Από τις μεγάλες κινητοποιήσεις της ΕΝΕΔΕΠ και του ΕΚΠ ενάντια στην αποστολή πολεμικού υλικού στο Ισραήλ

Διόλου τυχαία ο ελπιδοφόρος αυτός Διεθνής Συντονισμός των λιμενεργατών συγκεντρώνει τα πυρά των επιχειρηματικών ομίλων και των κρατών στα οποία απλώνεται. Εξάλλου, τα δεκάδες λιμάνια που οι εργαζόμενοι αποκτούν κοινό βηματισμό γίνονται πεδία εφαρμογής σκληρών αντεργατικών μέτρων για την ένταση της εκμετάλλευσης και την αύξηση της κερδοφορίας στο φόντο της πολεμικής προπαρασκευής.

Για άλλη μια φορά μάλιστα οι αστικές κυβερνήσεις βρίσκουν πολύτιμα στηρίγματα σε αυτή τους την επίθεση τις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού σε κάθε χώρα, που σαν «πέμπτη φάλαγγα» υπονομεύουν τον αγώνα των λιμενεργατών και ευρύτερα των εργαζομένων. Ετσι και στη χώρα μας, όπου η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία και η Ομοσπονδία Φορτοεκφορτωτών αρνήθηκαν να κηρύξουν απεργία για τις 6/2. Αντίστοιχη «γραμμή» δίνει άλλωστε η αμαρτωλή ITUC, η «διεθνής» του εργατοπατερισμού, με τις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας να επιχειρούν να υψώσουν εμπόδια στον συντονισμό των λιμενεργατών.

Βρώμικο ρόλο όμως φαίνεται ότι αναλαμβάνουν κι άλλες δυνάμεις, όπως η συνδικαλιστική ηγεσία της ΠΕΝΕΝ, που παραμονές της απεργίας και της Μέρας Διεθνούς Δράσης των Λιμενεργατών επιτίθεται στο σωματείο ΕΝΕΔΕΠ. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι η ΠΕΝΕΝ έχει αποφασίσει απεργία για την Παρασκευή, αλλά ξεκαθαρίζει ότι δεν θα ...έχει «καμιά απολύτως συμμετοχή στον σχεδιασμό του Εργατικού Κέντρου Πειραιά», δηλαδή δεν θα συμμετάσχει καν στην απεργιακή συγκέντρωση. Μάλιστα, όπως αναφέρει στο «κάλεσμά» της, «τις επόμενες μέρες θα ακολουθήσει αναλυτική ανακοίνωση με το πλαίσιο», κάτι που ακόμα και χτες, τρεις μέρες πριν την απεργία, ήταν ...άφαντο.

Τι ενόχλησε τη συγκεκριμένη συνδικαλιστική ηγεσία; Οτι η ΕΝΕΔΕΠ, οι εργαζόμενοι δηλαδή στις προβλήτες της COSCO στον Πειραιά, δεν αποδέχονται να διαλέξουν ποιος όμιλος ή αν θα είναι και το ίδιο το κράτος που θα τους ξεζουμίζει, που θα μετατρέπει τον χώρο δουλειάς τους σε «πολεμικό κόμβο».

Η ΕΝΕΔΕΠ άλλωστε, που ήταν από τις πρώτες συνδικαλιστικές οργανώσεις που αποφάσισε απεργία ενώ συμμετείχε στη συνάντηση στη Γένοβα, κόντρα σε λυτούς και δεμένους συνεχίζει την προετοιμασία της μάχης, καλώντας με ανακοίνωσή της «όλους τους εργαζόμενους στον Πειραιά - σε όλο το λιμάνι, στη Ζώνη, τους ναυτεργάτες σε όλα τα καράβια - να σταθούμε σαν μια γροθιά». Απαιτεί μάλιστα από την Ομοσπονδία των Λιμενεργατών (ΟΜΥΛΕ) «να πάρει απεργιακή απόφαση για 24ωρη απεργία και να μας δεχτεί επιτέλους ως ισότιμα μέλη της για να παλέψουν οι εργαζόμενοι στα λιμάνια όλης της χώρας για ενιαία κλαδική σύμβαση. Εμείς καταθέτουμε την αγωνιστική μας παράδοση για να ενοποιήσουμε την πάλη των εργαζομένων σε όλα τα λιμάνια της χώρας».

Σχολιάζοντας τις χυδαιότητες της ηγεσίας της ΠΕΝΕΝ, μεταξύ άλλων θυμίζει την πείρα που «και στην Ελλάδα από τα "Δημόσια Λιμάνια" είναι πικρή για εμάς τους λιμενεργάτες και τους εργατοϋπαλλήλους σε όλα τα λιμάνια».

Συγκεκριμένα τις μειώσεις στους μισθούς στα δημόσια λιμάνια που ξεπέρασαν το 45%. Την αύξηση ωρών εργασίας σε διάφορες ειδικότητες στον δημόσιο ΟΛΠ, τα επιδόματα που κόπηκαν, όπως και κατακτήσεις που είχαν κερδηθεί με αγώνες δεκαετιών.

Αντίστοιχα τις αυξήσεις στα λιμανιάτικα τέλη σε όλη την περίοδο του δημόσιου ΟΛΠ και ΟΛΘ που μετακυλίονταν στην τοπική κοινωνία, αυξάνοντας το κόστος ζωής για τον λαό του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης.

Σημειώνει μάλιστα η ΕΝΕΔΕΠ: «Την ίδια περίοδο, η κυβέρνηση της ΝΔ διατήρησε τον "δημόσιο χαρακτήρα" του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης όχι για τον λαό, αλλά για να διασφαλίζει απρόσκοπτα τη μεταφορά πυρομαχικών και πολεμικού υλικού για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία και το Ισραήλ. Στο δε λιμάνι του Λαυρίου συνεχίζεται η προσπάθεια για μεταφορά πυρομαχικών, που μπλοκάρεται με την αποφασιστική παρέμβαση σωματείων και του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου.

Αυτός είναι ο χαρακτήρας του "δημόσιου" λιμανιού σήμερα, εργαλείο εκμετάλλευσης των εργαζομένων είτε με κρατική ιδιοκτησία είτε με ιδιοκτησία κινεζικών η αμερικανικών ομίλων.

Αλλωστε στα λιμάνια της Γαλλίας, που βρίσκονται υπό δημόσιο έλεγχο, οι λιμενεργάτες βρίσκονται διαρκώς σε αγώνες για μπλοκάρισμα πολεμικού υλικού και αυξήσεις στους μισθούς, να μην διευρυνθούν τα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα λιμάνια».

Επισημαίνει ακόμα πως η δημόσια ιδιοκτησία που «υπερασπίζονται» στην ηγεσία της ΠΕΝΕΝ, αφορά ένα κράτος στην Ελλάδα που:

«Πολλαπλασιάζει τα όπλα και πυρομαχικά, αναδιαμορφώνει την οικονομία και τις υποδομές για τις ανάγκες μιας μεγάλης πολεμικής αναμέτρησης, σπαταλά τα χρήματα των ασφαλιστικών μας ταμείων σε πολεμικούς εξοπλισμούς αντί για Υγεία, Παιδεία και κοινωνικές ανάγκες.

Εκθέτει εργαζόμενους σε λιμάνια, καράβια, τρένα και υποδομές σε θανάσιμους κινδύνους. Αυτό βιώνουν και οι ναυτεργάτες στις εμπόλεμες ζώνες.

Είναι το ίδιο κράτος που εγκληματεί - από τη "ΒΙΟΛΑΝΤΑ", τα Τέμπη, τη Μάνδρα, το Μάτι, μέχρι τα καζάνια της "Coral" και της "Oil One" - όπου οι εργαζόμενοι πληρώνουν με τη ζωή και την υγεία τους το κυνήγι του κέρδους που προστατεύεται από τους νόμους του "Δημοσίου" και του κράτους που έφτιαξαν όλες οι κυβερνήσεις και απογειώνει η σημερινή. (...)

Το Σωματείο ΕΝΕΔΕΠ υπενθυμίζει επίσης ότι «πρωτοστάτησε ακόμη και με απεργία ενάντια στη σφαγή του Παλαιστινιακού λαού, ενάντια σε ρεσάλτο στη διεθνή προσπάθεια να δυναμώσει η αλληλεγγύη, με μαζική συμμετοχή στην απεργία στις πύλες του λιμανιού. Την ίδια στιγμή που η πλειοψηφία του ΔΣ τους έστελνε απλά επιστολές για "απεργία", μία ΠΕΝΕΝ εξαφανισμένη μέσα στους υπολογιστές της και κιτάπια της. Κάτι σαν την πιο σύντομη απεργία που έγινε στα χρονικά, που η 24ωρη μετατράπηκε σε 15λεπτη, δίνοντας τροφή σε κυβέρνηση και εργοδοσία να επιτεθούν στο οργανωμένο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα».

«Το Σωματείο ΕΝΕΔΕΠ, το οποίο δημιουργήσαμε κόντρα σε δικαστήρια, εργοδοσία, κυβερνήσεις, μπράβους, δίνει χρόνια τώρα μάχες για να βελτιώσει την κατάσταση για τους λιμενεργάτες που απασχολούνται στις προβλήτες που διαχειρίζεται η ΣΕΠ ΑΕ, με σημαντικές κατακτήσεις, που και πάλι δεν αρκούν για να καλύψουμε τις ανάγκες στο σήμερα, κι όμως συνεχίζουμε. Αυτόν τον στόχο υλοποιεί και η απεργία της Παρασκευής 6 Φλεβάρη», τονίζεται στην ανακοίνωση.

Η ΕΝΕΔΕΠ καλεί την πλειοψηφία του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ, αντί να στρέφει τα πυρά της στο σωματείο των λιμενεργατών, «αντί να διασπά τους αγώνες με ξεχωριστές συγκεντρώσεις, όπως έκανε και στη μεγάλη συγκέντρωση για το μπλοκάρισμα μεταφοράς πολεμικού υλικού στο Ισραήλ που καλούσε αλλού, έξω από το λιμάνι (!), ας επικεντρωθεί στα πραγματικά προβλήματα των ναυτεργατών που σακατεύονται για τα κέρδη των εφοπλιστών σε όλες τις εμπόλεμες ζώνες».

Στο πλαίσιο αυτό, το απεργιακό κάλεσμα μετέφεραν χθες το Εργατικό Κέντρο Πειραιά (ΕΚΠ) και το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας σε μεγάλα εργοτάξια του Πειραιά.

Μιλώντας με τους εργαζόμενους, ο γενικός γραμματέας του ΕΚΠ Γιώργος Καλαμαράς και ο πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας Παναγιώτης Γάκιας ανέδειξαν ότι η «ανάπτυξη» των κερδών για την οποία πανηγυρίζουν κυβέρνηση και εργοδοσία, σημαίνει λεηλατημένο εισόδημα, με τον μισθό να μη φτάνει για να βγει ο μήνας, να τελειώνει από τις 20 του μηνός. Αναφέρθηκαν ακόμα στο ζήτημα του πολέμου και την πολεμική προετοιμασία, κάτι που αγγίζει ιδιαίτερα τους εργαζόμενους στις κατασκευές, καθώς πολλοί από αυτούς είναι μετανάστες από χώρες που βρίσκονται στη δίνη των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Μαζικές εξορμήσεις και συγκεντρώσεις σε χώρους εργασίας και καρνάγια στο Πέραμα πραγματοποιούν επίσης το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής και το Σωματείο Ναυπηγοξυλουργών μπροστά στην απεργία.

Ανάλογη συγκέντρωση - συζήτηση πραγματοποιήθηκε και στη Δραπετσώνα, με τον Ακη Αντωνίου, πρόεδρο του Παρατήματος Πειραιά του Συνδικάτου Μετάλλου, να μεταφέρει το απεργιακό κάλεσμα στους εργαζόμενους για να «νεκρώσει» την Παρασκευή το «νεύρο» της τεράστιας κερδοφορίας και των ανταγωνισμών, το λιμάνι του Πειραιά.

Από τις εξορμήσεις και τις περιοδείες σε χώρους δουλειάς

Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά οργανώνει σήμερα μηχανοκίνητη πορεία στις 6.30 μ.μ. από τα καζάνια του θανάτου στη Δραπετσώνα στα καζάνια του Περάματος, που πριν από λίγες μέρες παραλίγο να τινάξουν την Αττική στον αέρα.

Με το απεργιακό κύμα να φουσκώνει ώρα με την ώρα «αγκαλιάζοντας» κλάδους και χώρους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, υπενθυμίζεται ότι η ΑΔΕΔΥ έχει προκηρύξει απεργία για όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο σε Πειραιά, Σαλαμίνα και Δυτική Αττική.

Μέχρι τώρα απεργία έχουν αποφασίσει τα Εργατικά Κέντρα Πειραιά και Ελευσίνας -Δυτικής Αττικής, τα Συνδικάτα Ενέργειας Αττικής, Οικοδόμων Αθήνας, Μετάλλου Αττικής, Χημικής Βιομηχανίας, Τύπου - Χάρτου, Ηλεκτρολόγων Αττικής και το Σωματείο Ναυπηγοξυλουργών.

Στον Πειραιά ακόμα τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», Ιδιωτικής Υγείας, «Teleperformance», η Ενωση Εργαζομένων στη Διακίνηση Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά (ΕΝΕΔΕΠ), ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εργαζομένων στη Ναυτιλία και τον Τουρισμό, Επαγγελματιών Οδηγών, τα Σωματεία Εργαζομένων στους δήμους Περάματος και Κορυδαλλού, στα νοσοκομεία «Μεταξά» και Νίκαιας, η ΕΛΜΕ Πειραιά, τα Σωματεία Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΕΠΕ) Κερατσινίου - Περάματος «Ν. Πλουμπίδης», Σαλαμίνας, Κορυδαλλού - Αγ. Βαρβάρας, τα Παραρτήματα Πειραιά Συνδικάτου Τηλεπικοινωνιών - Πληροφορικής Αττικής, Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού, Λογιστών, το Σωματείο Καθαριστριών.

Την πανθριασιακή απεργία στηρίζει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενέργειας.

Να κλείσουν τα μαγαζιά μέχρι και την ολοκλήρωση της απεργιακής συγκέντρωσης στην Ελευσίνα και να συμμετάσχουν σε αυτήν καλεί τους επαγγελματίες και εμπόρους της περιοχής η Ενωση Επαγγελματιών Βιοτεχνών και Εμπόρων Ελευσίνας - Μάνδρας.

Ακόμα καλούν δεκάδες μαζικοί φορείς από τις παραπάνω περιοχές όπως και τη Σαλαμίνα.

Επίσης, κάλεσμα μαζικής συμμετοχής έχει απευθύνει η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας.

Κάλεσμα στους επαγγελματίες να συμμετέχουν μαζικά στις απεργιακές συγκεντρώσεις την Παρασκευή 6 Φλεβάρη σε Πειραιά και Ελευσίνα απευθύνει και η Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων Αττικής (ΟΒΣΑ).

«Δεν δεχόμαστε η ζωή και η δουλειά μας να θυσιάζονται για τα κέρδη των μεγάλων ομίλων και για σχεδιασμούς που φορτώνουν νέα βάρη, κινδύνους και ανασφάλεια στον λαό», σημειώνει η ΟΒΣΑ, αναδεικνύοντας την ασφυκτική καθημερινότητα για τους μικρούς επαγγελματίες και τους αυτοαπασχολούμενους: Φορολογία χωρίς τέλος, εκτόξευση του κόστους Ενέργειας, πανάκριβα ενοίκια, τραπεζικές προμήθειες και χρέη που πνίγουν τα μαγαζιά μας.

Ξεχωρίζει μάλιστα το γεγονός ότι ενώ για τους μικρούς επαγγελματίες και τον λαό «δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα», όπως λέει και ξαναλέει η κυβέρνηση, την ίδια στιγμή «ισχύει ειδικό καθεστώς υπερέκπτωσης 100% για τις επιχειρήσεις και τους επενδυτές της πολεμικής βιομηχανίας».

«Δεν δεχόμαστε να πληρώνουμε εμείς το κόστος της πολεμικής προετοιμασίας, των γεωπολιτικών ανταγωνισμών και των επιλογών της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των κυβερνήσεων. Δεν δεχόμαστε να μετατρέπονται περιοχές της Αττικής σε πεδία αυξημένου κινδύνου για τον λαό, με υποδομές διπλής πολιτικής και στρατιωτικής χρήσης, την ώρα που τα λαϊκά στρώματα στενάζουν. Οι επαγγελματίες δεν θα βάλουμε πλάτη για να αυγατίζουν τα κέρδη των μεγάλων ομίλων, ενώ εμείς παλεύουμε καθημερινά για την επιβίωση», αναφέρει η ΟΒΣΑ, προβάλλοντας διεκδικήσεις για κατάργηση του ν.5073/2023 και της τεκμαρτής φορολόγησης, αφορολόγητο όριο 12.000 ευρώ, φορολόγηση στο πραγματικό εισόδημα, κατάργηση ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, καύσιμα και Ενέργεια, προστασία της μικρής επαγγελματικής στέγης, κατάργηση τραπεζικών προμηθειών κ.ά.