Η κυβερνητική πολιτική της ΝΔ για τον Πολιτισμό, στην ίδια ρότα με την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, έχει οδηγήσει στην παραπέρα υποβάθμισή του. Η πολιτική αυτή, που έχει βάση της τις κατευθύνσεις και τις επιδιώξεις της ΕΕ, φέρνει καθημερινά καταστροφικά αποτελέσματα για το λαό και τη νεολαία και για τους δημιουργούς του τόπου μας.

Ο Πολιτισμός αντιμετωπίζεται ως ένα ακόμα εμπόρευμα και όχι ως κοινωνικό αγαθό και υποχρέωση του κράτους να διαμορφώνει τις συνθήκες της πολιτιστικής ανάπτυξης.

Το ΚΚΕ θεωρώντας κατεπείγουσα την ανάγκη να ληφθούν άμεσα μέτρα, καθώς η πολιτιστική ανάπτυξη δεν μπορεί να αφεθεί στο μεγάλο κεφάλαιο, γιατί είναι ευθύνη της κοινωνίας και των δομών της, ευθύνη του κράτους, κατέθεσε, χτες, Επερώτηση στη Βουλή, που υπογράφουν με επικεφαλής την ΓΓ της ΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, οι βουλευτές Νίκος Γκατζής, Λιάνα Κανέλλη, Ορέστης Κολοζώφ, Παναγιώτης Κοσιώνης, Ελπίδα Παντελάκη, Γιάννης Πατσιλινάκος, Σταύρος Σκοπελίτης, Αντώνης Σκυλλάκος, Αγγελος Τζέκης, Τάκης Τσιόγκας, Γιώργος Χουρμουζιάδης.

Επισημαίνουν τις μεγάλες επιπτώσεις που έχει αυτή η πολιτική στον τομέα του Πολιτισμού, προβάλλοντας ένα πλαίσιο στόχων και διεκδικήσεων που οι μαζικοί φορείς του Πολιτισμού και γενικότερα το λαϊκό κίνημα απαιτείται σήμερα να διεκδικήσουν.

Αναλυτικά το κείμενο της Επερώτησης έχει ως εξής:

«Η πολιτιστική πολιτική που εφάρμοζαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και συνεχίζει (με πιο εντατικούς ρυθμούς) η κυβέρνηση της ΝΔ, πολιτική που έχει τη βάση της στις κατευθύνσεις και στις επιδιώξεις της ΕΕ, διογκώνει μέρα με τη μέρα τα καταστροφικά αποτελέσματά της για το λαό και τη νεολαία της χώρας μας καθώς και για τους δημιουργούς και γενικά τον κόσμο των τεχνών.

Το βασικότερο στοιχείο αυτής της πολιτικής είναι η αντιμετώπιση του Πολιτισμού ως στοιχείου της οικονομίας και συγκριτικού πλεονεκτήματος στον οικονομικό ανταγωνισμό με τα μονοπώλια άλλων χωρών κι όχι ως κοινωνικό αγαθό και υποχρέωση του κράτους να διαμορφώνει τις συνθήκες της πολιτιστικής ανάπτυξης.

Η πολιτική της κυβέρνησης "θεωρεί την ιδιωτική πρωτοβουλία σημαντικό παράγοντα παραγωγής και προώθησης του Πολιτισμού", "παρέχει κίνητρα και ενθαρρύνει την ιδιωτική πρωτοβουλία", "η μεγάλη τομή είναι ότι μειώνεται η βαριά φορολογία των χορηγών", "ενεργοποιεί μη κυβερνητικές οργανώσεις", κ.ο.κ.

Η παράδοση των πολιτιστικών δραστηριοτήτων στα χέρια των μεγαλοεπιχειρηματιών και των μεγαλοχορηγών οδηγεί στην παραγωγή καλλιτεχνικών προγραμμάτων και έργων με μοναδικό κριτήριο το κέρδος και την εξασφάλιση πολιτικού οφέλους, οδηγεί στην υποβάθμιση της ποιότητας, σε μια πολιτιστική, καλλιτεχνική ομογενοποίηση με άμεση συνέπεια την πνευματική και πολιτιστική υποβάθμιση. Τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά είναι ο ακραίος ατομισμός και η πολιτιστική πολτοποίηση στο πλαίσιο της ομογενοποιημένης μαζικής κουλτούρας, που διαμορφώνουν οι σύγχρονες βιομηχανίες της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας. Ολα αυτά οδηγούν στη θεοποίηση του ανταγωνισμού, στον ατομισμό και στον αχαλίνωτο ωφελιμισμό, στο μιμητισμό και στην έλλειψη κριτικής σκέψης. Αξίες και ιδανικά με βαθύ ουμανιστικό και αγωνιστικό περιεχόμενο, που διαμόρφωσε ο λαός μας στην ιστορική διαδρομή του, περιθωριοποιούνται.

Η πολιτιστική ανάπτυξη που προωθείται στη χώρα είναι ο πολιτισμός της Γιουροβίζιον, των Ολυμπιακών Αγώνων και της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, του ευρώ, του τζόγου, που παίρνει τρομακτικές διαστάσεις, του "Πάμε Στοίχημα" και του μορφωτικού και ψυχαγωγικού προγράμματος των ιδιωτικών καναλιών που ακολουθεί κατά πόδας και η κρατική τηλεόραση.

Και όλα αυτά στις σημερινές συνθήκες, που η ραγδαία ανατροπή όλων των δεδομένων στην εργασία, στα εισοδήματα και στην ασφάλιση, στις οικογενειακές σχέσεις και συνολικά στον τρόπο ζωής, το ξεκλήρισμα της αγροτιάς και ο αφανισμός των αυτοαπασχολουμένων, δημιουργούν τεράστια ανασφάλεια και φόβο για το σήμερα και το αύριο, μπορεί να τροφοδοτήσουν ανορθολογικά, μεταφυσικά και αντιδραστικά ρεύματα και απόψεις με κίνδυνο η κοινωνία να γυρίσει σ' ένα σύγχρονο μεσαίωνα.

Διαφορετικού τύπου πολιτιστική ανάπτυξη, μια τέχνη στο πλευρό του λαού, στον πραγματικό κοινωνικό της ρόλο, θα άνοιγε το δρόμο για ένα κλίμα αισιοδοξίας, ένα ρεύμα χειραφέτησης και ενατένισης ενός πιο δίκαιου και πιο ανθρώπινου μέλλοντος.

Με τον κρατικό προϋπολογισμό για το 2005 η κυβέρνηση μείωσε τα κονδύλια για τον Πολιτισμό κατά 15,3%, στο 0,59% των δαπανών του. Ποσά που πήγαν κυρίως για μισθολογικές ανάγκες, λειτουργικά έξοδα του υπουργείου και των υπηρεσιών, ενώ ένα μέρος τους χρηματοδότησε άμεσα ή έμμεσα το ιδιωτικό κεφάλαιο.

Το Μέγαρο Μουσικής πήρε 15,067 εκατ. ευρώ έναντι 13,42 εκατ. ευρώ το 2004.

Παράλληλα, το υπουργείο κατέβαλε και καταβάλλει "αξιέπαινες" προσπάθειες να στρέψει καταξιωμένους πολιτιστικούς θεσμούς και ιδρύματα στους ιδιώτες "χορηγούς" για να επιβιώσουν.

• Σημαντικά πολιτιστικά ιδρύματα, με μεγάλη προσφορά στις τέχνες, οδηγούνται στη συρρίκνωση και στο μαρασμό, προς όφελος των ιδιωτών που δραστηριοποιούνται στους αντίστοιχους τομείς και γενικότερα προς όφελος της "βιομηχανίας του θεάματος"
• Η Λυρική Σκηνή, χωρίς πόρους, που το κράτος της στερεί, χωρίς κατάλληλη ιδιόκτητη στέγη για τις ανάγκες της, η μοναδική άστεγη Λυρική Σκηνή σ' ολόκληρη την Ευρώπη, για πολλούς μήνες χωρίς καλλιτεχνικό διευθυντή και πρόγραμμα, συρρικνώνεται προς όφελος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (ΜΜΑ) που καλύπτει σταδιακά τις δικές της δραστηριότητες. Στα μέσα μαζικής επικοινωνίας καθημερινά προβάλλεται το ΜΜΑ ενώ σπάνια προβάλλεται η Λυρική Σκηνή
• Το Θέατρο Τέχνης, με την εξηντάχρονη τεράστια παράδοση και προσφορά, υπερχρεωμένο εξαιτίας της κρατικής αδιαφορίας, απαξιώνεται και εξωθείται στην εξασφάλιση χορηγών, πολύ φοβούμαστε των ανταγωνιστών του
• Το Θεατρικό Μουσείο, που συγκεντρώνει, καταγράφει και αρχειοθετεί τη θεατρική ιστορία της χώρας, στεγάζεται στα υπόγεια του Πνευματικού Κέντρου με πολλούς κινδύνους για τον αρχειακό πλούτο του
• Το Κέντρο Ερευνας και Πρακτικών Εφαρμογών του αρχαίου δράματος αντιμετωπίζει την απειλή της έξωσης, γιατί αδυνατεί να καλύψει τα ενοίκια
• Τα 16 ΔΗΠΕΘΕ οδηγούνται στο μαρασμό και στη σταδιακή μετατροπή τους σε εμπορικά θέατρα
• Το καθεστώς ασάφειας και ανασφάλειας για τους επιχορηγούμενους θιάσους του ελεύθερου θεάτρου, τους δημιουργεί τεράστια προβλήματα. Το ποσοστό της επιχορήγησής τους είναι εξευτελιστικό και καθηλωμένο εδώ και αρκετά χρόνια.

Η καλλιτεχνική παιδεία, σημαντικός παράγοντας δημιουργίας αισθητικών κριτηρίων και αντιλήψεων στους νέους, υποβαθμίζεται και απαξιώνεται σε όλη την κλίμακα της εκπαίδευσης.

Στο δημοτικό καταργούνται καλλιτεχνικά μαθήματα και μετακινούνται στην απογευματινή ζώνη του ολοήμερου και αν θα γίνουν εξαρτάται από το πόσοι μαθητές θα τα επιλέξουν.

Η διδασκαλία τους, ξεκομμένη από το υπόλοιπο πρόγραμμα του σχολείου, από τη φύση και την κοινωνία, χωρίς την παραμικρή αναφορά στον ερευνητικό ψυχισμό και στη γνωστική περιέργεια του παιδιού, δεν είναι δυνατόν να διαμορφώσει αισθητικά κριτήρια τέτοια που να μπορεί να αντιμετωπιστούν η ασχήμια και η χυδαιότητα που μεταδίδει η υποκουλτούρα και πολλές φορές η κοινωνική ζωή.

Στο λύκειο γίνεται αδύνατη η όποια καλλιτεχνική παιδεία, αφού ο εξεταστικοκεντρικός χαρακτήρας του δεν επιτρέπει την παραμικρή ανάσα ζωής, τέχνης και πνευματικής αναζήτησης.

Εκατοντάδες σχολές, σχεδόν όλες ιδιωτικές, ανά τομέα τέχνης, στις οποίες φοιτούν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι, με πανάκριβο κόστος σπουδών για τις λαϊκές οικογένειες, χαμηλής και αμφισβητούμενης ποιότητας γνώσης στις περισσότερες περιπτώσεις, παράγουν ημικαταρτισμένο προσωπικό στις εφαρμοσμένες τέχνες για να στελεχώσει τη "βιομηχανία του θεάματος".

Κοντά στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών ιδρύονται τα τελευταία χρόνια δεκάδες σχολές στα ΑΕΙ και ΤΕΙ με απροσδιόριστο πολλές φορές χαρακτήρα χωρίς αναφορά στις κοινωνικές ανάγκες, διαχωρίζουν τη θεωρητική γνώση από την εφαρμογή της με σκοπό την κάλυψη των αναγκών σε προσωπικό της "πολιτιστικής βιομηχανίας".

• Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ απομάκρυναν τους εκπροσώπους των φορέων των καλλιτεχνών από τις επιτροπές και τα όργανα που χαράζουν πολιτική στις τέχνες και αναγόρευσαν "συμβούλους" τους εμπόρους και τους μεσάζοντες του χώρου. Με την κυβέρνηση της ΝΔ αυτό διαιωνίζεται.

Η κρατική πολιτική στα εικαστικά περιορίζεται σε λίγες μεγάλες διοργανώσεις, τύπου Αουτλουκ (Outlook), ξεκομμένες από το λαό και τον καλλιτεχνικό κόσμο, εναρμονισμένες με το παγκόσμιο χρηματιστήριο της τέχνης. Οι διαγωνισμοί δεν επεκτείνονται στο σύνολο των δημόσιων καλλιτεχνικών έργων και ο νόμος, ώστε το 1% της δαπάνης κατασκευής των οικοδομών να πηγαίνει στην καλλιτεχνική διακόσμηση, δεν εφαρμόζεται.

Η δημόσια αισθητική και το περιβάλλον παραδίνονται ουσιαστικά στις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες, που με κριτήριο το κέρδος επιβάλλουν την ισοπέδωση, μακριά από την παράδοση και τις ανάγκες για ένα περιβάλλον ανθρώπινο.

• Τα προβλήματα των καλλιτεχνών είναι εκρηκτικά. Ανεργία, ετεροαπασχόληση, απαράδεκτες συνθήκες δουλιάς. Στα στούντιο παραγωγής δεν υπάρχει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας, που πλήττει ιδιαίτερα τους νέους ηθοποιούς και καλλιτέχνες
• Αλυτο παραμένει το Ασφαλιστικό-Συνταξιοδοτικό των καλλιτεχνών. Ακόμη και όσοι κρίνονται ότι αξίζουν τιμητικής σύνταξης με το νόμο για τις τιμητικές συντάξεις, για την προσφορά και το έργο τους, βρίσκουν την άρνηση του υπουργείου Οικονομικών και πολλοί υπερήλικες δημιουργοί πεθαίνουν στην ψάθα. Η απόδοση του 1,5% των εσόδων των τηλεοπτικών σταθμών και η ενίσχυση μέσω αυτού της κινηματογραφίας δεν εφαρμόζεται. Η κυβέρνηση, αρνούμενη να χορηγήσει τα απαιτούμενα κονδύλια, έχει σταματήσει κάθε δραστηριότητα για την παραγωγή των ταινιών που έχουν εγκριθεί.

Πολιτισμός, όμως, δεν είναι μόνο οι τέχνες. Είναι ο τρόπος ζωής των ανθρώπων. Πώς ζουν, πώς δουλεύουν και μορφώνονται, πώς τρέφονται, πώς ενημερώνονται, πώς αναπτύσσουν τις σωματικές και πνευματικές τους ικανότητες, αν έχουν ελεύθερο χρόνο, και πώς τον αξιοποιούν. Το σύνολο δηλαδή της κοινωνικής ζωής.

Ποια είναι η μέριμνα του κράτους γι' αυτή την καθημερινότητα του λαού;

Ποια είναι τα μέτρα του για την ύπαιθρο, ιδιαίτερα για τους νέους της υπαίθρου; Πώς ψυχαγωγούνται και αναπτύσσουν τις σχέσεις τους, με ποιο τρόπο έρχονται σε επαφή με τις τέχνες και τις διάφορες ιδέες;

Τα ίδια ισχύουν για τους κατοίκους των πόλεων, ιδιαίτερα των λαϊκών συνοικιών, και τους εργαζόμενους με τα χαμηλά εισοδήματα.

Ενώ αναπτύσσεται ερασιτεχνική καλλιτεχνική δραστηριότητα σε όλη τη χώρα το κράτος απουσιάζει. Δε διαθέτει γι' αυτή ούτε ένα ευρώ.

Σε ποιο βαθμό η νεολαία έρχεται σε επαφή με την πολιτιστική παράδοση της χώρας, την πολιτιστική κληρονομιά, τις ιστορικές παραδόσεις και τη σύγχρονη δημιουργία;

Πόσα αντίστοιχα σχολικά προγράμματα και προγράμματα ΑΕΙ-ΤΕΙ υλοποιούνται, ή θεωρούμε ότι οι μεγαλοεπιχειρηματίες, τα κανάλια και η Γιουροβίζιον υλοποιούν αυτή την υποχρέωση;

Από κάθε άποψη η κατάσταση στις πολιτιστικές εξελίξεις, δηλαδή σε τελική ανάλυση ποια νεολαία και ποια κοινωνία διαμορφώνουμε, δεν πάει άλλο.

Είναι κατεπείγουσα ανάγκη να ληφθούν άμεσα μέτρα αλλιώς το αύριο θα είναι πολύ χειρότερο. Η συγκέντρωση των μέσων παραγωγής, διανομής πολιτιστικών έργων, των μέσων διασκέδασης και ικανοποίησης των αναγκών στον ελεύθερο χρόνο σε ελάχιστα μονοπωλιακά συγκροτήματα και η ανάπτυξη συστηματικής πολιτικής σε βάρος του ελεύθερου χρόνου έχουν δυσμενείς επιπτώσεις και στην πορεία θα έχουν καταστροφικά αποτελέσματα.

Το ΚΚΕ απορρίπτει την πολιτική που ακολουθεί η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Η πολιτιστική ανάπτυξη δεν μπορεί να αφεθεί στο μεγάλο κεφάλαιο, αντίθετα αυτό δεν πρέπει να έχει ρόλο στον Πολιτισμό. Είναι ευθύνη της κοινωνίας και των δομών της, ευθύνη του κράτους. Το κράτος διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για την πολιτιστική ανάπτυξη, δημιουργεί την υποδομή, χορηγεί τους πόρους, διαμορφώνει σύγχρονες ολοκληρωμένες σπουδές χωρίς να παρεμβαίνει στους καλλιτέχνες και στο περιεχόμενο των έργων.

• Υποστηρίζουμε το αίτημα των φορέων του Πολιτισμού να αυξηθούν άμεσα οι κρατικοί πόροι που χρηματοδοτούν τον Πολιτισμό στο 2% των δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού, στην προοπτική γρήγορα να αυξηθεί. Τα κονδύλια αυτά να χρηματοδοτήσουν την καλλιτεχνική δημιουργία σε όλους τους τομείς και να στηρίξουν την ερασιτεχνική δημιουργία της νεολαίας και του λαού
• Ούτε ένα ευρώ σε δραστηριότητες μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων
• Να ενισχυθούν οικονομικά και με τη δημιουργία κατάλληλων υποδομών οι σπουδαστές και οι νέοι καλλιτέχνες για ν' ανθίσει η καλλιτεχνική δημιουργία και να επικοινωνήσει πλατιά με το λαό
• Να αναβαθμιστεί η αισθητική αγωγή και η καλλιτεχνική παιδεία στην υποχρεωτική εκπαίδευση και να διαπερνά όλο το περιεχόμενο του σχολείου. Τα καλλιτεχνικά μαθήματα να ενταχθούν στον κορμό του προγράμματος
• Οι καλλιτεχνικές σπουδές να γίνουν ανώτατες και δωρεάν, ενταγμένες στην Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση, να έχουν ενιαίο περιεχόμενο και να περιλαμβάνουν την ειδίκευση. Οι εκπαιδευτικοί που στελεχώνουν τη βασική εκπαίδευση πρέπει να αποφοιτούν από το Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο ειδικευμένοι στις τέχνες
• Να καταργηθούν οι ιδιωτικές σχολές κάθε είδους. Να εξεταστεί η δημιουργία δημόσιων επαγγελματικών σχολών για όσες δραστηριότητες δεν απαιτείται επιστημονική γνώση και ειδίκευση
• Θεσμοί και ιδρύματα πολιτιστικά με μεγάλη προσφορά και ρόλο στην πολιτιστική ανάπτυξη να ενισχυθούν αποτελεσματικά για να αναπτύξουν τη δράση τους
• Να καλυφθούν τα χρέη της Λυρικής Σκηνής, να ενισχυθεί οικονομικά και να αντιμετωπιστεί το συντομότερο το πρόβλημα της δημιουργίας της κατάλληλης στέγης
• Να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα του Θεάτρου Τέχνης και να αποκλειστεί η ανάμειξη χορηγών σ' αυτό
• Να ενισχυθούν ουσιαστικά τα ΔΗΠΕΘΕ
• Να αποφασιστούν άμεσα οι επιχορηγήσεις στα επιδοτούμενα θέατρα. Να λυθεί οριστικά το πρόβλημα της έγκαιρης και ικανοποιητικής ενίσχυσής τους
• Να ενισχυθούν τα μουσεία της χώρας
• Να καταρτιστεί ολοκληρωμένο πρόγραμμα διάσωσης και ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς και να ληφθούν μέτρα να τη γνωρίσει ο λαός και η νεολαία. Να καταργηθεί το εισιτήριο εισόδου για τους Ελληνες πολίτες
• Αμεσα να κινηθεί η διαδικασία για την είσπραξη του 1,5% από τους τηλεοπτικούς σταθμούς και να χρηματοδοτηθεί η κινηματογραφική παραγωγή. Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου να αναβαθμιστεί ουσιαστικά το ελληνικό τμήμα του
• Να ενισχυθούν οι νέοι κινηματογραφιστές και να προσανατολιστούν στη διερεύνηση και στην ανάδειξη των σύγχρονων κοινωνικών προβλημάτων και συνολικά της κοινωνικής πραγματικότητας
• Να ενισχυθεί η εικαστική δημιουργία με τη συμμετοχή όλων των εικαστικών καλλιτεχνών μέσω της ενίσχυσης της δράσης του Εικαστικού Επιμελητηρίου σ' όλη τη χώρα
• Να αντιμετωπιστούν τα οξυμένα προβλήματα καλλιτεχνών και δημιουργών
• Να χορηγηθούν χωρίς προσκόμματα οι τιμητικές συντάξεις και να λυθεί το Ασφαλιστικό-Συνταξιοδοτικό τους συνολικά. Να αυξηθούν ουσιαστικά οι αποδοχές τους
• Να αντιμετωπιστεί το καθεστώς γαλέρας που ισχύει στις εταιρίες παραγωγής οπτικοακουστικών προγραμμάτων και σε άλλους χώρους όσον αφορά στις αποδοχές και στους όρους εργασίας».