα της ίδιας μέρας τα Εργατικά Κέντρα Λάρισας και Καρδίτσας.

Το Εργατικό Κέντρο και το κλαδικό Συνδικάτο λοιπόν πρωτοστάτησαν τόσο στην αποκάλυψη του εγκλήματος και των ενόχων όσο και στην οργάνωση του αγώνα για να μην υπάρξει κανένα κουκούλωμα, να γίνει υπόθεση της εργατικής τάξης η δικαίωση για τα θύματα, η διεκδίκηση μέτρων υγείας και ασφάλειας.

Το ότι ο θάνατος των πέντε εργατριών στο μπισκοτάδικο της «Βιολάντα» είναι ένα ακόμα προδιαγεγραμμένο εργοδοτικό έγκλημα επιβεβαιώνεται πλέον από μια σειρά αποκαλυπτικών στοιχείων που προέκυψαν αυτές τις μέρες.

Στοιχεία που ταυτόχρονα επιβεβαιώνουν τις επίμονες καταγγελίες και παρεμβάσεις του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων και του Συνδικάτου Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών του νομού, τα οποία διεκδικούσαν να γίνουν οι απαραίτητοι έλεγχοι στη «Βιολάντα» και σε άλλα εργοστάσια του κλάδου.

Συγκεκριμένα, τον Ιούλη του 2025 η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου ύστερα από αίτημά της είχε επισκεφτεί μαζί με την Επιθεώρηση Εργασίας το συγκεκριμένο εργοστάσιο, προκειμένου να διαπιστωθεί αν τηρούνται τα μέτρα υγείας και ασφάλειας. Μάλιστα η εν λόγω επίσκεψη έγινε στο πλαίσιο καταγγελιών που είχαν γίνει από εργαζόμενους για τις συνθήκες εργασίας στο εργοστάσιο, λόγω του καύσωνα που επικρατούσε εκείνη την περίοδο στην περιοχή.

Τότε, λοιπόν, είχαν εντοπιστεί οι αφόρητες συνθήκες στις οποίες οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να δουλέψουν, σε πολύ μεγάλες θερμοκρασίες και υψηλά ποσοστά υγρασίας. Κατά την ίδια επίσκεψη το μεικτό κλιμάκιο είχε εντοπίσει μεταξύ άλλων προβλήματα με τις εξόδους διαφυγής των εργαζομένων και στο σύστημα ανίχνευσης πιθανών διαρροών αερίων που χρησιμοποιούνται στους φούρνους...

Μετά τη συγκεκριμένη επίσκεψη, μάλιστα, η Επιθεώρηση Εργασίας όφειλε να συντάξει και να κοινοποιήσει στους εμπλεκόμενους Δελτίο Ελέγχου, το οποίο ακόμα ...«αγνοείται» και δεν έχει παραδοθεί, παρά τις επανειλημμένες αιτήσεις και παρεμβάσεις του Εργατικού Κέντρου, ακόμα και μετά το εργοδοτικό έγκλημα.

Αντίστοιχα, μήνες πριν, σε μία ακόμα πρωτοβουλία, στο πλαίσιο της προετοιμασίας της περσινής απεργιακής Πρωτομαγιάς το Εργατικό Κέντρο είχε πραγματοποιήσει εκδήλωση με θέμα «Εργατικά ατυχήματα - Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς».

Εκεί είχαν αναδειχθεί μια σειρά κίνδυνοι που ελλοχεύουν σε χώρους δουλειάς σε διάφορους κλάδους από την ανυπαρξία μέτρων υγείας και ασφαλείας, αποδεικνύοντας ότι τα εργατικά «ατυχήματα» δεν είναι κάποια «μεμονωμένα περιστατικά», αφού είχαν παρουσιαστεί συγκεκριμένα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πρόκειται για έναν ακήρυχτο πόλεμο στη ζωή της εργατικής τάξης, στον οποίο δίνει το αίμα της για τα κέρδη της εργοδοσίας.

Συγκεκριμένα, είχε αναδειχθεί ότι στους νομούς Τρικάλων και Καρδίτσας συνέβησαν 172 εργατικά «ατυχήματα» μέσα σε έναν χρόνο, από τα οποία τα 44 αφορούν τον κλάδο των Τροφίμων, όπου καταγράφεται μεγάλη κερδοφορία για το κεφάλαιο και στην περιοχή, όπως και το έγκλημα στη «Βιολάντα».

Στην ίδια εκδήλωση είχε καταγραφεί η διαχρονική υποστελέχωση και υποβάθμιση της Επιθεώρησης Εργασίας στους νομούς Τρικάλων και Καρδίτσας, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων. Ειδικότερα, το Τμήμα Υγιεινής και Ασφάλειας της Επιθεώρησης Εργασίας με έδρα τα Τρίκαλα, που έχει στην ευθύνη του 2 νομούς (Τρικάλων και Καρδίτσας), ακόμα και σήμερα διαθέτει μόνο 4 επιθεωρητές και ένα μόνο αυτοκίνητο!

Αλλωστε, τα τελευταία χρόνια η Θεσσαλία καταγράφει ρεκόρ αύξησης εργοδοτικών εγκλημάτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2023 καταγράφηκαν σε όλη την περιοχή 276 εργατικά «ατυχήματα», το 2024 τα «ατυχήματα» ήταν 172 και το 2025 σε όλη τη χώρα 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στους χώρους δουλειάς.