Χέρια που σμίγουν ξανά, χαμόγελα υπερηφάνειας των ανθρώπων που είναι «ένα με τη γη», που αντάμωσαν και πάλι από κάθε γωνιά της χώρας.

Ανάσες αγωνιστικής αισιοδοξίας από εκείνους που δείχνουν ξανά στην πράξη ότι ξέρουν να διεκδικούν με κάθε μέσο το δίκιο τους!

Αυτές είναι μερικές από τις συγκλονιστικές εικόνες που ζήσαμε χθες Παρασκευή στο κέντρο της Αθήνας. Εικόνες που αποτυπώνουν την πολύτιμη παρακαταθήκη για την αγωνιστική συνέχεια που έχει η μάχη επιβίωσης.

«Την επιβίωσή μας δεν την διαπραγματευόμαστε! Συνεχίζουμε πιο δυναμικά τον αγώνα για τη ζωή μας, για να μείνουμε στον τόπο μας!»: Αυτό το μήνυμα εκπέμπεται καθαρά, αφού οι αγρότες διανυκτέρευσαν στην Αθήνα και σήμερα παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής.

Τα στιγμιότυπα αμέτρητα, αφού η καρδιά της Αθήνας από νωρίς το μεσημέρι χτυπούσε στους ρυθμούς της διεκδίκησης των εργατικών σωματείων για τις ΣΣΕ κόντρα στο νομοθέτημα της κυβέρνησης και των εργατοπατέρων (βλ. σελ. 6-7).

Μια συγκέντρωση που εξελίχθηκε σε μεγάλο συλλαλητήριο υποδοχής των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων.

Η ώρα περνά και ομάδες διαδηλωτών από το Σύνταγμα με τα πανό των σωματείων τους κατευθύνονται στην Ομόνοια, όπου έχει οριστεί το μεγάλο αντάμωμα με τα «αδέλφια μας τους αγρότες».

Με τα πηγαδάκια στην Ομόνοια να συζητούν και την ατμόσφαιρα φορτισμένη από την αναμονή για την αγροτιά, η «ζωντανή» εικόνα μεταφέρεται απευθείας από το κομβόι: «Τώρα είναι Φιλαδέλφεια, κατηφορίζουν».

Και πράγματι, μετά από λίγη ώρα τα δεκάδες τρακτέρ μπαίνουν στην Ομόνοια για να πάρουν θέσεις στην άνοδο της Πανεπιστημίου.

Η υποδοχή από τον λαό της Αθήνας είναι μια αγκαλιά, σφιχτή, ενθουσιώδης, αδελφική!

«Υποδεχόμαστε τους συναδέλφους μας! Ερχονται τα τρακτέρ», φώναζε η ντουντούκα. Κόρνες, σειρήνες, πυρσοί και συνθήματα γίνονται ένα με τα χειροκροτήματα.

Στα πεζοδρόμια εργαζόμενοι που εκείνη την ώρα περνούσαν για να πάνε σπίτια τους, άλλοι που σταμάτησαν τις δουλειές τους, νέοι και νέες που τέλειωναν μαθήματα, απλός κόσμος σταματούν, κοιτάζουν, χαμογελούν, παίρνουν ανάσες. Στο ένα χέρι το κινητό να βγάζει φωτογραφίες, το άλλο χέρι να υψώνει τη γροθιά.

«Καλώς ήρθατε, μαζί σας είμαστε!» είναι μια φράση που ακούγεται από τους περαστικούς, από εκείνους που μπορεί να μην διαδηλώνουν αλλά δηλώνουν τη στήριξή τους.

Σε όλη την Πανεπιστημίου, παρόμοια εικόνα: Ο κόσμος υποδέχεται τα τρακτέρ, υψώνει γροθιές, σχηματίζει το σήμα τη νίκης.

Αγρότες, κτηνοτρόφοι, αλιείς, μελισσοκόμοι γίνονται ένα με τους εργαζόμενους και τη νεολαία της πόλης.

Τα συνθήματα εναλλάσσονται: «Εργατιά - αγροτιά», «φοιτητές - εργατιά» ...«μια φωνή και μια γροθιά!»,

«Εδώ η εργατιά, εδώ και η αγροτιά - ο λαός παλεύει και δεν σας προσκυνά!», είναι η δυνατή «απάντηση» από άλλα μπλοκ σωματείων.

Από την Ομόνοια συγκροτείται και η μαχητική πορεία. Στην κεφαλή η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων που κρατούσε το πανό: «Μπλόκα παντού για να έχουμε μέλλον!».

Από πίσω, η Ενωτική Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας με το δικό της πανό: «Μπλόκο στην πολιτική της κυβέρνησης και της νέας ΚΑΠ για την επιβίωσή μας!».

«Δυναμώνουμε τον κοινό αγώνα εργατών - αγροτών, ενάντια στην πολιτική του κέρδους που θυσιάζει τις ανάγκες και τις ζωές μας!», γράφουν στα δικά τους πανό τα εργατικά σωματεία.

Τα κορναρίσματα αλληλεγγύης από τους οδηγούς αλλεπάλληλα.

Η Αθήνα δονείται από τον παλμό του αγώνα. Η δύναμη της αγροτιάς συναντά την αλληλεγγύη των εργαζομένων.

Από τα μεγάφωνα ακούγονται τα «Αγροτικά» που δίνουν κουράγιο, θυμίζουν τους μεγάλους αγροτικούς αγώνες, φέρνουν στο νου τη σκυτάλη που περνά επάξια στις νέες γενιές.

«Τώρα με τα πόδια και με τα τρακτέρ - αν δεν δικαιωθούμε θα γίνει Κιλελέρ!» και «Εμπρός λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι! Με την αγροτιά, αντίσταση και πάλη!» ακούγονται ξανά και ξανά.

Η δύναμη της αγροτιάς συναντά την αλληλεγγύη του λαού. Ο αγώνας συνεχίζεται - μέχρι τη δικαίωση, μέχρι τη νίκη!

Στο πλευρό τους και η δημοτική αρχή Τυρνάβου, με επικεφαλής τον δήμαρχο Στέλιο Τσικριτσή.

Στη συγκέντρωση παραβρίσκεται αντιπροσωπεία των Εργατικών Κέντρων Λάρισας και Τρικάλων. Επίσης από τον Εμπορικό Σύλλογο Λάρισας και σωματεία εργαζομένων και συνταξιούχων από όλη τη Θεσσαλία.

Η πορεία φτάνει στο Σύνταγμα, και εκεί ανταμώνει με τους χιλιάδες εργαζόμενους που διαδήλωναν από νωρίς το μεσημέρι.

Εργάτες, αυτοαπασχολούμενοι, νεολαία στα πόστα τους, υποδέχονται με ενθουσιασμό τη μαχόμενη αγροτιά. Πλατιά χαμόγελα, περηφάνια για τη δύναμη του οργανωμένου αγώνα, πίστη ότι με έναν τέτοιο συντονισμό, με μια τέτοια συμμαχία μπορούν «να έρθουν τα πάνω κάτω». Συγκίνηση για αυτή την αγωνιστική υποδοχή, οι χιλιάδες βιοπαλαιστές κουρασμένοι αλλά δικαιωμένοι: Εχουν στο πλευρό τους τον λαό.

Ο Θανάσης, αγρότης από τη Λάρισα, μιλά για τη συγκλονιστική υποδοχή που γίνεται «καύσιμο» για αποφασιστική συνέχεια: «Είμαστε σήμερα στην Αθήνα... Είναι απίστευτο αυτό που ζούμε, απίστευτο το συναίσθημα. Ο κόπος μας, ο μεγάλος αγώνας δεν πάει χαμένος. Είναι όλοι με το μέρος μας. Αυτό μας ανταμείβει...».

Καταχειροκροτούμενος ανέβηκε πρώτος στο βήμα ο Κώστας Τζέλλας, εκ μέρος του μπλόκου της Καρδίτσας στον Ε-65 και της Γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, ανοίγοντας το μεγάλο συλλαλητήριο.

«Μπράβο σε όλους μας που συνεχίζουμε έναν αγώνα μεγάλο», είπε χαρακτηριστικά, για να προσθέσει: «Αλλά και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εσάς που ήρθατε σήμερα εδώ, που επί 55 μέρες στα μπλόκα μάς στηρίζατε ηθικά, μας δίνατε δύναμη να συνεχίσουμε τον αγώνα για το σήμερα και για το αύριο. Αρνούμαστε να δεχθούμε το ξεκλήρισμα. Θέλουμε την ύπαιθρο ζωντανή και τον αγώνα θα τον συνεχίσουμε μέχρι τέλους».

Τόνισε πως «στέλνουμε το μήνυμα στην κυβέρνηση ότι θα μας έχει πάντα μπροστά της». Και ανέδειξε ότι η πολιτική της είναι που δεν επιτρέπει να τρώει ο λαός φτηνά και υγιεινά αγροτικά προϊόντα, θυσιάζει αυτήν την ανάγκη στον βωμό του κέρδους. «Μια πολιτική η οποία ερημώνει την ύπαιθρο, μας πνίγει, μας σκοτώνει», ανέφερε.

Καταλήγοντας τόνισε: «Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας, και με το συλλαλητήριο σήμερα, που σίγουρα στέλνει το μήνυμα, αλλά και με άλλες μορφές κλιμάκωσης, και να είναι σίγουρη και η κυβέρνηση ότι τα μπλόκα θα ξαναστηθούν, και μπορεί να κρατήσουν παραπάνω από 55 μέρες. Εάν δεν λυθούν τα προβλήματά μας, δεν υποχωρούμε, είτε με τα πόδια είτε με το τρακτέρ... Τη δύναμη την έχει ο λαός. Δεν την έχουν οι λίγοι. Αρα θα κερδίσουμε!».