Ενώ οι πολυδιαφημισμένες αυξήσεις δεν ξεπερνούν ούτε τον επίσημο πληθωρισμό του 2025
Eurokinissi |
Επιπλέον, οι όποιες αυξήσεις στους μισθούς τον ίδιο χρόνο, για τις οποίες θριαμβολογεί ασύστολα η κυβέρνηση, είναι μια απάτη, αφού αυτές περιορίζονται στο 1,46% (!), δηλαδή είναι κάτω και από τον επίσημο πληθωρισμό του έτους που διαμορφώθηκε στο 2,4%!
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το Ειδικό Ετήσιο Τεύχος «Εργάνη» του 2025, προκύπτει πως το περασμένο έτος 695.816 εργαζόμενοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου είχαν μηνιαίες αποδοχές κάτω από 900 ευρώ και αυτά μεικτά. Μάλιστα 379.682 μισθωτοί από αυτούς είχαν μεικτό μισθό κάτω από τα 800 ευρώ, δηλαδή σαφώς κάτω και από τον κατώτατο. Από 901 - 1.000 ευρώ μεικτά λάμβανε το 8,23% των μισθωτών και από 1.001 έως 1.200 ευρώ μεικτά το 24,29%. Δηλαδή, σε σύνολο 2,460 εκατομμύρια μισθωτούς του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου οι 1,494 εκατομμύρια (60,79%) βλέπουν με το ...κιάλι τα 1.500 ευρώ μεικτά, το διαφημιστικό σλόγκαν της κυβέρνησης που υπόσχεται ότι θα φτάσει ο μέσος μισθός.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση της εργατικής τάξης, όπως αποτυπώνεται και στα επίσημα στοιχεία, η δήλωση της υπουργού Εργασίας Ν. Κεραμέως, ότι δήθεν «η πολιτική μας για τα ζητήματα της εργασίας και οι δράσεις μας για την αύξηση της απασχόλησης και την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών αποδίδουν απτά, άμεσα, θετικά αποτελέσματα», είναι τουλάχιστον προκλητική και η «δημιουργική στατιστική» που επιστρατεύει δεν μπορεί να σβήσει το γεγονός πως ένα μεγάλο τμήμα των εργαζομένων αδυνατεί να ικανοποιήσει ακόμα και τις βασικές του ανάγκες, γιατί απλά ο μισθός δεν φτάνει.
Αλλωστε οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους. Ετσι, ο μέσος μισθός πλήρους και μερικής απασχόλησης το 2025 διαμορφώθηκε μόλις στα 1.362,6 ευρώ από 1.342 ευρώ το 2024. Η αύξηση δηλαδή είναι μόλις 20 ευρώ τον μήνα και σε ποσοστό ανέρχεται στο 1,46%. Δηλαδή η υποτιθέμενη αύξηση στην πράξη υπολείπεται ακόμα και του επίσημου πληθωρισμού. Στην πραγματικότητα, ο μέσος μισθός των μισθωτών το 2025 είχε μικρότερη αγοραστική αξία από τον μισθό του 2024. Εξάλλου, από αυτόν τον μισθό πρέπει να αφαιρεθούν οι ασφαλιστικές εισφορές προς τον ΕΦΚΑ (περίπου 15%) αλλά και ο φόρος που αναλογεί. Αν μάλιστα ο υπολογισμός του μέσου μισθού γίνει όχι κατά εργαζόμενο, αλλά με βάση τις θέσεις εργασίας - καθώς 131.122 εργαζόμενοι απασχολούνται σε περισσότερες από μία επιχειρήσεις - τότε αυτός μειώνεται στα 1.293,7 ευρώ μεικτά.
Επιπλέον ο μισθός αυτός για τον οποίο πανηγυρίζει η κυβέρνηση καταφεύγοντας επίμονα σε συγκρίσεις με το 2019, χωρίς όμως να συνυπολογίζει την τεράστια ακρίβεια που επιβλήθηκε την επταετία που μεσολάβησε από τότε, δεν είναι ο μισθός ενός τυπικού οκταώρου. Μέσα περιλαμβάνονται όλες οι αποδοχές των μισθωτών, οι υπερωρίες, η εργασία τη νύχτα, τις αργίες κ.λπ. Είναι ένας μισθός που στην κυριολεξία βγαίνει με τους εργαζόμενους να εξοντώνονται σε ωράρια χωρίς αρχή, μέση και τέλος, με ατέλειωτες υπερωρίες και 13ωρα μπας και καλυφθούν οι υποχρεώσεις, με αποτέλεσμα τα εκατοντάδες «ατυχήματα» με νεκρούς και σακατεμένους στους χώρους δουλειάς. Ολα αυτά η κυβέρνηση βαφτίζει «ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος»!
Στους χαμηλούς και πολύ χαμηλούς μισθούς αποτυπώνεται και η υποαπασχόληση, η οποία επίσημα (κάτω από 35 ώρες) ανέρχεται στο 21,5%, με τους μισούς από αυτούς τους εργαζόμενους να εργάζονται κάτω και από τις 20 ώρες την εβδομάδα.
Ο αριθμός των επιχειρήσεων που λειτουργούσαν στη χώρα μας το 2025 σύμφωνα με την «Εργάνη» ήταν 304.568, που μαζί με τα παραρτήματά τους ανέρχονταν στις 355.509. Παρά την ύπαρξη ενός μεγάλου αριθμού επιχειρήσεων (218.212) που απασχολούν από 1 έως 4 εργαζόμενους και συνολικά καλύπτουν το 15,26% της μισθωτής εργασίας, εντούτοις στον αντίποδα, μόλις 937 επιχειρήσεις με πάνω από 250 εργαζόμενους η καθεμία απασχολούν 750.113 μισθωτούς (28,94%) του συνόλου των απασχολούμενων. Αλλες 4.784 επιχειρήσεις με πάνω από 50 εργαζόμενους η καθεμία απασχολούν συνολικά 474.214 άτομα. Συνολικά οι δύο αυτές κατηγορίες που αριθμούν μόλις 5.721 επιχειρήσεις, απασχολούν το 47,24% του συνόλου των μισθωτών, δηλαδή σχεδόν έναν στους δύο εργαζόμενους στη χώρα μας.
Στο στόχαστρο ο γραμματέας του κλαδικού Συνδικάτου Χημικής Βιομηχανίας
Κινητοποίηση στην πύλη του εργοστασίου της «Durostick ΑΒΕΕ» στον Ασπρόπυργο πραγματοποίησε χθες το πρωί το Συνδικάτο Χημικής Βιομηχανίας Αττικής, απαιτώντας την ανάκληση της απόλυσης του γενικού γραμματέα του Συνδικάτου, Σωτήρη Αγγελόπουλου. Στο πλάι του Συνδικάτου, δίνοντας τη μάχη ενάντια σε μία ακόμα τρομοκρατική απόλυση και στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, βρέθηκαν εκπρόσωποι του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας - Δυτικής Αττικής, της Ομοσπονδίας Χημικής Βιομηχανίας και άλλων συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Σε ανακοίνωσή του το Συνδικάτο καταγγέλλει ότι η εργοδοσία της «Durostick ΑΒΕΕ», δρώντας εκδικητικά, απάντησε στην αγωνία των εργαζομένων για βελτίωση των συνθηκών ζωής, στα αιτήματά τους για αύξηση των μισθών και των διατακτικών, με την απόλυση του εν λόγω συνδικαλιστή.
«Η λογική "σκάσε και δούλευε" δεν θα περάσει!», προειδοποιεί το Συνδικάτο, αναδεικνύοντας παράλληλα ότι η απόλυση είναι παράνομη και καταχρηστική, αφού αφορά εκλεγμένο συνδικαλιστή, μέλος της διοίκησης της Ομοσπονδίας Χημικής Βιομηχανίας.
Με το εργοστάσιο να εδρεύει στη Δυτική Αττική, μια περιοχή όπου η κυβέρνηση διαφημίζει τις εμβληματικές επενδύσεις και τις στρατηγικές συνεργασίες με τις ΗΠΑ, το Συνδικάτο τονίζει ότι «σχεδιάζουν να μετατραπεί σε ειδική οικονομική ζώνη, που σημαίνει καταπάτηση και αναίρεση οποιουδήποτε εργατικού δικαιώματος απέμεινε». Και σε ένα τέτοιο φόντο προσθέτει: «Η απόλυση έρχεται σε μια στιγμή που τα κυβερνητικά σχέδια παραχωρούν το λιμάνι της Ελευσίνας στην ΟΝΕΧ, μετατρέπουν την ευρύτερη περιοχή σε σε ΝΑΤΟικό hub παραγωγής - μεταφοράς πολεμικού υλικού και αμερικανικού LNG. Μετατρέπουν συνολικά την περιοχή σε ορμητήριο, και βάζουν τους εργαζόμενους και τους κατοίκους στο κέντρο των διεθνών ανταγωνισμών».
Το Συνδικάτο καλεί σε συνέχιση της πάλης με συμμετοχή στην πανθριασιακή απεργία στις 6 Φλεβάρη (βλ. σελ. 19) και απαιτεί να ανακληθεί η παράνομη, καταχρηστική και εκδικητική απόλυση. Να δοθούν τώρα ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, που θα ανακουφίζουν από την ακρίβεια. Να αυξηθεί τώρα το ποσό των συναλλαγματικών. Να παρθούν ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας.
Την απόλυση καταγγέλλουν επίσης και απαιτούν να ανακληθεί το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, η ΠΕΜΕΝ κ.ά.
Στο πλαίσιο της χθεσινής κινητοποίησης ο Σταύρος Χρηστίδης, μέλος του ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας - Δυτικής Αττικής και του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων ΕΛΠΕ, κατήγγειλε την εργοδοσία της «Durostick» τονίζοντας ότι η απόλυση εντάσσεται στο πλαίσιο της προσπάθειας των εργοδοτών να χτυπήσουν τα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, ενώ θέλουν να μετατρέψουν το Θριάσιο σε ειδική οικονομική ζώνη. «Βρισκόμαστε εδώ για να πούμε ότι δεν θα περάσει».
Επίσης ο Δημήτρης Εφιεντζής, πρόεδρος του Συνδικάτου Χημικής Βιομηχανίας, ανέφερε ότι ζήτησαν συνάντηση από την εργοδοσία, η οποία όμως δεν απάντησε, με τα συνδικάτα να διαμηνύουν ότι θα κλιμακωθεί ο αγώνας για την ανάκληση της απόλυσης.
Συγκέντρωση στις 12.30 μ.μ., έξω από το ΣτΕ
Παναττική στάση εργασίας (12 μ. - 3 μ.μ.) των εργαζομένων στο Δημόσιο με κάθε σχέση εργασίας, σήμερα, με συγκέντρωση στις 12.30 μ.μ. έξω από το Συμβούλιο της Επικρατείας (Σταδίου 27 και Δραγατσανίου), έχει κηρύξει η ΑΔΕΔΥ, απαιτώντας να εκδοθεί άμεσα απόφαση επαναχορήγησης του 13ου και του 14ου μισθού. Θα ακολουθήσει πορεία στο υπουργείο Οικονομικών για το ζήτημα αυτό και για τη διεκδίκηση μισθολογικών και άλλων αιτημάτων.
Σε μαζική συμμετοχή καλούν με ανακοινώσεις τους συνδικαλιστικές οργανώσεις στο Δημόσιο, μεταξύ άλλων ο Σύλλογος Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής (ΣΥΠΑ), το Σωματείο Εργαζομένων στο Νοσοκομείο «Θριάσιο» και το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής. Απεργιακό κάλεσμα απευθύνουν οι Ομοσπονδίες Συλλόγων Εργαζομένων Υπουργείου Εργασίας και Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών.
Στη Θεσσαλονίκη, τα σωματεία του Δημοσίου καλούν σε απεργιακή συγκέντρωση στις 12.30 μ.μ., στο υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης.
Στο μεταξύ, σύμφωνα με διαρροές στον Τύπο η σχετική απόφαση του ΣτΕ αναμένεται να είναι απορριπτική για την επαναφορά των Δώρων. Και, όπως σημειώνει ο Χριστόφορος Σεβαστίδης, ΔΝ Εφέτης και πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, ανεξάρτητα από την εγκυρότητα ή μη τέτοιων δημοσιευμάτων, «πρέπει να γίνει σαφής ο διαχωρισμός ανάμεσα σε ένα κοινωνικό - πολιτικό αίτημα και σε μία δικαστική διεκδίκηση για να μην δημιουργούνται εσφαλμένες εντυπώσεις και καλλιεργείται κλίμα ηττοπάθειας και απογοήτευσης».
Κι αυτό γιατί, όπως εξηγεί, «τυχόν δικαστική απόρριψη ενός αιτήματος επαναφοράς των Δώρων στον δημόσιο τομέα δεν εμποδίζει την κυβέρνηση να τα επαναφέρει, ούτε τους εργαζόμενους να εξακολουθήσουν να τα διεκδικούν. Εναπόκειται τόσο στην πίεση που θα ασκηθεί από τους ίδιους τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τα σωματεία τους, όσο και από τις προτεραιότητες που θέτει το υπουργείο Οικονομικών για την κατανομή των πόρων του προϋπολογισμού».
Ενώ, σχολιάζοντας το επιχείρημα περί «έλλειψης δημοσιονομικού χώρου», ο Χρ. Σεβαστίδης μεταξύ άλλων σημειώνει ότι η καταβολή των Δώρων στο Δημόσιο αντιστοιχεί στο 15% περίπου του πλεονάσματος για τους μισθωτούς και συνταξιούχους, από τους οποίους αντλείται το μεγαλύτερο μερίδιο των φόρων.
Θυμίζει ακόμα ότι «ο 13ος και ο 14ος μισθός δεν δόθηκε ως φιλανθρωπία στους εργαζόμενους, αλλά ενσωμάτωνε ουσιαστικά μέρος της απλήρωτης εργασίας τους κατά τη διάρκεια του χρόνου και εξακολουθούσε να καταβάλλεται μέσα στις πιο δύσκολες οικονομικές και πολιτικές συνθήκες του περασμένου αιώνα».