Συμφωνώ με τις θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το 22ο Συνέδριό του.
Δικαίως «πιάνει» αρκετές σελίδες στις θέσεις το ζήτημα κατά πόσο και σε ποιον βαθμό αξιοποιείται ή όχι το Πρόγραμμα του Κόμματος, η στρατηγική μας, στον καθημερινό σχεδιασμό των οργανώσεων. Δηλαδή κατά πόσο προσανατολιζόμαστε στη δράση μας με αυτό και η δράση μας το υπηρετεί, διεισδύουμε με αυτό στις μάζες, στον λαό, ανοίγουμε δρόμους και φωτίζουμε την πρόταση διεξόδου που προτείνουμε.
Αυξάνονται οι απαιτήσεις και πρέπει πραγματικά η δουλειά με το Πρόγραμμα να αποτελεί κριτήριο, ειδικά όταν σε Τ.Ο. και ΚΟΒ υπάρχουν αρκετά νέα κομματικά μέλη, που όπως είναι φυσιολογικό δεν διαθέτουν ακόμα μια πιο ολοκληρωμένη πείρα από μάχες, από τις απαιτήσεις της διαπάλης με τον αντίπαλο και σύγκρουσης με την εργοδοσία. Η καθημερινή δουλειά με τη στρατηγική μας φυσικά αφορά το σύνολο των ΚΟΒ και των κομματικών μελών, αφού από μόνη της η κομματική ηλικία κάποιου δεν σημαίνει και αυτόματα κατανόηση και αφομοίωση των επεξεργασιών μας.
Οι Θέσεις αναφέρουν ότι όλη η δράση και λειτουργία μας πρέπει να αντιστοιχηθεί στο Πρόγραμμα και η δουλειά με αυτό να μην είναι τυπική. Το πού βρισκόμαστε και η απόσταση που μας χωρίζει από τον στόχο αποτυπώνονται όλο το προηγούμενο διάστημα στη δράση μας. Από τη μία με το ξέσπασμα του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία και αυτοτελώς ως Κόμμα και μέσα στο κίνημα, στα σωματεία που δρούμε, θέσαμε σωστά, κόντρα στις άλλες δυνάμεις που μιλούσαν για «δυτικό ιμπεριαλισμό» αφήνοντας χώρο πρακτικά να πρέπει να διαλέξουμε στρατόπεδο, όλη μας τη στρατηγική με βάση το Πρόγραμμά μας, δηλαδή τι πόλεμος είναι αυτός, ποιοι συγκρούονται, τι κατεύθυνση πρέπει να έχει το κίνημα, ποια αιτήματα είναι εκείνα που πρέπει να υιοθετήσουμε, ποια η διέξοδος. Από την άλλη όταν έρχεται η ώρα να παρέμβουμε σε μεγάλους χώρους δουλειάς που έχουμε δυνάμεις και τους ιεραρχούμε, η λειψή δουλειά και επεξεργασία δεν μας αφήνει να πάμε ένα βήμα παραπέρα τη συζήτηση, με βάση τη στρατηγική μας, πώς θα είναι οι χώροι που εμείς δουλεύουμε και ματώνουμε πραγματικά σε μια άλλη κοινωνία, με άλλη οργάνωση της οικονομίας, ποιους θα εξυπηρετούν κ.λπ. Φωτίζονται έτσι κενά και αδυναμίες που υπάρχουν σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο, που μπαίνουν πολλές φορές εμπόδιο στη διεύρυνση επαφών, στην απόκρουση της πίεσης που αντικειμενικά θα δέχονται οι δυνάμεις μας, πολλές φορές δεν «σπάει» μια ειδησεογραφικού χαρακτήρα συζήτηση που δεν μας εξυπηρετεί.
Αναφέρεται επίσης στις θέσεις ότι οι στόχοι της οργανωτικής ισχυροποίησης παραμένουν αποσπασμένοι σε έναν βαθμό από την προσπάθεια ιδεολογικής και πολιτικής ισχυροποίησης. Αυτό σε μια κλαδική Τ.Ο. και λόγω της κοινωνικοταξικής σύνθεσης, των ωραρίων και όρων ζωής και δουλειάς γενικότερα πρέπει να το εκτιμήσουμε, τι μέτρα παίρνουμε δηλαδή για διάβασμα στην ΚΟΒ, αν τα στελέχη ιεραρχούν τέτοια ζητήματα ή αν «χάνεται στα πολλά» η μελέτη, η αξιοποίηση του «Ρ» κ.λπ. Αν δεν μετρηθούν βήματα σε αυτά τα θέματα θα πιέζει παραπάνω τις δυνάμεις μας, τους οπαδούς και φίλους ο σωστά εκτιμώμενος αρνητικός συσχετισμός, θα καλλιεργείται απογοήτευση, αργά θα προχωράει σχεδιασμός, θα μένουν στάσιμα τα πράγματα, θα κλεινόμαστε στον μικρόκοσμο της επιχείρησης, δεν θα βλέπουμε και δεν θα δρούμε με όρους της «μεγάλης εικόνας» των εξελίξεων.
Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα να επηρεάζεται η λειτουργία σε όργανα και ΚΟΒ. Ενώ οι ΤΕ μετράνε βήματα, στις ΚΟΒ ατονεί αρκετές φορές η ποιοτική συζήτηση, με δυσκολία έρχεται εικόνα ή και καθόλου, για το αποτύπωμα των εξελίξεων στον χώρο ευθύνης, από τη συζήτηση με βάση την πρόταση του Κόμματος, μεταφέρεται μια στεγνή περιγραφή πολλές φορές που αποτυπώνει βέβαια και τις ελλείψεις στη δράση μας, τι ανοίξαμε στον χώρο κ.λπ. Πάει σε δεύτερη μοίρα η δουλειά με τη στρατηγική, η πολιτική τροφοδότηση, αναλωνόμαστε σε fast track διαδικασίες. Πολλές φορές αυτό οφείλεται και σε έναν σχεδιασμό που δεν είναι ολοκληρωμένος ή που δεν «κοιτάει» μακροπρόθεσμα, ώστε να απαιτείται και η ανάλογη ιδεολογική - πολιτική τροφοδότηση.
Τέλος, εκείνο που θα ήθελα να επισημάνω, επειδή το βρήκαμε απέναντί μας το προηγούμενο διάστημα μέσα σε μια σειρά μάχες, είναι πώς δρούμε και δίνουμε συνέχεια έχοντας ως παρακαταθήκη ό,τι μάχη δώσαμε νικηφόρα, όπου βελτιώσαμε τους δείκτες της πολιτικής επιρροής μας. Να δρούμε δηλαδή όχι αμυντικά, αλλά να προβάλλεται επιθετικά μέσα από τη στάση και τη δράση μας, πόσο χειρότερα θα ήταν τα πράγματα αν δεν δρούσαμε στο κίνημα, στα σωματεία, ακόμα και εκεί που μπορεί να μη φαίνονται άμεσα αποτελέσματα, πόσο μάλλον όταν υπάρχουν κατακτήσεις κάπου. Πόσοι νόμοι έχουν μείνει στα χαρτιά, επειδή βρήκαν απέναντι το εργατικό - λαϊκό κίνημα όπως κάναμε με τον νόμο για την απαγόρευση των συγκεντρώσεων, τα εμπόδια στην απεργία κ.ά.
Μελετώντας τις Θέσεις του 22ου Συνεδρίου μας, καταλαβαίνει κανείς τον μακρύ και κοπιαστικό δρόμο που έχουμε κάνει για να κατακτήσουμε το σημερινό επίπεδο στις θεωρητικές μας επεξεργασίες. Εξοπλισμένοι και με την Απόφαση μετά το πέρας του Συνεδρίου συνδυάζουμε την επαναστατική μας θεωρία με την πράξη και με χαρά, αισιοδοξία και πίστη στις αρχές μας εκπληρώνουμε την αποστολή του Κόμματός μας για ΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας, για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό!
Συμφωνώ με τις Θέσεις για το 22ο Συνέδριο του Κόμματος. Υποδεχόμαστε το Συνέδριό μας με περηφάνια, μαχητική αισιοδοξία για το δίκιο του αγώνα μας, όπως αρμόζει στα 107 χρόνια ζωής και δράσης του Κόμματός μας, στο επαναστατικό μας Πρόγραμμα.
Η τεράστια πείρα που έχουμε αποκτήσει, τα συμπεράσματα -θετικά και αρνητικά - που αποτυπώνονται στις Θέσεις, είναι πολύτιμα και μέσα από την αφομοίωσή τους πρέπει να μπουν στην καθημερινή δράση, ώστε η υπόθεση του Κόμματος να ανεβαίνει κάθε φορά «ένα μπόι ψηλότερα». Να καταφέρουμε να δουλεύουμε όλοι μας με το Πρόγραμμά μας καθημερινά, να αντιστοιχηθούμε με το ύψος των απαιτήσεων και των δυνατοτήτων που υπάρχουν σήμερα για το κέρδισμα δυνάμεων με την επανάσταση, για την αναβάθμιση της λειτουργίας των Οργάνων και των ΚΟΒ. Να εκφραστεί αυτό στη μαζική δράση, με χτίσιμο γερών Κομματικών Οργανώσεων.
Μέσα από τη μελέτη των Θέσεων - και ιδιαίτερα στο δεύτερο κεφάλαιο - ο καθένας μας βλέπει να αποτυπώνεται η δική του δουλειά, η δουλειά των Οργάνων, των ΚΟΒ.
Παρά την αναμφίβολα θετική δράση που έχουμε σαν Κόμμα, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε αδύναμες πλευρές στην καθοδηγητική μας δουλειά, ιδιαίτερα ως ΤΕ και ΤΓ προς τις ΚΟΒ, καθώς όπως βάζουν και οι Θέσεις, στο επίπεδο αυτό αντικατοπτρίζονται όλες οι καθοδηγητικές αδυναμίες.
Σημαντική έγνοια που πρέπει να έχουν τα Οργανα είναι τι συζητάμε στις συνεδριάσεις των ΚΟΒ, γιατί συχνά υπό το βάρος των άμεσων καθηκόντων, μένουμε απλά σε ένα καθηκοντολόγιο. Η καθοδηγητική μας δουλειά πρέπει να αποκτήσει ουσιαστικό, ζωντανό περιεχόμενο, με συζήτηση των εξελίξεων, της επικαιρότητας, της παρέμβασης των άλλων δυνάμεων, αλλά και της πολιτικής και των θέσεων του Κόμματος. Στη βάση αυτή, θα σχεδιάζεται η πολιτική μαζική και οργανωτική δουλειά, ώστε η ΚΟΒ συλλογικά να καταρτίζει ολοκληρωμένο σχέδιο, με καταμερισμό, δίνοντας και την απαραίτητη βοήθεια στα κομματικά μέλη για να το υλοποιήσουν.
Το ΤΓ και η ΤΕ πρέπει να τροφοδοτούν τη συζήτηση στα Γραφεία των ΚΟΒ και στις ΚΟΒ, με εξειδίκευση των αποφάσεων, των κατευθύνσεων και επεξεργασιών του Κόμματος, ώστε να ατσαλώνονται οι δυνάμεις μας. Πολλές φορές, αυτά μεταφέρονται αποσπασματικά σαν γενικές κατευθύνσεις με καθήκοντα και ημερομηνίες για υλοποίηση, χωρίς κουβέντα, χωρίς εξειδίκευση για το πώς θα πατήσουν στον κάθε χώρο, πώς συλλογικά η ΚΟΒ θα οργανώσει και θα υλοποιήσει σχέδιο μαζικής ιδεολογικής και πολιτικής παρέμβασης στον χώρο ευθύνης της με βάση το Πρόγραμμα του Κόμματος, ώστε η λειτουργία και η συζήτηση της ΚΟΒ να διαμορφώνει μέλη προπαγανδιστές και οργανωτές στον χώρο ευθύνης τους.
Σ' αυτό το πλαίσιο, η αξιοποίηση των επεξεργασιών των Οργάνων, θα βοηθήσει την ΚΟΒ να αποκτήσει καλή γνώση του χώρου ευθύνης της. Χρειάζεται να τις αξιοποιούμε, όχι απλά σαν Αποφάσεις για διάβασμα, αλλά σαν μια πολύ σημαντική βάση για παραπέρα εξειδίκευση στον κάθε χώρο ευθύνης, για να παίρνει σάρκα και οστά η ιδεολογικοπολιτική διαπάλη, για να βοηθήσουμε έμπρακτα την ΚΟΒ, τον Γραμματέα, το Γραφείο, τα μέλη της, ώστε με αυτοπεποίθηση, ατσαλωμένοι με επιχειρήματα να οργανώνουν την παρέμβασή τους, την πολιτική συζήτηση, τη σύσκεψη, τη διαπάλη στον χώρο. Αυτό σημαίνει ότι δεν κάνουμε μόνο καταγραφή χώρων δουλειάς, αλλά κοιτάμε πόσοι εργάζονται, τι προβλήματα αντιμετωπίζουν, τι ιδεολογήματα συναντάμε, πώς παρεμβαίνει η εργοδοσία. Ολα αυτά πρέπει να κωδικοποιούνται, να εντάσσονται έγκαιρα στον σχεδιασμό για το πώς παρεμβαίνουμε, πώς ανοίγουμε τη δική μας διέξοδο. Δηλαδή, είναι καθοδηγητική ευθύνη, οι ΚΟΒ να συζητάνε τακτικά και πιο συγκεκριμένα με βάση τον χώρο τους, τι βήματα κάνουμε, τι κόσμο ξεχωρίζουμε, πώς τους δουλεύουμε.
Ενας τέτοιος τρόπος δουλειάς θα βοηθήσει να παρεμβαίνουμε ενιαία και ολοκληρωμένα, να είμαστε πιο προετοιμασμένοι να απαντήσουμε σε αυτά που συναντάμε. Θα ζωντανέψει και την ίδια τη συζήτηση μέσα στην ΚΟΒ.
Επίσης, είναι θέμα ότι υπάρχουν ακόμα και περιπτώσεις που οι ΚΟΒ δεν γνωρίζουν τον σχεδιασμό του Τομέα, την πείρα που βγαίνει από τη συνολική παρέμβαση, από τις μάχες που δίνουμε. Δεν συζητιούνται τα συμπεράσματα από την πάλη σε διάφορα μέτωπα ή και αν συζητιούνται δεν γίνονται αντικείμενο εξειδίκευσης στον χώρο τους.
Για να το ξεπεράσουμε αυτό, δεν φτάνει μόνο η σταθερή εβδομαδιαία συνεδρίαση των Οργάνων και των Γραφείων των ΚΟΒ, όταν αυτή μάλιστα παίρνει αρκετές φορές έναν διεκπεραιωτικό - ενημερωτικό χαρακτήρα και αντίστοιχα έτσι φτάνει η δουλειά μέχρι το επίπεδο των ΚΟΒ ή και αδυνατίζει ακόμα περισσότερο.
Το ίδιο το πολιτικό άνοιγμα της ΚΟΒ, η κουβέντα με τον κόσμο, γεννά την ανάγκη να εμπλουτίζεται η επιχειρηματολογία, η ιδεολογική - πολιτική θωράκιση, αναδεικνύεται ο Ριζοσπάστης ως ο πιο άμεσος και έγκυρος καθοδηγητής, χωρίς μελέτη του οποίου δεν υπάρχει καθημερινή καθοδήγηση και δράση.
Αν και έχουμε κάνει βήματα, χρειάζεται να κοπιάσουμε περισσότερο, στο επίπεδο του ΤΓ, της ΤΕ, με μεγαλύτερη συμβολή από τον καθένα μας και να γίνουμε πιο ικανοί σ' αυτή τη δουλειά.
Πρέπει καθημερινό μας μέλημα να είναι η προετοιμασία, η βοήθεια στο επίπεδο της ΚΟΒ, των Γραμματέων, Γραφείων να ξεπερνούν δυσκολίες στην καθοδηγητική τους δουλειά, να αποκτούν αυτοπεποίθηση, να βγαίνουν μπροστά, να οργανώνουν την πολιτική συζήτηση, να πάρουν κομμάτι δουλειάς στην ιδεολογική και πολιτική κουβέντα στην ΚΟΒ, στη συζήτηση, να μην είναι μόνο μηχανισμός ειδοποίησης της ΚΟΒ. Αυτό θα βγάλει τις δυνάμεις μας μπροστά.
Πώς αλλιώς θα γίνουν βήματα στην αφομοίωση και εκλαΐκευση του Προγράμματός μας - γιατί συμφωνία υπάρχει -, ώστε να βγουν οι δυνάμεις μας μπροστά στην οικοδόμηση, να κουβεντιάσουν πλατιά το Πρόγραμμα του Κόμματος με τον περίγυρο των ΚΟΒ, να κάνουν κουβέντα για στρατολογία.
Είναι καθήκον μας, μπορούμε και πρέπει να καταφέρουμε να εκπαιδεύσουμε τις δυνάμεις μας, που είναι μάχιμες και με διάθεση προσφοράς, ώστε να αντεπεξέρχονται σε όλες τις συνθήκες όποιες κι αν είναι αυτές. Είναι ανάγκη να δυναμώσει με τη συμβολή μας, το ιδεολογικό - πολιτικό περιεχόμενο της συζήτησης, να αναπτύσσεται η ικανότητα όλων μας να διεξάγουμε την ιδεολογική, πολιτική και μαζική πάλη. Να δρούμε πρωτοπόρα, πρωτόβουλα και αποτελεσματικά, ώστε να δυναμώνει η δυνατότητα εκλαΐκευσης και η διεισδυτικότητα της παρέμβασής μας, να φτάνει πλατιά το Πρόγραμμα του Κόμματος σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι των εργατικών - λαϊκών δυνάμεων για το κέρδισμά τους. Θα τα καταφέρουμε.
Καλή επιτυχία στο Συνέδριό μας. Ζήτω το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ.
Ανακοίνωση της Επιτροπής Δημόσιου Προσυνεδριακού Διαλόγου
Η Επιτροπή Δημόσιου Προσυνεδριακού Διαλόγου για το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ ανακοινώνει ότι ολοκληρώθηκε η δημοσίευση κειμένων συμμετοχής στον δημόσιο Προσυνεδριακό Διάλογο, που ξεκίνησε την 1η Νοεμβρίου 2025.
Η Επιτροπή παρέλαβε άρθρα από 291 μέλη και φίλους του ΚΚΕ. Από τα άρθρα που παραλήφθηκαν εντός της καθορισμένης προθεσμίας, δημοσιεύτηκαν 253 στον «Ριζοσπάστη» και 18 στο τεύχος 5-6/2025 της ΚΟΜΕΠ. Τα υπόλοιπα άρθρα είτε δεν πληρούσαν τους όρους δημοσίευσης που είχε θέσει η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της, είτε δεν προορίζονταν για δημοσίευση από τους ίδιους τους συντάκτες.
Ολα τα κείμενα περιλαμβάνονται στον φάκελο του Προσυνεδριακού Διαλόγου και θα είναι στη διάθεση των αντιπροσώπων του Συνεδρίου.
21/1/2026
Η Επιτροπή Δημόσιου Προσυνεδριακού Διαλόγου για το 22ο Συνέδριο