ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Παρασκευή 21 Φλεβάρη 2014
Σελ. /24
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
«Ο κοινωνικός ρόλος της Τέχνης»

«

Ο κοινωνικός ρόλος της Τέχνης» είναι το θέμα του σεμιναρίου που διοργανώνουν η Τομεακή Οργάνωση Καλλιτεχνών του ΚΚΕ και η Επιτροπή Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» το Σάββατο 22 Φλεβάρη, στις 6 μ.μ. στην αίθουσα της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας, Κλεισθένους 15, 7ος όροφος (δίπλα στο Δημαρχείο του Δήμου Αθήνας).

Το σεμινάριο εντάσσεται στο πλαίσιο της πρόσκλησης για δημιουργία πρωτότυπου καλλιτεχνικού έργου με τίτλο «Στους καιρούς των αποφάσεων και η Τέχνη πρέπει ν' αποφασίσει». Εισηγήτρια θα είναι η Ελένη Μηλιαρονικολάκη, υπεύθυνη του Τμήματος Πολιτισμού της ΚΕ του ΚΚΕ.

Είναι το πρώτο από μία σειρά σεμιναρίων που απευθύνονται σε όσους ανταποκριθούν στην πρόσκληση για δημιουργία πρωτότυπου έργου. Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να παρακινηθούν οι νέοι καλλιτέχνες να δημιουργήσουν έργο - ή να αξιοποιήσουν έργο από τα συρτάρια τους - με θέμα την καπιταλιστική κρίση, τις συνέπειες και τη διέξοδο από αυτήν.

Η πρόσκληση αφορά καλλιτέχνες κάθε ηλικίας και σε όλα τα είδη Τέχνης, που μπορεί να απευθύνονται είτε σε μεγάλους είτε σε παιδιά: Μουσική - τραγούδι, εικαστικά - σκίτσο - animation, λογοτεχνία - ποίηση, ταινίες μικρού μήκους (μυθοπλασία - ντοκιμαντέρ), συγγραφή θεατρικού έργου, χορός. Τα έργα μπορούν να κατατεθούν όλη την περίοδο μέχρι το 40ό Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή».

Για περισσότερες πληροφορίες και για τη διακήρυξη, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκέπτονται την ιστοσελίδα «efestival.kne.gr».

Οι KollektivA σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Το μουσικό συγκρότημα KollektivA, μετά από παλαιότερες επιτυχημένες εμφανίσεις στη σκηνή του ΚοοΚοο Live Music Bar επιστρέφουν στο ΚοοΚοο σήμερα Παρασκευή, 21 Φλεβάρη, για ένα ακόμη live στην Αθήνα και προτού κυκλοφορήσει η δεύτερη δισκογραφική τους δουλειά «Η μπαλάντα της φυλακής», εμπνευσμένη από το ομώνυμο ποίημα του Oscar Wilde. Μετά την Αθήνα, συνεχίζουν τις live εμφανίσεις τους την Παρασκευή 28 Φλεβάρη, στη σκηνή του club του Μύλου, στη Θεσσαλονίκη.

Με άξονα τα τραγούδια που οδηγούν στην ατομική και κοινωνική απελευθέρωση, οι KollektivA (Θανάσης Χουλιαράς: φωνή, Φάνης Μαργαρώνης: κιθάρες, φωνή, Γιώργος Θεοφάνους: κιθάρες, πλήκτρα, Μάκης Κρέτσης: κρουστά, φωνή, Γιώργος Παύλου: μπάσο, Δημήτρης Γιαννούχος: τύμπανα), προσεγγίζουν αγαπημένους Ελληνες συνθέτες (Μικρούτσικος, Θεοδωράκης, Λοΐζος, Ασιμος), υιοθετώντας απρόβλεπτες και ίσως αντισυμβατικές ενορχηστρώσεις, ενώ παράλληλα χαρίζουν τραγούδια από τα αγαπημένα τους συγκροτήματα (Rage Against the Machine, Massive Attack, U2, System of a Down...) τα οποία παρουσιάζουν μέσα από το δικό τους σκληρό και ταυτόχρονα ευαίσθητο ηχητικό πρίσμα. Εξυπακούεται ότι από το πρόγραμμα δε θα μπορούσαν να λείψουν δικά τους γνωστά κομμάτια σαν το «Ο Δρόμος που τραβάω», αλλά και νέα, από τη συλλογή «Μπαλάντα της Φυλακής». Τη συναυλία στο CLUB ΜΥΛΟΣ (Ανδρέου Γεωργίου 56, Θεσσαλονίκη) θα ανοίξει το συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη «Χρονίρ».

Με αφορμή τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τον κινηματογράφο

Πρόσφατα, η «Κίνηση Ηθοποιών» (η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών) κατέθεσε σε συνεδρίαση του ΔΣ του ΣΕΗ την πρότασή της για τον Κινηματογράφο. Είχαν προηγηθεί συναντήσεις με διάφορους φορείς, ζητώντας τις θέσεις τους, προκειμένου να διαμορφώσουν στον ΣΥΡΙΖΑ το μελλοντικό κυβερνητικό τους πρόγραμμα. Πέρα από το γεγονός ότι επιδιώκουν να παγιδεύσουν το κίνημα στις αυταπάτες και την αναμονή μίας λύσης που θα έρθει από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η ίδια η πρόταση στην οποία κατέληξαν αποδεικνύει ότι η πολιτική τους είναι απόλυτα ταυτισμένη με τις κατευθύνσεις της ΕΕ. Δεν πρόκειται δηλαδή για μία δύναμη που έστω θα πιέσει την ΕΕ και μπορεί κάτι να κερδίσει - όπως ίσως πιστεύουν κάποιοι - αλλά για μία δύναμη που επιδιώκει το ίδιο το κίνημα να υιοθετήσει ως δικές του τις κατευθύνσεις της ΕΕ. Αλλωστε, οι ίδιοι γράφουν: «Η ευρωπαϊκή πολιτική, αν και με αδυναμίες, είναι δεδομένη». Επικαλούνται επίσημο κείμενο της Κομισιόν που μιλάει για «πλουραλισμό, πολιτιστική και γλωσσική ποικιλομορφία» την ίδια ώρα που η Κομισιόν έχει χρηματοδοτήσει ειδικά για τον κινηματογράφο διάφορες αντικομμουνιστικές παραγωγές όπως το «Soviet Story», την ώρα που ενισχύει οικονομικά τη λογική των δύο άκρων κ.ά.

Από το σύνολο της πρότασης φαίνεται πως και ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθετεί τη χυδαία αγοραία αντίληψη της ΕΕ για τον Πολιτισμό ως εμπόρευμα. Η μεγάλη αγωνία της παράταξής του συνοψίζεται στο πώς από τη μία θα «συγκεντρώσουμε» επενδυτές - χορηγούς και πώς από την άλλη «θα διαμορφώσουμε ανταγωνιστικό προϊόν» για να μπορέσουμε να ανοιχτούμε στις αγορές. «Η ποιότητα δεν αρκεί για να κερδίσει κανείς την αγορά. Ο όγκος και η ποικιλία της παραγωγής είναι απαραίτητα για κάθε στρατηγική», γράφουν. Η ακόμα: «Είναι ξεκάθαρο πως οι ταινίες είναι διφυείς: ταυτόχρονα οικονομικά αγαθά και πολιτιστικά αγαθά».

Από αυτή την άποψη διαμορφώνει μία σειρά προτάσεις που στόχο έχουν την προσέλκυση κεφαλαίων.

- «Αύξηση του συνολικά επενδυόμενου ποσού στον κινηματογράφο για να επιτευχθούν οι επιζητούμενες από τη διεθνή αγορά production values (συμπαραγωγές)». Ας σημειωθεί εδώ ότι η ίδια η ΕΕ στο Πρόγραμμά της «Δημιουργική Ευρώπη 2014-2020» βάζει ως στόχο ειδικά για τον οπτικοακουστικό τομέα την προσέλκυση κεφαλαίων από άλλους κλάδους και τομείς της βιομηχανίας καθώς και τη διακρατική συνεργασία - συμπαραγωγές - για να μπορέσουν οι μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις να επιτύχουν την «κινητικότητα των προϊόντων του οπτικοακουστικού τομέα».

- «Αυτόματη, χωρίς μεσολάβηση, χρηματοδότηση του παραγωγού που έχει συγκεντρώσει το ήμισυ του προϋπολογισμού, του σχεδίου παραγωγής της νέας του ταινίας από το ΕΚΚ». Στη βιομηχανία του οπτικοακουστικού, με βάση ανακοίνωση της ΕΕ, μπαίνει πλαφόν στα ποσά που κάθε κράτος θα ενισχύει κάθε παραγωγή. Αυτό το πλαφόν είναι ίσο με το 50% για αμιγώς εθνικές παραγωγές. Ετσι, από τη μία θα χρηματοδοτούνται μόνο οι μεγάλοι παραγωγοί, αυτοί που από μόνοι τους δηλαδή θα μπορούν να καλύπτουν το υπόλοιπο 50% και όσοι δεν μπορούν να το εξασφαλίσουν προκειμένου να χρηματοδοτηθούν θα στρέφονται είτε σε χορηγούς, είτε στις τράπεζες οι οποίες θα αναλαμβάνουν το ρίσκο μίας τέτοιας χρηματοδότησης αφού η ίδια η ΕΕ τους εγγυάται ότι θα αποζημιωθούν από το ταμείο της.

- «Φοροαπαλλαγές των ποσών που επενδύονται σε παραγωγή ελληνικών ταινιών». Τη στιγμή δηλαδή που οι δημιουργοί του οπτικοακουστικού έργου θα σπρώχνονται στο δανεισμό ή την καταστροφή, την ίδια στιγμή το κράτος θα δίνει επιπλέον φοροαπαλλαγές στους επιχειρηματίες που επενδύουν για ελληνικές ταινίες. Με αυτό τον τρόπο άλλωστε επιδιώκουν να προσελκύσουν κεφάλαια και από άλλους κλάδους της οικονομίας.

- Τέλος για την καλλιτεχνική εκπαίδευση αναφέρουν: «Η Παιδεία θα πρέπει να παρέχεται σε ανώτατο επίπεδο σε σχολή παραστατικών Τεχνών που θα προβλέπει επίσης μία διαρκή εκπαίδευση των επαγγελματιών του χώρου. Μια τέτοια σχολή θα υπηρετεί τις ανάγκες του ελληνικού κινηματογράφου σε αριθμό εισακτέων, κριτήρια εισαγωγής, συγκεκριμένη ύλη εκπαίδευσης». Φυσικά, πουθενά δεν αναφέρεται ότι η σχολή αυτή πρέπει να είναι κρατική και δωρεάν. Κάλλιστα αυτό που περιγράφουν μπορούν να το υλοποιήσουν οι διάφορες ιδιωτικές σχολές κινηματογράφου που μπορούν να αναγνωριστούν ως ανώτατες, αν και εφόσον πληρούν τα παραπάνω κριτήρια όπως τα θέτει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι σαφές λοιπόν πως οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις κατευθύνσεις της ΕΕ. Στην ουσία, αποτελούν μία συγκροτημένη εξειδίκευσή τους στο επίπεδο της ελληνικής πραγματικότητας. Ομως για όποιον δεν εθελοτυφλεί είναι πια ολοφάνερο ότι η πολιτική της ΕΕ - την οποία ακολούθησαν πιστά και απαρέγκλιτα οι εναλλασσόμενες ελληνικές κυβερνήσεις όλων των τελευταίων χρόνων - είναι αυτή που ευθύνεται για την ανυπαρξία της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής και την καταστροφή των περισσότερων και αξιόλογων δημιουργών της. Ο βασικότερος λόγος είναι ότι η ευρωενωσιακή πολιτική για τον κινηματογράφο ευνοούσε και σήμερα ακόμη περισσότερο πριμοδοτεί την ενίσχυση και συγκρότηση μονοπωλιακών επιχειρήσεων στον οπτικοακουστικό τομέα ή τη διείσδυση πολυκλαδικών μονοπωλίων σε αυτόν.

Σε καμία περίπτωση δεν προτίθεται να υποστηρίξει τη μικρή και κατακερματισμένη παραγωγή των μεμονωμένων δημιουργών, όπως αυτή των Ελλήνων σκηνοθετών, οι οποίοι θα πρέπει να διαλέξουν: ή να καταστραφούν ή να μετατραπούν σε υπαλλήλους των μονοπωλίων. Και στις δύο πάντως περιπτώσεις το βέβαιο είναι πως θα εξαφανιστούν καλλιτεχνικά. Ο κόσμος λοιπόν του κινηματογράφου, αλλά και το κοινό της 7ης τέχνης, έχουν έναν ακόμη λόγο για να απορρίψουν τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ ως εναλλακτική διέξοδο τόσο στο συνδικαλιστικό κίνημα, όσο και στις επερχόμενες εκλογές και να επιλέξουν έναν άλλο, ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης της οικονομίας, της κοινωνίας και της τέχνης σε σύγκρουση με τα μονοπώλια και τις ενώσεις τους.


Β.Π.



Ευρωεκλογές Ιούνη 2024
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ