Μέσα από τις παρεμβάσεις των ομιλητών η εκδήλωση ανέδειξε το επίκαιρο περιεχόμενο και μήνυμα που εκπέμπει συνολικότερα το έργο του Δ. Δήμου, δίνοντας έμπνευση αγωνιστικής ανάτασης και αισιοδοξίας στους σημερινούς απαιτητικούς καιρούς. Οπως χαρακτηριστικά σημειώνεται στην έκδοση, «ο Δημήτρης Δήμου με τα έργα και τα ποιήματά του, που εμφανίζει σε αυτό του το εικαστικό ημερολόγιο, αναζητά τους σηματωρούς των καιρών, τους αλύγιστους που αψήφησαν τον θάνατο, τον νίκησαν και διάβηκαν στην αιωνιότητα ορθοστατούντες και ορθοβαδίζοντες. Ταυτόχρονα θέτει το δίλημμα της επιλογής της κατεύθυνσης και της εναντίωσης του σημερινού ανθρώπου στην εκμετάλλευση».
Για την έκδοση «Σηματωροί» μίλησαν η Φανουρία Βλάχου, ιστορικός Τέχνης, ο Αλέκος Καρκάνας, πρόεδρος του Παραρτήματος Λιβαδειάς της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, ο Γιώργος Μπίμης, ποιητής - συγγραφέας, ο Τάκης Βαρελάς, ζωγράφος, εκπρόσωπος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, και ο ίδιος ο Δ. Δήμου.
Στον προσανατολισμό των εκδόσεων της «Σύγχρονης Εποχής», που είναι η ανάδειξη της Τέχνης και των καλλιτεχνών που μέσα από το έργο τους υπηρετούν τον αγώνα της εργατικής τάξης και του λαού, στάθηκε η Φ. Βλάχου μιλώντας εκ μέρους της «Σύγχρονης Εποχής». Αναλύοντας το έργο του Δ. Δήμου επεσήμανε ότι η ματιά του είναι ταξική και εκφράζεται στα έργα του, όπου στο επίκεντρο βρίσκονται ο άνθρωπος και οι αγώνες του, οι κατατρεγμένοι και πεινασμένοι αυτού του κόσμου, που παρά τον θάνατο, παρά τον αποχωρισμό, παρά τον πόνο, εξακολουθούν να αγωνίζονται.
Φόρο τιμής σε όλους όσοι θυσιάστηκαν για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους, κρατώντας αλύγιστη στάση, όπως οι 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή, χαρακτήρισε το έργο του Δ. Δήμου ο Αλ. Καρκάνας. Στον ρόλο της Τέχνης ως δύναμης αφύπνισης στις σημερινές συνθήκες έντασης των πολεμικών συγκρούσεων και ανταγωνισμών στάθηκε μεταξύ άλλων ο Γ. Μπίμης, τονίζοντας παράλληλα ότι καλλιτέχνες όπως ο Δ. Δήμου, παρά το ασφυκτικό πλαίσιο που θέτουν η εμπορευματοποίηση της Τέχνης και η παρέμβαση της αστικής εξουσίας, στέκονται με το έργο και τη στάση τους στη σωστή πλευρά της Ιστορίας.
Η εκδήλωση έκλεισε με σύντομη παρέμβαση του Δ. Δήμου, ο οποίος είπε μεταξύ άλλων ότι το δημόσιο βήμα που έχει μέσα από την Τέχνη το διαθέτει για όλους αυτούς που βρίσκονται στην αθέατη πλευρά της ζωής. Οπως τόνισε χαρακτηριστικά, «όσο υπάρχει πόνος ετών, θα πρέπει να είμαι η κραυγή».
Μια παράσταση που ακροβατεί ανάμεσα στην αλληγορία και την ωμή απογύμνωση, ανάμεσα στο γέλιο και την απειλή.
Ο Θοδωρής, 45 ετών. Επιτυχημένος AI Data Trainer. Εργάζεται αδιάκοπα σε μια ισχυρή διεθνή εταιρεία υψηλής τεχνολογίας. Εκπαιδεύει αλγορίθμους, τροφοδοτεί μηχανές με δεδομένα, βελτιστοποιεί συστήματα. Είναι αποδοτικός. Είναι συνεπής. Είναι απαραίτητος. Δουλεύει πάνω σε ένα project δημιουργίας ρομπότ εύρεσης επιζώντων. `Η μήπως όχι;
Η ζωή του μοιάζει τακτοποιημένη. Αλλά τι ακριβώς έχει τακτοποιηθεί; Οταν η οθόνη διαχέεται στο παρόν, η αλήθεια καταχωρείται ως ακόμη ένα δεδομένο σε μια απέραντη βάση πληροφοριών, όπου η επαυξημένη πραγματικότητα καταπίνει την αληθινή.
Επιτυχία σημαίνει ελευθερία; Τι περιγράφει έναν ευτυχισμένο άνθρωπο; Πού βρίσκεται η ολοκλήρωση του ανθρώπου; Τι γίνεται όταν ο πόλεμος μας χτυπάει την πόρτα; Αν η φιλοδοξία σημαίνει υπακοή άνευ όρων, ποιος κρατά το λουρί και ποιος το φορά;
Οταν υπάρχουν πρόθυμοι, τα τέρατα μπαίνουν σε «λειτουργία αναμονής» ή όχι;
Το «The D.O.G.» στήνει έναν κλειστοφοβικό μηχανισμό όπου το καταφύγιο γίνεται παγίδα. Οπου η ιστορία επανέρχεται εμμονικά ζητώντας λύτρωση. Το μαύρο χιούμορ εισβάλλει απότομα, σχεδόν βίαια, αποκαλύπτοντας το παράλογο ενός κόσμου όπου ο άνθρωπος μετριέται με KPIs και μπόνους απόδοσης.
Ταυτότητα παράστασης: Πρωτότυπο κείμενο: Γιώργος Τσαγκαράκης, Σκηνοθεσία: Γιώργος Τσαγκαράκης, Βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Σίμου, Σκηνικά / Κοστούμια: Βικτώρια Νταρίλα, Πρωτότυπη μουσική: Νατάσσα Μουσάδη, Ενορχήστρωση / Σχεδιασμός ήχου: Νατάσσα Μουσάδη, Αντώνης Γουγής, Σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Ζιώγαλας, Μουσική διδασκαλία: Νατάσσα Μουσάδη, Φωτογραφίες / Video: Ακης Βαλεργάκης, Επιμέλεια κίνησης: Βαγγελιώ Κυριαζίδου, Animation: Νίκος Ραδαίος.
Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Γιαραμαζίδης, Αντώνης Γουγής, Σοφία Σίμου, Γιώργος Τσαγκαράκης, Ελένη Τσάκαλου.
Μουσικός επί σκηνής: Αντώνης Γουγής.
Προπώληση εισιτηρίων: ticketservces.gr
Τηλέφωνο κρατήσεων: 6934654289
Ανεβαίνει τον Απρίλη στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής η όπερα «Η Λέξη», σε μουσική του διακεκριμένου συνθέτη και μαέστρου Αλκη Μπαλτά, λιμπρέτο της Ελένης Ζαφειρίου και σκηνοθεσία της Αγγέλας - Κλεοπάτρας Σαρόγλου.
Η ζωή, οι ιδέες και το μαρτύριο του Ιταλού φιλοσόφου Τζορντάνο Μπρούνο ζωντανεύουν μέσα από τη νέα παραγωγή όπερας «Η Λέξη». Το έργο φωτίζει με δραματικότητα και στοχασμό την αμετανόητη στάση ενός ανθρώπου απέναντι στον σκοταδισμό, καταγράφοντας τις εσωτερικές του συγκρούσεις, τα επιστημονικά του οράματα και την ασυμβίβαστη επιλογή του να πεθάνει ελεύθερος, παρά να αποκηρύξει την αλήθεια του.
Ο Τζορντάνο Μπρούνο (1548 - 1600) καταδικάστηκε ως αιρετικός από την Ιερά Εξέταση, σε θάνατο στην πυρά, για τις θεωρίες του σχετικά με το άπειρο του σύμπαντος, την κίνηση της Γης και την ύπαρξη ηλιακών κόσμων. Παρά την απειλή της θανάτωσής του, ο Μπρούνο αρνήθηκε μέχρι το τέλος να πει για τις θεωρίες του τη λέξη «αποκηρύσσω».
Το λιμπρέτο, γραμμένο με ποιητικό λόγο και ρυθμική κίνηση, είναι εξολοκλήρου προϊόν μυθοπλασίας, που ωστόσο άγγιξε υπαρκτά πρόσωπα, γεγονότα και συνθήκες.
Πρόθεση της συγγραφέα, όπως η ίδια αναφέρει, ήταν «με αφορμή το ιδεολογικό σθένος του Τζορντάνο Μπρούνο να αποτυπώσω τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τα ιδανικά, τις συγκρούσεις και την εξαίσια ψυχική δύναμη και ανάταση του ανθρώπου, που μπροστά σε κάθε είδους "εκτελεστικά αποσπάσματα" αντιστέκεται μέχρις εσχάτων στον εκμαυλισμό και τον εκφυλισμό της ζωής.
Ο Μπρούνο είναι διαχρονικά ένας από τους πολλούς πρωταγωνιστές της Ιστορίας. Τους αλύγιστους. Που με αντάλλαγμα τη ζωή τους υπερασπίζονται τα ιδανικά, τις ιδέες και τους αγώνες τους για την πραγματική ζωή, που αντιστοιχεί στον άνθρωπο.
Η νεότερη Ιστορία της χώρας μας έχει στολισμένες πολλές από τις σελίδες της με τέτοιες συνειδήσεις. Ανασαίνουν. Φωτοδοτούν».
Τζορντάνο Μπρούνο: Τάσης Χριστογιαννόπουλος. Φωνή της συνείδησης: θ.α.
Συμμετέχουν εξαμελές φωνητικό σύνολο και τριμελές ενόργανο σύνολο.
Παραστάσεις: Σάββατο 18 Απρίλη στις 8.30 μ.μ. και Κυριακή 19 Απρίλη στις 7.30 μ.μ.
Προπώληση εισιτηρίων στο σάιτ της Λυρικής και στο τηλ. 2130885700.
Μέχρι τις 26 Μάρτη ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου «Χώρος» (Πραβίου 6 - 8, Βοτανικός) το μυθιστόρημα του Στέφαν Τσβάιχ, «Επικίνδυνος Οίκτος», που κυκλοφόρησε το 1939. Μάλιστα, μεταφέρεται για πρώτη φορά στην ελληνική θεατρική σκηνή, σε διασκευή και σκηνοθεσία Κερασίας Σαμαρά.
Η ανατομία του οίκτου, η σωματική παράλυση και η ψυχική παραλυσία, ο ανεκπλήρωτος έρωτας, ο επικείμενος πόλεμος, ο πόθος της αποδοχής, το ψέμα, η ανθρώπινη δειλία, ο πλούτος που εξαγοράζει την αγάπη, η ηδονή της εξουσίας συνθέτουν συναρπαστικές δραματικές σκηνές, που ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Κώστας Αρζόγλου, Χίλντα Ηλιοπούλου, Βίκυ Μαραγκάκη, Βασίλης Μήλιος, Χάρης Παπαδόπουλος και Μαρία Φραγγεδάκη.
Η ζωντανή μουσική από τον συνθέτη Τάκη Μπαρμπέρη, καθώς και η επί σκηνής αφήγηση από την Κερασία Σαμαρά συμπληρώνουν ένα πολύπτυχο θέαμα, που ολοκληρώνεται με το εικαστικό σκηνικό της ζωγράφου και χαράκτριας Εύας Μελά, αλλά και με τους φωτισμούς του Γιώργου Μπούχρα.
Με φόντο την παρηκμασμένη πολυτέλεια της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας και το αυστηρό στρατιωτικό περιβάλλον, ο ανεκπλήρωτος έρωτας ανάμεσα σ' έναν αξιωματικό και σε μια πλούσια, παράλυτη κοπέλα σκιαγραφεί την αδυναμία του ανθρώπου να ξεπεράσει τα όριά του...
Η αριστοκρατική λάμψη θολώνει κάτω από τα σύννεφα του πολέμου και τα μεγάλα ηθικά διλήμματα βασανίζουν τους ήρωες και προκαλούν ρίγη έντονης ψυχικής διέγερσης. Τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα ετοιμάζουν τον Μεγάλο Πόλεμο. Πρωταγωνιστής τώρα ο στρατός, εισβάλλει σ' έναν αστικό πολιτισμό που τον κατάπιε η ηθική παρακμή, η βαναυσότητα και η τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Προπώληση εισιτηρίων ticketservices.gr