Η άθλια συμφωνία κυβερνησης - ΓΣΕΕ - εργοδοτών

Στο πλαίσιο της χθεσινής συζήτησης ο Χρήστος Κατσώτης, βουλευτής και μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, απάντησε εξαρχής στον βασικό ισχυρισμό της κυβέρνησης ότι τάχα με το νομοσχέδιο «καταργούνται μνημονιακές διατάξεις». Και ξεκαθάρισε ότι «όλα τα μέτρα των μνημονίων που όλες μαζί οι κυβερνήσεις ψήφισαν είναι εδώ. Αυτά διαμόρφωσαν την εργασιακή κόλαση. Αυτά διατηρούνται με τον "κοινωνικό εταιρισμό"».

Τόνισε ότι με το νομοσχέδιο «επιδιώκεται η καθήλωση των μισθών και το τσεκούρωμα δικαιωμάτων, μέσα από το χτύπημα στις ΣΣΕ. Είναι ένα ακόμα εργαλείο για την ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα, την καπιταλιστική κερδοφορία, μια στρατηγική που ευθύνεται για την ένταση της εκμετάλλευσης, συμπεριλαμβανομένων και των εργοδοτικών εγκλημάτων».

Στο πλαίσιο αυτό, «με κάθε άρθρο επιχειρείται ευθέως να χτυπηθεί η αυτοτελής δράση των κλαδικών συνδικαλιστικών οργανώσεων σε ό,τι αφορά τη διεκδίκηση ΣΣΕ, αναθέτοντας στην ηγεσία της ΓΣΕΕ ρόλο "τοποτηρητή" των κλαδικών ΣΣΕ για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων».

Ακολούθως απάντησε στους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ότι ισχύει η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης και ότι επανέρχεται η μετενέργεια.

Θύμισε πως ο νόμος 1876/1990 όριζε ότι αν η σχέση εργασίας ρυθμίζεται από περισσότερες ισχύουσες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, εφαρμόζεται η πιο ευνοϊκή για τον εργαζόμενο. Μόνη εξαίρεση αποτελούσε η διάταξη που επέτρεπε να υπερισχύει η κλαδική ή επιχειρησιακή ΣΣΕ έναντι της ομοιοεπαγγελματικής, ανεξαρτήτως αν οι όροι της τελευταίας ήταν καλύτεροι ή χειρότεροι.

Με τα μνημόνια η αρχή αυτή καταργήθηκε και επανήλθε «μεταλλαγμένη» το 2019. Ετσι, σήμερα ισχύει ότι μια κλαδική ή επιχειρησιακή ΣΣΕ υπερισχύει μιας ομοιοεπαγγελματικής, αλλά και ότι μια τοπική ΣΣΕ ισχύει έναντι εθνικής κλαδικής ή ομοιοεπαγγελματικής ΣΣΕ ακόμα κι αν έχει χειρότερους όρους. Αλλωστε, το σημερινό νομικό καθεστώς προβλέπει κι άλλες εξαιρέσεις. Σε επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα η επιχειρησιακή ΣΣΕ «υπερισχύει της κλαδικής, εφόσον στην κλαδική δεν προβλέπονται εξαιρέσεις», ενώ ο εκάστοτε υπουργός μπορεί με απόφαση να ορίσει τις περιπτώσεις επιχειρήσεων που εξαιρούνται.

Σε ό,τι αφορά τη μετενέργεια, αναδεικνύοντας την απάτη της κυβέρνησης ο Χρ. Κατσώτης επεσήμανε ότι αυτή «επανέρχεται» «ως προς τους κανονιστικούς όρους, αλλά όχι ως προς τον χρόνο διάρκειάς της. Ετσι, ενώ πριν την καπιταλιστική κρίση η διάρκεια της μετενέργειας ήταν 6 μήνες, εσείς την έχετε μειώσει στο μισό, στους 3 μήνες».

Και η κοροϊδία συνεχίζεται, καθώς «ακόμα και ως προς τους κανονιστικούς το νομοσχέδιο προβλέπει ότι αυτοί ισχύουν και μετά το πέρας των τριών μηνών, μέχρι όμως "να συναφθεί νέα συλλογική ή ατομική σύμβαση"». Ο βουλευτής του ΚΚΕ έθεσε λοιπόν το εξής ερώτημα: «Ποιος εργοδότης δεν θα καλέσει τους εργαζόμενους να υπογράψουν ατομική σύμβαση εργασίας με χειρότερους όρους, και μάλιστα την επομένη της λήξης της μετενέργειας;».

Στη συνέχεια στάθηκε στο γεγονός ότι με το νομοσχέδιο διαμορφώνεται ασφυκτικό πλαίσιο περιορισμού της δράσης των Ομοσπονδιών, αφού τις θέτει υπό την ομηρία των εργοδοτικών ενώσεων και της ΓΣΕΕ, έτσι ώστε οι κλαδικές ΣΣΕ να ενσωματώνουν και να νομιμοποιούν όλο το αντεργατικό πλαίσιο. «Ο ρόλος της ΓΣΕΕ και εργοδοτικών οργανώσεων πανελλήνιας εμβέλειας δεν περιορίζεται στην υπογραφή των κλαδικών ΣΣΕ, αλλά επεκτείνεται στη διαμόρφωση του περιεχομένου τους, καθώς όπως αναφέρεται "δύνανται να αποφασίζουν ή να συμμετέχουν στη ρύθμιση των όρων εργασίας σε επίπεδο επιμέρους κλάδου"», ανέφερε ο Χρ. Κατσώτης.

Και ανέδειξε ότι στόχος είναι ο αποκαλούμενος «συντονισμός των μισθών» σε κεντρικό επίπεδο, που θα εξασφαλίζει τη θωράκιση της κερδοφορίας. «Στόχος ΕΕ, κυβέρνησης και εργοδοτών είναι να παραμείνουν παγωμένοι και στα ελάχιστα όρια οι μισθοί και τα εργασιακά δικαιώματα. Αυτό προβλέπει και η Ευρωπαϊκή Οδηγία», που ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ λένε ότι η κυβέρνηση άργησε να την εφαρμόσει!

Απέναντι σε αυτήν την πολιτική - υπογράμμισε - είναι μονόδρομος «το δυνάμωμα του αγώνα για Συλλογικές Συμβάσεις με πραγματικές αυξήσεις, μείωση του εργάσιμου χρόνου, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, μέτρα υγείας και ασφάλειας μέσα στους χώρους δουλειάς». Στο φόντο αυτό, «τον δρόμο τον δείχνουν μια σειρά σωματεία που μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο κατάφεραν να επιβάλουν ΣΣΕ», ανέφερε, καλώντας «τέτοιοι και άλλοι αγώνες να γενικευτούν το επόμενο διάστημα, με συσπείρωση και συλλογική πάλη "από τα κάτω", για την οργάνωση της αναμέτρησης με το κεφάλαιο, της σύγκρουσης με την πολιτική των κυβερνήσεών του, φωτίζοντας έτσι τον δρόμο της πραγματικής ανατροπής που έχει ανάγκη ο λαός».

«Γαργάρα» έκανε αυτήν την τεκμηριωμένη κριτική η υπουργός Εργασίας. Και, αντιστρέφοντας την πραγματικότητα, ανέφερε ότι η χώρα μας έχει «αντικειμενικά εξαιρετικά ευοίωνους δείκτες στην αγορά εργασίας». Ως «μάρτυρα» μάλιστα η υπουργός επικαλέστηκε τους εκπροσώπους του ΟΟΣΑ, η εργαλειοθήκη του οποίου είναι οδηγός για κάθε αντεργατικό νόμο.

Το ΠΑΣΟΚ άφησε ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για το αν θα ψηφίσει ή όχι το νομοσχέδιο, λέγοντας πως βρίσκει «θετικά και αρνητικά». Ο δε ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε το νομοσχέδιο σαν ...δικαίωσή του, αφού θύμισε ότι το ζητούσε από το 2019. Και, προκαλώντας την κοινή λογική, συνεπής στις κωλοτούμπες, δήλωσε ότι θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο που ζήτησε...