Οπως αναφέρεται στις Θέσεις της ΚΕ για το 22οΣυνέδριο «Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν τη θέση μας για τον ρόλο της Τοπικής και Περιφερειακής Διοίκησης ως τμήματος του κρατικού μηχανισμού και ενεργητικού παράγοντα για την υλοποίηση του αστικού σχεδιασμού».

Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για τη δυσκολία των συνθηκών στις οποίες καλούμαστε να ανταποκριθούμε στα καθήκοντά μας ως κομμουνιστές και ως δημοτική αρχή. Ο αντιλαϊκός ρόλος της, ως κρίκος του αστικού κράτους, είναι γνωστός. Αυτόν υπηρετούν όλες οι δημοτικές αρχές των αστικών κομμάτων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, ΣΥΡΙΖΑ) διαχρονικά, αλλά και οι δήθεν ανεξάρτητοι «δορυφόροι» τους.

Δήμοι και Περιφέρειες μετατράπηκαν σε μηχανισμούς προσέλκυσης και αξιοποίησης κονδυλίων από την ΕΕ και αναπτυξιακά προγράμματα, με στόχο την ενίσχυση της κερδοφορίας μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, ενώ οι επιπλέον πόροι που έρχονται στον δήμο μέσω ΕΣΠΑ ή άλλων ευρωπαϊκών προγραμμάτων, προορίζονται για συγκεκριμένες δράσεις και έργα σε αυτήν την κατεύθυνση.

Με αυτά τα κριτήρια, από πλευράς ΕΕ, κυβέρνησης, ΚΕΔΕ και Περιφέρειας, μια σειρά έργα θεωρούνται επιλέξιμα ή μη από διάφορα χρηματοδοτικά εργαλεία (ΕΣΠΑ, Ταμείο Ανάκαμψης κ.λπ.), απαντώντας επί της ουσίας στο ερώτημα για ποιον προορίζονται και τι θέτουν ως προτεραιότητα. Είναι χαρακτηριστική η παντελής έλλειψη έργων που σχετίζονται με την αντιπλημμυρική, αντιπυρική και αντισεισμική θωράκιση, τη σχολική στέγη, τις υποδομές, αφού τέτοια έργα δεν επιφέρουν κέρδη στους επιχειρηματικούς ομίλους και δεν υπηρετούν την περιβόητη «ανάπτυξη».

Αναλαμβάνοντας την ευθύνη διοίκησης του Δήμου, 11 χρόνια τώρα, πορευτήκαμε και συνεχίζουμε να πορευόμαστε με τον τρόπο που είχαμε δεσμευτεί προς το λαό της Πάτρας, ως λαϊκή αντιπολίτευση σε έναν αστικό κρατικό θεσμό με ασφυκτικά πλαίσια, κόντρα στον αντιλαϊκό - αντιδραστικό του χαρακτήρα. «Λαϊκή Αντιπολίτευση» στον αστικό σχεδιασμό, σημαίνει μέτρα και έργα που δίνουν ανάσες ανακούφισης στις λαϊκές οικογένειες, σε συνθήκες που η ακρίβεια καλπάζει, οι εργαζόμενοι βλέπουν το μισθό να εξαϋλώνεται, ενώ εντείνεται η πολεμική προετοιμασία και η εμπλοκή της χώρας, ακόμα και οι εργασιακές σχέσεις εντάσσονται σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας.

Τη στροφή αυτή στην πολεμική οικονομία και τη μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας μας στις ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις, αναδείξαμε και με αφορμή τις πυρκαγιές του Αυγούστου, για το ρόλο της Πολιτικής Προστασίας. Βασικός στόχος η ολοκληρωτική ένταξή της στο πλαίσιο της κοινής στρατηγικής «ανθεκτικότητας» της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ, συνδυασμένα με την παραπέρα καταστολή του λαού. Κύρια κατεύθυνση η προμήθεια μέσων και πυροσβεστικών οχημάτων διπλής χρήσης, δηλαδή εξοπλισμού που θα μπορεί να εξυπηρετήσει τόσο την Πολιτική Προστασία, όσο και τις εγκληματικές γεωπολιτικές επιχειρήσεις (π.χ. πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ»).

Η δημοτική αρχή βρέθηκε στο πλάι των εργαζομένων, μαζί με το Εργατικό Κέντρο Πάτρας κόντρα στις αστικές επιλογές, στηρίζοντας τις διεκδικήσεις του λαϊκού κινήματος.

Δώσαμε μάχη ενάντια στην εγκατάσταση γιγαντιαίου αιολικού πάρκου μέσα στον Πατραϊκό Κόλπο, στο πλαίσιο του Εθνικού Προγράμματος για τα Υπεράκτια Αιολικά Πάρκα, που αποτελεί ακόμα μια «επιδότηση» της κυβέρνησης - με τις ευχές της ΕΕ -, για την υλοποίηση ιδιωτικών επενδύσεων σε μια σειρά κλάδους και κύρια στους μεγάλους ενεργειακούς ομίλους, στο όνομα της «πράσινης Ενέργειας» και της «απελευθέρωσής» της.

Αναδείξαμε τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης συνολικά για το παραλιακό μέτωπο της Πάτρας, που καλείται να εξυπηρετήσει τόσο την πολεμική οικονομία, το τουριστικό κεφάλαιο, αλλά και τις μεταφορές και τους σχεδιασμούς για διαμετακομιστικό κόμβο.

Οι εξελίξεις σχετικά με το τρένο και τη διέλευσή του, με την υπογειοποίησή του να αποτελεί διεκδίκηση του πατραϊκού λαού, σωματείων, συλλόγων, υπηρετούν αυτούς ακριβώς τους σχεδιασμούς. Το έργο δεν εγκρίθηκε από την ΕΕ, αφού έγινε ανακατεύθυνση πόρων προς τα σιδηροδρομικά έργα της κεντρικής Ευρώπης και του τμήματος Αλεξανδρούπολη - Ορμένιο, για να στηριχτούν οι ανάγκες του πολέμου στην Ουκρανία.

Στη Βόρεια λιμενολεκάνη του παλαιού λιμένα σχεδιάζεται η κατασκευή μαρίνας μεγάλων σκαφών (προϋπολογισμού 12 εκατομμυρίων ευρώ), ενώ τα παλαιότερα σχέδια για εγκατάσταση δεξαμενών LNG στο Νέο Λιμάνι έδωσαν τη θέση τους στη μετατροπή τμήματός του σε «επιχειρησιακή βάση» και υποστηρικτικό κόμβο των γεωστρατηγικών σχεδιασμών σε σχέση με τις εξορύξεις, με βάση τη συμφωνία της κυβέρνησης με τους ενεργειακούς κολοσσούς για το «Οικόπεδο 2» και την έναρξη διερευνητικών γεωτρήσεων φυσικού αερίου στο Ιόνιο.

Τις τραγικές συνέπειες της ακρίβειας και των αυξήσεων στο ρεύμα και τα καύσιμα, που κατατρώνε το λαϊκό εισόδημα, που φέρνουν στο χείλος της καταστροφής τους μικρούς επαγγελματίες της πόλης μας, αναδείξαμε όλο το προηγούμενο διάστημα και δώσαμε μάχη για να κρατηθεί ο λαός της πόλης μας όρθιος, παίρνοντας μέτρα για την ανακούφισή του.

Οπως την κατάργηση των τροφείων στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, με κοινωνικοοικονομικά κριτήρια, τη δωρεάν πρόσβαση στις αθλητικές εγκαταστάσεις, τις δωρεάν θερινές παιδικές κατασκηνώσεις, το Λαϊκό Φροντιστήριο. Ταυτόχρονα, κρατήσαμε τα δημοτικά τέλη σε χαμηλά επίπεδα.

Αντίστοιχα πρέπει το επόμενο διάστημα να αναδείξουμε ακόμα περισσότερο τις εξελίξεις σχετικά με το νερό και τις ΔΕΥΑ, αλλά και τη διαχείριση των απορριμμάτων, την ανακύκλωση και την καρκινογόνα καύση που προωθείται το τελευταίο διάστημα.

Συνεχίζουμε να φωτίζουμε τα μεγάλα αδιέξοδα που δημιουργεί η αντιλαϊκή πολιτική όλων των κυβερνήσεων, ταυτόχρονα με την τιτάνια προσπάθεια που διεξάγουμε, ώστε να μην «χαρατσώνει» ο δήμος μας τον πατραϊκό λαό.

Με όλες τις κυβερνήσεις, οι δήμοι μετατράπηκαν σε μηχανισμό υλοποίησης της κυβερνητικής πολιτικής, των επιδιώξεων της αστικής τάξης, της ΕΕ, εμπορευματοποιώντας μια σειρά υπηρεσίες, που θα έπρεπε να είναι ευθύνη του κράτους, όμως περνάνε ως αρμοδιότητες στην Τοπική Διοίκηση.

Δίνουμε απάντηση στην εμπλοκή ιδιωτών και χορηγών σε υποδομές και έργα που είναι ευθύνη του κράτους. Εφοπλιστές, βιομήχανοι, ενεργειακοί κολοσσοί, τράπεζες και πολυεθνικές με το πρόσχημα της «αποκατάστασης» και των χορηγιών απολαμβάνουν φορολογικά κίνητρα, διαφημίζονται, παίρνουν «πράσινες» πιστοποιήσεις.

Πάγια αιτήματά μας παραμένουν η χρηματοδότηση για αντισεισμική, αντιπλημμυρική, αντιπυρική προστασία, η αξιοποίηση των ελεύθερων χώρων χωρίς ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, η στήριξη των κοινωνικών δομών, των ατόμων με αναπηρία, των παιδιών που βρίσκονται σε εξάρτηση, της σχολικής στέγης, του αθλητισμού και του πολιτισμού.

Μέσα από τη θέση μας στην Τοπική Διοίκηση, έχουμε δυνατότητες παρέμβασης και επαφής με έναν κόσμο που βρίσκεται έξω από τη συλλογική ζωή και δράση. Θα κριθούμε στο πώς παρεμβαίνουμε, πόσοι κερδίζονται με τη στρατηγική και το Πρόγραμμα του Κόμματος, κατά πόσο προβάλλουμε τα χαρακτηριστικά της σοσιαλιστικής κοινωνίας την οποία εμείς σχεδιάζουμε και θα οικοδομήσουμε.

Η εσωοργανωτική διαδικασία των προηγούμενων μηνών, με τη μελέτη και τη συζήτηση των 4 Αποφάσεων της ΚΕ στις ΚΟΒ, προετοίμασε με τον καλύτερο τρόπο το κομματικό δυναμικό για τις Θέσεις του 22ου Συνεδρίου. Αρκετά πριν τη δημοσίευση των Θέσεων, οι Οργανώσεις είχαν συζητήσει βασικούς άξονες των Θέσεων σε ξεχωριστές συνεδριάσεις, είχαν εντοπιστεί αδυναμίες σε επίπεδο ΚΟΒ, είχαν μπει στόχοι.

Το κείμενο των Θέσεων έχει μια ωραία λογική να κωδικοποιεί με 1,2,3... πώς πρέπει να δουλέψουμε, στόχους, αδυναμίες, ιεραρχήσεις σε κάθε μια από τις ενότητες. Εγώ θα σταθώ σε τρία ζητήματα:

1. Ξεχωρίζει στη συζήτηση όλης της περιόδου, η εντοπισμένη αδυναμία να δουλεύουμε με το Πρόγραμμα του Κόμματος στην καθημερινή μας δράση. Αυτό που λέμε πολύ πιο καθαρά, ότι το Πρόγραμμα είναι το εργαλείο να ανοίξουμε τη συζήτηση και όχι η κατάληξη της κουβέντας με όποιον έχουμε για στρατολογία, φαίνεται να είναι πια κατανοητό στις δυνάμεις μας. Αυτό όμως δεν αρκεί για να λυθεί το «πρόβλημα», καθώς το μεγαλύτερο θέμα φαίνεται να είναι η αφομοίωση του Προγράμματός μας από τα κομματικά μέλη. Δηλαδή να έχει κατανοηθεί και να έχει «χωνευτεί» το Πρόγραμμα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μπορεί να αποδοθεί με πολύ απλό τρόπο σε όποιον κουβεντιάζουμε αλλά και να μπορεί να συνδεθεί με μια καθημερινή εξέλιξη σε έναν χώρο. Στη σελίδα 43 των Θέσεων το κείμενο αναφέρει την πίεση που δεχόμαστε στο ότι αυτά που λέμε είναι ανέφικτα, ότι ο καπιταλισμός έχει βρει τον τρόπο να είναι αιώνιος κ.λπ. Πιστεύω ότι υπάρχει ένα κομμάτι των δυνάμεών μας που έχει επηρεαστεί από αυτήν τη συζήτηση. Που μπορεί να παλεύει γιατί είναι αγωνιστής, δίκαιος, για να έχει καθαρή τη συνείδησή του, για να εμποδιστούν εξελίξεις, για να έχουμε κάποιες κατακτήσεις σήμερα, αλλά στο ερώτημα αν πιστεύει ότι ο σοσιαλισμός είναι εφικτός, να έχει ένα μούδιασμα. Νομίζω ότι πρέπει να ενταθεί η συζήτηση που λέει ότι «σήμερα όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά», δηλαδή η εξέλιξη του καπιταλισμού, οι εξελίξεις στα πολεμικά μέτωπα, οι τεράστιες αντιπαραθέσεις των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και γενικότερα οι συνθήκες της εποχής, μπορούν να δρομολογήσουν εξελίξεις! Η προετοιμασία που κάνουμε για να είμαστε έτοιμοι όταν έρθει η ώρα... μπορεί αυτή η ώρα να είναι πιο κοντά από ό,τι φανταζόμαστε. Αρα πρέπει να βαθύνει η πίστη όλων των κομματικών μελών στην υπόθεση που παλεύει το Κόμμα και για να γίνει αυτό χρειάζεται να αφομοιωθεί βαθιά η θεωρία μας, η Ιστορία μας, οι θέσεις μας.

2. Ενα ζήτημα, που βέβαια είναι γνωστό και ίσως οι μικρές Οργανώσεις το αντιμετωπίζουν περισσότερο, είναι αυτό της πολυχρέωσης των στελεχών. Ιδιαίτερα σύντροφοι νέοι σε ηλικία, με μικρά παιδιά και οικογενειακές υποχρεώσεις δυσκολεύονται. Το αποτέλεσμα είναι να μένει δουλειά πίσω, να τρέχουμε να βγουν ένα σωρό δραστηριότητες, στο κίνημα κυρίως, και εντέλει να μη μένει ο χρόνος που με μια ηρεμία χρειάζεται να βλέπουμε κάποιες καθοδηγητικές πλευρές για την ΚΟΒ ή τον τομέα ευθύνης που έχουμε αναλάβει αλλά και ούτε να μπορούμε να βαθύνουμε έναν δεσμό με ένα κομμάτι του περίγυρου. Χρειάζεται να είμαστε καλύτερα προσανατολισμένοι στην ανάδειξη νέων στελεχών και να παίρνουμε και τα αντίστοιχα μέτρα. Το νέο επίπεδο σχολής που θα παρακολουθούν όλα τα κομματικά μέλη μπορεί να βοηθήσει σε αυτήν την κατεύθυνση. Χρειάζεται να υπάρχει από τα όργανα ένας προσανατολισμός σε σχέση με το ποιοι σύντροφοι χρειάζεται να βοηθηθούν περισσότερο για να μπορέσουν να παίξουν έναν τέτοιο ρόλο.

3. Τέλος, νομίζω ότι πρέπει να μας απασχολήσει περισσότερο και να βγούμε πιο επιθετικά στο θέμα των εξαρτήσεων, τζόγος, διαδίκτυο, αλκοόλ, ναρκωτικά. Είναι τεράστιο θέμα στη νεολαία, ακόμα και σε πολύ μικρές ηλικίες αλλά και στις ηλικίες των 30-40. Οι συνθήκες σήμερα είναι πολύ διαφορετικές σε σχέση με κάποια χρόνια πριν. Εκεί που κάποτε μπορεί να ακούγαμε από γονείς, που καμία σχέση δεν είχαν με το Κόμμα, ότι νιώθουν ασφαλείς που τα παιδιά του είναι στην ΚΝΕ γιατί ξέρουν ότι δεν θα μπλέξουν με ναρκωτικά, σήμερα ακούμε όλο και πιο συχνά από γονείς να λένε στα παιδιά τους να δοκιμάσουν μαζί τους το πρώτο τους «τσιγάρο» για να τους εξασφαλίσουν την «ποιότητα του προϊόντος»! Υπάρχουν άσχημες πρωτιές, όπως ότι η Κέρκυρα είναι πανελλαδικά πρώτη σε χρήση κάνναβης σε μαθητές γυμνασίου, που μας θυμίζουν ότι τα παιδιά μας είναι πολύ πιο εκτεθειμένα, από πολύ μικρές ηλικίες. Θεωρώ ότι πρέπει θαρρετά να ανοίξει η συζήτηση στις ομάδες του «κόκκινου Αερόστατου», να υπάρξει μια αντίστοιχη στήλη στο περιοδικό ακόμα και στη στήλη του «Ριζοσπάστη» «παιδί και οικογένεια», μια συχνή αρθρογραφία που να εξοπλίζει και να βοηθάει να ανοίγει η συζήτηση σε νέους γονείς, σε συλλόγους γονέων και γενικότερα στο κίνημα.