Η πορεία διακίνησης των Θέσεων της ΚΕ στις Οργανώσεις της Σπουδάζουσας ήταν σημαντική διαπαιδαγώγηση. Ξεχώρισε το πείσμα και η αποφασιστικότητα των μελών της ΚΝΕ να φτάσουμε σε εκατοντάδες φοιτητές στα τμήματά μας. Εγινε σημαντική προσπάθεια παράλληλα με τη συζήτηση και την οργάνωση της δουλειάς για να φτάσουν οι Θέσεις σε κάθε τμήμα και έτος του ΑΠΘ του ΠΑΜΑΚ και του ΔΙΠΑΕ, ξεχωρίζει η προσπάθεια των πρωτοετών συντρόφων μας.

Είναι ευκαιρία με αφορμή και έμπνευση το σύνθημα του Συνεδρίου και το περιεχόμενο των Θέσεων να συζητήσουμε στα πανεπιστήμια «τι ΚΝΕ χτίζουμε» πλάι στο Κόμμα μας. Με κατανόηση των εξελίξεων, των προγραμματικών και στρατηγικών επιδιώξεων του ΚΚΕ σήμερα, τι καθήκοντα προκύπτουν για τους νέους κομμουνιστές, την καλλιέργεια του κριτηρίου ότι η ΚΝΕ προετοιμάζει τα μέλη της να ενταχθούν αύριο στο Κόμμα μας. Ειδικά σε αυτή την περίοδο, που χαρακτηρίζεται από συχνές και απότομες αλλαγές και η ιδεολογικοπολιτική διαπάλη έχει νέες απαιτήσεις και μέσα στα πανεπιστήμια.

Οπως μπαίνει και από τις Θέσεις, η όλη δράση μας καθορίζεται από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την γενίκευσή του. Αυτή η κατεύθυνση του Κόμματος πρέπει να σημάνει συναγερμό στα πανεπιστήμια και στις δυνάμεις μας για το περιεχόμενο της διαπάλης, την επιλογή τακτικής και μορφών στο κίνημα. Δεν είναι κατεκτημένο ενιαία και παντού το τι καθορίζει τις προτεραιότητες στη δράση μας σε κάθε φάση. Κύρια έκφραση είναι η συνδικαλιστικοποίηση της παρέμβασής μας στα πανεπιστήμια. Χάνουμε πολλές φορές, στην προσπάθεια γενικής ζύμωσης μπροστά σε ένα οξυμένο πρόβλημα, την αποκάλυψη της αιτίας, και άρα ποιο θα είναι και το περιεχόμενο της δράσης μας ανά τμήμα. Βασική πλευρά της αστικής στρατηγικής είναι η επιχειρηματική λειτουργία του πανεπιστημίου που σε κάθε σχολή εκφράζεται διαφορετικά. Παραμένει ζήτημα πως σε σχολές κοινωνικών επιστημών θα γίνουμε πιο αποκαλυπτικοί πάνω σε αυτό το ζήτημα, που δεν υπάρχουν τα παραδείγματα της άμεσης παρέμβασης για παράδειγμα επιχειρήσεων, ενώ ταυτόχρονα πλευρές του εμπορευματοποιημένου πανεπιστημίου τις ζούνε κάθε μέρα οι φοιτητές αυτών των σχολών. Από την υποβάθμιση και τη συγχώνευση τμημάτων, το περιεχόμενο των σπουδών, τα ζητήματα υποδομών και φοιτητικής μέριμνας μέχρι την συνεργασία και την έρευνα για πολεμικούς σκοπούς. Η συνολική προσπάθεια αποκάλυψης και διαφώτισης απαιτεί σκληρή ιδεολογική και πολιτική δουλειά, καλή συνεργασία με τις αντίστοιχες ΚΟΒ, άνοιγμα της αντιπαράθεσης στην ουσία και όχι σε μεμονωμένες πλευρές της αστικής πολιτικής με ταυτόχρονη ικανότητα προβολής της πρότασής μας για το πανεπιστήμιο του Σοσιαλισμού.

Στον δρόμο αυτό της αποκάλυψης και πλατιάς διαφώτισης οργανώνεται και η πάλη μας. Η ΚΝΕ μέσα από αυτή την διαδικασία μόνο τα τελευταία χρόνια στα πανεπιστήμια έχει πρωτοστατήσει σε κάθε πρόβλημα μικρό ή μεγάλο χωρίς να τα διαχωρίζουμε. Μέλη και στελέχη της ΚΝΕ αναγνωρίστηκαν στα μάτια φοιτητών ως οι μόνοι που δεν σκύβουν το κεφάλι, που οργανώνουν τον αγώνα με προοπτική. Νέα μέλη της ΚΝΕ «ψήθηκαν» στο πώς οργανώνεται ένας αγώνας. Παρ' όλα αυτά σήμερα υπάρχει ακόμη κενό στην παρέμβασή μας, στην οργάνωση της πάλης «από τα κάτω» και κυρίως το πώς δουλεύουμε την ριζοσπαστική - αντιμονοπωλιακή γραμμή πάλης σε ευρύτερα τμήματα φοιτητών. Σ' αυτό επιδρούν παράγοντες όπως ο ατομισμός, το «κοίτα τη δουλειά σου», «χτίσε το βιογραφικό σου, μην σε νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι». Απαντήσεις σε έναν φοιτητή και «λύσεις» όλοι δίνουν μέσα στο πανεπιστήμιο, το θέμα είναι σε ποια κατεύθυνση και για ποια συμφέροντα. Η ΔΑΠ στα πρότυπα της ΕΕ, με προτάσεις κομμένες και ραμμένες στις ανάγκες και τις αξίες του κεφαλαίου. Οι οπορτουνιστές μέσα στο κίνημα αλλά και εντός των τειχών του συστήματος, με δήθεν άμεσες λύσεις που εξαντλούν την αγωνιστικότητά τους στις επόμενες κάλπες, κόντρα στην προσπάθειά μας για ένα ενιαίο πανελλαδικά συντονισμένο κίνημα ρήξης και ανατροπής.

Εχει σημασία μπροστά σε αυτά οι δυνάμεις της ΚΝΕ να ηγηθούμε πιο αποφασιστικά, να μην πέφτει τίποτα κάτω, να ξεχωρίσουν οι δυνάμεις μας στην πάλη απέναντι στην αστική στρατηγική με την δουλειά πρώτα απ' όλα στο έτος, αξιοποιώντας έναν πρωτοπόρο περίγυρο και διευρύνοντας την επίδραση και το σχέδιο παρέμβασής μας, με πολύμορφες πρωτοβουλίες και συγκεκριμένες αιχμές στο σύνολο των φοιτητών.

Ταυτόχρονα μελετάμε, εκτιμάμε διαθέσεις. Πολλές φορές εκεί που δεν το περιμένουμε κινούνται φοιτητές κάτω από την πίεση των προβλημάτων, ταρακουνιούνται συνειδήσεις. Από τη δράση μας ως τώρα έχει αποδειχθεί ότι μια σειρά από βήματα ανασύνταξης στο φοιτητικό κίνημα προχώρησαν επειδή πιο αποφασιστικά και πιο συγκεκριμένα οργανώθηκαν. Είναι χαρακτηριστικές μια σειρά από επιτροπές σε πρώτα έτη, μετεγγραφέντων, ακόμα και μεγαλύτερα έτη με αφορμή τις διαγραφές. Μπροστά σε σταθμούς για το φοιτητικό κίνημα ακόμα και τμήματα που υπάρχει σιωπητήριο, όπως το Οικονομικό της ΝΟΠΕ, κάνανε συνελεύσεις ετών μπροστά στο συλλαλητήριο της 6ης Νοέμβρη.

Με βάση και τα παραπάνω χρειάζεται σε καλή συνεργασία με την ΚΟ, να απασχολήσει βαθύτερα η έλλειψη κοινωνικής και πολιτικής πείρας που υπάρχει στις δυνάμεις της ΚΝΕ στα πανεπιστήμια, είναι συνεχής η ανανέωση των γραμμών μας. Χρειάζεται ιδεολογική στήριξη για στρατηγικά ζητήματα όπως της κυβερνητικής εναλλαγής, την στάση του Κόμματος από την ιστορική πείρα σε καμπές της ταξικής πάλης και τα συμπεράσματα από αυτήν, η σταθερή και επαναλαμβανόμενη συζήτηση για την πρότασή μας για το Πανεπιστήμιο και σε ποια κοινωνία θα γίνει πραγματικότητα.

Για να γίνει η Οργάνωση πιο αποκαλυπτική και να συσπειρώνει σταθερά περισσότερους φοιτητές με την πολιτική του Κόμματος, δεν αρκεί ο εμπειρισμός και η τυποποίηση της δουλειάς μας, να αναπολούμε σε κάθε φάση «τι κάναμε πέρυσι». Χρειάζεται επιμονή, σταθερή ενασχόληση και συνεργασία για την παρέμβαση κάθε συντρόφου στον χώρο και το έτος του, να σπάει η συνήθεια και η ρουτίνα, να αναπτύσσεται το θάρρος, η τόλμη και υπεροχή για την πρότασή μας.

Τα όργανα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη βοήθεια σε αυτή την υπόθεση στον Γραμματέα και το Γραφείο της ΟΒ, ώστε με ασυμβίβαστο πνεύμα να ξεπερνιέται ο εντοπισμός αδυναμιών, να ενισχύονται τα μέτρα για το ξεπέρασμά τους.

Στα πανεπιστήμια της Θεσσαλονίκης με επίγνωση της μεγάλης ευθύνης, ότι μιλάμε για τη δεύτερη μεγαλύτερη πανεπιστημιούπολη στη χώρα με χιλιάδες φοιτητές, μπορούμε να γίνουμε ικανότεροι και περισσότεροι μπροστά στο 22ο Συνέδριο του Κόμματός μας, που πέρα από ανάγκη είναι και ζήτημα τιμής για την Περιφερειακή Οργάνωση των ΑΕΙ.

Αυτή την περίοδο συζητάμε τις Θέσεις του Συνεδρίου, της ανώτερης εσωκομματικής διαδικασίας στο Κόμμα. Συμφωνώ με τις Θέσεις.

Στο κείμενο των Θέσεων αναφέρεται εκτενώς το ζήτημα του ιμπεριαλιστικού πολέμου, συνοψίζοντας και συμπεράσματα από τη συζήτηση που έγινε στο Κόμμα και την ΚΝΕ με την πρόσφατη απόφαση της ΚΕ. Είναι ένα ζήτημα που καθορίζει το έδαφος που παρεμβαίνουμε και όλη μας τη δράση.

Επιτακτική ανάγκη για την υλοποίηση της παραπάνω κατεύθυνσης είναι η σημασία ύπαρξης γερών Κομματικών και ΚΝίτικων Οργανώσεων στα νησιά του Αιγαίου, ώστε να καλλιεργείται η αμφισβήτηση της εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και στο κράτος, να προωθείται ο προλεταριακός διεθνισμός και η αλληλεγγύη, να συμβάλουμε στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης σε γραμμή ρήξης και ανατροπής, πάλης για τον σοσιαλισμό.

Για παράδειγμα ο εφησυχασμός που αναφέρεται και στις Θέσεις, καλλιεργείται έντονα από την κυβέρνηση, έχει όμως και άλλες προεκτάσεις στα νησιά και πρέπει να ερμηνεύουμε καλύτερα την επίδρασή τους για να παρεμβαίνουμε πιο διεισδυτικά. Μια πλευρά είναι ότι η αστική τάξη, οι εκάστοτε κυβερνήσεις επιδιώκουν μέσα από τον εφησυχασμό να μην υποβαθμιστεί το λεγόμενο «τουριστικό προϊόν», να συνεχίσει η Ελλάδα να θεωρείται ασφαλής τόπος προορισμού. Αυτό αντανακλάται και στους κατοίκους των νησιών όχι μόνο από την κεντρική παρέμβαση του κράτους αλλά και στην καθημερινότητά τους. Ας σκεφτούμε τους χιλιάδες τουρίστες από την Τουρκία που έρχονται άμεσα σε επαφή οι κάτοικοι των νησιών, ότι σε αυτή τη δραστηριότητα πολλοί στηρίζονται για το εισόδημά τους, επιδρά σε όλα τα τμήματα νεολαίας, νέους εργαζόμενους, φοιτητές, ακόμα και μαθητές γυμνασίου που δουλεύουν στον τουρισμό.

Ετσι διαμορφώνονται και αναπαράγονται λογικές όπως ότι «κόντρες υπάρχουν μεταξύ των δύο χωρών αλλά η κατάσταση δεν θα οξυνθεί». Αντίστοιχα έχουν περάσει περίπου δέκα χρόνια από τις μεγάλες προσφυγικές ροές, που σε συνδυασμό με τον εφησυχασμό, τις χαμηλές απαιτήσεις συνολικά, υπάρχει κόσμος στα νησιά που θεωρεί κανονικότητα τις προσφυγικές ροές, δεδομένο ότι θα υπάρχουν αυτές οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης στο ΚΥΤ, ανέχεται ακόμα και τους νεκρούς στις θάλασσες τους Αιγαίου χωρίς να αντιδρά.

Στην παρέμβασή μας πρέπει να ξεχωρίσουμε τη δουλειά μας στα ΚΥΤ. Στη Σάμο απασχολούνται περίπου 500 εργαζόμενοι και είναι από τους πιο μαζικούς εργασιακούς χώρους, με γρήγορη ανανέωση αφού πολλοί εργαζόμενοι ΜΚΟ έρχονται για ένα ή δύο χρόνια και άρα χρειάζεται σταθερότητα στην παρέμβασή μας. Αντίστοιχη κατάσταση υπάρχει και στα υπόλοιπα νησιά. Συγκεντρώνεται μεγάλο ποσοστό νέων, που η έντονη ενασχόλησή τους με το ζήτημα του προσφυγικού - με θετική αφετηρία στους περισσότερους ότι αυτή η στάση αποτελεί αλληλεγγύη - αλλά και η διαχείριση με αξιοποίηση όλων των αντιδραστικών κατευθύνσεων της ΕΕ, της απαράδεκτης συμφωνίας Ελλάδας - Τουρκίας κ.ο.κ., δημιουργούν και διάφορες αντιλήψεις όπως «θετική συμβολή και ρόλος της ΕΕ», «χρήσιμος ρόλος των ΜΚΟ που καλύπτουν ανεπάρκειες του κράτους» κ.ά.

Ανεβαίνουν οι απαιτήσεις σε εμάς, να έχουμε καλύτερη γνώση των ανταγωνισμών διεθνώς και πιο συστηματική ανάδειξη του ρόλου των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών. Αρα χρειάζεται αναβαθμισμένη λειτουργία των Οργάνων και των ΚΟΒ και ΟΒ, ξεχωριστή θεματολογία σε αυτά τα ζητήματα, περισσότερη προσωπική ενασχόληση, παρακολούθηση των εξελίξεων, μέσα από τον «Ριζοσπάστη», την ΚΟΜΕΠ, τον «Οδηγητή», με σκοπό να τις αξιοποιούμε, να είμαστε πιο διαφωτιστικοί ως προς τη σοσιαλιστική προοπτική, να απαντάμε πιο εύστοχα και διεισδυτικά στα ιδεολογήματα του αντιπάλου.

Η διαπάλη με τα ιδεολογήματα που προβάλλει το κράτος και η αστική τάξη, η ιδεολογική - πολιτική διαφώτιση του λαού και της νεολαίας για τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του πολέμου για το προσφυγικό ως αποτέλεσμα των ανταγωνισμών των μονοπωλίων, η οργανωμένη παρέμβαση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ με κατάλληλο σχέδιο, είναι δουλειά με το πρόγραμμα του Κόμματος σήμερα, συμβάλλει στην προετοιμασία του υποκειμενικού παράγοντα, ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε ότι σε πιθανή κλιμάκωση είναι πολύ πιθανό αυτή να εκφραστεί πρώτα στα νησιά, να καλεστούμε ως κομμουνιστές να ηγηθούμε της προσπάθειας για τη διαβίωση του λαού σε απότομη πτώση του βιοτικού επιπέδου, σε περίοδο που η συντροφικότητα και η αλληλεγγύη θα είναι η μοναδική απάντηση απέναντι στην εξαθλίωση και τον θάνατο.

Οι παραπάνω σκέψεις με προβλημάτισαν ως προς το ζήτημα της επιθεώρησης των δυνάμεών μας. Ζούμε σε αρνητικό συσχετισμό σε αντεπαναστατικές συνθήκες, με αντικατάσταση της γνώσης από την πληροφορία, προσπάθειας χειραγώγησης μέσω ΜΚΔ, εξαρτήσεων, επίδρασης του υποκειμενικού ιδεαλισμού και άρνησης της αντικειμενικής πραγματικότητας, που επηρεάζουν καθημερινά τη νεολαία, διαμορφώνουν απάθεια, χαμηλή συμμετοχή στις μαζικές διαδικασίες, οδηγούν στην απογοήτευση και στη λογική ότι τίποτα δεν αλλάζει. Σε αυτές τις συνθήκες επιδρούν και ιδιαιτερότητες που εμφανίζονται στα νησιά. Ο μεγάλος κατακερματισμος του πληθυσμού, ταυτόχρονα με τις ελάχιστες δυνατότητες για διέξοδο στον πολιτισμό, τον αθλητισμό κ.λπ., που ενισχύει τον ατομισμό, βάζει παραπάνω εμπόδια στη δυναμική ανάπτυξη στη συλλογική δράση αλλά και στην παρέμβαση της Οργάνωσης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να φαίνονται πιο έντονα οι αδυναμίες, να καλούμαστε πιο επιτακτικά να τις λύσουμε, με αποτέλεσμα να δημιουργεί παραπάνω πίεση.

Αρα είναι κρίσιμο ζήτημα και χρειάζεται διαρκής καθοδηγητικός προσανατολισμός, να εξασφαλίζουμε με καλύτερους όρους τη συμμετοχή της Οργάνωσης στο ενιαίο πανελλαδικό σχέδιο, είτε σε επίπεδο κινήματος είτε αυτοτελώς, να συμβάλουμε καθοριστικά στον εμπλουτισμό του σχεδιασμού με στοιχεία που αφορούν την καθημερινότητα της νεολαίας στα νησιά. Να μην υποκύπτουμε σε αντικειμενικές δυσκολίες και υποκειμενισμούς. Να διαμορφώνουμε όρους ώστε τα μέλη της ΚΝΕ, σε κάθε φάση της ζωής τους, να δρουν ως ηγέτες με σκοπό να φέρουν παραπάνω κόσμο σε επαφή με την πρόταση διεξόδου του Κόμματος, να συμβάλουν στη συγκέντρωση δυνάμεων για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού. Εχουμε θετικά παραδείγματα σε αυτή την κατεύθυνση που όμως πρέπει να συνεχιστούν και να σταθεροποιηθούν.

Ως επιτροπή έχουμε υποχρέωση να σκύψουμε περισσότερο πάνω από τέτοιες πλευρές της καθοδηγητικής δουλειάς συμβάλλοντας και στο ανέβασμα της βοήθειας από το Κόμμα προς την ΚΝΕ, στον κοινό βηματισμό και σχεδιασμό, εξασφαλίζοντας ακόμα περισσότερα μέλη της ΚΝΕ να αφομοιώνουν το Πρόγραμμα του Κόμματος, να στρατολογούνται στο Κόμμα. Στον βαθμό που το καταφέρνουμε, θα ξεπερνιούνται φαινόμενα κόπωσης, χαμηλότερης μαχητικοποίησης και συμμετοχής στον σχεδιασμό, θα γίνεται η ενασχόληση του κάθε μέλους ακόμα πιο δημιουργική και συνειδητοποιημένη και όχι τυπική και ρουτινιάρικη.

Οι ΚΝίτικες Οργανώσεις του Αιγαίου μπορούν να βγουν ένα μπόι ψηλότερες, πιο έτοιμες οργανωτικά - πολιτικά - ιδεολογικά, να αντιστοιχηθούν με τον κατεκτημένο προγραμματικά και καταστατικά επαναστατικό χαρακτήρα του Κόμματος!