Απολογισμούς κάνουν τα αστικά επιτελεία, με τη συμπλήρωση 4 χρόνων ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία. Στην πλειοψηφία τους οι «αναλύσεις» κινούνται ανάμεσα σε δακρύβρεχτες κοινοτοπίες για τα «δεινά του πολέμου», προσπάθειες να στοιχηθεί ο λαός στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς, «αμηχανία» για την ...«προδοσία» (όπως γράφτηκε) των ΗΠΑ, παραινέσεις για κλιμάκωση απέναντι στη Ρωσία και στο ευρασιατικό στρατόπεδο, αλλά και για εξοπλισμό της ΕΕ μέχρι τα μπούνια. Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα, θα πει κανείς για τους ΝΑΤΟικότερους των ΝΑΤΟικών... Ο λαός όμως χρειάζεται να κάνει τον δικό του απολογισμό, με το βλέμμα στο σήμερα και το αύριο. Για παράδειγμα, τα προσχήματα των ιμπεριαλιστών ένθεν κακείθεν αποδείχθηκαν τόσο σαθρά, που δεν αξίζουν ούτε το χαρτί που γράφτηκαν. Μετά από 4 χρόνια και πολλά «ντιλς», είναι ηλίου φαεινότερο ότι ο πόλεμος γίνεται για να μοιράσουν οι ιμπεριαλιστές τη λεία (πηγές Ενέργειας, δίκτυα, σπάνιες γαίες, «ευκαιρίες ανοικοδόμησης», σφαίρες επιρροής), υπό το πρίσμα της διαμάχης για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, που οδηγεί την κούρσα της κλιμάκωσης, παρά τους όποιους εύθραυστους και προσωρινούς συμβιβασμούς. Αυτά καθορίζουν τις εξελίξεις, και όχι οι ευσεβείς πόθοι και τα «ευχολόγια». Γιατί ο ανταγωνισμός είναι μόνιμο στοιχείο των εξελίξεων, που όπως αποδεικνύεται έχουν και τη δική τους δυναμική.

Κλιμάκωση είχε όμως και η εμπλοκή της χώρας στα ΝΑΤΟικά σχέδια. Κάθε επόμενο βήμα πηγαίνει χέρι - χέρι με τα συμφέροντα και τις «ευκαιρίες» που διεκδικεί η ελληνική αστική τάξη, με τελευταίο παράδειγμα τον Κάθετο Διάδρομο και τις συμφωνίες για «ανοικοδόμηση» της Οδησσού. Είναι φανερό ότι εκεί που ο λαός βλέπει νέους κινδύνους από την εμπλοκή στους ανταγωνισμούς, το κεφάλαιο βλέπει «ευκαιρίες» για μεγαλύτερα κέρδη, επιβεβαιώνοντας ότι σε πόλεμο και ειρήνη τα συμφέροντα του λαού είναι στην αντίπερα όχθη απ' αυτά των ομίλων. Το να μη στοιχίζεται λοιπόν ο λαός με την αστική τάξη και κανένα ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο αποτελεί «λυδία λίθο» για το εργατικό - λαϊκό κίνημα και, φυσικά, για την πολιτική πρωτοπορία του. Να ένας ακόμα λόγος για να αισθάνεται κανείς περήφανος που το ΚΚΕ βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, αυτή των λαών, ενάντια στους ιμπεριαλιστές και στους πολέμους τους.

Λύσσαξε ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της ΝΔ στο διαδίκτυο ενάντια στο ΠΑΜΕ και στην αποστολή αλληλεγγύης που οργάνωσε στην Κούβα. Πικρόχολα σχόλια, ειρωνείες, προσωπικές επιθέσεις σε συνδικαλιστές και πολλά ακόμα επιστρατεύτηκαν μπας και καταφέρουν να «λερώσουν» αυτήν τη σημαντική πρωτοβουλία, τη στήριξη ενός λαού που παλεύει να σταθεί όρθιος. Αθλιότητες ενός επικοινωνιακού βούρκου, που επιβεβαιώνουν πού μπορεί να φτάσουν για το ξέπλυμα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ότι δεν υπάρχει έγκλημα που δεν θα στηρίξουν μπροστά στη στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ. Μέσα στο ξεσάλωμά τους φτάνουν να δείχνουν απερίγραπτη ικανοποίηση για τον οικονομικό στραγγαλισμό ενός ολόκληρου λαού, να χαίρονται για τις τεράστιες δυσκολίες και τις ελλείψεις σε βασικά αγαθά λόγω του εγκληματικού εμπάργκο των ΗΠΑ. Ο,τι και να κάνουν όμως το μήνυμα έχει περάσει, οπότε ας το καταπιούν: Ο κουβανικός λαός δεν είναι μόνος! Εχει δίπλα του τους εργαζόμενους όλου του κόσμου, όπως και της χώρας μας. Και αυτή η δύναμη της αλληλεγγύης θα ξεδιπλωθεί ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα, βάζοντας στο στόχαστρο την κυβέρνηση και τις συμμαχίες της, τις ΗΠΑ και την ΕΕ που συνεχίζουν να πνίγουν την Κούβα.