Υστερα από πολυήμερες, συχνά ταραγμένες, συνομιλίες στο Καμπ Ντέιβιντ των ΗΠΑ, υπό την αιγίδα του Αμερικανού Προέδρου Τζίμι Κάρτερ, ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Ανουάρ Σαντάτ και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μεναχέμ Μπέγκιν συμφωνούν (στις 18 του Σεπτέμβρη 1978) να υπογράψουν εντός τριών μηνών συμφωνία ειρήνης. Μια μέρα πριν, ο Πρόεδρος Κάρτερ είχε προαναγγείλει το γεγονός υπογραμμίζοντας τη σημασία του, καθώς η υπογραφή της συμφωνίας σηματοδοτεί το πέρασμα της Αιγύπτου στο αμερικανοϊσραηλινό στρατόπεδο.

Ουσιαστικά πρόκειται για δύο συμφωνίες, η πρώτη των οποίων ορίζει λεπτομερώς το πλαίσιο των τρίμηνων διαπραγματεύσεων που θα ακολουθήσουν (και οι οποίες θα αποδειχθούν τελικά πιο χρονοβόρες), με στόχο την ομαλοποίηση των διμερών σχέσεων, με την υπογραφή, εντός τριών μηνών, συνθήκης ειρήνης και την αναγνώριση του Ισραήλ από την Αίγυπτο, καθώς και την απόσυρση των ισραηλινών δυνάμεων από το Σινά.

Η δεύτερη συμφωνία αναφέρεται στη δημιουργία ενός γενικού πλαισίου βάσει του οποίου θα κινηθούν οι διαδικασίες που, όπως ελπίζεται, θα αποδώσουν τελικά την επίλυση του Παλαιστινιακού και την ειρήνευση στη Μέση Ανατολή.

Είναι, όμως, χαρακτηριστικό των προτεραιοτήτων των δύο ότι η μεν πρώτη συμφωνία είναι εξαιρετικά σαφής και λεπτομερής, και ως εκ τούτου θα αποδώσει, μετά την παρέλευση εξαμήνου, την υπογραφή συμφωνίας ειρήνης Αιγύπτου-Ισραήλ, ενώ η δεύτερη διατυπώνεται τόσο αόριστα, ώστε να εκλαμβάνεται διαφορετικά από το Ισραήλ, την Αίγυπτο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι προφανές ότι η ειρήνη στη Μέση Ανατολή παραμένει μακρινό όνειρο.

Αμέσως μετά τη γνωστοποίηση του περιεχομένου των συμφωνιών, διατυπώνονται από τον αραβικό κόσμο έντονες επικρίσεις. Οι επικρίσεις επικεντρώνονται στις νεφελώδεις δεσμεύσεις σχετικά με την παλαιστινιακή αυτοδιάθεση και, κυρίως, στην απουσία κάθε σαφούς αναφοράς στη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους, ενώ την οργή πολλών προκαλεί και η «εγκατάλειψη» της Ιερουσαλήμ.

Ο Γιάσερ Αραφάτ, επικεφαλής της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, εξαπολύει σφοδρή επίθεση στον Σαντάτ, επειδή «αντάλλαξε την αραβική Ιερουσαλήμ με την έρημο του Σινά», και προειδοποιεί τις ΗΠΑ για έξαρση της τρομοκρατίας, υποσχόμενος ότι «τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή θα πληρώσουν το αντίτιμο των αποφάσεων που ελήφθησαν στο Καμπ Ντέιβιντ».

1819 Γεννιέται στο Παρίσι ο Ζαν Λεόν Φουκό. Γάλλος φυσικός. Σε συνεργασία με τοΝ Γάλλο φυσικό Αρμάν Φιζό πραγματοποίησαν έρευνες και πειράματα για τον προσδιορισμό της ταχύτητας του φωτός. Ο Φουκό απέδειξε ότι η ταχύτητα του φωτός στον αέρα είναι μεγαλύτερη από ό,τι είναι στο νερό. Το 1851 πραγματοποίησε μια θεαματική επίδειξη στο Πάνθεον του Παρισιού για να αποδείξει την περιστροφή της Γης γύρω από τον άξονά της. Κρέμασε ένα εκκρεμές από το θόλο του κτιρίου και από την κίνησή του προσδιόρισε την κίνηση της Γης. Σημαντική ήταν η συμβολή του στην ανάπτυξη των τηλεσκοπίων με την επινόηση μιας μεθόδου για τη χρήση των κυρτών κατόπτρων, ενώ άλλες συσκευές που στηρίζονται σε δικά του σχέδια είναι το πρίσμα της πόλωσης του φωτός και, το σημαντικότερο, το γυροσκόπιο που είναι η βάση της σύγχρονης γυροσκοπικής πυξίδας