ΔΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τη συμπλήρωση 80 χρόνων από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών

Νέας Τάξης εγκώμιο

Του Δημήτρη Χαντζόπουλου από τα «ΝΕΑ»

«Μοντερνισμός»! το νέο όνομα του καπιταλισμού. Μόνο που δεν πάνε όλα καλά κι εκεί. Κοιλάδα δακρύων, λέει. Και, το χειρότερο, οι άνθρωποι άρχισαν, λέει, να ψηφίζουν περίεργα μόλις γνώρισαν τη δημοκρατία. Ψήφιζαν ξανά κομμουνιστές! Αλλά κέρβερος η ΕΕ. Δημιούργησε δομές ελευθερίας κι έσωσε τη δημοκρατία. Αλλιώς, λέει, θα επικρατούσαν πάλι οι κομμουνιστές (αυτό γαρνιρισμένο και με ολίγον από φασισμό). Αλλά οι άνθρωποι στις χώρες που οδεύουν στο μοντερνισμό συνεχίζουν να περνάνε μέσα από κοιλάδες δακρύων. Κι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κύματα βίας. Το φάρμακο, λέει ο επίτροπος, είναι οι δομές ελευθερίας. Σαν το χτίσιμο αγαλμάτων των ΕΣ ΕΣ και το βγάλσιμο των κομμουνιστών στην παρανομία.

Οχι, που θα τυπώνατε, ό,τι θέλετε ανυπόγραφα. Ξεχνώντας πως ορισμένοι έχουν μανία με το κίτρινο. Τότε κάτι κίτρινα άστρα στο μέρος της καρδιάς, σήμερα κάτι «αόρατες» κίτρινες κουκκίδες στην αθώα λευκή κόλλα χαρτί. Πώς λέγανε παλιά: πρόσεξε μη σε τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί. Ε, τώρα αρκεί η εκτύπωση ενός κειμένου που να κινείται εκτός ορίων. Πάλι καλά να λέει ο Στάθης ο σκιτσογράφος, που τον χρεώσανε κάτι δικαστές με 40.000 ευρώ πρόστιμο για οκτώ όλες κι όλες κακές λέξεις.

Αλλά, πού θα πάει... Ο άλλος κόσμος, ο εφικτός, είναι προ των πυλών. Μια ματιά στους δημοτικούς φόρους, που έχει επιβάλει η ροζ ηγεμονία στην αυτοδιοίκηση, δίνει μια πρόγευση του τι θα συμβεί αν η ηγεμονία γίνει και κυριαρχία.

Ευτυχώς, πάντως, που στον Τύπο υπάρχουν και κάτι ευδαίμονες, που - κόντρα στην καθημερινή μιζέρια των ελίτ - αναγνωρίζουν το μεγαλείο του ψυχικού της Ελενας κι έτσι γελάει και κάνα πικραμένο χείλι. Αν προηγείται το ψυχικό ή αν είναι έκκληση για να υπάρξει, δεν το γνωρίζουμε. Το συγκεκριμένο άρθρο, πάντως, έχει θέση κεντρικής πολιτικής παρέμβασης. Και φιλοξενείται στην ίδια εφημερίδα, που χτες μας θύμισε με περηφάνια πως η έκδοσή της οφείλεται σε επιθυμία του στρατάρχη Παπάγου, το 1952, όταν οι κάννες των όπλων ξερνούσαν μολύβι στα εκτελεστικά αποσπάσματα.

Ολοταχώς μπροστά!

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΣΕΡΝΟΥΝ ΜΑΖΙ τον αντιλαϊκό χορό

ΕΘΝΟΣ: ΟΡΝΙΘΕΣ σε σκηνοθεσία Ρουσόπουλου

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: ΡΕΖΙΛΟΠΟΥΛΑ

ΤΟ ΒΗΜΑ: Το φιάσκο της γαλοπούλας

Ο ΛΟΓΟΣ: ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ η γαλοπούλα

Η ΝΙΚΗ: Ρεζίλι των πουλιών

ΤΑ ΝΕΑ: Επικίνδυνη προχειρότητα και ψέματα

Η ΑΥΓΗ: Επιδημία λαθών

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Διασπορά συγχύσεως περί τον ιό

ΗΜΕΡΗΣΙΑ: «Κόκκινη κάρτα» στον προϋπολογισμό

Η ΧΩΡΑ: Νέα δάνεια από τον ΟΕΚ

Η ΒΡΑΔΥΝΗ: 4 ΚΡΙΤΗΡΙΑ προαγωγών στην εκπαίδευση

ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ (Μήτση): ΠΟΤΕ ΣΥΜΦΕΡΕΙ να βγείτε στη σύνταξη

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: ΠΩΣ ΘΑ ΑΥΞΗΣΕΤΕ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΣΑΣ

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ 11 μυστικά για να βγείτε κερδισμένοι

ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ(Ρίζου): ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ πόσο αυξάνονται για όσους αποχωρούν το 2006

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: 10 ΜΥΣΤΙΚΑ για μεγαλύτερες συντάξεις έως 190 ευρώ

ΑΥΡΙΑΝΗ: ΔΩΣΤΕ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΩΓΩΝ

ΟΛΑ ΤΑ 'ΧΕΙ Ο ΜΠΑΞΕΣ

ΤΑ ΠΙΤΟΥΡΑ: «Στην πολιτική δε χρειάζεται πάντα να σε διώχνουν. Μπορείς να παραιτηθείς και μόνος σου. Ιδίως αν έχεις εκθέσει την κυβέρνηση στην οποία μετέχεις, αν έχεις επιφέρει ανυπολόγιστο πλήγμα στην οικονομία της χώρας, αν έχεις σπείρει αδικαιολόγητο πανικό, αν έχεις χειριστεί επιπόλαια και πρόχειρα μια ευαίσθητη υπόθεση. Ως γνωστόν τα πίτουρα δεν αφορούν μόνο τις κότες αλλά και τις γαλοπούλες» (το κύριο άρθρο στο «ΒΗΜΑ»).

Ο ΑΛΛΟΣ ...ΚΟΣΜΟΣ: «Στο χώρο της Τ.Α. οι διαφωνίες μας με το όλο ΠΑΣΟΚ ήταν πολύ μικρότερες (π.χ. σχέδιο Καποδίστριας) από ό,τι στις κεντρικές του επιλογές. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα περισσότερα συνέδρια της ΚΕΔΚΕ οι τελικές αποφάσεις απηχούσαν περισσότερο τις θέσεις του ΣΥΝ παρά του ΠΑΣΟΚ. Και αυτό διότι στο χώρο της αυτοδιοίκησης ηγεμονεύουμε ιδεολογικά. Ετσι λοιπόν, η συνεργασία με ανθρώπους προερχόμενους από το ΠΑΣΟΚ είναι η λογική επιλογή (...) Το «αντισταθείτε» το φωνάζει πολύ καλύτερα από εμάς το ΚΚΕ. Εμείς είμαστε σε θέση να φωνάξουμε "ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός και τον χτίζουμε κάθε μέρα που ζούμε και δουλεύουμε"» (ο Γιάννης Μπασιάκος στην «ΑΥΓΗ»).

ΚΑΙ ΤΟ ΨΥΧΙΚΟ ΤΗΣ ΕΛΕΝΑΣ: «Ωστε η λυγερόκορμη Παπαρίζου, αυτό το φρέσκο ελληνικό πρόσωπο, για χάρη του οποίου έκαναν πέρσι "λόμπινγκ" πρέσβεις και πρόξενοι, προκαλώντας τα υποτιμητικά σχόλια του αντιπολιτευόμενου Τύπου, λειτουργεί ως "πολλαπλασιαστής ισχύος"; Ως αφορμή για να ακουστεί και να ξανακουστεί και πάλι μέχρι τελικής πτώσεως η λέξη Ελλάδα στα τηλεοπτικά δίκτυα; Κι όμως, ναι. Αυτή είναι η μοντέρνα πολιτική που δεν κατάφερε να καταλάβει η μειοψηφία της καγχάζουσας και ειρωνικής ελίτ» (ο Μ. Κοττάκης στην «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ»).

Ο ρόλος - παράδειγμα της ΕΕ

«Η πολιτική της απογοήτευσης ήταν ιδιαίτερα εμφανής στα μετακομμουνιστικά χρόνια. Το βαρύ χέρι της νομενκλατούρας είχε πλέον απομακρυνθεί και το όραμα μιας νέας ζωής φάνταζε αληθινό. Και όμως στην πραγματικότητα τα πράγματα χειροτέρευσαν στην αρχή. Ο δρόμος προς την ευημερία και την ελευθερία δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Το αντίθετο, περνούσε μέσα από μια κοιλάδα δακρύων (...) οι κάτοικοι των πρώην κομμουνιστικών χωρών αντέδρασαν με διάφορους τρόπους (...) άρχισαν να ψηφίζουν με περίεργους τρόπους - εκλέγοντας για παράδειγμα, τους διαδόχους των παλαιών κομμουνιστικών κομμάτων (...) σημαντική είναι η απόφαση της ΕΕ να υποστηρίξει τη δημιουργία μιας διοικητικής και κοινωνικής υποδομής με κέντρο την ελευθερία. Αν δεν είχε γίνει κάτι τέτοιο, υπήρχε το ενδεχόμενο να σημειώνονταν μεγαλύτερου εύρους κομμουνιστικά ή ακόμη και φασιστικά πισωγυρίσματα σε χώρες όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία. Ετσι η πολιτική της απογοήτευσης τέθηκε υπό έλεγχο στον μετακομμουνιστικό κόσμο (...) με την επέλαση του μοντερνισμού εκατομμύρια άνθρωποι ξεριζώθηκαν από τις παραδοσιακές κοινωνίες τους (...) αυτό που αποκαλούμε "τρομοκρατία" έχει πολλά αίτια και πρέπει να προσέχουμε τις επιπόλαιες εξηγήσεις (...) Αν δεν επιθυμούμε να χαθούμε μέσα σε κύματα βίας (...) οι διεθνείς θεσμοί πρέπει να κάνουν για τον κόσμο που οδεύει προς τον μοντερνισμό αυτό που η ΕΕ κατάφερε να κάνει για τα μετακομμουνιστικά κράτη. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό έργο που μπορούν να προσφέρουν οι δημοκρατίες του κόσμου μας» (ο Ralf Dahrendorf, πρώην επίτροπος της ΕΕ στην «Project Syndicate» / «ΤΟ ΒΗΜΑ»).

Αθώες κουκκίδες

«Πολλοί έγχρωμοι εκτυπωτές λέιζερ, ίσως και άλλες κατηγορίες εκτυπωτών, σημαδεύουν όλες τις σελίδες με μικροσκοπικές κουκκίδες που μπορούν να αποκαλύψουν πότε και που εκτυπώθηκε ένα έγγραφο (...) οι κουκκίδες, ορατές κάτω από ειδικό μπλε φωτισμό, είναι διατεταγμένες σε οκτώ σειρές και 15 στήλες. Οι κουκκίδες κάθε στήλης κωδικοποιούν μια διαφορετική πληροφορία όπως η ημερομηνία και η ώρα της εκτύπωσης και ο σειριακός αριθμός του εκτυπωτή. Πιθανώς ο μυστικός κώδικας βρίσκεται εκεί για να διευκολύνει τις διωκτικές αρχές σε υποθέσεις παραχάραξης εγγράφων ή άλλων υποθέσεων. Πάντως παραμένει άγνωστο αν οι κατασκευαστές εκτυπωτών εκτελούν διαταγές μυστικών υπηρεσιών» (η αποκάλυψη από την οργάνωση «Electronic Frontier Foundation» / «ΗΜΕΡΗΣΙΑ»).