«Μπήκαμε στη σχολή μας έχοντας μεγάλη αγάπη για τους υπολογιστές, γράφοντας τις πρώτες γραμμές κώδικα, παρακολουθώντας το πρόγραμμά μας να "κάνει κάτι", αλλά κυρίως με τη διάθεση να δουλέψουμε δημιουργικά και η εργασία μας να έχει πραγματικά θετικό πρόσημο», σημειώνει η ΚΝΕ στην Κλαδική Ανακοίνωση για τους φοιτητές της Πληροφορικής. Ομως «αντί για ουσιαστική γνώση, που να ξεκινά από τον πυρήνα της Πληροφορικής ως επιστήμης - της λογικής, της θεωρίας των αλγορίθμων, του σχεδιασμού συστημάτων, της σχέσης υλικού/λογισμικού - "διδασκόμαστε" πιεστικά τις "τάσεις της εποχής", εργαλεία και τεχνολογίες με ημερομηνία λήξης (...) Μας εκπαιδεύουν ως εύκολα αναλώσιμους εργαζόμενους, εξαιρετικούς στην εφαρμογή των τεχνολογιών που "τρέχουν" αυτόν τον καιρό, αλλά όλο και πιο αδύναμους στην ουσιαστική κατανόηση του "γιατί" και του "προς τι" της κάθε τεχνολογίας».

Αφού αναφέρεται σε προβλήματα και ελλείψεις στις σχολές, η ΚΝΕ σημειώνει ότι «μετά το πτυχίο μάς περιμένει ένα εργασιακό τοπίο άγριο και εχθρικό», με εξαντλητικά ωράρια, ασφυκτική πίεση, συνεχή ανασφάλεια, διαρκές κυνήγι πιστοποιήσεων... «Δίπλα σε αυτό, απαιτούν από εμάς να μην κρίνουμε το περιεχόμενο της δουλειάς μας. Να προγραμματίζουμε χωρίς ερωτήσεις: Είτε πρόκειται για συστήματα καταστολής και πολέμου, είτε για εφαρμογές που στηρίζουν αντικοινωνικές δραστηριότητες όπως ο τζόγος ή η παρακολούθηση», επισημαίνει. Και τονίζει: «Οι φοιτητές των σχολών Πληροφορικής δεν εκπαιδευόμαστε για να γίνουμε ολοκληρωμένοι επιστήμονες, αλλά για να προσαρμοστούμε στις άμεσες και προσωρινές ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων. Τα προγράμματα σπουδών σχεδιάζονται ώστε να παράγουν ευέλικτο και εύκολα αντικαταστάσιμο εργατικό δυναμικό. Στόχος δεν είναι να κατανοούμε, αλλά να εκτελούμε».

Επιπλέον: «Ο εργάσιμος και ο ελεύθερος χρόνος χάνουν τη διάκρισή τους, η τηλεργασία ελαστικοποιεί πλήρως την εργασία, αφού ο "πληροφορικάριος" είναι συνεχώς διαθέσιμος στον εργοδότη, συνεχώς σκέφτεται για το πρόβλημα που τον απασχολεί, κυνηγάει τη μία ή την άλλη πιστοποίηση, χρησιμοποιεί τον ελεύθερο χρόνο του για "να γίνει καλύτερος εργαζόμενος". Η Τεχνητή Νοημοσύνη, που διαφημίζεται ως "εργαλείο προόδου", χρησιμοποιείται από τις ίδιες τις εταιρείες ως μέσο έντασης της εκμετάλλευσης (...) Και την ίδια στιγμή, η είσοδος φτηνότερων εργατικών χεριών από περιοχές της Ασίας και αλλού αξιοποιείται από τους ομίλους για να πιέζουν προς τα κάτω τους μισθούς».

Μιλάει ακόμα για το αφήγημα του ατομικού δρόμου και των start-ups, επισημαίνοντας ότι «από δέκα νεοφυείς επιχειρήσεις, εννιά αποτυγχάνουν, ενώ πίσω τους αφήνουν διαλυμένα όνειρα, εξοντωτικές ώρες απλήρωτης δουλειάς», αφού «το κεφάλαιο ενθαρρύνει τη διαρκή "πρωτοβουλία" των νέων ώστε να αντλεί φρέσκες ιδέες, νέα προϊόντα, νέες εργατικές δεξιότητες, τις οποίες στη συνέχεια εξαγοράζει για ψίχουλα».

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο θέμα της πολεμικής προετοιμασίας, επισημαίνοντας ότι «σχεδιάζονται πανεπιστημιακά προγράμματα και ερευνητικά έργα κάτω από την ομπρέλα στρατιωτικών προγραμμάτων, της ΕΕ ή του ΝΑΤΟ. Οι φοιτητές εξοικειώνονται, από τα χρόνια της σχολής, με την παραδοχή ότι "η τεχνολογία είναι ουδέτερη". (...) Αυτή η "ουδετερότητα" είναι το πιο επικίνδυνο ψέμα της εποχής: Η τεχνολογία που αποκόπτεται από την κοινωνική της λειτουργία παύει να είναι επιστήμη, γίνεται εργαλείο επιβολής».

Η ΚΝΕ τονίζει ότι «η αιτία της υποβάθμισης των σπουδών είναι σε τελευταία ανάλυση η αστική πολιτική στο σύνολό της. Η "άρνηση" αυτής της υποβάθμισης προϋποθέτει την "άρνηση" της αστικής πολιτικής που τη γεννά». Και καλεί: Οι σημερινοί μας αγώνες «βάζουν στο στόχαστρο όλες τις πλευρές της αστικής πολιτικής, ανοίγουν τον δρόμο για τους μεγάλους αγώνες της επόμενης μέρας». Θυμίζει ότι οι φοιτητές έχουν στο πλευρό τους τα ταξικά σωματεία, όπως το ΣΕΤΗΠ και το ΣΜΤ, και θέτει μια σειρά άξονες πάλης κοινούς για εργαζόμενους και φοιτητές.

Η ΚΝΕ φωτίζει τις τεράστιες δυνατότητες της Πληροφορικής, που σήμερα ακρωτηριάζονται, αφού κριτήριο της παραγωγής είναι το κέρδος και η επιστήμη χρησιμοποιείται για πιο επιθετικά όπλα, για καλύτερα συστήματα καταστολής, για να γίνουν οι εργασιακές σχέσεις αφόρητες... Η ανακοίνωση αναλύει πώς στη σοσιαλιστική κοινωνία η Πληροφορική μπορεί να επιτρέψει τη γρήγορη συλλογή και επεξεργασία μεγάλου όγκου δεδομένων για την παραγωγή, τις πρώτες ύλες, τις υποδομές, τις ανάγκες, μπορεί να συμβάλει στον συντονισμό κλάδων και περιοχών, ώστε να αποφεύγονται ελλείψεις, καθυστερήσεις, σπατάλες κ.λπ., και τονίζει: «Η πραγματική απελευθέρωση της τεχνολογίας περνά μέσα από την απελευθέρωση της κοινωνίας από τα δεσμά του καπιταλιστικού κέρδους. Η Πληροφορική, ενταγμένη στον κεντρικό σχεδιασμό και στην κοινωνική ιδιοκτησία, μπορεί να γίνει δύναμη για μια νέα κοινωνία: Τη σοσιαλιστική κοινωνία».

Στους προπτυχιακούς φοιτητές των Τμημάτων Ψυχολογίας, που προσδοκούν οι κόποι τους «να βρουν δικαίωση στην προσφορά στον συνάνθρωπο, στην ψυχική του υγεία, στην εξέλιξη της επιστήμης μας», απευθύνεται η ΚΝΕ με μια ακόμα κλαδική ανακοίνωση.

Σε αυτή, αφού σημειώνει ότι οι σπουδές μας δεν ανταποκρίνονται στο κατακτημένο επίπεδο της επιστημονικής σκέψης, περιγράφει ότι η πρακτική άσκηση γίνεται με... «ατομική ευθύνη», απλήρωτη, χωρίς ασφάλιση, ενώ σύγχρονα «δεδομένα και μέθοδοι, νέα γνώση δεν ενσωματώνονται στα προγράμματα σπουδών»...

Μιλώντας για τα προγράμματα σπουδών, η ΚΝΕ σημειώνει ότι «ανάγουν την ψυχική υγεία σε ατομική υπόθεση, αποκόπτοντας το άτομο από την κοινωνία στην οποία ζει, αναπτύσσεται και σχετίζεται. Προάγουν και ανορθολογικές θεωρίες, όπως αυτές που ιατρικοποιούν τα ψυχικά φαινόμενα, δηλαδή δίνουν βάση κατά προτεραιότητα στην κληρονομικότητα και τη χημεία του εγκεφάλου για να "εξηγήσουν" την ανθρώπινη δραστηριότητα μέσα στο κοινωνικό περιβάλλον». Και προσθέτει μεταξύ άλλων: «Η ψυχική υγεία του ατόμου προσεγγίζεται με αφετηρία την ψυχοπαθολογία και τα κριτήρια διάγνωσης αυτής και όχι με βάση το πώς οι κυρίαρχες κοινωνικές σχέσεις επιδρούν στην ατομική συνείδηση, στους όρους ανάπτυξης του κοινωνικού ανθρώπου, στις ανθρώπινες σχέσεις και τον ρόλο τους στην ανάπτυξη ψυχικών δυσκολιών και δυσφορίας».

Ακολούθως αναφέρει ότι οι πτυχιούχοι «για να εργαστούν με βάση κάποια προσέγγιση - μέθοδο Ψυχοθεραπείας ή στη Συμβουλευτική, απαιτείται να παρακολουθήσουν προγράμματα για να πιστοποιηθούν από μεγάλες εταιρείες! (...) Δηλαδή, επαγγελματικά δικαιώματα που κανονικά θα έπρεπε να είναι ενσωματωμένα στο πτυχίο μας, "διανέμονται" από αμφιβόλου επιστημονικής επάρκειας και ποιότητας, επιμέρους, πανάκριβες, πιστοποιήσεις! Αυτή η κατάσταση μας οδηγεί ήδη από το Α' έτος να τρέχουμε στην κούρσα συλλογής τίτλων βεβαιώσεων», σημειώνει η ΚΝΕ, τονίζοντας ότι στόχος είναι η διαμόρφωση μιας δεξαμενής πτυχιούχων με διαφοροποιημένα προσόντα, απ' όπου η εργοδοσία θα διαλέγει ευέλικτη και φτηνή εργασία με διαφοροποιημένες παροχές ανάλογα με το πόσο μπορεί να πληρώσει ο θεραπευόμενος!

Αφού επισημαίνει ότι οι απόφοιτοι συχνά δουλεύουν εθελοντικά στο όνομα της απόκτησης γνώσης και εμπειρίας αμέσως μετά τη λήψη του πτυχίου, η ΚΝΕ τονίζει: «Εργαζόμενος στην Ψυχική Υγεία, στην Ειδική Αγωγή, το Προσφυγικό; Αυτοαπασχολούμενος; Ολες οι εναλλακτικές πάνε μαζί με την ανασφάλεια, την περιπλάνηση, το burn out»... Και αναφέρεται αναλυτικά στο καθεστώς της δουλειάς με μπλοκάκι, χωρίς Δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, στην περιπλάνηση των αναπληρωτών ψυχολόγων στα σχολεία, στους εργαζόμενους σε ΜΚΟ και ΑΜΚΕ που φτάνουν να αναγκάζονται να αναζητούν χορηγούς και χρηματοδοτήσεις κ.ο.κ. Μιλώντας για την επαγγελματική εξουθένωση, επισημαίνει ότι δεν αρκεί για να την ανατρέψει η προσωπική ψυχοθεραπεία και η επαγγελματική εποπτεία και δίνει στοιχεία από την ΕΕ για την κατάσταση των εργαζομένων, τις ελλείψεις δομών κ.ο.κ.

Η ΚΝΕ τονίζει: «Η ψυχική υγεία δεν είναι απλώς η απουσία διαταραχής, αλλά κατάσταση ευεξίας και δυνατότητας δημιουργικής ζωής. Ωστόσο, στον καπιταλισμό αυτός ο ορισμός αλλοιώνεται: Η υγεία αντιμετωπίζεται κυρίως ως ικανότητα για εργασία και παραγωγικότητα προς όφελος του κεφαλαίου. Το ενδιαφέρον για τη σωματική και ψυχική κατάσταση του εργαζομένου φτάνει μέχρι το σημείο που εξυπηρετεί την κερδοφορία». Και προσθέτει ότι «αντίδοτο στην ψυχική και πνευματική καχεξία είναι η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη, η αγωνιστική στάση ζωής και η πάλη για κοινωνική αλλαγή».

Με αυτό το πνεύμα τονίζει ότι «έχουμε ανάγκη για επιστήμονες ψυχολόγους που δεν θα βλέπουν μόνο το σύμπτωμα αλλά και τον κόσμο που το γεννά» και περιγράφει έτσι το πρόγραμμα σπουδών που έχουμε ανάγκη σήμερα, ώστε ο ψυχολόγος «να μπορεί να ακούει όχι μόνο το άτομο, αλλά και την εποχή που "μιλά" μέσα του». Τονίζει ότι χρειάζεται ουσιαστική διεπιστημονικότητα, αλλά και πρακτική άσκηση στην κοινότητα (σχολεία, χώρους δουλειάς, κοινωνικές υπηρεσίες κ.λπ.) όπου ο μελλοντικός ψυχολόγος μαθαίνει να εργάζεται με ανθρώπους μέσα στις ζωντανές συνθήκες της ζωής τους.

Και περιγράφοντας την πρόταση του ΚΚΕ για την ψυχική υγεία στον σοσιαλισμό, τονίζει ότι «είναι κοινωνικό αγαθό με υψηλού επιπέδου παροχή υπηρεσιών για όλους και όχι εμπόρευμα», βασική προτεραιότητα είναι η πρόληψη σε όλα τα επίπεδα, κεντρικό ρόλο διαδραματίζει το Κέντρο Ψυχικής Υγείας ως τμήμα του ενιαίου λειτουργικά Κέντρου Υγείας, ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην παιδική και εφηβική ηλικία.

«Τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στα Τμήματα Ψυχολογίας παλεύουμε για την επιστήμη μας, για μια Ψυχολογία που δεν θα υπηρετεί την προσαρμογή του ανθρώπου στην αδικία, αλλά την κατανόηση και την απελευθέρωσή του», τονίζει η ΚΝΕ.