Η Γενική Συνέλευση του Σωματείου τη Δευτέρα αποφάσισε την κήρυξη απεργίας στις δύο εργοδοτικές ενώσεις την Παρασκευή 20 Φλεβάρη, ενώ αυτό το Σάββατο θα πραγματοποιήσει μαζικές εξορμήσεις στα θέατρα.
Οπως σημείωσε ο Νίκος Καραγεώργης, πρόεδρος του ΣΕΗ, στην τοποθέτησή του στη συνέλευση:
«Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, με τον κλάδο μας, όλες τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους ενωμένους και αποφασισμένους!
Μας ένωσε από την πρώτη στιγμή η απόλυτα δίκαιη ανάγκη να ζούμε από το θέατρο, να μπορούμε να αφοσιωνόμαστε σε αυτό. Μας ένωσε η αντιπαράθεση με τους θεατρικούς επιχειρηματίες, γι' αυτά που δικαιούμαστε, με ιστορικά ποσοστά συμμετοχής στις απεργίες, αλλά και πλήρη αποδοκιμασία των ηθοποιών απέναντι στις φιέστες μέρους της εργοδοσίας, που στόχο είχαν το χτύπημα του αγώνα και του Σωματείου μας.
Το θέατρο είμαστε πραγματικά εμείς, όπως λέει το σύνθημά μας και μετά από 14 χρόνια απουσίας ΣΣΕ.
Και δεν είναι μόνο η Σύμβαση που λείπει. Βρισκόμαστε εν μέσω σοβαρής δυσκολίας επιβίωσης, ακρίβειας, επίθεσης στις ζωές μας συνολικά».
Ακόμα, υπενθύμισε ότι το ΣΕΗ με την όλη του στάση στις διαπραγματεύσεις απέδειξε πως θέλει την υπογραφή της Σύμβασης, «πραγματική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας κλαδική, και όχι ένα κούφιο υποσχετικό έγγραφο.
Το προηγούμενο διάστημα το Σωματείο μας με τις απεργίες και τις άλλες δράσεις του πίεσε την εργοδοσία και ανάγκασε τη μία, την πιο μεγάλη εργοδοτική ένωση, την ΠΕΘ, να καθίσει ξανά στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Κάθισε, αλλά μετά επαναπαύτηκε, χωρίς να απαντήσει γραπτά στις τελικές προτάσεις. Μόλις όμως βγήκε η απόφαση του ΔΣ μας για απεργία για τις 20, που εισηγούμαστε σήμερα, ξαφνικά μας πήρε τηλέφωνο. Φαίνεται καθαρά τι είναι αυτό που φοβούνται. Ας υπογράψουν λοιπόν, τους περιμένουμε.
Το Σωματείο με συνέπεια και αίσθημα ευθύνης απέναντι στον κλάδο πάει στις συζητήσεις μαζί τους με τη λογική να κερδίσουμε μια Σύμβαση που δεν θα αλυσοδένει τον συνάδελφο και την συναδέλφισσα.
Οτι θα είναι μια Σύμβαση που θα εξασφαλίζει αξιοπρεπή μισθό και ημερομίσθιο. Μια Σύμβαση που θα βελτιώνει αλλά δεν θα έχει βλαπτικά για τον κλάδο σημεία.
Οπως ακριβώς το πετύχαμε και στη Σύμβαση του Εθνικού.
Θεωρούμε ότι υπάρχουν δύο ζητήματα όπου δεν μπορούμε να υποχωρήσουμε. Οτι είναι κόκκινη γραμμή.
Δεν μπορούμε να δεχτούμε ποτέ υποκατώτατο μισθό και κατηγοριοποίηση των συναδέλφων ανάλογα τον ρόλο, ούτε τις απλήρωτες - υποπληρωμένες ή ανασφάλιστες πρόβες».
Εγκαινιάζεται την Τετάρτη 18/2 στο Στέκι Πολιτισμού - Εργαστήρι «Γιώργη Βαρλάμου»
Πρόκειται για την πρώτη από τις δύο διαδοχικές εκθέσεις με τίτλο «Γιάννης Στεφανίδης (1919 - 2010) / 70 χρόνια προσφοράς», που διοργανώνει η ΚΕ του ΚΚΕ από κοινού με την οικογένεια του Γ. Στεφανίδη.
Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να δει τα έργα του Στεφανίδη από την περίοδο της Κατοχής και της εξορίας, έργα - ντοκουμέντα και μαρτυρίες - καταγραφές από εκείνα τα χρόνια. Σπουδαστικά σχέδια από τον καιρό που φοιτούσε στην ΑΣΚΤ και εμβληματικά έργα που φιλοτέχνησε για τις ανάγκες της ΕΑΜικής Αντίστασης, ως πρωτοστάτης στο καλλιτεχνικό συνεργείο της ΕΠΟΝ. Ανάμεσα σε πολλά, στην έκθεση βρίσκονται και τα πρωτότυπα σχέδια για το θρυλικό σήμα της ΕΠΟΝ, που φιλοτεχνήθηκε από τον ίδιο. Στα έργα της εξορίας, που έζησε ο Στεφανίδης στο Κοντοπούλι της Λήμνου, περιλαμβάνονται ακουαρέλες και σχέδια που συνομιλούν με τα ποιήματα του συνεξόριστού του, Γιάννη Ρίτσου, όπως και πολλά ακόμα από την καθημερινή ζωή εκεί, ενώ στον χώρο εκτίθεται και η βαλίτσα με τον διπλό πάτο όπου έκρυψε αυτά τα σχέδια πηγαίνοντας στο Μακρονήσι, τον δεύτερο τόπο όπου εξορίστηκε και με τα δικά του λόγια «ούτε περιγράφεται, ούτε ζωγραφίζεται». Εκτίθενται επίσης έργα που έγιναν αμέσως μετά την επάνοδό του στην Αθήνα, εμπνευσμένα από τα σχέδια και τις σημειώσεις της εξορίας.
Μέρες και ώρες λειτουργίας: Πέμπτη έως Σάββατο 6 μ.μ. - 8.30 μ.μ., Κυριακή 11 π.μ. - 2 μ.μ.
Υπάρχει δυνατότητα οργανωμένων ξεναγήσεων, μετά από επικοινωνία στο τηλέφωνο 2107515584 ή στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ergastiri.gvarlamou@gmail.com.
Την Κυριακή 22/2, μετά την προβολή, θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με το κοινό. Θα παρευρεθούν ο σκηνοθέτης και ο ιστορικός Γιώργος Μαργαρίτης.
Το ντοκιμαντέρ θέτει στο επίκεντρό του τον αντιστασιακό, μαχητή του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, πολιτικό κρατούμενο για σχεδόν 20 χρόνια και συγγραφέα Λευτέρη Ηλιάκη (1924 - 2017).
Ο Αλέξανδρος Παπαθανασίου, σκηνοθέτης της ταινίας, με έδρα το Λονδίνο, πηγαινοερχόταν επί σειρά ετών από την Αγγλία στην Κρήτη με στόχο να προλάβει να καταγράψει τη μαρτυρία του Λευτέρη Ηλιάκη - μαρτυρία στην οποία προσέδωσε έναν έντονα βιωματικό χαρακτήρα. Η ταινία που προέκυψε, βασισμένη στη σχέση που σφυρηλατήθηκε μεταξύ των δύο αντρών, αναδεικνύει τόσο την προσωπική διάσταση της διαδρομής του αντάρτη, όσο και το ιστορικό και κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο του τότε αλλά και του σήμερα.
Τα γυρίσματα διήρκεσαν έως τον θάνατο του Ηλιάκη το 2017, ενώ η συνολική παραγωγή του ντοκιμαντέρ, μίας πολύ προσωπικής δουλειάς για τον σκηνοθέτη, απλώθηκε σε βάθος δεκαετίας, τόσο λόγω της φύσης της ταινίας όσο και για λόγους χρηματοδότησης της παραγωγής. «Η σχέση μου με τον Λευτέρη ήταν ταυτόχρονα και η επαφή μου με ένα εκρηκτικό κομμάτι της σύγχρονης Ιστορίας του τόπου μας», σημειώνει ο Αλ. Παπαθανασίου. «Αποφάσισα να προσεγγίσω το θέμα μου με μια αφηγηματική γλώσσα που να με εμπνέει και ως δημιουργό και ως άνθρωπο».
Η ταινία έχει προβληθεί σε πολλά Φεστιβάλ, ενώ διακρίθηκε στα Φεστιβάλ Χανίων (Ειδική Μνεία) και Ιεράπετρας (2οΒραβείο). Επίσης απέσπασε το βραβείο κοινού (Audience Favorite) στο Workers Unite Film Festival στις ΗΠΑ.
Επίσης ανεβαίνει στο θέατρο κάθε Δευτέρα και Τρίτη
Το έργο εξετάζει με σαρκασμό και συγκίνηση την ανάγκη του ανθρώπου να πιστέψει. Η «αθανασία» γίνεται σύμβολο μιας κοινωνίας που αναζητεί θαύματα ανάμεσα στις οθόνες και στα social media, αποκαλύπτοντας τον μηχανισμό κατασκευής μιας «αγιοσύνης» στην εποχή του θεάματος.
Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται μια γυναίκα η οποία θεωρείται σκεύος εκλογής του Θεού. Ενα σημάδι στο σώμα της ερμηνεύεται ως θεϊκό ίχνος, και έτσι μια «αγιότητα» γεννιέται. Ψευδο-άγιοι και ψευδο-προφήτες, σαλτιμπάγκοι κήρυκες κάποιας «αγιότητας», αποτυπώνουν πώς η πίστη γίνεται πηγή πλουτισμού.
Το έργο της Νεφέλης Μαϊστράλη αναδεικνύει το πού μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη απελπισία και πώς λειτουργεί η χειραγώγηση της κοινής γνώμης, μέσω της ψευδαίσθησης και της εκμετάλλευσης του θρησκευτικού αισθήματος. Αναδεικνύει πώς τελικά συνδέεται η πίστη με την αγορά και ποιες οι συνέπειες για τους ανθρώπους που διατηρούν την ψεύτικη ελπίδα της αθανασίας στις μέρες μας.
Βασικό στοιχείο της κριτικής του έργου είναι ο σύγχρονος μεσσιανισμός σε όλες τις εκδοχές της δημόσιας σφαίρας και η αντανάκλασή του στη διαμόρφωση των ανθρώπινων αντιλήψεων. Η Νεφέλη Μαϊστράλη καταπιάνεται με το σύνθετο θέμα της πίστης, όχι μόνο με σκοπό να αναδείξει τους μηχανισμούς που καλλιεργούν τις σημερινές ψευδείς μεσσιανικές εκδοχές, αλλά και για να θέσει το επίκαιρο ερώτημα της σημασίας των αντιλήψεων αυτών για τον σημερινό άνθρωπο και, κυρίως, γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν.
Το έργο προσδιορίζεται ως μαύρη κωμωδία, με το χιούμορ να λειτουργεί ως στοιχείο αποκάλυψης και όχι απλώς εκτόνωσης ή καθησυχασμού.
Παράλληλα, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο «Βασιλάκου» (Προφήτου Δανιήλ 3 και Πλαταιών) το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει την «Αθανασία» επί σκηνής, με την Ελλη Τρίγγου και τους Θανάση Βλαβιανό, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Ειρήνη Μπούνταλη, Γιώργο Νούση και Αλέξανδρο Τούντα, σε σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη.
Πληροφορίες - κρατήσεις: 2118005141. Προπώληση εισιτηρίων: more.com.