Ο σύντροφος Μάκης Μαΐλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ μέχρι τον πρόωρο θάνατό του τον Γενάρη του 2021, δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το βιβλίο. Τη δύσκολη αυτή αποστολή ανέλαβε στη συνέχεια το Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ και την έφερε σε πέρας με τον καλύτερο τρόπο.

Η έκδοση παρουσιάστηκε χτες στη γενέτειρά του, παρουσία πλήθους κόσμου που γέμισε την αίθουσα του «Σινέ Ελευσίς». Την παρουσίαση έκανε η Ελένη Μπέλλου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Παρευρέθηκαν πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, αντιπροσωπεία του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ, η οικογένειά του, σύντροφοι, συναγωνιστές και φίλοι που τον γνώρισαν και πάλεψαν μαζί του τα πολλά χρόνια που πρόσφερε ακούραστα στη δουλειά του Κόμματος στην Ελευσίνα.

Στο φουαγιέ της αίθουσας λειτουργούσε βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής» και η έκδοση έγινε πραγματικά ανάρπαστη.

Την εκδήλωση άνοιξε ο Βαγγέλης Γκίμης, μέλος της Τομεακής Επιτροπής Βορειοδυτικών της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ. Μιλώντας για το βιβλίο, είπε ότι είναι εξαιρετικά επίκαιρο και ότι «η ανάγνωσή του προσφέρει πολύτιμα εφόδια στα μέλη και στους φίλους του Κόμματος, σε κάθε άνθρωπο που σκέπτεται, προβληματίζεται και αγωνιά για όσα συμβαίνουν γύρω μας».

Μιλώντας για την έκδοση του βιβλίου στην αρχή της ομιλίας της, η Ελένη Μπέλλου σημείωσε: «Ο Μάκης μάς είχε υποσχεθεί, στο Τμήμα Ιστορίας, στο Κόμμα, τη μελέτη του "Εθνικού" Διχασμού στα χρόνια 1914 - 1917 στο φως της ταξικής πάλης. Και εμείς, το Κόμμα, του χρωστάγαμε την ολοκλήρωση της έκδοσής της, γιατί - όπως θα δείτε στο Προλογικό Σημείωμα - ο Μάκης δεν είχε προλάβει να την ολοκληρώσει.

Κλείσαμε αυτήν την εκκρεμότητα στα 5 χρόνια από τότε που ο Μάκης έφυγε από τη ζωή και μας άφησε μόνους στα δικά του και στα δικά μας καθήκοντα, στην πάλη για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό, που ήταν ο σκοπός της ζωής του. Ειδικότερα, μας άφησε μόνους στα καθήκοντα του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ, του οποίου είχε την ευθύνη ως μέλος της ΚΕ.

Και είναι γεγονός ότι ο Μάκης κατόρθωνε να ασχολείται ατομικά και συλλογικά με την Ιστορία του Κόμματος και της ταξικής πάλης ακόμα και σε συνθήκες που δεν ήταν η μοναδική του χρέωση από την ΚΕ, δηλαδή ακόμα και όταν ήταν υπεύθυνος στο Γραφείο Τύπου της ΚΕ του Κόμματος».

Κάνοντας εκτενή αναφορά στις εξελίξεις του ιμπεριαλιστικού πολέμου που κλιμακώνεται και της ελληνικής εμπλοκής, η Ελένη Μπέλλου επεσήμανε: «Σε αυτές τις συνθήκες έχει ιδιαίτερη σημασία να φωτιστεί η τρέχουσα ιδεολογική - πολιτική ταξική πάλη απέναντι στα αστικά ιδεολογικά - πολιτικά συνθήματα για "εθνική ομόνοια" και "εθνική υπερηφάνεια", γιατί το ελληνικό κράτος έστειλε πρώτο τις φρεγάτες στην Κύπρο, συστοιχίες Patriot στη Σαουδική Αραβία, στην Ουκρανία.

Να φωτιστεί τι σημαίνει η αναζήτηση ξένων συμμάχων και προστατών με ισχυρή δύναμη σε πολεμικά μέσα - συστήματα για τη δήθεν υπεράσπιση της "εθνικής ακεραιότητας". Το τι σημαίνει "εθνική ομόνοια" ή αντίθετα "εθνικός διχασμός", με ταξικά κριτήρια, στο φως της ταξικής πάλης.

Ο Μάκης, ασχολούμενος ιστορικά με τον αστικό διχασμό των χρόνων 1914 - 1917, είχε ως στόχο του να φωτίσει ότι μέσα σε μια χώρα συγκροτημένη σε ένα αστικό κράτος, που εξ αντικειμένου διαμορφώνει μια εθνική συνείδηση, ταυτόχρονα αυτή η εθνική συνείδηση δεν μπορεί να είναι υπεράνω της ταξικής συνείδησης και πάλης, δεν σβήνει τα αντίπαλα ταξικά συμφέροντα.

Γι' αυτό και υπάρχουν δύο πατρίδες μέσα στην ίδια χώρα. Γι' αυτό και η στρατηγική του επαναστατικού εργατικού και του κομμουνιστικού κινήματος δεν μπορεί να συμπέσει με τη στρατηγική έστω ενός τμήματος της αστικής τάξης, ακόμα και στη λεγόμενη "ουδετερότητα" σε έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο».

«Το διαχρονικό συμπέρασμα είναι ότι το εργατικό κίνημα μόνο συγκυριακά μπορεί να συμπέσει με κάποιες επιλογές ενός μέρους της αστικής τάξης, και όχι ως στρατηγική σύμπλευση με τους πολιτικούς φορείς της», είπε σε άλλο σημείο η Ελένη Μπέλλου και συνέχισε:

«Μπορεί όμως να αξιοποιήσει αυτές τις αντιθέσεις, τη διάσπαση της αστικής τάξης, με σκοπό να αποδυναμώσει τη χειραγωγική δύναμή της προς τις εργατικές - λαϊκές δυνάμεις, και όχι για να της δώσει το "φιλί της ζωής". Αυτό το συμπέρασμα έχει τεράστια σημασία σήμερα. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν είναι ένας ευρύτερος τοπικός πόλεμος και δεν είναι μόνο για τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο στον Περσικό Κόλπο».

«Τα μηνύματα του βιβλίου είναι χρήσιμα για το σήμερα, βοηθούν στην εμβάθυνση της στρατηγικής του Κόμματος που απορρέει από το Πρόγραμμά του. Συμβάλλουν στην κατανόηση της Απόφασης του 22ου Συνεδρίου, που επεξεργάζεται την κατεύθυνση για ανάπτυξη της καθημερινής δράσης υπηρετώντας τον στόχο συγκέντρωσης και μαχητικοποίησης των δυνάμεων της επαναστατικής ανατροπής, για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Εύχομαι δημιουργική ανάγνωση, στη μνήμη του Μάκη Μαΐλη», κατέληξε η Ελένη Μπέλλου.

• Ολόκληρη η ομιλία της Ελένης Μπέλλου στην παρουσίαση της έκδοσης θα δημοσιευθεί στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου».

Με τη διαδικασία των δηλώσεων για την παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας από συγγενείς θυμάτων, τραυματίες και δικηγορικούς συλλόγους ολοκληρώθηκε η τρίτη μέρα της δίκης για το προδιαγεγραμμένο έγκλημα των Τεμπών. Το δικαστήριο όρισε επόμενες δικάσιμους την 27 και 28 Απριλίου.

Χτες, όπως και τις προηγούμενες φορές, η διαδικασία διεξήχθη υπό τους ίδιους απαράδεκτους όρους, με απόλυτη ευθύνη της κυβέρνησης. Για ακόμα μια φορά υπήρξαν αποκλεισμοί και απαράδεκτοι έλεγχοι στους συγγενείς των θυμάτων και στους τραυματίες, ενώ ισχυρή ήταν και πάλι η παρουσία αστυνομικών δυνάμεων μέσα και έξω από τη δικαστική αίθουσα. Αποκλεισμένοι από τη διαδικασία παραμένουν φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφοι.

Υπενθυμίζεται ακόμη πως η δίκη για τα λεγόμενα «εξαφανισμένα» βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας που συγκρούστηκε με την επιβατική αναβλήθηκε επ' αόριστον, αφού το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών έκανε δεκτό το αίτημα της προέδρου για αποχή.

Ωστόσο, έπειτα από την εν μέρει ικανοποίηση του αιτήματός τους, οι συνήγοροι και οι συγγενείς των θυμάτων έχουν πλέον στα χέρια τους οπτικό υλικό που κατασχέθηκε από τις αρχές και το οποίο ήταν στη διάθεση των δικαστικών πραγματογνωμόνων που βρέθηκαν κατά τις πρώτες ώρες στον τόπο του εγκλήματος. Πρόκειται για υλικό που - όπως υποστηρίζουν συγγενείς και συνήγοροι - αποδεικνύει αλλοίωση του χώρου του πολύνεκρου εγκλήματος τις πρώτες ώρες.

Οπως σημείωνε στην τελευταία του ανακοίνωση ο Σύλλογος Συγγενών των Θυμάτων, πρόκειται για «στοιχεία που αποκάλυψαν νέα μεγάλα κενά στην ανάκριση για τις ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν τις πρώτες κρίσιμες ώρες του εγκλήματος. Στοιχεία που επιβεβαίωσαν για μια ακόμα φορά ότι θα έπρεπε και το ζήτημα αυτό να αποτελεί αντικείμενο της κύριας δίκης και ότι ο κατατεμαχισμός της υπόθεσης του εγκλήματος των Τεμπών σε επιμέρους δίκες έχει ως στόχο το "πετσόκομμα" στην αποκάλυψη της αλήθειας».

Τέλος, όπως έγινε γνωστό, στην επόμενη δικάσιμο αναμένεται να δηλώσει παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας το ελληνικό Δημόσιο, όταν λίγες ημέρες πριν εκδόθηκε η απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου, που επιδικάζει αποζημίωση περίπου 400.000 ευρώ σε τέσσερις συγγενείς, η οποία επιρρίπτει σοβαρές ευθύνες στο Ελληνικό Δημόσιο για το έγκλημα!

Η απόφαση κάνει λόγο για σοβαρές παραλείψεις του και μια σειρά ελλείψεων στα συστήματα ασφαλείας που αν ίσχυαν, το έγκλημα θα μπορούσε να αποφευχθεί. Συγκεκριμένα, το Διοικητικό Πρωτοδικείο σημειώνει πως «αν λειτουργούσε πλήρως το σύστημα GSM-R, ο μηχανοδηγός της αμαξοστοιχίας InterCity 62 θα είχε τη δυνατότητα, μόλις αντιλήφθηκε ότι κινείται στη γραμμή καθόδου, να επικοινωνήσει με τον μηχανοδηγό του αντίθετα κινούμενου εμπορικού συρμού 63503 και να συνειδητοποιήσουν και οι δυο ότι βρίσκονται σε συγκρουσιακή πορεία».

Παράλληλα, συμπεραίνει ότι «το Ελληνικό Δημόσιο δια του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών άσκησε πλημμελώς την κατά τα ανωτέρω εποπτική του αρμοδιότητα σε θέματα σιδηροδρομικής ασφάλειας και συνέβαλε αιτιωδώς δια της παράνομης αυτής παράλειψης στο ζημιογόνο αποτέλεσμα, ενώ τούτο μπορούσε να αποτραπεί».

Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για το ίδιο το κράτος που με τις κυβερνήσεις, την ΕΕ και τους θεσμούς της κινούνται μαζί στις ματωμένες ράγες υλοποιώντας την εγκληματική πολιτική, που για τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων γεννά και συγκαλύπτει εγκλήματα σε βάρος των εργαζομένων και του λαού.