Σε κλίμα συγκίνησης πραγματοποιήθηκε χθες στο Α' Νεκροταφείο η τελετή αποχαιρετισμού του ηθοποιού, σκηνοθέτη και δάσκαλου του θεάτρου Κώστα Νταλιάνη.

Στην τελετή παρευρέθηκε πλήθος κόσμου, ανάμεσά τους πολλοί συνάδελφοί του ηθοποιοί, απόφοιτοι και σπουδαστές της δραματικής σχολής «Μοντέρνοι Καιροί», της οποίας υπήρξε ιδρυτής και διευθυντής για πολλά χρόνια.

Εκ μέρους του ΚΚΕ παρευρέθηκε η Ελένη Μηλιαρονικολάκη, μέλος της ΚΕ και υπεύθυνη του Τμήματος Πολιτισμού της.

Τον Κ. Νταλιάνη αποχαιρέτησε εκ μέρους του ΚΚΕ ο Κώστας Σταματόπουλος, μέλος του Τμήματος Πολιτισμού της ΚΕ, ο οποίος σημείωσε:

«Αγαπημένε μας Κώστα, σήμερα σε αποχαιρετούμε με τις καρδιές μας βαριές αλλά γεμάτες αγάπη και ευγνωμοσύνη. Η απώλειά σου αφήνει κενό στον πολιτισμό που παλεύει για να ανθρωπεψει ο άνθρωπος.

Από τα παιδικά σου χρόνια στον Βόλο ένιωσες την έλξη της σκηνής, ανακαλύπτοντας νωρίς πως το θέατρο μπορεί να γίνει δρόμος κατανόησης του κόσμου.

Οι πλούσιες σπουδές σου σε Ελλάδα, Γερμανία και Ιταλία, όπου ήρθες σε επαφή με το έργο του Μπρεχτ και την commedia dell'arte, δεν ήταν μια τυχαία διαδρομή. Το επικό - διαλεκτικό θέατρο και η λαϊκή παράδοση έγιναν οργανικά στοιχεία της δικής σου θεατρικής γλώσσας, της δικής σου στάσης ζωής.

Γνώρισες από μέσα τη δυσκολία, την αγωνία του ηθοποιού. "Ξεκίνησα ως ηθοποιός", έλεγες, "κι αυτό με βοηθάει να κατανοώ τις δυσκολίες των ηθοποιών, τις ανασφάλειές τους... Ο ηθοποιός πρέπει να νιώθει ασφαλής για να είναι δημιουργικός. Να εμπιστεύεται και τον εαυτό του και τον σκηνοθέτη του". Αυτή η βαθιά ανθρώπινη, συντροφική σου σχέση με τον ηθοποιό χαρακτήρισε όλη τη σκηνοθετική και διδακτική σου πορεία.

Ως δάσκαλος πίστευες ότι κάθε νέος μπορεί να ανθίσει όταν καθοδηγηθεί σωστά. Κάθε μαθητής σου ένιωσε πόσο ήθελες να χτίσεις δημιουργούς και ερμηνευτές, ολοκληρωμένους ανθρώπους, ευαίσθητους και συνειδητοποιημένους.

Για σένα το θέατρο ήταν πάντα "μια πορεία μύησης, μια πράξη αντίστασης". Η φράση που ο ίδιος επέλεξες να κοσμεί το βιογραφικό σου συμπυκνώνει την ουσία της ζωής σου. Για σένα το θέατρο ήταν πεδίο μάχης ιδεών, εργαλείο κατανόησης του κόσμου και παρέμβασης πάνω σε αυτόν. Ηταν δρόμος μύησης στη συλλογική σκέψη, στην κριτική στάση, στην αμφισβήτηση του "μοιραίου", στην πίστη ότι "ο άνθρωπος είναι η μοίρα του ανθρώπου".

Στα δεκάδες έργα που ανέβασες, στάθηκες με την ίδια δύναμη στη νεότερη δραματουργία και στο κλασικό ρεπερτόριο, χωρίς ποτέ να το αντιμετωπίσεις ως "μουσειακό". Αναζητούσες σε αυτό τις ζωντανές αντιθέσεις, τα ερωτήματα που συνομιλούν με τον σημερινό άνθρωπο.

Στην τοποθέτησή σου στο Επιστημονικό Συνέδριο για τον Μπρεχτ που κάναμε ως Κόμμα το 2013, μιλούσες για την ανάγκη ενός θεάτρου αντάξιου της "επιστημονικής εποχής" μας, ενός θεάτρου που να καλλιεργεί τη διαλεκτική σκέψη, να οπλίζει τον θεατή με κριτήριο, με ικανότητα να βλέπει πίσω από από τα φαινόμενα.

Κώστα, θα μένεις παρών στο έργο σου, στις σκηνές που σκηνοθέτησες, στα βλέμματα των ηθοποιών που δίδαξες, στις συνειδήσεις που αφύπνισες.

Θα μένεις παρών σε κάθε προσπάθεια να γίνει το θέατρο πράξη αντίστασης. Και το ξέρουμε πως οι δικοί σου άνθρωποι, ο αδελφός και η οικογένειά σου, αυτοί που πορεύτηκαν μαζί σου στην Τέχνη και στη ζωή - ιδιαίτερα η Εβίτα και η Φάνια - θα έχουν για οδηγό το όραμά σου για το θέατρο.

Καλό ταξίδι, Κώστα.

Οι "Μοντέρνοι Καιροί" για τους οποίους πάλεψες θα έρθουν. Και θα έχουν και τη δική σου υπογραφή».

Τον Κ. Νταλιάνη αποχαιρέτησε επίσης ο Ρήγας Αξελός, ο οποίος αναφέρθηκε στα χρόνια της νιότης τους, στις πρώτες προσπάθειες που έκαναν στο θέατρο, στις δυσκολίες που αντιμετώπισαν. Οπως είπε ακόμα, αυτό που τον χαρακτήριζε ήταν η σταθερότητα στις ιδέες του.

Η Ζωή Ρηγοπούλου μίλησε για το χιούμορ του, αλλά και για το ότι φαινόταν από τα χρόνια της σχολής πως θα τον «κέρδιζε» η σκηνοθεσία.

Με λόγια καρδιάς αποχαιρέτησαν τον Κώστα Νταλιάνη οι απόφοιτοι της Σχολής Ματίνα Τζοβέννου, Γιάννης Χατζιδάκις, Μάρω Λεσιώτη και οι μαθητές του, Μαρία Κάκκαρη, Κλαίρη Πιτυλάκη και Δημήτρης Καταβάτης, που με τρυφερότητα και λόγια αγάπης μοιράστηκαν στιγμές από τη διδασκαλία του.

Με την παρουσίαση της θεατρικής παράστασης «Η Αγία Ιωάννα των Σφαγείων» του Μπ. Μπρεχτ σε μία μεγάλη ανοιχτή εκδήλωση, το ΠΑΜΕ και πλήθος θεατών εξέφρασαν την Κυριακή την έμπρακτη στήριξη στο «Σπίτι του Αγωνιστή».

Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη ανοιχτή εκδήλωση εκτός του ιδρύματος, η οποία αφενός ανέδειξε την προσπάθεια της θεατρικής ομάδας του ΠΑΜΕ, που δίνει τη δυνατότητα στον λαό μας να δει δωρεάν σε δύσκολες συνθήκες εξαιρετικά έργα με ιδιαίτερα μηνύματα για την εργατική τάξη όπως αυτό το έργο του Μπρεχτ και επίσης συνέβαλε στην αναγκαία στήριξη της λειτουργίας του Ιδρύματος.

Στα παραπάνω αναφέρθηκε καλωσορίζοντας εκ μέρους του ΔΣ των εργαζομένων και των φιλοξενούμενων στο Ιδρυμα η Χαρούλα Καραντάνα, η οποία ευχαρίστησε τη θεατρική ομάδα, όλους τους συντελεστές για τη συμβολή τους, την Εκτελεστική Επιτροπή του ΠΑΜΕ, τον Βελισάριο Κοσιββάκη για την παραχώρηση του χώρου και όλους όσους αγκάλιασαν την πρωτοβουλία. Οπως σημείωσε, «το Ιδρυμα αποτελεί μια κατάκτηση και χρειάζεται να γίνει υπόθεση όλων μας, όχι απλά η συνέχιση της λειτουργίας του, αλλά και η αναβάθμισή του. Σωματεία εργαζομένων, συνταξιούχων, επαγγελματοβιοτεχνών, άλλοι μαζικοί φορείς και ο καθένας μας ξεχωριστά μπορούν να εκδηλώσουν έμπρακτα τη στήριξή τους».

Οι αριθμοί ΙΒΑΝ για την οικονομική ενίσχυση του Ιδρύματος είναι οι εξής:

• Τράπεζα Πειραιώς: IBAN: GR09 0172 0230 0050 2304 8023 175
• Εθνική Τράπεζα: IBAN: GR4001100400000004076801473
• EUROBANK: IBAN:GR1902600520000250101756150

Ενα ξεχωριστό αφιέρωμα πραγματοποιείται στην Κεντρική Σκηνή του «Σταυρού του Νότου», την Τρίτη 31 Μαρτίου 2026, για τον Θάνο Μικρούτσικο. Νέοι τραγουδοποιοί παίρνουν τη σκυτάλη και παρουσιάζουν στο κοινό τα επιβλητικά έργα του μεγάλου συνθέτη.

Οι Μιχάλης και Παντελής Καλογεράκης, Απόστολος Κίτσος, Σταύρος Τσαντές, Κωστής Χρήστου και Sophie Lies «ξαναδιαβάζουν» τα τραγούδια του, που «μιλάνε για το αύριο και το χτες». Και είναι σίγουρο πως ο Θάνος Μικρούτσικος, που στάθηκε πάντα κοντά στις ανησυχίες των νέων δημιουργών, θα τους προέτρεπε να κάνουν το έργο του δικό τους και να το τραγουδήσουν με τον τρόπο τους μέσα στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται. Αυτός, άλλωστε, υποστήριζε πως κανένα έργο δεν μπορεί να μένει αδιάφορο κι αμετάβλητο μπροστά σ' έναν κόσμο που αλλάζει.

Ο Θάνος Μικρούτσικος πάντα θα συνεχίσει να μας προτρέπει να «χορέψουμε πάνω στο φτερό του καρχαρία», δηλαδή - όπως ερμήνευε ο ίδιος τον στίχο του Καββαδία - «να ξεπεράσουμε τα όριά μας, τις καταγεγραμμένες μας δυνατότητες, να κατακτήσουμε το αδύνατο». Σ' αυτό το αφιέρωμα, με νέες ενορχηστρώσεις του Γιάννη Λουπάκη και του Γιώργου Καρούμπαλου και με το βλέμμα των νέων δημιουργών, παρουσιάζονται μεγάλες στιγμές του έργου του συνθέτη μέσα απ' «τα όνειρα των εραστών, τα δάκρυα των ποιητών και των τρελών τα γέλια».

«Ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος». Τέτοιους δρόμους άφησε ως πολύτιμη παρακαταθήκη ο Θάνος Μικρούτσικος, ώστε η νέα γενιά να εξελίσσεται και να συναντάει τις πρωτοποριακές συνθέσεις του, τις σκέψεις και τις αγωνίες του, το όραμά του για τη μουσική και για τη ζωή. Ετσι μόνο «θα ζει σε αιώνιο κύκλο», μαζί με τη μουσική του.

Παίζουν οι μουσικοί: Κλαρινέτο - Σαξόφωνο: Αλέξης Στενάκης, Μπάσο: Λάμπρος Ψωμάς, Κλασική κιθάρα: Γιώργος Καρούμπαλος, Ηλεκτρική κιθάρα: Οδυσσέας Τζιρίτας, Τύμπανα: Χάρης Παρασκευάς, Πιάνο: Γιάννης Λουπάκης

Φωτογραφία Αφίσας: Δήμητρα Ράπτη

Γραφιστικά: Γιάννης Κλεφτογιάννης

Προπώληση more.com.